“Αχαρτογράφητες διαδρομές…” – ΗΧΩλόγιο

Κοινοποιώντας δείχνεις το ενδιαφέρον σου...

Στην μετά καραντίνα εποχή, αγαπημένοι μου, ακούγονται διάφορα. Μετά Χριστόν προφήτες προφητεύουν πολλά. Ας πούμε, πολλοί λένε: «Μετά τον κορωνοϊό η ζωή μας δεν θα είναι ποτέ ξανά η ίδια!». Άλλοι πάλι υποστηρίζουν το αντίθετο: «Εντάξει, μπόρα ήταν και θα περάσει. Οι άνθρωποι διαθέτουν μνήμη κοντή. Ξεχνάνε. Όπως και να το κάνουμε η ανθρώπινη φύση δεν αλλάζει. Επομένως σε λίγο καιρό η ζωή θα επιστρέψει στους παλιούς ρυθμούς και στις παλιές συνήθειες. Όλα καλά και όλα ωραία!».

Τέτοιες απόλυτες προφητείες, αγαπημένοι μου, τις περισσότερες φορές κινδυνεύουν να κατρακυλήσουν και να γκρεμοτσακιστούν στο απότομο καταράχι του «είτε είναι έτσι είτε είναι αλλιώς» ή αν θέλετε του «αν δεν είναι μαύρο θα είναι άσπρο».

Ακούς βέβαια και άλλα πιο μετριοπαθή, που προβλέπουν ότι «η ζωή μας σίγουρα θα αλλάξει. Όχι πολύ, λίγο, αλλά προς το καλύτερο». Είναι και άλλοι που πιστεύουν ότι «θα αλλάξει λίγο μεν, αλλά προς το χειρότερο». Τώρα, αν ρωτήσεις τι θεωρεί κανείς καλύτερο και τι χειρότερο, οι απαντήσεις που θα λάβεις δεν υπάρχει περίπτωση να συμφωνούν μεταξύ τους. Παρ’ όλα αυτά, τα παραπάνω δείχνουν κάτι: Ότι ο κόσμος βιώνει μεγάλη σύγχυση και την προβάλλει, μεταμφιεσμένη σε βεβαιότητα.

Δυστυχώς ή ευτυχώς, αγαπημένοι μου, οι μόνες ιστορικές προφητείες που έχουν την τάση να επαληθεύονται είναι αυτές των μυθιστοριογράφων. Πώς, λοιπόν, θα είναι ο κόσμος μετά την πανδημία; Δύσκολο να απαντήσει κανείς με βεβαιότητα. Θα έλεγα ότι αυτό θα εξαρτηθεί από την εξέλιξη του ανταγωνισμού τάσεων που υπήρχαν πριν από την πανδημία.

Κάποιες από αυτές η πανδημία τις ανέδειξε και τις ενίσχυσε, κάποιες άλλες τις ανέστειλε και άλλες προσπάθησε να τις θάψει. Αν θέλουμε να διαβλέψουμε ποιες από αυτές τις τάσεις θα επικρατήσουν σε βάθος χρόνου μάλλον πρέπει να επιστρατεύσουμε το ένστικτο παρά τη λογική ανάλυση για να το κάνουμε. Γιατί μπορεί η ανθρώπινη φύση να μην αλλάζει, έχει όμως πολλές αχαρτογράφητες περιοχές και άλλες που δεν είναι καλά φωτισμένες.

Δείτε, αγαπημένοι μου, τι ακριβώς εννοώ… Οι άνθρωποι βασίζουν την πεποίθηση ότι οι σχέσεις θα επανέλθουν κάποια στιγμή σε φυσιολογικές μορφές, στο γεγονός ότι κάτι ανάλογο συνέβη έπειτα από παλαιότερες πανδημίες. Η σύγκριση αυτή όμως είναι εντελώς άστοχη. Την εποχή του Μαύρου Θανάτου ή της Ισπανικής Γρίπης δεν υπήρχε Διαδίκτυο, δεν υπήρχαν μέσα κοινωνικής δικτύωσης, δεν υπήρχαν Skype και τηλεδιασκέψεις.

Δεν υπήρχε η παγκόσμια τάση να μεσιτεύει η οθόνη ενός υπολογιστή στο σπίτι ή σε ένα γραφείο σχεδόν όλη την ανθρώπινη επικοινωνία, προσωπική, πολιτική και επαγγελματική. Θα μου πείτε: «Μα αυτή η τάση προϋπήρχε, δεν είναι γέννημα του κορωνοϊού». Ναι, αλλά με τον κορωνοϊό βρήκε έναν τούρμπο επιταχυντή.

Βρήκε επίσης την τέλεια υπεράσπιση απέναντι στους σκεπτικιστές, τους «οπισθοδρομικούς» και ασυμμόρφωτους, που θεωρούσαν την τεχνολογία και τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης μάστιγα. Μια υπεράσπιση επιθετική, γιατί τώρα μπορεί να τους παρουσιάζει όχι απλώς ως τεχνοφοβικούς αλλά ως επικίνδυνους για τη δημόσια υγεία.

Αν με ρωτάτε, αγαπημένοι μου, τι μπορεί να θεωρείται από εδώ και πέρα φυσιολογικό στις ανθρώπινες σχέσεις, θα πω πως είναι αυτό που ένας καταιγισμός από διαφημιστικά σποτ και εκπομπές στην τηλεόραση φρόντιζαν να το εμπεδώσουμε πολύ- πολύ καλά: Ότι πρέπει να «μένουμε σπίτι». Γενικά. Έκαναν μάλιστα αγωνιώδεις και επίμονες προσπάθειες να μας πείσουν ότι περνούσαμε μια χαρά εκεί μέσα.

Τώρα, αν υπήρχαν και κάποιοι, βρε αδερφέ, που δεν αισθάνονταν μια χαρά κλεισμένοι στους τέσσερις τοίχους τους, ήταν επειδή στερούνταν ενδιαφερόντων και η επινοητικότητά τους είχε πιάσει πάτο. Επειδή, ίσως, δεν ήξεραν πως να ομορφαίνουν τη ζωή τους.

Ακόμη πιο χαρακτηριστική είναι η προσπάθεια που έκαναν πολύ γνωστοί παρουσιαστές στα μέσα ενημέρωσης να απαξιώσουν την ανάγκη των έγκλειστων να βγαίνουν που και πού από τα ωραία τους κλουβιά και να κινούνται στον φυσικό δημόσιο χώρο. Μιλούσαν χλευαστικά για «σουλάτσο» και κορόιδευαν την ανάγκη της φυσικής ανθρώπινης επαφής, με τον ελιτίστικο θεατρινισμό φράσεων όπως «Αχ, μου λείπει η Μαρίτσα και τι θα κάνω», «Αχ, έχω μέρες να δω το κορίτσι μου. Δεν αντέχω άλλο».

Αυτά δείχνουν, αγαπημένοι μου, ότι ήδη, και χωρίς να το πάρουμε χαμπάρι, έχουμε περάσει από τα υγειονομικά επιχειρήματα σε ένα άλλον δρόμο. Σε αυτόν που μετατρέπει σε ιδεολογία τον κατά μόνας βίο και τη στεγνή, χωρίς συναίσθημα, απλά διεκπεραιωτική ανάμεσα σε ανθρώπινα ανδρείκελα, επικοινωνία.

Και μη νομίσει κανείς, αγαπημένοι μου, πως με όλα όσα γράφω προφασίζομαι πως εγώ βρίσκομαι σε λιγότερη σύγχυση απ, ότι οι άλλοι ή πως έχω περισσότερες βεβαιότητες. Η πανδημία του κορωνοϊού έχει βάλει μπροστά σε όλους μας πολλών ειδών ζητήματα και θα μας βάλει περισσότερα στο προσεχές μέλλον. Ζώντας, όμως, όλη αυτήν την πρωτόγνωρη κατάσταση που μας επέβαλλαν, θυμήθηκα κάτι που είχε πει μια φορά κι έναν καιρό ο Αϊνστάιν: «Την ημέρα που η τεχνολογία θα έχει υποκαταστήσει τη φυσική ανθρώπινη επαφή, ο κόσμος θα έχει αποκτήσει την πρώτη γενιά κρετίνων».

Και αυτό, αγαπημένοι μου, δεν ήταν προφητεία. Ήταν προειδοποίηση. Θεωρείστε το σαν ένα σήμα κινδύνου, ένα SOS που έρχεται από το παρελθόν, από κάποιον που ήταν σε θέση να μιλάει για την τεχνολογία πολύ πιο έγκυρα από τους τεχνολάγνους. Με αυτήν την προειδοποίηση, ο Αϊνστάιν προφανώς υπονοούσε ότι τίποτα δεν εμποδίζει τα πράγματα να πάρουν και άλλη, ασυνήθιστη τροπή. Τέτοια που δεν μπορεί να τη διανοηθεί ο νους του απλού ανθρώπου. Γιατί, είπαμε, η ανθρώπινη φύση είναι αχαρτογράφητη και τα περισσότερα πεδία της είναι λίγο ή καθόλου φωτισμένα…

Με αγάπη εύα



Βαθμολόγησε την ΗΧΩ:


Συνολική βαθμολογία:

4.6
4.6 rating
4.6 από 5 αστέρια (βασισμένο σε 697 αξιολογήσεις)
Τέλειο81%
Πολύ καλό9%
Μέτριο2%
Φτωχό1%
Κακό7%

Terra Greca - Μεταποίηση Αγροτικών Προϊόντων - Φλώρινα

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Scroll Up