Αθήνα (της Ελένης Ζώλη)

Πέτυχε, αρίστευσε το Συλλαλητήριο στην πρωτεύουσα, κι ικανοποιήθηκαν οι Πανέλληνες, γιατί ο λαός επαγρυπνά. Μόνο, που οι αποφάσεις παίρνονται ερήμην του και στο σκοτάδι.

Αν η Θεσσαλονίκη σείστηκε με τις συν-πλην εφτακόσιες χιλιάδες τρομοκρατημένες κάπως από τον εκφοβισμό και τις απαγορεύσεις, που κι εκείνη την ημέρα επιβάλλονταν, η Αθήνα βούλιαξε, άστραψε και βρόντησε, καθότι σαν μια τεράστια λίμνη σιγά-σιγά γέμιζε και ξεχείλισε από εκατοντάδες εντυπωσιακά ρυάκια, που συγκεντρώνονταν μέσα σ’ αυτή. Σαν αρτηρίες, που τροφοδοτούσαν, με αίμα και ζωντάνεια, για να ζωογονήσουν την καρδιά, τον τόπο συγκεντρώσεως, την εμβληματική και συμβολική Πλατεία Συντάγματος.

Τι κοσμοσυρροή ήταν αυτή; Τι λαός, ποικιλία χρωμάτων, απέραντο δάσος από γαλανόλευκες, παλμός κι ενθουσιασμός; Δυστυχώς οι Δήμαρχοι των δύο Πρωτευουσών και οι «μπράβοι» γενικώς πολέμησαν να υποβαθμίσουν τις συνάξεις.

Το κέντρο, πλατεία Όθωνος, Φιλελλήνων, η πληθωρική σε έκταση-φάρδος-μήκος-λεωφόρος Αμαλίας, Β. Σοφίας, Σταδίου, Πανεπιστημίου, Καραγιώργη Σερβίας, Ερμού, Βουλής, Συγγρού και πόσοι παράδρομοι, πλημμυρισμένοι Έλληνες, όχι φασίστες, παραθρησκευτικούς, δεξιούς, αλλά όλοι ενωμένοι, λαός ένας, καταδίκαζε την έσχατη προδοσία. Άνθρωποι κάθε ηλικίας με συναισθήματα πατριωτικά ευθύνης και υποχρέωσης συμμετοχής, σε μια μεγάλη διαμαρτυρία, σε μια συγκλονιστική καταδίκη εθνικής εκποίησης. Μια ατμόσφαιρα θαυμαστή δονούσε την Αθήνα, γεμάτη παράπονο, ορμή και αξιοπρέπεια, που διεκδικούσε να αρθή μια ανομολόγητη και παράνομη αδικία εις βάρος τους.

Οι τριακόσιοι; Κλείστηκαν στη Βουλή με ανοιχτό το ένα αυτί και η τεχνολογία τους βοηθούσε να έχουν ορθάνοιχτα τα δύο μάτια, καθ’ ότι παρατηρούσαν και ποιοι επιφανείς συμμετείχαν. Το μεγάλο όμως και βροντερό «ΟΧΙ» του λαού αντήχησε και μεταδόθηκε στα πέρατα της γης. Του Νίμιτς, πάντως τα ώτα είναι φραγμένα με παχύ στρώμα κυψελίδας, εκτός αν φορούσε ωτοασπίδες.

Όλοι στο πόστο τους, εκτελούσαν τις ανειλημμένες υπηρεσίες τους και η αστυνομία τη διακριτική της παρακολούθηση κι αναχαίτιση των ανυπότακτων και απειθών νεαρών.

Εκπρόσωποι της Ομογένειας, οι Πρόεδροι των Σωματείων του απανταχού Ελληνισμού και οι εντός Ελλάδας όλοι με συνθήματα, επιφωνήματα και υποδείξεις σε όλους τους υπευθύνους πολιτικούς κάθε κατεύθυνσης και ο Δημήτρης, Αντιπρόεδρος της Παμμακεδονικής των Η.Π.Α. και Διευθυντής του Ραδιοφωνικού Σταθμού 4 FM διεθνούς εμβέλειας, ήταν ο κύριος ρυθμιστής του Προγράμματος. Οι Σημαίες κυμάτιζαν και βεργολυγίζονταν, στα συνθήματα, που αντηχούσαν βαρειά και απαγορευτικά, για την απονενοημένη της Βουλής παροχή, οι καραμούζες σφύριζαν, άλλοτε γιορταστικά, άλλοτε αποδοκιμαστικά.

Εκείνος, όμως, που συγκίνησε με τη σοφία και ενθουσίασε με την ομολογία αγάπης στην Πατρίδα και τους Συνέλληνες και δίκαια και αυστηρά απάντησε στις ενέργειες των κυβερνώντων και των αναιδών υποκλοπέων και αυτών, που κρύβονται πίσω απ’ αυτούς, ήταν ο μοναδικός αγωνιστής στις δικές του επάλξεις και τη στήριξη κι επιβεβαίωση των αγώνων του ακόμη, ο μοναδικός Μίκης Θοδωράκης, που με τη θεσπέσια μουσική του ανέβασε την Ελλάδα στ’ αστέρια, είναι αναγνωρισμένος διεθνώς, σαν μέγιστος μουσουργός και με όσα είπε και υπέδειξε, θ’ ανέβει στο μέλλον στο Πάνθεο της δόξας και της Ιστορίας, η δε πληθωρική προσωπικότητά του, ο πατριωτικός οίστρος του, η ομιλία του μεστή, ουσιώδης, φλογερή, και η καταγγελία της εσχάτης προδοσίας τον ανέβασαν στον ουρανό, ενώ έχει κλείσει προ πολλού θέση στα Ηλύσια Πεδία.

Δεν έχει καθόλου δόση υπερβολή η περιγραφή μου, καθότι γνωρίζω την Αθήνα καλά, κυρίως το κέντρο και τις εκτάσεις/αποστάσεις των δρόμων (οδών), που είχαν καλυφθή.

Επίσης όπως παρακολουθούσα το παλλόμενο συγκεντρωμένο πλήθος, φαντάσθηκα ξαφνικά, πως η εικόνα μου θύμιζε ένα απέραντο γαλάζιο πέλαγος, που πανηγύριζε κατάσπαρτο βαρκούλες, που εκινείτο σαν ζωηρά κύματα πέρα-δώθε από τις σημαίες, που ξανοίγονταν, απλώνονταν και κάλυπταν την ατελείωτη επιφάνεια εορταστικά φιγούρες, ιαχές, ενώ τα μεγάφωνα αντηλαλούσαν ενθουσιώδη τραγούδια συνοδεύοντας τη λικνιστή πορεία τους.

Μόνο η Φλώρινα ελλιπώς εκπροσωπήθηκε, γι’ αυτό τους Δυτικομακεδόνες τους λένε κρυψίνοες, γιατί πάντα, εκτός των άλλων κρατάνε πισινή.

Η εξαίρεση ήσαν τα παλληκάρια, οι συνεργοί και οι φίλα προσκείμενοι στο Μακεδονικό αγώνα και κάποιοι επιφανείς στη Διπλωματία και την κρυφή δράση τους στην ελεύθερη τότε Ελλάδα.

Αυτά, που γράφονται ίσως κάποτε για τους πολλούς να μην έχουν καμμία σημασία, μα θα μείνουν μνήμες, γεγονότα και στοιχεία καταγεγραμμένα, αποδείξεις του ποιοι είμαστε!!! και πώς ενεργούμε.

Πάσχουν όλοι οι κατέχοντες εξουσία, μεγάλη, έως ελαχίστη, από μανία στρογγυλέματος, σμίκρυνσης, περίληψης, συρρίκνωσης, αποφθεγματοποίησης ύλης, φαινομένων, γεγονότων, Ιστορίας, δόξας, που αφορούν την Ελλάδα, από νανοποίηση έως μηδενοποίηση.

Ψέμα, ακύρωση, διαγραφή, φαινομενική ή εκούσια άγνοια, αδιαφορία, για ό,τι μας αφορά άμεσα και πολλοί δημοσιογράφοι και δημοσιογραφίσκοι ή είναι αγράμματοι κι ανιστόρητοι ή ηθελημένα μη γνώστες κι αόριστοι διασκευαστές και μεταπράτες Ιστορίας, κοινωνικών κι εθνικών κυρίως, θεμάτων, τα προσαρμόζουν στις επιταγές, τις ιδέες και ροπές της εκάστοτε επικρατούσης τάξης. Είναι η τέταρτη εξουσία…βλέπεις! Θα έλεγα η πρώτη ή η δεύτερη. Και αυτοί οι σχετικοί με τις μετρήσεις των διαδηλωτών διαμαρτυρομένων, για το μη ξεπούλημα του ονόματος της λατρευτής μας Ελληνικοτάτης Μακεδονίας – όταν κοσκινίζεις το σιτάρι, πέφτουν κάτω ελάχιστες πετρίτσες, άψωμα σιταράκια και δαυλίτης- έπαθαν ξαφνικά αρρώστεια, επηρεασμένοι από την «περί πολλού» προβαλλομένη νανοτεχνολογία!

Έχω βρεθή σε μεγάλες συγκεντρώσεις λαοπρόβλητων και αγαπημένων πολιτικών ανδρών και στην Αθήνα και στη Θεσσαλονίκης. Και τρία για τη Μακεδονία, όχι του 1992, που βούλιαξε όλη η πόλη με δήμαρχο τον Κοσμόπουλο και Επίσκοπο τον…

Απ’ αυτά που είδα, μεγαλύτερη κοσμοπλημμύρα από το συλλαλητήριο της παραλίας δεν είδα. Παλλαϊκό, ήρεμο, απ’ όλα τα κοινωνικά στρώματα και κόμματα. Όταν αγωνίζεσαι για την Ελλάδα θετικά, για το γαλανό και το λευκό, πάνε περίπατο τα κόμματα και τα δικά τους χρώματα.

Η Θεσσαλονίκη ξεπέρασε το μισό εκατομμύριο, – αφήστε τους να ψευδολογούν-, τους αυταπατωμένους και τους «διορισμένους». Από 500 έως 700 χιλιάδες κυμαίνονταν. Η μέτρηση μπορεί να έγινε κάποια χρονική στιγμή. Ο κόσμος μαζεύτηκε, επειδή άργησε η έναρξη του προγράμματος, άλλοι έφυγαν, άλλοι έρχονταν. Αυτό το πήγαινε έλα, κράτησε ως τις πέντε το απόγευμα, με δυο λεωφορεία εγκλωβισμένα κι επιστρέψαν στις εστίες τους από την κατάληψη των δικών τους παιδιών, στα Μάλγαρα, άλλων εμποδίων κι απαγορεύσεων.

Στην Αθήνα υπερέβη κατά πολύ το εκατομμύριο, γιατί όλοι οι δρόμοι ήσαν γεμάτοι, από Ομόνοια – Ευαγγελιστρίας, κάθετοι και παράλληλοι. Αυτή τη λήψη την αραιή που έδειχναν συνέχεια ήταν η Β. Κωνσταντίνου, πίσω από το Hilton, ενώ η Βασ. Σοφίας έφτανε στον Ευαγγελισμό, Σταδίου, Πανεπιστημίου, Καραγιώργη Σερβίας, Βουλής, Ερμού, Φιλελλήνων, Όθωνος, Αμαλίας, Συγγρού, Β. Σοφίας ήσαν αδιάβατες και πολλές παράλληλες. Τόσο μίκρυναν οι κόρες των ματιών, οι διόπτρες και οι κάμερές τους;

Οι άνθρωποι δεν μετριούνται με τη χωρητικότητα. Έχουμε μάτια, είδαμε, ακούσαμε κι αντιληφθήκαμε τον εμπαιγμό. Γιατί μηδενίζετε την παρουσία, τον παλμό και τη λαχτάρα του λαού;

Τίποτε πλέον δεν θα είναι, όπως πρώτα για σας, για μας, για την Πατρίδα μετά την προδοσία σας. Υποταγήκατε ξανά στους Βουλγάρους και εθνικά και οικονομικά. Από μέσα του θα γογγύζει και θα κραυγάζει βουβά ο λαός και για σας: Ουυυυυ!!!

Ποιος είναι «μάγκας» κι έξυπνος να σταματήσει τη φωνή του λαού, που μετατρέπεται σε οργή Θεού. Έστω κι αν δεν Τον πιστεύετε, το επιβεβαίωσαν άλλοι, πολύ πιο σοφοί, πεπειραμένοι και καταξιωμένοι, πριν από σας.


Βαθμολόγησε την ΗΧΩ:


Συνολική βαθμολογία:

4.6
4,6 rating
4.6 από 5 αστέρια (βασισμένο σε 177 αξιολογήσεις)
Τέλειο87%
Πολύ καλό4%
Μέτριο2%
Φτωχό2%
Απαίσιο5%

Terra Greca - Μεταποίηση Αγροτικών Προϊόντων - Φλώρινα

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Scroll Up