Απόλυτη αλήθεια (Γράφει ο Θανάσης Γερμανίδης)

Κοινοποίησε στους φίλους σου ή στο κοινό σου...:

Α) Κυριακή, 30 Ιανουαρίου, παρακολούθησα τις ομιλίες των αρχηγών των κομμάτων, κατά τη συζήτηση στη Βουλή για την πρόταση δυσπιστίας που κατέθεσε ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Σφοδρή η συζήτηση με μπηχτές που μερικές φορές ξεφεύγουν από τα όρια της πολιτικής ευπρέπειας, ο σκοπός είναι να φανατιστεί το κομματικό κοινό. Ο κάθε αρχηγός κατέχει (νομίζει), την απόλυτη αλήθεια. Οι προτάσεις του είναι (νομίζει πάλι) ότι είναι ο καλύτερος. Ο καθένας φοράει τον μανδύα του Μεσσία. Απόλυτη αλήθεια δεν υπάρχει πουθενά, στην επιστήμη, σε όλους τους κλάδους, στην τεχνολογία, στη φιλοσοφία κλπ. Η αλήθεια κατακτιέται μόνο με τη γνώση. Όμως δεν είναι στατική και τελεσίδικη. Σε κάθε γνώση, προστίθεται καινούργια και προκύπτει νέα γνώση. Πως ήτα για παράδειγμα η Ιατρική στον Μεσαίωνα; Σε ποιό επίπεδο είναι σήμερα; Και πως θα είναι μετά από δέκα -μόλις- χρόνια; Ούτε στην εφαρμοσμένη πολιτική υπάρχει μία και μοναδική αλήθεια. Το κάθε κόμμα έχει τη δική του “απόλυτη” αλήθεια. Όταν οι πολίτες ψηφίζουν στις εθνικές εκλογές και στις ευρωεκλογές, αναζητούν την πολιτική αλήθεια, με την ελπίδα πως κάτι καλύτερο θα ‘ρθει. Οι περισσότεροι ψηφίζουμε στοιχισμένοι κομματικά. Νομίζω ότι δεν είναι πάντα το σωστό. Στη Δημοκρατία όμως, ο καθένας έχει το δικαίωμα της επιλογής.

Β) Όταν μιλάνε στο κοινοβούλιο οι αρχηγοί των κομμάτων, οι Βουλευτές τους χειροκροτούν όρθιοι στην έναρξη και λήξη των ομιλιών. Κερδισμένοι στα μάτια των αρχηγών είναι αυτοί που σηκώνονται πρώτοι και κάθονται στα έδρανα τελευταίοι.

Γ) Η αγάπη κρυμμένη μέσα μου μεγαλύτερη από ότι φαίνεται…

Δ) Οι θάνατοι από τον κορωνοϊό έγιναν ένα καθημερινό φαινόμενο. Οι νεκροί δεν είναι άνθρωποι αλλά ψυχροί αριθμοί. Τους συνηθίσαμε όπως μια κακιά αγάπη. Οι θάνατοι είναι μακριά από εμάς αφού είμαστε ακόμα ζωντανοί. Αν ήμουν Πρωθυπουργός θα σας ζητούσα συγγνώμη, που πεθαίνετε. Οι συγγνώμες δεν κοστίζουν. Λέγονται για να λέγονται. Δεν τις καταγράφει η ιστορία, ιδίως όταν δεν είναι ειλικρινείς. Αντί να επιτευχθεί η περίφημη ανοσία αγέλης (καταλάβατε ότι μας θεωρούν αγέλη), έχουμε αποκτήσει ανοσία στον θάνατο. Ο Επίκουρος, αρχαίος Έλληνας φιλόσοφος, έχει πει: “Όσο ζούμε δεν υπάρχει θάνατος και όταν πεθάνουμε δεν υπάρχει ζωή…” Οπότε ας μη φοβόμαστε τον θάνατο. Εξάλλου, μπορεί να μη μας πέσει το μεγάλο λαχείο, το μόνο σίγουρο είναι ο θάνατος μας.

Ε) “Αν έχουμε ακόμα μια ελπίδα, το χρωστάμε σ’αυτούς που δεν έχουν καμία” (Βάλτερ Μπενιαμίν, από την Εφ.Συντ.)

Αναγκαία Διόρθωση: Στη σημείωμα του προηγούμενου κειμένου μου με τίτλο “Πίσω ολοταχώς στο 1964“, ο συμπολίτης μας που ζήτησε συγγνώμη από τον Μανώλη, δεν ήταν ο Καρακόλης Λεωνίδας, αλλά ο Α.Α. (αρχικά ονόματος και επίθετου).

Θανάσης Γερμανίδης

Θανάσης Γερμανίδης


Φανή Ρίζου - Δικηγόρος
Ρίζου Αικατερίνη - Ωτορυνολαρυγγολόγος - Φλώρινα Αθηνά Ιωσήφ - Σύμβουλος Σταδιοδρομίας mapyourpath.gr

Βαθμολόγησε την ΗΧΩ:


Συνολική βαθμολογία:

4.5
Rated 4.5 out of 5
4.5 από 5 αστέρια (βασισμένο σε 953 αξιολογήσεις)
Τέλειο80%
Πολύ καλό10%
Μέτριο2%
Φτωχό1%
Κακό7%

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.