Δεν συμφωνώ απαραίτητα με ό,τι λέω… – ΥπερΗΧΩγράφημα

Κοινοποιώντας δείχνεις το ενδιαφέρον σου...

Προ ήμερών ο Κυριάκος Μητσοτάκης συμμετείχε ως κεντρικός ομιλητής σε συζήτηση για την ελληνική υψηλή στρατηγική που διοργάνωσε το Συμβούλιο Διεθνών Σχέσεων. Η συζήτηση έγινε μέσω τηλεδιάσκεψης και την παρακολούθησαν διαδικτυακά περισσότεροι από 1.800 φοιτητές στην Ελλάδα και στο εξωτερικό.

Από τη θέση αυτή, λοιπόν, ο πρωθυπουργός έστειλε μήνυμα αποδοκιμασίας «κατά των ακραίων φωνών στα εθνικά θέματα» που «οδηγούν νομοτελειακά σε καταστάσεις που δεν είναι προς όφελος των εθνικών συμφερόντων», και πρόσθεσε: «Να μην παθιαζόμαστε από συναισθηματικές αντιδράσεις, οι οποίες ειδικά σε θέματα εξωτερικής πολιτικής κατά κανόνα δεν οδηγούν σε καλό».

Εντάξει δεν είναι ασυνήθιστο το φαινόμενο, αρχηγοί των κομμάτων όταν βρίσκονται στην αντιπολίτευση είτε να ανέχονται τους «ακραίους» είτε να λένε και οι ίδιοι «ακραία» πράγματα. Και όταν αυτά τα «ακραία» τους οδηγούν στην εξουσία, έρχεται κάποια στιγμή που τα αποδοκιμάζουν, γιατί δεν τους εξυπηρετούν πλέον.

Οι συγκεκριμένες αναφορές του Κυριάκου Μητσοτάκη ερμηνεύθηκαν ως αποδοκιμασία στον Αντώνη Σαμαρά, ο οποίος, ως γνωστόν, πρόσφατα τάχτηκε τόσο εναντίον των διερευνητικών επαφών με την Τουρκία όσο και του ενδεχομένου προσφυγής στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης. Αν είναι έτσι τα πράγματα και ο νυν πρωθυπουργός «φωτογράφισε» τον πρώην, έχει δίκιο. Πράγματι, οι θέσεις αυτές του κ. Σαμαρά είναι ακραίες, αφού έρχονται σε αντίθεση με την πάγια εξωτερική πολιτική της χώρας, την οποία ακολούθησαν όλες οι κυβερνήσεις της Μεταπολίτευσης.

Όμως, εδώ προκύπτει ένα διπλό ερώτημα. Πρώτον: Πόσο «νομιμοποιείται» ο κ. Μητσοτάκης να αποδοκιμάζει τις «ακραίες» θέσεις, αφού ο ίδιος στο πρόσφατο παρελθόν, όχι μόνο δεν αποδοκίμασε ακραίες φωνές από το κόμμα του, αλλά τις εκμεταλλεύθηκε για να προσελκύσει και ακραίους ψηφοφόρους, προκειμένου να κατακτήσει την εξουσία; Το παράδειγμα της Συμφωνίας των Πρεσπών είναι το πιο χαρακτηριστικό. Ο ίδιος, ως αρχηγός της αντιπολίτευσης, μπορεί να μην χρησιμοποίησε ακραία λόγια, ωστόσο χαρακτήρισε τη Συμφωνία «εθνικά επιζήμια» και υποσχέθηκε ότι θα θέσει βέτο στην ενταξιακή πορεία της Βόρειας Μακεδονίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Φυσικά, επρόκειτο για έπεα πτερόεντα, που αποσκοπούσαν στην ψηφοθηρία. Γι’ αυτό και πλήθος στελεχών της ΝΔ πήρε μέρος στα συλλαλητήρια και ορισμένοι καταφέρονταν εναντίον της τότε κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ με ακραίες εκφράσεις. Σήμερα τα έχουν ξεχάσει όλα και εφαρμόζουν πλήρως την «επιζήμια» (όπως έλεγαν τότε) Συμφωνία. Πρόσφατα δε, μάθαμε ότι «ο υπουργός Αντονι Μπλίνκεν χαιρέτισε τον καθοριστικό – καθοδηγητικό ρόλο της της Ελλάδας στην προώθηση της Διατλαντικής και Ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης των Δυτικών Βαλκανίων» . Και πως, επίσης, «ο υπουργός Μπλίνκεν και ο Έλληνας υπουργός Εξωτερικών επιβεβαίωσαν την ιστορική σημασία της ένταξης της Βόρειας Μακεδονίας στο ΝΑΤΟ».

Ερώτημα δεύτερον: Είναι ειλικρινής αυτή η αποδοκιμασία του Κυριάκου Μητσοτάκη ή μήπως είναι ευκαιριακή, αφού είναι γνωστό ότι ακραίες φωνές υπάρχουν και στην κυβέρνησή του και στην κοινοβουλευτική ομάδα της ΝΔ και στους ψηφοφόρους της;

Εντάξει, δεν γνωρίζουμε αν ο κ. Μητσοτάκης, αναφερόμενος σήμερα σε «ακραίες φωνές», εννοεί τον κ. Σαμαρά. Όμως, ο ίδιος γνωρίζει ότι, χωρίς την υποστήριξη των «ακραίων» (του Σαμαρά, του Αδωνι Γεωργιάδη, του Βορίδη , του Πλεύρη κ.α), δεν θα εκλεγόταν αρχηγός της ΝΔ το 2016 και σήμερα δεν θα ήταν πρωθυπουργός. Πολύ περισσότερο γνωρίζει ότι χωρίς τους «ακραίους» ψηφοφόρους η ΝΔ δεν είναι κόμμα εξουσίας. Η πολυχρησιμοποιημένη καραμέλα περί «κεντροδεξιάς» δεν έχει πραγματικό αντίκρυσμα. Μεγάλο κομμάτι ψηφοφόρων της ΝΔ ανήκει στο δεξιό άκρο του φάσματος.

Μπορεί, λοιπόν, σήμερα, οι «ακραίες» φωνές να μην βολεύουν τον κ. Μητσοτάκη, αλλά στο παρελθόν μια χαρά τις χρησιμοποίησε, για να κατακτήσει την εξουσία. Και είναι πολύ αμφίβολο αν στο άμεσο μέλλον θα επιχειρήσει να κάνει στα εθνικά θέματα κάτι που θα τον φέρει αντιμέτωπο με το κομμάτι των ψηφοφόρων που εκφράζεται από τις «ακραίες» φωνές.

Επομένως, όσα λέει σήμερα εναντίον των «ακραίων» είναι μεν σωστά, αλλά θυμίζουν όσα-αντίθετα-έκανε ο ίδιος στο πρόσφατο παρελθόν. Η ατακα : «Δεν συμφωνώ απαραίτητα με ό,τι λέω», τους γκουρού της επικοινωνίας Μάρσαλ Μακ Λούαν κάλλιστα θα του ταίριαζε γάντι.

Εφημερίδα ΗΧΩ Φλώρινας - λογότυπο

ΗΧΩ ΦΛΩΡΙΝΑΣ


Φανή Ρίζου - Δικηγόρος
Ρίζου Αικατερίνη - Ωτορυνολαρυγγολόγος - Φλώρινα Αθηνά Ιωσήφ - Σύμβουλος Σταδιοδρομίας mapyourpath.gr

Βαθμολόγησε την ΗΧΩ:


Συνολική βαθμολογία:

4.5
Rated 4.5 out of 5
4.5 από 5 αστέρια (βασισμένο σε 912 αξιολογήσεις)
Τέλειο80%
Πολύ καλό9%
Μέτριο2%
Φτωχό1%
Κακό8%

Terra Greca - Μεταποίηση Αγροτικών Προϊόντων - Φλώρινα

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *