Ένα σύστημα τρύπιο – ΗΧΩλόγιο

Κοινοποίησε στους φίλους σου ή στο κοινό σου...:

Ένα φρικιαστικό έγκλημα, αγαπημένοι μου, ήρθε προ ημερών στο φως, σε μια περιοχή της Αθήνας, την Κυψέλη και συγκλόνισε το πανελλήνιο. Δράστες, σύμφωνα με την ομολογία τους, ένα ζευγάρι. Μία γυναίκα και ο σύντροφός της, οι οποίοι πριν από πέντε χρόνια δολοφόνησαν τον 7χρονο γιο της γυναίκας από τον πρώτο της γάμο. 

Επί πέντε χρόνια το ζευγάρι έκρυβε το πτώμα στο διαμέρισμα που ζούσε. Το άτυχο  αγόρι είχε εξαφανιστεί το 2017 και η μητέρα ισχυριζόταν ότι το είχε στείλει στον πατέρα του στην Πολωνία. Φαίνεται όμως ότι ο σύντροφος της 29χρονης γυναίκας, είχε πνίξει το αγόρι κλείνοντάς του το στόμα και την μύτη με μονωτική ταινία. 

Στη συνέχεια ο 33χρονος Πολωνός, έθαψε το κορμάκι του σε αυτοσχέδια τσιμεντένια λάρνακα. Όταν αναγκάστηκαν να μετακομίσουν έβαλαν το οστά του σε μια εργαλειοθήκη, τα πήραν μαζί τους και τα περιφέρανε στους δρόμους της Κυψέλης.

Φρικτό το γεγονός αγαπημένοι μου, αλλά μέχρι τώρα, η ιστορία έχει γραφτεί πολλές φορές πάνω κάτω με τον ίδιο τρόπο και πολλές φορές με την ίδια κατάληξη.  Το 2018 ένα κοριτσάκι εμφανίζεται στο σχολείο του κακοποιημένο. Το σχολείο θορυβείται και ειδοποιεί τις αρχές. Η μικρή απομακρύνεται και δίνεται σε ανάδοχη οικογένεια. 

Το ότι υπήρχε και ένα αδελφάκι του που βρισκόταν θαμμένο, ήδη έναν χρόνο, στην ταράτσα, μέσα σε μια τσιμεντένια λάρνακα ήταν κάτι που δεν το γνώριζε κανείς,  Οι εισαγγελείς και η αστυνομία από το 2018 μέχρι το 2022 και πριν φτάσουμε στους πηχαίους τίτλους που έγραφαν για την 29χρονη Μήδεια της Κυψέλης, επέλεξαν να παραλείψουν να ασχοληθούν. Αυτό άλλωστε συμβαίνει συνήθως σε όλες τις τυπικές περιπτώσεις κακοποίησης. Και δεν είναι μόνο οι εισαγγελείς και η αστυνομία, αγαπημένοι μου. Και εμείς, εδώ που τα λέμε, προτιμούμε να μένουμε στη σεναριακή φρίκη, αυτή που σε κάνει να αποστασιοποιείσαι και την παρακολουθούμε από την ασφάλεια του καναπέ μας, λες και βλέπουμε θρίλερ στο Netflix.  

Ακόμη όμως και στην Ελλάδα, τη χώρα της ατιμωρησίας, ίσως θα ήταν πιο χρήσιμο να αρχίσει να μας απασχολεί το γεγονός ότι κανένας από τους δύο ενήλικες, που κακοποιούσαν χρόνια τα δύο παιδιά, δεν πέρασε ούτε μια μέρα στη φυλακή. 

Δηλαδή τι; Μπορείς να χτυπάς ένα εφτάχρονο, να το βασανίζεις, να είσαι αναμφίβολα, ακραία βίαιος και επικίνδυνος για το κοινωνικό σύνολο και να κυκλοφορείς ελεύθερος, μέχρι να αποδειχθεί το προφανές: ότι είσαι και ικανός για πολύ χειρότερα; Να σκοτώσεις; 

Η ανακοίνωση του Χαμόγελου του Παιδιού για το ζήτημα αποτελεί αντιπροσωπευτικό έγγραφο οργανισμού που έκανε τη δουλειά του μέχρι εκεί που του αναλογεί και ξέρει να κρατά καλά αρχεία. «Στις 10 Σεπτεμβρίου 2008, το Χαμόγελο του Παιδιού πραγματοποίησε επιτόπια παρέμβαση της τότε ανήλικης, Χριστίνας-Κλαούντια (μητέρα του δολοφονημένου παιδιού), η οποία τότε ήταν 15 ετών. Η επιτόπια πραγματοποιήθηκε κατόπιν καταγγελίας που έλαβε ο Οργανισμός από πολίτη». 

Αν δεν είσαι κοινωνικός λειτουργός, δεν μπορείς να μην αναρωτηθείς. Πώς μπορείς να βοηθήσεις μια ανήλικη έγκυο «με επιτόπια παρέμβαση»; Και τι περιλαμβάνει αυτή η επιτόπια παρέμβαση; Η σκληρότητα «αυτής» της πραγματικότητας έχει δικά της μεγέθη που σου σφίγγουν το στομάχι πριν φτάσεις στα υπόλοιπα σπαρακτικά: «Δέκα χρόνια αργότερα, το 2018, έπειτα από καταγγελία, το Χαμόγελο του Παιδιού έστειλε αναφορά στην Εισαγγελία Ανηλίκων ότι η κόρη της Κλαούντια (η αδελφή του δολοφονημένου παιδιού) βίωνε σωματική κακοποίηση και παραμέληση. Την επόμενη μέρα, ο διευθυντής του σχολείου κάλεσε τη Γραμμή SOS και άμεσα ενημερώθηκε η Αστυνομία». 

Και αν αναρωτιέστε τι σημαίνει αυτό το «άμεσα», εδώ φαίνεται να σημαίνει ότι το παιδί πηγαινοερχόταν στο σχολείο κακοποιημένο  με τους μώλωπες στο τρυφερό του κορμάκι και οι δάσκαλοι μετά το χαμόγελο του παιδιού ήταν οι δεύτεροι που «αναγκάστηκαν» να σηκώσουν το τηλέφωνο. 

«Η μικρή, κατόπιν εισαγγελικής εντολής, μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο με τη μητέρα της και εθελοντές του Οργανισμού βρίσκονταν κάθε λεπτό κοντά της για τη φροντίδα και ανακούφισή της. Ωστόσο, η μητέρα αρνιόταν ότι ο σύντροφός της κακοποιεί τη μικρή».  

Με λίγα λόγια, αγαπημένοι μου, αν αρνηθείς ότι κακοποιείς το κακοποιημένο παιδί σου, οι εθελοντές σου συμπαραστέκονται και οι εισαγγελείς, που δεν είναι εθελοντές, κάνουν τα στραβά μάτια μπροστά στο έγκλημα. 

«Στις 27 Ιουνίου 2018, το Χαμόγελο του Παιδιού έλαβε αίτημα φιλοξενίας για την ανήλικη», καταλήγει ο κατάλογος, αποκαλύπτοντας ότι ένας μήνας ταλαιπωρίας, για το κοριτσάκι που έτρωγε ξύλο θεωρείται μάλλον αρκετός ώστε να αναζητηθεί ένα ασφαλέστερο περιβάλλον. Ούτε λόγος για επιτόπιες παρεμβάσεις. Βέβαια, το Χαμόγελο του Παιδιού είναι πιθανότατα το τελευταίο που φταίει και είναι αυτό που έχει καταγγείλει τις τρύπες στο σύστημα. 

Ποιο είναι όμως αγαπημένοι μου, αυτό, το αόρατο σε εμάς τους υπόλοιπους, σύστημα; Ποιες υπηρεσίες, σε ποια γραφεία και σε πιο κτίριο, ενδιαφέρονται για τα κακοποιημένα παιδιά και τα αδέλφια τους; Ποιοι είναι αυτοί που δίνουν άφεση και απαλλάσσουν τους απαίσιους γονείς τους; Δεν χωράνε οι φυλακές και πρέπει να χωρέσουν τα ιδρύματα και οι τάφοι;  

Από την άλλη, για τα τηλεοπτικά πρωινά πάνελ, όλα αυτά είναι ψιλά γράμματα. Για να μην πω ότι είναι βούτυρο στο ψωμί τους. Οι ρεπόρτερ αναφέρονται στο γεγονός με ανατριχιαστικές λεπτομέρειες: «Ήταν χρήστης ο φίλος της μάνας», «είχε φτάξει μόνος του το πρόχειρο μνήμα στην ταράτσα» «κουβάλαγε τα κόκαλα σε ένα κουτί», ενώ οι παρουσιαστές ασχολούνται με όσα σοκάρουν τους ίδιους: «Πω πω! Για δες; Η μάνα έμεινε έγκυος ανήλικη;», «οι γείτονες ήξεραν και δεν μιλούσαν;». 

Αυτή δε η αυτόματη ατάκα για την έλλειψη ευαισθησίας των γειτόνων γαρνίρει όλα τα κοινωνικά θέματα όπως ο μαϊντανός. Μα εδώ δεν ασχολήθηκε όπως έπρεπε η αστυνομία, που στο κάτω κάτω αυτή είναι και η δουλειά της, να ασχολείται… Τι να πουν οι ένοικοι της πολυκατοικίας στην Κυψέλη, που απ’ ότι μαθαίνω  είναι πια γκέτο; Ποιός από τους ενοίκους να πάρει πάρει τηλέφωνο τη Γενική Αστυνομική Διεύθυνση; Ο αλλοδαπός ένοικος που δεν έχει χαρτιά; Να καλέσει τον εισαγγελέα ανηλίκων η γριούλα που δεν έχει να φάει; Να να πάρει το Χαμόγελου του Παιδιού να εξηγήσει την κακοποίηση ο τοξικομανής;

Και όμως, κάτι τέτοιο πρέπει τελικά να συνέβη. Αυτοί που ζουν στο περιθώριο βγάλανε τη φρίκη στη φόρα. Εκείνο που απέτυχε και πάλι και απέτυχε οικτρά ήταν το σύστημα. 

Με αγάπη εύα

ΗΧΩΜΑΓΕΙΡΕΜΑΤΑ
Αικατερίνη Ρίζου

Βαθμολόγησε την ΗΧΩ:


Συνολική βαθμολογία:

4.5
Rated 4.5 out of 5
4.5 από 5 αστέρια (βασισμένο σε 960 αξιολογήσεις)
Τέλειο80%
Πολύ καλό10%
Μέτριο2%
Φτωχό1%
Κακό7%


Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.