Δυό κείμενα (του Θανάση Γερμανίδη)

Κοινοποιώντας δείχνεις το ενδιαφέρον σου...

Ποιά είναι τα σοβαρά θέματα που απασχολούν την Ελλάδα; 1. Τα ελληνοτουρκικά (μια βαριά κολώνια που κρατάει χρόνια), 2. Το προσφυγικό (με αποκορύφωση τη Μόρια, τις ροές και τους πνιγμούς στο Αιγαίο), 3. Το πρόβλημα της οικονομίας, 4. Η πανδημία με τον κορωνοϊό.

Από αυτά τα τέσσερα το πιο σοβαρό κατά την ταπεινή μου γνώμη είναι το υγειονομικό. Γιατί ο ιός είναι παρών και σκοτώνει κάθε μέρα χιλιάδες συνανθρώπους μας σε όλον τον κόσμο. Στο σημείο αυτό θα ασχοληθώ με τα ελληνοτουρκικά. Και επειδή δεν είμαι πρέσβης επί τιμή, θα δανειστώ στοιχεία από έναν σπουδαίο ιστορικό-ερευνητή-δημοσιογράφο, τον Τάσο Κωστόπουλο, ο οποίος έχει γράψει βιβλία και αρθρογραφεί συχνά στην Εφημερίδα των Συντακτών.

Έχω διαβάσει μόνο δυο βιβλία του: 1. Απαγορευμένη γλώσσα (εκδόσεις Μαύρη Λίστα) και 2. Πόλεμος και Εθνοκάθαρση. Η ξεχασμένη πλευρά μιας δεκαετούς εθνικής εξόρμησης 1912-1922 (Εκδόσεις Βιβλιόραμα).

Όλοι ξέρουμε ότι οι ελληνοτουρκικές σχέσεις είναι σαν τα κύμματα του Αιγαίου, άλλοτε αγριεμένα λαο άλλοτε ήρεμα. Τα δυο μεγάλα κόμματα, μετά την μεταπολίτευση με Κωνσταντίνο Καραμανλή, Ανδρέα Παπανδρέου και τους μικρότερους, ουσιαστικά κατηγορούσαν ο ένας τον άλλον. Εξάλλου υπήρχαν έχθρες από το παρελθόν (1963-64-65, αποστασία).

Στην Ελλάδα εύκολα μπορεί να χαρακτηριστεί κάποιος προδότης αν κινηθεί εκτός της “εθνικής θέσης” (όρα Τσίπρας για τη συμφωνία των Πρεσπών). Μεταφέρω από το κείμενο του Κωστόπουλου δυο κομμάτια.

Τα συμπεράσματα δικά σας…:

“Κατόπιν της υπ.αρίθ Ε.Π. 980/10-3-54 επειγούσης διαταγής του σεβαστού Υπουργείου Παιδείας, παραγγέλομεν όπως κατά τον εορτασμόν της 25ης Μαρτίου αποφεύχθη παν ό’τι αμέσως η εμμέσως θα ηδύνατο να θίξη την ευαισθησίαν του Τουρκικού Έθνους”

“Τα παρασκευάσαντα την 25ην Μαρτίου γεγονότα ως και τα απορρεύσαντα εξ’αυτής παρέχουν πλούσιον από θρησκευτικής, Εθνικής, Ηθικής, Πολιτιστικής και Ανθρωπιστικής απόψεως υλικόν, το οποίον δύναται να εξάρουν οι ομιλιται χωρίς να υποθάλπωσιν αισθηματα εχθροπαθείας και μίσους.”

“Επί τη βάση της αυτής γενικής αρχής πρέπει να επιλέγωνται και αι κατά τον εορτασμόν χρησιμοποιούμεναι ποιητικαί, δραματικαί και μουσικαί συνθέσεις.”

“Επ’ουδενί λόγω επιτρέπεται η υπόθαλψις μίσους κατά του Τουρκικού Λαού, όστις σήμερον προασπίζει τα προσωπικά ιδεώδη υπέρ των οποίων ο Ελληνικός Λαός αγωνίζεται.”

“Τα ανωτέρω ισχύουν ου μόνον δια τον εορτασμόν της 25ης Μαρτίου αλλά και δια τας πάσης φύσεως σχολικάς συγκεντρώσεις και δημοσίας εκδηλώσεις.”

Προς “νέα Λωζάννη;”

Η σταδιακή όξυνση του Κυπριακού και οι αιματηρές συγκρούσεις μεταξύ Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων εθνικιστών υπονόμευσαν βέβαια αρκούντως αυτό το ερμηνευτικό σχήμα, διαρρηγνύοντας σε αξιοσημείωτο βαθμό τις διαχωριστικές γραμμές κι υγειονομικές ζώνες του Ψυχρού Πολέμου.

Για μια μερίδα υψηλόβαθμων εθνικοφρόνων, η Τουρκία παρέμεινε ωστόσο μέχρι το 1974 ο ιδανικός περιφερειακός σύμμαχος. Στην περίφημη συνέντευξη προς τη Μιλιέτ (30/5/1971), ο δικτάτορας Παπαδόπουλος δεν περιορίστηκε λ.χ. στη διακήρυξη πως Έλληνες και Τούρκοι έπρεπε να διαμηνύσουν τους Κυπρίους ομοεθνείς τους “ότι δεν προτιθέμεθα να φιλονικήσωμεν προς χάριν των” αλλά οραματίστηκε ακόμη και τη μελλοντική συγκρότηση κοινού ελληνοτουρκικού κράτους: “Εγώ προσωπικώς πιστεύω ότι οι εξελίξεις οδηγούν προς μιαν Ομοσπονδίαν Τουρκίας και Ελλάδας. Ίσως τούτο πραγματοποιηθή μετά από 20 ή 50 έτη.

Όμως θα πραγματοποιηθή. Πρέπει να παραδεχθώμεν ότι είμαστε μικρά κράτη. Εάν έχωμεν ενότητα, τότε η ισχύς μας θα πολλαπλασιαστεί…” (Νέα Πολιτεία 1/6/1971).

Θανάσης Γερμανίδης

Θανάσης Γερμανίδης



Βαθμολόγησε την ΗΧΩ:


Συνολική βαθμολογία:

4.6
4.6 rating
4.6 από 5 αστέρια (βασισμένο σε 760 αξιολογήσεις)
Τέλειο80%
Πολύ καλό10%
Μέτριο2%
Φτωχό1%
Κακό7%

Terra Greca - Μεταποίηση Αγροτικών Προϊόντων - Φλώρινα

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Scroll Up