Ένας… φίλος ήρθε απόψε απ’ τα παλιά – ΗΧΩλόγιο

Κοινοποίησε στους φίλους σου ή στο κοινό σου...:

«Ένας φίλος ήλθε απόψε απ’ τα παλιά / φορτωμένος με χιλιάδες αναμνήσεις / Είχε γκρίζα τα σγουρά του τα μαλλιά…»!  

Οι  στίχοι, αγαπημένοι μου, είναι  από παλαιό σχετικά τραγουδάκι αλλά ταιριάζουν γάντι στην περίπτωση του Γιώργου Παπανδρέου, ο οποίος μετά τον θάνατο της Φώφης ήρθε από τα παλιά και ετοιμάζεται να διεκδικήσει την προεδρία του ΚΙΝΑΛ

Φίλος ΠΑΣΟΚος το χάρηκε σφόδρα «Είναι,  όπως τότε, μετά την δικτατορία, όταν ήρθε ο Καραμανλής από το Παρίσι» μου λέει και γελάνε και τα μουστάκια του. 

Ε, όχι και έτσι φίλε μου! Όμως, όπως και να έχει, δεν μπορείτε να μην παραδεχτείτε ότι: Πολιτικά θα ζήσουμε μία πολύ ενδιαφέρουσα κατάσταση...

Ειλικρινά τώρα, ποιος από σας δεν είναι περίεργος για να δει τη συνέχεια; 

Αν εξετάσεις, με εντελώς ανθρώπινα κριτήρια, την απόφαση του Γιώργου δεν είναι εύκολο να την κατανοήσεις. 

Όμως οι πολιτικοί, αγαπημένοι μου, είναι περίεργα όντα. Δεν είναι συνηθισμένοι άνθρωποι σαν και εμάς, σωστά;

Προσωπικά με το που άκουσα ότι είναι αποφασισμένος να διεκδικήσει την προεδρία, προσπάθησα να τρυπώσω στο μυαλό του. Να περιηγηθώ στους δαιδαλώδεις λαβυρίνθους του, να καταλάβω, βρε αδερφέ, τι λόγο έχει ο Παπανδρέου να θέλει να ξαναβουτήξει τα χέρια στα λασπόνερα

Από αξιώματα ο άνθρωπος  είναι πλήρης, φουλ, χορτάτος. Έχει την ωραιότατη γραφειάρα στη Βουλή. Έχει και άλλη μία – υποψιάζομαι, πιο εντυπωσιακή,  στο Λονδίνο, όπου και η έδρα της Σοσιαλιστικής Διεθνούς.

Όποτε θέλει, καλεί τον Λουίς Αγιάλα τον Γενικό Γραμματέα της Σοσιαλιστικής Διεθνούς και τους άλλους σε καμιά Κόστα Ρίκα και συζητούν χαλαρά χαλαρά για το μέλλον του σοσιαλισμού…

Και από πίσω τρέχει και ολόκληρη σειρά με προσκλήσεις για ομιλίες σε εξωτικά φόρουμ και σε δεξαμενές σκέψης γεμάτες δολάρια.  

Όχι, πέστε μου, υπάρχει ωραιότερη δουλειά στον κόσμο; Απαντάω εγώ: Δεν υπάρχει! 

Πώς είναι δυνατόν, αγαπημένοι μου, να τα αφήσεις όλα αυτά στην άκρη για μπεις στη διαδικασία να μαλώνεις με ένα τσούρμο άλλους υποψήφιους, που καραδοκούν να κάνουν πλιάτσικο στο μικρό σου κοπάδι;  

Πώς είναι δυνατόν να βάζεις το μέλλον του σοσιαλισμού σε δεύτερη μοίρα για να μπεις ανάμεσα σε Τσίπρα και Κουτσούμπα και να παίρνεις τον λόγο; Για να πετύχεις τι;

Μα, για να πάρεις τη ρεβάνς, αγαπημένοι μου. Όπου ρεβάνς, ο επαναληπτικός αγώνας που δίνει την ευκαιρία στον ηττημένο του πρώτου αγώνα να ισοφαρίσει ή να κερδίσει

Λίγο το έχετε, λοιπόν, να πάρει κανείς τη ρεβάνς;

Το ξαναλέω οι πολιτικοί είναι όντα περίεργα. Δεν είναι σαν εμένα κι εσάς. Εγώ κι εσείς θα καθόμασταν ήσυχα ήσυχα στο καναπέ μας και θα απολαμβάναμε τους άλλους να μαλλιοτραβιούνται για μια θέση στον ήλιο του ΠΑΣΟΚ.

Όμως για τον Γιώργο  η ρεβάνς είναι  ένα είδος εκδίκησης, ένος πιάτου που τρώγεται… κρύο.

Για να είμαστε ειλικρινείς, είναι λογικό ο Γιώργος Παπανδρέου να αισθάνεται ταυτοχρόνως τη γεύση της πίκρας και της δικαίωσης.  

Η θητεία του στο Μαξίμου ήταν τραυματική. Ο άνθρωπος κουβάλησε αμαρτίες του προηγούμενου. Και ο τρόπος με τον οποίο εγκατέλειψε την προεδρία του κόμματος είχε σκιές απαξίωσης. Μπορεί να τον κατάπιε το κύμα της οργής, που σκέπασε και τα εκλογικά ποσοστά του ΠΑΣΟΚ, όμως, εν τέλει, το δικό του σενάριο πήραν και οι άλλοι στα χέρια τους.

Και έτσι, όπως εξελίχθηκαν τα πράγματα, μέχρι που λες ότι η δικιά του ιδέα για δημοψήφισμα ίσως και να ήταν λειτουργική σε σχέση με το σάλτο που έκανε ο Τσίπρας.

Όμως, κακά τα ψέματα, αγαπημένοι μου, αυτά που έχουν καρφωθεί στη συλλογική συνείδηση από το χρονολόγιο Παπανδρέου είναι εκείνο το «λεφτά υπάρχουν»,το Καστελόριζο και όλο το δράμα που ξεκίνησε στις Κάννες και κορυφώθηκε στο Μαξίμου.

Το πρόβλημα του Γιώργου Παπανδρέου είναι ότι ως πρόσωπο παραπέμπει σε ένα τραύμα βαθύ, συνεπώς είναι κάπως δύσκολα θα εμφυσήσει προοπτική και έμπνευση.

Μπορεί να είναι ο πρώτος που μίλησε για πράσινη ανάπτυξη και ψηφιακό μετασχηματισμό, αλλά ποιος το θυμάται; Είναι τόσο έντονο το ιστορικό αποτύπωμα της πρωθυπουργικής του θητείας ώστε όταν τον βλέπεις, θέλεις δεν θέλεις έρχεται μπροστά σου το παρελθόν. Για αυτό και μόνο θέλεις να συζητήσεις. 

Τώρα που το καλοσκέφτομαι, ίσως, ενδόμυχα αυτό να επιθυμεί και ο ίδιος. Να ξορκίσει εκείνη την θλιβερή εικόνα του Καστελόριζου. 

Εννοείται πως  αν διεκδικήσει πίσω το γραφείο του στη Χαριλάου Τρικούπη, θα το πάρει εύκολα. Και αν γίνει αυτό ίσως να επαναπατρίσει και κάποια πρόβατα, από δεξιά και αριστερά που την έκαναν με ελαφρά όταν το καράβι έπιασε ξέρα. 

Ε, και; Είναι δυνατόν να είσαι Παπανδρέου και να σε ικανοποιούν αυτά τα λιγά, τα ταπεινά; Αν ναι, τότε Γιώργο μου, κακώς ξεκίνησες κάποτε για τα μεγάλα…

Με αγάπη εύα


Φανή Ρίζου - Δικηγόρος
Ρίζου Αικατερίνη - Ωτορυνολαρυγγολόγος - Φλώρινα Αθηνά Ιωσήφ - Σύμβουλος Σταδιοδρομίας mapyourpath.gr

Βαθμολόγησε την ΗΧΩ:


Συνολική βαθμολογία:

4.5
Rated 4.5 out of 5
4.5 από 5 αστέρια (βασισμένο σε 917 αξιολογήσεις)
Τέλειο80%
Πολύ καλό9%
Μέτριο2%
Φτωχό1%
Κακό8%

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *