Άνεργος αλλά πάντα εποχούμενος (Π.Βότσης)

«Η φτώχεια θέλει καλοπέραση» – «Η πενία τέχνας κατεργάζεται»
ΠΟΛΥ ΣΥΝΗΘΙΣΜΕΝΕΣ ΦΡΑΣΕΙΣ

Ένα συνεχές κορνάρισμα στον κεντρικό δρόμο του χωριού ξύπνησε κι αυτούς που βρίσκονταν στον ύπνο τον βαθύ. Ήταν μεσάνυχτα. Οι κάτοικοι βγήκαν απ’ τα σπίτια τους, για να δούνε τι συμβαίνει!

Όχι από περιέργεια αλλά από φόβο. Να ήταν κάποιο νοσοκομειακό; Nα διαλαλούσε κάποιος τον αρραβώνα του; Μήπως «κλέψανε» κάποια που οι γονείς της δεν θέλανε τον γαμπρό;

Όσων τα σπίτια ήταν κοντά στον κεντρικό δρόμο, είδαν ένα ταξί ν’ ανεβοκατεβαίνει το δρόμο κορνάροντας. Όταν πέτυχε αυτό που ήθελε, δηλαδή να βγούνε κάποιοι στο δρόμο τούς διηγήθηκε το πάθημά του:

«Κάποιος μ’αγκαζάρισε στην πόλη και μου είπε να τον πάω στο χωριό του. Κι όταν μπήκαμε στο χωριό, με σταμάτησε, μου ‘δειξε ένα σπίτι κι επειδή είχαν τελειώσει τα λεφτά του, μου είπε να περιμένω, ώσπου να φέρει τα ναύλα. Περίμενα ώρα αλλά τίποτα. Κορνάρισα, πάλι τίποτα. Κατέβηκα, χτύπησα την πόρτα του σπιτιού και βγήκε ένας αγουροξυπνημένος και με το δίκιο του μου ‘βαλε τις φωνές…»

«Πώς ήταν ο πελάτης σας;» ρώτησε κάποιος, κι όταν άρχισε να τον περιγράφει, του είπαν ότι δεν ήταν ο πρώτος και μην περιμένει άδικα.

«Πείτε μου πού είναι το σπίτι του να εξηγηθούμε…»

«Το καλό που σου θέλουμε είναι να φύγεις, γιατί αν πας στο σπίτι του μπορεί και να πυροβολήσει. Με απόφαση δικαστηρίου έχει το ακαταλόγιστο…»

Ο Τζόνης εξαπάτησε κι άλλον ταξιτζή κι επειδή ήταν άνεργος, λεφτά δεν είχε και τ’αμάξι του το είχε καταστρέψει ρίχνοντας το σε μια χαράδρα στην προσπάθειά του να ξεφύγει από την αστυνομία που τον κυνηγούσε, γιατί δεν είχε δίπλωμα. Δίπλωμα δεν είχε, γιατί δεν μπορούσε να αποκτήσει, αφού δεν ήξερε ούτε ανάγνωση ούτε και γραφή.

Κι επειδή «η πενία τέχνας κατεργάζεται», κι επειδή είχε συνηθίσει να κινείται εποχούμενος επινόησε την τεχνική της εξαπάτησης των ταξιτζήδων. Έμπαινε στο ταξί και του ‘λεγε να τον πάει στο χωριό του, μόνο που, όταν έφτανε στο χωριό, σταματούσε μακριά από το σπίτι του κι έλεγε του ταξιτζή να περιμένει λίγο, γιατί του είχαν σωθεί τα λεφτά και θα ‘φερνε από το σπίτι, δείχνοντας κάποιο ξένο σπίτι και ο Τζόνης εξαφανιζόταν.

Ο Τζόνης δεν ήξερε ούτε να διαβάζει ούτε να γράφει κι ούτε τις βασικές πράξεις αριθμητικής. Αυτό δεν ήταν τυχαίο, γιατί, όταν άρχισε να πηγαίνει σχολείο, ο πατέρας του μετανάστευσε στον Καναδά, όπου παρέμεινε λίγα χρόνια κι έτσι ενώ είχε αρχίσει να προσαρμόζεται στα ελληνικά, χρειάστηκε να προσαρμοστεί στα καναδικά και στην επιστροφή του νέα προσαρμογή στα ελληνικά με αποτέλεσμα να μείνει αναλφάβητος.

Μπορεί να μην τα κατάφερνε στα γράμματα και τους λογαριασμούς, να ‘ταν τεμπέλης στη δουλειά, το συρτάκι όμως της Ευδοκίας του Λοΐζου το πήγαινε μια χαρά, κάθε φορά που δινόταν η ευκαιρία κι αυτό γινόταν σε γάμους και πανηγύρια.

Ο Τζόνης είχε αδυναμία στ’ αμάξια. Πάντα οδηγούσε, δίπλωμα όμως δεν είχε κι έτσι συχνά τον κυνηγούσε η αστυνομία. Αυτός για να γλιτώσει έμπαινε στους αγροτικούς δρόμους και μια φορά μάλιστα τραυματίστηκε σοβαρά και παρέμεινε μήνες στο νοσοκομείο.

Τελικά βρήκαν κάποιον τρόπο και του ‘δωσαν άδεια οδήγησης. Τον είχαν προσλάβει στα λιγνιτωρυχεία ως πληττόμενο, όμως αυτά είχαν συχνά διακοπές και για πολύ χρόνο κι έτσι κι ο ίδιος ήταν συχνά άνεργος.

Αγόραζε συχνά αμάξια και μερικά τα κατέστρεφε. Τα πλήρωνε; Λίγο το ταμείο ανεργίας, λίγο ο πατέρας του και η κοινωνική πρόνοια, τα κατάφερνε κι επιβίωνε, όμως το αμάξι δεν του ‘λειψε, το είχε συνηθίσει πια γι’ αυτό, όταν δεν είχε αμάξι , έπαιρνε ταξί.

Αγόραζε με πίστωση απ’ τα μαγαζιά κι όταν του τα ζητούσαν τους έλεγε πως τους τα είχε δώσει τα χρωστούμενα. Έμπαινε σε ένα μαγαζί, έτρωγε κι εύρισκε κάποιον τρόπο και την κοπανούσε.

Όταν γεννήθηκε ο γιος του μπήκε σ’ ένα μαγαζί στο παρακάτω χωριό και είπε του μαγαζάτορα να τους κεράσει όλους και βέβαια την κοπάνησε. Όταν ήταν άνεργος έβαζε όλη τη φαμίλια στο τζιπάκι και τριγυρνούσε στα βουνά και στα χωριά.

Δεν έκρυβε την αδυναμία του στα τζιπάκια γι’ αυτό ποτέ δεν αγόρασε αμάξι άλλου τύπου. Ο Τζόνης ήταν και χρυσοθήρας, καθώς μάλιστα ήταν κι αγαθός. Τον έστελναν σε απίθανα μέρη να σκάβει και μερικοί τον έπεισαν να σκάψει το παλιό τους σπίτι για να βρει κάποιο θησαυρό και το σπίτι σωριάστηκε.

Ήταν ένα πέτρινο σπίτι , καλοχτισμένο κι ήταν κρίμα που γκρεμίστηκε ένα τέτοιο σπίτι. Ο ίδιος έπειθε άλλους χρυσοθήρες εξοπλισμένους με σύγχρονους ανιχνευτές μετάλλων να σκάβουν σε σπίτια, τάφους και αρχαιολογικούς χώρους.

Ο Τζόνης έκανε οικογένεια όμως και τα τρία του παιδιά διαπίστωσαν οι εκπαιδευτικοί ότι είχαν σοβαρά μαθησιακά προβλήματα κι «ελπίζουμε ν΄ αποκατασταθούν», όπως είπαν.

Ο Τζόνης για εμάς αποτελεί ένα λαμπρό παράδειγμα των λόγων του Χριστού, αφού ούτε σπέρνει ούτε θα θερίσει κι όμως καταφέρνει να επιβιώνει τόσο ο ίδιος όσο κι η φαμίλια του, όπως «τα πετεινά του ουρανού», κατά τα γραφόμενα της Καινής Διαθήκης.

ΑΡΓΥΡΟΥΠΟΛΗ, ΣΕΠΤΕΜΒΡΗΣ 2014

Βότσης Πέτρος - Σημείωμα

Πέτρος Βότσης


Βαθμολόγησε την ΗΧΩ:


Συνολική βαθμολογία:

4.6
4,6 rating
4.6 από 5 αστέρια (βασισμένο σε 229 αξιολογήσεις)
Τέλειο85%
Πολύ καλό4%
Μέτριο3%
Φτωχό2%
Απαίσιο6%

Terra Greca - Μεταποίηση Αγροτικών Προϊόντων - Φλώρινα

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Scroll Up