Από μικρός στο κλαρί (Π.Βότσης)

Βότσης Πέτρος - ΣημείωμαΜε τον ντέντο-Τάσο, που είχε στεφανώσει τον πατέρα μου και είχε βαφτίσει τον αδελφό μου, μπήκαμε στον Άη-Νικόλα να ανάψουμε ένα κεράκι. Ο Άη-Νικόλας βρίσκόταν δυο χιλιόμετρα έξω από το χωριό. Διέθετε πάντα και διαθέτει και σήμερα ξενώνα. Μόλις μπήκαμε πλησιάσαμε στο τέμπλο και τότε ο ντέντο-Τάσος γύρισε προς τα εμένα και δείχνοντας τις εικόνες των Αρχαγγέλων και ιδιαίτερα τα ξίφη τους μου είπε:

«Αυτοί οι Άγιοι πρέπει να’ταν καπετάνιοι σαν κι εμάς. Για δες εδώ πως κρατάνε τα ξίφη τους, λες και ετοιμάζονται να μας λογχίσουν. Μήπως θέλουν να μας τρομάξουν για να μην αμαρτάνουμε;»

Ανάψαμε από ένα κερί, κάναμε το σταυρό μας και βγήκαμε έξω. Ο ντέντο-Τάσος κατευθύνθηκε έξω από το προαύλιο της εκκλησίας και βρεθήκαμε κάτω από τον ίσκιο ενός δέντρου και αράξαμε, ενώ τα λιγοστά ζωντανά που προσέχαμε βοσκούσαν ξέγνοιαστα μπροστά μας.

«Εδώ το 1890 που ήμουν 18 χρονών, είχα έρθει να μαζέψω καρύδια. Εκεί, και μου έδειξε μια θέση, λίγα μέτρα πιο πέρα, ήταν μια καρυδιά.  Είχα μαζέψει αρκετά καρύδια όταν εμφανίστηκε ένας Τούρκος τζανταρμάς. Φαίνεται πως ήταν κουρασμένος γιατί με χαιρέτησε και αμέσως κάθησε κοντά μου. Μου ζήτησε μερικά καρύδια και μου είπε πως ήταν περαστικός.

Εκείνη την ημέρα βόσκαμε τα αγελάδια μας μαζί με ένα δεκαεξάχρονο ανιψιό μου, που τον είχα αφήσει στο ποτάμι με τα ζωντανά κι εγώ είχα έρθει να μαζέψω καρύδια για να φάμε. Με πέτρες σπάγαμε τα καρύδια και τρώγαμε κουβεντιάζοντας. Ο Τούρκος τζανταρμάς ήταν ντυμένος με τη στολή που τους έδινε το τουρκικό κράτος και ήταν οπλισμένος με ένα τουφέκι κατακαίνουργιο. Ζήλεψα το τουφέκι και το κοίταζα συνέχεια.

Ο Τούρκος φαίνεται ότι το κατάλαβε, αφού άπλωσε το χέρι του και έφερε το τουφέκι πιο κοντά σε αυτόν.
Από ότι μου είπε ερχόταν από το Μογλενά, γιατί υπήρχαν κάποιες αγροζημιές και μετά πέρασε στα βοσκοτόπια του Καϊμακτσαλάν για να ρυθμίσει τα όρια σε κάποια βοσκοτόπια και τις μικροδιαφορές που είχαν προκύψει μεταξύ των κτηνοτρόφων ενοικιαστών. Πήγαινε στο σπίτι του σ’ένα χωριό του κάμπου μας.

Έβγαλε μια καπνοσακούλα από την τσέπη του, έστριψε τσιγάρο και μου’δωσε την καπνοσακούλα για να στρίψω κι εγώ. Μ’ένα τσακμάκι που έβγαλε ανάψαμε τα τσιγάρα. Έκανα ότι έκανα, το μάτι μου όμως κολλούσε συνέχεια στο τουφέκι. Δεν το’θελα για να πολεμήσω τους Τούρκους αλλά για να κυνηγάω, είχα βαρεθεί να πιάνω τα άγρια ζώα με παγίδες και τεχνάσματα.

Κάποια στιγμή, που νόμισα πως ήταν πιο χαλαρός, πετάχτηκα κυριολεκτικά σαν αίλουρος και βούτηξα το τουφέκι με τα δυο μου χέρια. Πρόλαβε όμως κι αυτός και έπιασε το τουφέκι με τα δυο του χέρια επίσης. Σηκωθήκαμε όρθιοι. Ήταν τουλάχιστον δυο κεφάλια πιο ψηλός από μένα. Κρατούσαμε και οι δυο το τουφέκι και κανένας δε μπορούσε να το πάρει από τον άλλον. Ήταν γέρός κι εγώ όμως ήμουν νέος και ακούραστος.

Σπρώχνοντας, ή τραβώντας ο ένας τον άλλο προσπαθούσε ο καθένας από τη πλευρά του να αποσπάσει το τουφέκι. Είχαμε απομακρυνθεί από τη θέση μας περισσότερο από τριακόσια μέτρα, οπότε έβαλα μια φωνή και ζήτησα να έρθει να με βοηθήσει ο ανιψιός μου.

Έφτασε ο ανιψιός αλλά προτού μας κοντέψει ο Τούρκος άρπαξε μια πέτρα, την αμόλησε προς τον μικρό, τον πέτυχε και πάρτον κάτω. Δεν έμεινε όμως για πολύ καιρό κάτω και νάτος πίσω από τον Τούρκο. Του’ ριξε μια στο κεφάλι με το βοσκοράβδι και να ο Τούρκος άρχισε να κλονίζεται και εκεί του πήρα το όπλο. Δεν τον πυροβόλησα, τον χτύπησα όμως με το κοντάκι του όπλου και αυτός λύγισε και έπεσε.

Μόλις έπεσε, βούτηξα το βοσκοράβδι από τον ανιψιό μου και τον αποτελείωσα με αυτό χτυπώντας τον σε όλο του το σώμα. Όταν πια δεν ανάσαινε τον ρίξαμε σε ένα χαντάκι και πήγαμε στα αγελάδια. Πηγαίνοντας συνειδητοποίησα ότι με είχε χτυπήσει στο κεφάλι και μάλιστα στην αριστερή μεριά. Το αριστερό μάγουλο ήταν σκεπασμένο με πηγμένο αίμα, το ίδιο και ο αριστερός μου ώμος.

Το βράδυ πάλι με τον ανιψιό μου τον φορτώσαμε σ’ενα άλογο και τον πετάξαμε σε μια φαρδιά σχισμή της Τσεπένα Στένα στο Καρλίγκι. Μετά από αυτό κρυβόμουν όταν έρχονταν Τούρκοι και είχα διάφορες κρυψώνες όπως σπηλιές, μαντριά, χαράδρες ώσπου μπήκα στην τσέτα του Ήλο. Από τα δεκαοχτώ μου χρόνια βγήκα στο κλαρί για περισσότερα από δέκα χρόνια…»


Βαθμολόγησε την ΗΧΩ:


Συνολική βαθμολογία:

4.5
4,5 rating
4.5 από 5 αστέρια (βασισμένο σε 384 αξιολογήσεις)
Τέλειο84%
Πολύ καλό4%
Μέτριο2%
Φτωχό1%
Απαίσιο9%

Terra Greca - Μεταποίηση Αγροτικών Προϊόντων - Φλώρινα

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Scroll Up