«Αθώοι» αλλά… ανίκανοι ή μερίδια ευθύνης – ΥπερΗΧΩγράφημα

Σκέφτομαι πως, αν οι πολιτικοί μας είχαν λίγο παραπάνω μυαλό ή, έστω, αν αυτό που έχουν το έβαζαν να δουλέψει σωστά και δεν το χρησιμοποιούσαν μόνο στις πρόσκαιρες σκοπιμότητες, δεν θα είχαμε τόση και τέτοια μπαρουφολογία όση αυτή που υφιστάμεθα, ιδιαίτερα τον τελευταίο χρόνο, από τότε δηλαδή που έσκασε η υπόθεση Novartis.

Στις συζητήσεις που γίνονται δημόσια συμμετέχουν εκτός από τους πολιτικούς και άλλοι πολλοί: κόμματα, μέσα ενημέρωσης, νομικοί, συνταγματολόγοι και διάφοροι απίθανοι τύποι που πιάνουν στασίδι στα τηλεοπτικά παράθυρα και υποδύονται τους ειδικούς.

Από την άλλη, εμείς οι δόλιοι οι πολίτες που δεν έχουμε νομικές γνώσεις και που δεν γνωρίζουμε τι στο καλό περιέχει μια δικογραφία, όσο να πεις επηρεαζόμαστε από την περιρρέουσα ατμόσφαιρα. Ας δούμε, λοιπόν, τι ακούνε τα αυτιά μας από όλους αυτούς.

Πρώτα – πρώτα, ακούμε την κυβέρνηση να ισχυρίζεται ότι η Novartis είναι το μεγαλύτερο σκάνδαλο από την ίδρυση του ελληνικού κράτους! Βαρύ κι ασήκωτο! Το γράψαμε και στο προηγούμενο σημείωμα πως το σκάνδαλο Novartis μόνο με το σκάνδαλο Κοσκωτά μπορεί να συγκριθεί, γιατί είναι το μόνο που είχε παρόμοια έκταση.

Σε ό,τι αφορά το οικονομικό εκτόπισμα,το σκάνδαλο της Novartis είναι μεγαλύτερο! Καθαρά! Η ζημιά από το σκάνδαλο Κοσκωτά ήταν περίπου 30 δισ. δραχμές. Η ζημιά από το σκάνδαλο της Novartis, σύμφωνα με έγκυρες πηγές, μάλλον φτάνει στο ύψος δεκάδων δισεκατομμυρίων ευρώ!

Αν μπείτε στον κόπο να κάνετε τη μετατροπή του ευρώ σε δραχμές θα διαπιστώσετε πως η τρύπα, όποιο και να είναι τελικά το ποσό, είναι τεράστια! Ακούμε αυτούς που εμπλέκονται στο σκάνδαλο, δηλαδή τη Νέα Δημοκρατία και το ΚΙΝ.ΑΛ., αλλά και τα δεξιά μέσα ενημέρωσης, να φωνάζουν σε όλους τους τόνους ότι πρόκειται για μια σκευωρία την οποία οργάνωσε η «συμμορία του Μαξίμου» για να πλήξει τους πολιτικούς αντιπάλους του ΣΥΡΙΖΑ.

Ακούμε επίσης να εκτοξεύονται απειλές του τύπου «…όταν αλλάξει η κυβέρνηση, οι άθλιοι συνωμότες θα λογοδοτήσουν γιατί το έγκλημα που διέπραξαν είναι η εσχάτη προδοσία και η ποινή που προβλέπεται είναι τα ισόβια…»

Ακούμε, όμως, και τον Κυριάκο Μητσοτάκη, τον αρχηγό της Νέας Δημοκρατίας, να υποστηρίζει ότι υπάρχει και σκευωρία και σκάνδαλο και ότι δεν είναι όλοι εξ’ ορισμού αθώοι. Ακούμε και τον Ευάγγελο Βενιζέλο, τον συνταγματολόγο, να παραδέχεται ότι όντως έχουμε σκάνδαλο, αλλά στο σκάνδαλο δεν εμπλέκονται πολιτικοί. Εμπλέκονται μόνον οι γιατροί.

Τι συμπέρασμα να βγάλει κανείς; Ό,τι για το σκάνδαλο φταίνε οι άλλοι; Ό,τι καμία ευθύνη δεν έχουν οι πολιτικοί προϊστάμενοι; Δηλαδή τι μας λένε; Να συμφιλιωθούμε με την ιδέα ότι την επίμαχη περίοδο που η Novartis θησαύριζε και οι μίζες έπεφταν σαν βροχή, που χιλιάδες άνθρωποι χρηματίζονταν και οι καημένοι οι ασθενείς πλήρωναν τα φάρμακά τους πανάκριβα, όλοι αυτοί οι υπουργοί, οι υφυπουργοί, οι γενικοί γραμματείς, οι σύμβουλοι και οι συνεργάτες τους, δεν ήταν εδώ, ήταν αλλού; Συνεπώς είναι αθώοι;

Και, άντε, ας πούμε ότι το καταπίνουμε και λέμε, εντάξει είναι αθώοι! Ναι, αλλά ταυτόχρονα είναι και τραγικά ανίκανοι. Δεν τους καθιστά ανίκανους το γεγονός ότι δεν κατάλαβε ούτε ένας από αυτούς, μα ούτε ένας (λέμε τώρα), τι γινόταν; Δεν κατάλαβε ούτε ένας πως έφευγαν τα δισεκατομμύρια κάτω από τη μύτη τους;

Ανίκανοι λοιπόν! Ωστόσο, μερικούς απ’ αυτούς τους βλέπουμε να πρωταγωνιστούν στην πολιτική ζωή και να διεκδικούν με θράσος, ξανά, τη ψήφο των πολιτών, προφανώς για να κυβερνήσουν, ως τέτοιοι ανίκανοι, και πάλι τον τόπο!

Και αναρωτιέται καλόπιστα ο δόλιος ο πολίτης: «Καλά, αφού ομολογούν, έστω εμμέσως, ότι είναι ανίκανοι, γιατί μας… τα ζαλίζουν και δεν πάνε στα σπίτια τους;»

Ακούμε αφόρητες δυσνόητες νομικές φλυαρίες για το πότε παραγράφεται το αδίκημα της δωροδοκίας «επ’ ευκαιρία των καθηκόντων του υπουργού ή όχι» και, δικαίως, για ακόμη μία φορά, αναρωτιέται ο δόλιος ο πολίτης: «Τι γίνεται εδώ ρε παιδιά; Μας δουλεύουν ψιλό γαζί; Γιατί ένας πολιτικός να μην έχει τα ίδια δικαιώματα και τις ίδιες υποχρεώσεις με τον απλό πολίτη; Γιατί να μην πηγαίνει κι αυτός στον φυσικό δικαστή του, όπως πηγαίνω εγώ; Γιατί ο πολιτικός να θέλει να είναι η εξαίρεση;

Μήπως κάποιον λάκκο έχει η φάβα; Μήπως κάτι σάπιο υπάρχει στο βασίλειο της Δανιμαρκίας; Που σημαίνει πως κάτι περίεργο ή νοσηρό κρύβεται σε μια κατάσταση…»

Σε αυτό το σημείο ο πολίτης σταματάει να αναρωτιέται και να προβληματίζεται και αρχίζει να ρίχνει τα χοντρά τα μπινελίκια. Τα ακούνε άραγε τα κόμματα αυτά τα χοντρά μπινελίκια;

Πάντως, θα έπρεπε να τα ακούνε γιατί ο θόρυβος που κάνουν σπάει… τύμπανα. Εμείς, παραφράζοντας ολίγον τη φράση του Αμερικανού συγγραφέα Τζον Μάξγουελ, θα πούμε πως «Καλός πολιτικός είναι εκείνος που παίρνει περισσότερο μερίδιο ευθύνης από αυτό που του αναλογεί στην αποτυχία, και λιγότερο μερίδιο από αυτό που του αναλογεί στην επιτυχία…»

ΗΧΩ



Βαθμολόγησε την ΗΧΩ:


Συνολική βαθμολογία:

4.6
4,6 rating
4.6 από 5 αστέρια (βασισμένο σε 93 αξιολογήσεις)
Τέλειο88%
Πολύ καλό3%
Μέτριο0%
Φτωχό2%
Απαίσιο7%

Terra Greca - Μεταποίηση Αγροτικών Προϊόντων - Φλώρινα

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Scroll Up