Ένας από τους Παπάδες του χωριού μας… (Π. Βότσης)

Βότσης Πέτρος - Σημείωμα«Ή παπάς παπάς ή ζευγάς ζευγάς…» – ΛΑΪΚΗ ΠΑΡΟΙΜΙΑ

Δεν κατάφερε ο Νικόλας να τελειώσει το Δημοτικό. Εμαθε κάτι κολλυβογράμματα και με αυτά πορευόταν. Από μικρός όμως πήγαινε δίπλα στους ψάλτες και έκανε σοβαρές προσπάθειες να μάθει τη ψαλτική. Φιλοδοξία του μεγάλη ήταν να κατακτήσει μια θέση στα αναλόγια των ψαλτών. Οι ψάλτες δεν του’χαν εμπιστοσύνη. Τον άφηναν να λέει το «Πάτερ ημών», το «Πιστεύω» και κανένα απολυτίκιο ή τον απόστολο…

Ο Νικόλας ήταν από φτωχή οικογένεια. Παντρεύτηκε μια φτωχή κοπέλα και οι δυο φτώχειες ενωμένες μεγάλωσαν τη φτώχεια τους και σαν έκαναν και παιδιά τα προβλήματα της ανέχειας διογκώθηκαν και η επιβίωση της οικογένειας ήταν το λιγότερο προβληματική.

– Σταματήστε να γεννοβολάτε, του έλεγε η μάνα του. Πως θα μεγαλώσετε τόσα παιδιά;
– Έχει ο Θεός και φροντίζει για όλους. Τα πετεινά του ουρανού μήτε σπέρνουν μήτε θερίζουν, κι όχι μόνο επιβιώνουν αλλά όλα είναι χαρούμενα και κελαηδάνε, απαντούσε θυμόσοφα ο Νικόλας…
– Ο Θεός έχει, εσύ δεν έχεις κι ύστερα τα πουλάκια βολεύονται με λίγα σποράκια ενώ εμάς δεν μας φτάνουν ούτε δυο κατσαρόλες φαγητό, ανταπαντούσε η μάνα του.

Βέβαια, ο Νικόλας άσχετα με το τι έλεγε στη μάνα του σκεφτόταν πως θα «αναστήσει» την οικογένεια του και τα παιδιά του. Ζήτησε να βόσκει τα γουρούνια του χωριού που θεωρούνταν η πιο ταπεινωτική δουλειά. Οι συγχωριανοί τον εμπιστεύτηκαν κι αυτός ξεκουραζόταν όλη μέρα ως βοσκός γουρουνιών μιας και αυτή η δουλειά ήταν εύκολη, χωρίς απαιτήσεις και ερχόταν το βράδυ και «υπηρετούσε» τη θεά της γονιμότητας με μεγάλη επιτυχία!

Τα γεννήματα (δημητριακά) που μαζευε από τους συγχωριανούς του σαν αμοιβή για τη δουλειά, μόλις που κάλυπταν τις ανάγκες της οικογένειας του σε ψωμί. Οι άλλες ανάγκες, κυρίως των παιδιών, μεγάλωναν καθώς τα παιδιά μεγάλωναν κι αυτά…

Μια μέρα άκουσε στη Μητρόπολη (όπου πήγαινε συχνά για να ζητήσει βοήθεια) πως αναζητούσαν άτομα που θα’θελαν να χειροτονηθούν παπάδες. Αυτό το θεώρησε ο Νικόλας ως θεία επέμβαση και αποφάσισε να πάει στα γραφεία να δηλώσει ότι επιθυμούσε να γίνει παπάς.

– Θα χειροτονηθείς παπάς μόνο αν φέρεις εκατό υπογραφές συγχωριανών σου ότι σε θέλουν για παπά τους, του είπαν από τη Μητρόπολη…

Ο Νικόλας το είχε πάρει ζεστά και με μια κόλλα χαρτί στο χέρι ξεκίνησε τις επισκέψεις στα σπίτια των συγχωριανών και άρχισε να ζητάει υπογραφές. Όμως δεν τους έλεγε ότι η υπογραφή ήταν για να γίνει παπάς αλλά να υπογράψουν ότι τον ήθελαν για γουρουνοβοσκό!

Όλοι οι κάτοικοι υπογράψανε (οι περισσότεροι βάλανε σταυρούς λόγω αγραμματοσύνης) και κανένας δεν διάβασε τα «ψιλά γράμματα» στο χαρτί και έτσι ο Νικόλας μάζεψε πολύ παραπάνω από εκατό υπογραφές αφού η πλειοψηφία των κατοίκων ήταν ευχαριστημένοι από τον Νικόλα ως γουρουνοβοσκό…

Έπειτα με το χαρτί στο χέρι πήγε ο Νικόλας στη Μητρόπολη, κατέθεσε τις υπογραφές και μετά από λίγες μέρες τον καλέσανε για χειροτονια. Για καλή του τύχη χειροτονήθηκε σε άλλο χωριό όπου δεν τον ήξερε κανένας. Αυτό βέβαια ήταν συνήθης τακτική, να χειροτονείται δηλαδή ο παπάς σε άλλο μέρος γιατί στο ίδιο του το χωριό όλο και κάποιος θα είχε προσωπικά με τον χειροτονούμενο παπά και στην ερώτηση αν ήταν «άξιος» θα ακούγονταν σίγουρα κάποιος να λέει «ανάξιος» και έτσι θα ματαιώνονταν η χειροτονία…

Οι κάτοικοι στο χωριό του Νικόλα απόρεσαν που έλειψε μερικές μέρες αλλά να’σου μετά από ένα μήνα εμφανίστηκε ως παπάς με το ράσο! Η Μητρόπολη τον τοποθέτησε στην εκκλησία του χωριού μας αλλά και του διπλανού χωριού.

Εντωμεταξύ είχε διαρρεύσει το πως κατάφερε και έγινε παπάς και έτσι οι «γραμματιζούμενοι» του χωριού άρχισαν να τον «πειράζουν». Ο δάσκαλος για παράδειγμα τον ρωτούσε μπροστά σε κόσμο: «Γιατί πάτερ φέτος η Καθαρά Δευτέρα πέφτει μέρα Τρίτη;». Τότε ο παπά-Νικόλας άνοιγε το ημερολόγιο και αφού έψαχνε για λίγο απαντούσε: «Όχι, Δευτέρα πέφτει και φέτος…!»

Ο ψάλτης τον συμβούλευε για να τελειώνουν τις Κυριακές τη Θεία Λειτουργία, κάποια δικά του λόγια που έπρεπε να πει να τα διαβάζει στην εκκλησία από την προηγούμενη μέρα ώστε να εξοικονομείται χρόνος.

– Επιτρέπεται να κάνουμε κάτι τέτοιο; Τον ρωτούσε ο παπά-Νικόλας.
– Σαράντα χρόνια ψέλνω σε αυτήν την εκκλησία και ξέρω τι σου λέω, του απαντούσε ο ψάλτης.

Μπορεί να λέγανε διάφορα οι χωριανοί για τον παπά-Νικόλα και να τον «πειράζανε» αλλά αυτός με το παπαδιλίκι κέρδιζε το ψωμί του και χόρταινε τη φαμίλια του. Μέχρι και στα καλύβια των Σαρακατσαναίων πήγαινε κάθε πρώτη του μηνός για αγιασμό και φόρτωνε τον γάιδαρο του με τυριά, μυζήθρες, κρέατα και μαλλί.

Μια φορά σε έναν γάμο, τον πλησίασε ο κουμπάρος και του υποσχέθηκε ένα μεγάλο χρηματικό ποσό αν τελείωνε τη στεψη μέσα σε ένα τέταρτο της ώρας! Ο Νικόλας χωρίς δεύτερη σκέψη δέχτηκε και έκανε την τελετή όσο πιο γρήγορα μπορούσε και λαχανιασμένος από τη βιασύνη έκανε παρατηρήσεις στους ψαλτες να μην καθυστερούν…

Σε έναν άλλο γάμο πάλι στο χωριό μας ο ψάλτης τον συμβούλεψε να ζητήσει πολλά λεφτά από τον κουμπάρο (που ήταν καλοστεκούμενος οικονομικά) με τη δικαιολογία ότι η τελετή και οι ψαλμοί ήταν ειδικά για γάμους πλουσίων δηλαδή ανώτερης κατηγορίας… Ο κουμπάρος όμως του απάντησε ότι δεν είναι πλούσιος και ούτε ζήτησε γάμο Α’ κατηγορίας και έτσι δεν του έδωσε αυτά που ζητούσε.

Μετά από χρόνια «εφυγε» ο παπά-Νικόλας και «χήρεψε» η θέση ιερέα στο χωριό μας…

Πέτρος Βότσης


Βαθμολόγησε την ΗΧΩ:


Συνολική βαθμολογία:

4.8
4,8 rating
4.8 από 5 αστέρια (βασισμένο σε 41 αξιολογήσεις)
Τέλειο90%
Πολύ καλό5%
Μέτριο0%
Φτωχό3%
Απαίσιο2%

Terra Greca - Μεταποίηση Αγροτικών Προϊόντων - Φλώρινα

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Scroll Up