«Ε ναι, λοιπόν το χάρηκα πολύ…» – ΗΧΩλόγιο

Υπάρχει, αγαπημένοι μου, μια σκηνή στη χιλιοπαιγμένη ταινία «Το ξύλο βγήκε από τον Παράδεισο», όπου πρωταγωνιστούν η Αλίκη Βουγιουκλάκη, ο Δημήτρης Παπαμιχαήλ και μια πληθώρα εξαιρετικών ηθοποιών. Σε κάποιο σημείο της ταινίας, λοιπόν, τα κακομαθημένα πλουσιοκόριτσα ιδιωτικού κολεγίου κοροϊδεύουν τον γυμναστή τους. Όπου γυμναστής, ο υπέροχος Ορέστης Μακρής.

«Επίκυψη», λέει ο γυμναστής, ανάκαμψη κάνουν οι μαθήτριες. «Βρε σείς, θα με κάνετε να πάω να βρω καμιά κοφτερή γωνία να χτυπήσω το κεφάλι μου…», λέει τρελαμένος ο Ορέστης Μακρής. Και όταν ο Παπαμιχαήλ, ο οποίος παρακολουθεί τη σκηνή, του επιβεβαιώνει ότι δεν τρελάθηκε αλλά απλώς τα κακομαθημένα τον δουλεύουν, ο Μακρής απαντά «σας ευχαριστώ κύριε, μου γλυτώσατε 200 δραχμές, γιατί είχα αποφασίσει αύριο να πάω σε νευρολόγο…»

Και για να μην αναρωτιέστε πως μου κατέβηκε τώρα όλο αυτό, σας το λέω ευθέως. Το ύφος του τρελαμένου Ορέστη Μακρή είχε ο Παπαντωνίου όταν τον μετέφεραν με τις χειροπέδες στη φυλακή. Και αν η πρώτη σκέψη που σας έρχεται στο μυαλό διαβάζοντας τούτες τις αράδες είναι «Μα τι χαιρέκακη που είσαι ;»,σας το δηλώνω ευθύς εξ αρχής και με παρρησία:

Ναι, είμαι χαιρέκακη και, σε κάτι τέτοιες περιπτώσεις, και πολύ μάλιστα. Διότι, αγαπημένοι μου, μια αγαλλίαση -μην σας πω και δύο- την ένοιωσα όταν είδα αυτό το έκπληκτο βλέμμα απορίας στο πρόσωπο του Γιάννου Παπαντωνίου, τη στιγμή που βρέθηκε με χειροπέδες. Εκείνο το «μα είναι δυνατόν;»που κραύγαζε ο τρόμος του, τι να σας πω; Το χάρηκα με τη ψυχή μου και ψέματα δεν λέω.

Σε τούτον τον τόπο, είναι παρατηρημένο πως συγχέουμε συχνά τη λέξη «αδύνατον» και τη λέξη «απίθανο»… Τώρα, μεταξύ μας, το να βρεθεί ο Παπαντωνίου με χειροπέδες ήταν όντως απίθανο. Το διανοείστε; Τι πιθανότητες είχε ο στυλοβάτης του σημιτικού «εκσυγχρονισμού» να συλληφθεί για το ξέπλυμα της μίζας; Μηδαμινές.

Ένοιωθαν δε, αυτός και οι όμοιοί του, τόσο σίγουροι για τον εαυτό τους και την ασυλία τους, που αντί να κρυφτούν στις Συριανές τρύπες και στα Ελβετικά λαγούμια τους, αντί να επιχειρήσουν να ξεχαστούν, έβγαιναν με θράσος περισσό να μας κουνήσουν το δάχτυλο. Εμείς φταίμε, για όλα. Εμείς, που αγοράσαμε κάστανα, τυρόπιτες και κουλούρια χωρίς απόδειξη! Εμείς θέλαμε τις μίζες από τις φαρμακευτικές! Εμείς θέλαμε τις φρεγάτες και τα υποβρύχια! Εμείς θέλαμε τους φαραωνικούς Ολυμπιακούς. Κι όχι μόνο τα θέλαμε, αλλά τα διεκδικούσαμε κιόλας.

Άλλωστε, αγαπημένοι μου, μας το είπε φάτσα κάρτα και ο κ. Σημίτης σε τηλεοπτική του συνέντευξη. Δεν είναι που αυτοί «μιζώνονταν», μας είπε ο αρχιερέας, είναι που η διαφθορά αποτελεί «κοινωνικό φαινόμενο». Γιατί τι να κάνουν κι αυτοί οι καημένοι; Μπορούσαν να χαλάσουν αυτοί χατίρια στο «διεφθαρμένο» πόπολο; Λαϊκό καπιταλισμό δεν θέλατε; Ε, πάρτε τον! Βρε, εμείς δεν είμαστε που σας το πήγαμε το χρηματιστήριο στις 6.500; Τι άλλο θέλατε; Αχάριστοι, ε αχάριστοι! Τόσα δις άλλαξαν χέρια. Τόσα δις ήρθαν στα δικά μας χέρια και στα χέρια των κολλητών μας. Στην τελική, ας προσέχατε.

Έτσι είναι, αγαπημένοι μου! Όταν η «ισχυρή Ελλάδα» τους κατέρρευσε σαν τραπουλόχαρτο, πάψαμε και εμείς να είμαστε ο περιούσιος λαός και γίναμε τα «κακομαθημένα». Τα… παθογενή. Επί 8 χρόνια, οι ιεραπόστολοι της λαμογιάς, της μίζας, της διαπλοκής, πάνω στο πτώμα της κοινωνίας, ρητορεύουν στο «γυαλί» για εμάς, τους θλιβερούς λαϊκιστές, που αδυνατούμε να κατανοήσουμε το μεγαλείο τους, την πείρα τους στις διασώσεις, την τεχνοκρατική τους επάρκεια στη διακυβέρνησή μας.

«Μαζί τα φάγαμε», έλεγαν και εξακολουθούν να λένε. Την ώρα που η φυλή τους, η φυλή του αγροίκου πλούτου, απολάμβανε ξεκοκαλίζοντας τον δικό μας τον παρά, είχε το θράσος να κανιβαλίζει την αξιοπρέπεια, την εργασία, το μεροκάματο, τη ζωή των πολιτών. Και τα πληρωμένα ημιαγράμματα δημοσιογραφάκια της συμφοράς, όλα αυτά τα οικόσιτα του κιτσάτου εκσυγχρονισμού, να σκηνοθετούν προτεσταντισμό «Λευκής Κορδέλας» σε νοτιοβαλκανική, κακή απομίμηση Μίκαελ Χάνεκε. Οι εξτρεμιστές του κέντρου και της «μετριοπάθειας» να μας καλούν αντί να φωνασκούμε, να κάνουμε την αυτοκριτική μας για τον… άγριο πλουτισμό που βιώσαμε επί ημερών τους. Τον πλουτισμό των 700-1000-1500 ευρώ μηνιαίως, τον υπερκαταναλωτισμό στο κάθε φτηνομάγαζο που αγοράσαμε την επιπλέον μπλούζα, στο σούπερ μάρκετ που ξοδέψαμε για την επιπλέον σοκολάτα.

Μας εγκαλούσαν πως, αντί να κάνουμε την ενδοσκόπησή μας και να ξεπεράσουμε με ηρεμία και αυτοσυγκράτηση τις πληγές από την απώλεια της ζωής μας, εμείς αντιδρούσαμε. Και είναι, αγαπημένοι μου, ο ίδιος αυτός ο αγροίκος πλούτος που απαιτούσε από τον σκουπιδιάρη να μην διαμαρτυρηθεί, από τον εργαζόμενο να μην απεργήσει, από τον άνεργο να μην διαδηλώσει, γιατί χαλάει το… mood της πόλης.

Και είναι αυτά τα ανθρωπάκια που εγκαλούσαν αυτόν που δημοσίευσε τη λίστα Λαγκάρντ, ότι τους διασύρει δημοσιοποιώντας «προσωπικά δεδομένα». Κι είναι αυτά τα δάχτυλα που τολμούσαν να κουνιούνται απειλητικά, φωνάζοντάς μας ότι επιτέλους σε αυτήν τη χώρα είχε παρατραβήξει το βιολί, «αφεντικά και δούλοι, ίσοι γινήκαμε ούλοι».

Ε, ναι λοιπόν, χάρηκα! Χάρηκα πολύ βλέποντας τις κρυμμένες χειροπέδες κάτω από το Zegna σακάκι του Γιάννου Παπαντωνίου. Χάρηκα αφάνταστα που, επιτέλους, σε αυτόν τον τόπο, το… απίθανο γίνεται δυνατό. Ε, ναι λοιπόν, χάρηκα! Χάρηκα πολύ όταν είδα τον Παπαντωνίου με τις χειροπέδες γιατί, στην τελική, δεν χρειάζεται να πάμε όλοι εμείς σε «νευρολόγο», σε εξομολογητή, σε ψυχίατρο, σε μέντιουμ, σε καφετζού, σε ξεματιάστρα.

Χρειάστηκε να πάει αυτός στον Εισαγγελέα. Σε έναν Εισαγγελέα όχι στον ρόλο του Τσαγανέα, του… «βεβαίως, βεβαίως», αλλά στον ρόλο του Παπαμιχαήλ. Ε, ναι λοιπόν, χάρηκα! Χάρηκα πολύ! Γιατί δεν είμαστε εμείς λαϊκιστές… Απλά αυτοί είναι λαμόγια….

Με αγάπη εύα

ΦΩΤΟ: ΑΠΕ-ΜΠΕ


Βαθμολόγησε την ΗΧΩ:


Συνολική βαθμολογία:

4.5
4,5 rating
4.5 από 5 αστέρια (βασισμένο σε 384 αξιολογήσεις)
Τέλειο84%
Πολύ καλό4%
Μέτριο2%
Φτωχό1%
Απαίσιο9%

Terra Greca - Μεταποίηση Αγροτικών Προϊόντων - Φλώρινα

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Scroll Up