Βγαίνεις και εσύ να παίξεις στο χιόνι;

Κοινοποίησε στους φίλους σου ή στο κοινό σου...:

Γράφει η Μαρία Σκαμπαρδώνη

Όταν χιονίζει, δεν αισθάνεσαι πως έφτασε η στιγμή να απαλλαγείς από τη συστολή σου; Δε βιώνεις μία χαρά μέσα στη ψυχή σου, λες και είσαι μικρό παιδί; Δεν επιθυμείς να διατρανώσεις την ελευθερία σου, να βγεις στο δρόμο άφοβα και άτολμα, δίχως να φοβάσαι μήπως γλιστρήσεις και μήπως χάσεις την ισορροπία σου.

Όλοι αφήνουν τον εαυτό τους να παίξει στο χιόνι, και ακόμα και αν γλιστρήσουν, πάλι δεν τους μέλει. Με μπάλες χιονιού «πυροβολούν» ο ένας τον άλλον, αλλά και πάλι δε θυμώνει ο ένας απέναντι στον άλλον, ούτε κρατάει μούτρα. Γιατί το χιόνι ξυπνάει μέσα σου τις παιδικές αναμνήσεις, σου δίνει την ευκαιρία να γίνεις ξανά παιδί που δεν κρατάει μούτρα. Κάθε μέρα σε πυροβολούν με μέριμνες, προβλήματα, άσχημα λόγια, προσβολές, ας σε πυροβολήσει και ένας με μία μεγάλη μπάλα χιονιού. Το πιο ευχάριστο από όλα….

Όταν χιονίζει, αισθάνεσαι πως βρίσκεσαι σε εκείνα τα παραμύθια με τα απόκοσμα μέρη. Σε εκείνες τις τοποθεσίες στις οποίες κρύβονται σπίτια με σοκολάτες, γλυκά και απόκοσμα πλάσματα που παρά το άγριο παρουσιαστικό τους, έχουν αγάπη και καλοσύνη για τους ανθρώπους. Σε μεταφέρει σε παραμύθια με περίεργα ξωτικά, πριγκίπισσες του χιονιού, έλκηθρα γεμάτα δώρα με έναν Άγιο Βασίλη που προετοιμάζεται να προσφέρει χαρά σε όλα τα παιδιά του κόσμου.

Έρχεται το χιόνι και θυμόμαστε πως υπάρχουν άσπρες μέρες (μαύρο χιούμορ, αλλά ίσως και να ισχύει, κυριολεκτικά και μεταφορικά). Και αν τα χέρια σου ξηραίνει και από το κρύο βγαίνουν φουσκάλες, ειρωνικά, ζεσταίνει την καρδιά σου. Σου θυμίζει τη χαρά με το απλό, το παιχνίδι που ακόμα και ως ενήλικας έχεις ανάγκη να κάνεις, σε δυναμώνει να αναζητήσεις μία αγκαλιά να ζεσταθείς.

Βγαίνεις και εσύ να παίξεις στο χιόνι. Έλα, παραδέξου το, κρύβεις μέσα σου ένα παιδί που βρίσκει ευκαιρία να ξεπηδήσει με την παραμικρή αφορμή. Τι και αν αισθάνεσαι μέσα σου τα πάντα να είναι μαύρα. Το χιόνι και οι νιφάδες του αρκούν για να μετατρέψουν το σκοτάδι του μυαλού και τη λιγοστή διάθεση, σε τόνους άσπρης χαράς και έναν ασταμάτητο παιδικό ενθουσιασμό. Διότι παραμένεις ένα μικρό, φοβισμένο παιδί εγκλωβισμένο στο σώμα ενός δύσκολου, αγχωμένου και απόμακρου ενήλικα..

Μαρία Σκαμπαρδώνη

Μαρία Σκαμπαρδώνη

Αικατερίνη Ρίζου

Βαθμολόγησε την ΗΧΩ:


Συνολική βαθμολογία:

4.5
Rated 4.5 out of 5
4.5 από 5 αστέρια (βασισμένο σε 958 αξιολογήσεις)
Τέλειο80%
Πολύ καλό10%
Μέτριο2%
Φτωχό1%
Κακό7%


Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.