Η αγελάδα μας η Σίβα (Π.Βότσης)

«Η καλή μας αγελάδα, βόσκει κάτω στη λιακάδα, μικρά χόρτα και μεγάλα, για να κατεβάσει γάλα…» – ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΟ ΠΑΙΔΙΚΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ

Γείτονας ο Αντώνης, ανιψιός του πατέρα μου και βλέποντας τον ο πατέρας μου στη αυλή τον καλημέρισε κι άρχισε να του μιλάει για τη ζημιά ενός χωραφιού του. «Τα αγριογούρουνα μας ρημάξανε το καλαμπόκι στη Μουσσάνκα, δεν άφησαν τίποτα. Τι να σου πω μπάρμπα, έχω δει κι έχω δει πατημασιές από αγριογούρουνα αλλά αυτά που κατεβαίνουν στο χωράφι μου παραείναι μεγάλα. Έχουν κάτι πατημασιές σαν την αγελάδα σου της Σίβας!»

Αυτά είπε στον πατέρα μου ο Αντώνης κι έβγαλε τη στεναχώρια του. «Να πας καρτέρι ένα βράδυ με το δίκαννο σου να φάμε κι αγριογούρουνο, χρόνια έχω να φάω…»

Έφυγε ο Αντώνης κάπως ξαλαφρωμένος, αφού μοιράστηκε τον καημό του ενώ ο πατέρας μου με αναζήτησε αμέσως κι όταν με βρήκε μου είπε: «Καβάλα τον γάιδαρο κι αμολήσου πάνω από το χωράφι του Αντώνη στη Μουσσάνκα και ψάξε στη Κουκουλέιτσα και στο Σσόπο μήπως και βρίσκεται η αγελάδα μας η Σίβα που την ψάχνουμε μέρες τώρα και δεν τη βρίσκουμε πουθενά…»

Η Σίβα μας ήταν μια περίεργη αγελάδα, εύσωμη σε σχέση με τις άλλες που είχαμε. Ήταν μια πονηρή κι έξυπνη αγελάδα γιατί είχε δική της «στρατηγική» και «τακτική» για να γεμίσει τη κοιλιά της. Όταν ο αγελαδάρης του χωριού κατέβασε το κοπάδι από τα βοσκοτόπια, στο χωριό, η κάθε αγελάδα πήγαινε στο στάβλο της ενώ η Σίβα μας «φρόντιζε» και κρυβόταν κάπου κοντά στο χωριό κι όταν βράδιαζε έβγαινε από τη κρυψώνα της κι έμπαινε μέσα σε χωράφια και λιβάδια και τα αλώνιζε…

Αφού χόρταινε, αργά το βράδυ πήγαινε έξω από τον στάβλο και περίμενε να της ανοίξουμε την πόρτα και να πάει στη θέση της, να τη δέσουμε και να κοιμηθεί χορτάτη μηρυκάζοντας.

Η αγελάδα αυτή μας βελτίωσε το κοπάδι, γιατί κάθε χρόνο γεννοβολούσε, χώρια που τη ζεύαμε στο όργωμα και στο κάρο. Ήταν μια σοϊλίτικη, καλή και αποδοτική για εμάς αγελάδα.\

Εμείς όταν μάθαμε τα χούγια της, ότι «κρυβότανε», την περιμέναμε έξω από το χωριό και τη μαζεύαμε για να μην πάει στα χωράφια των συγχωριανών και μετά έπρεπε να πληρώσουμε τις ζημιές που έκανε.

Παρόλο που είμασταν σε επιφυλακή και την περιμέναμε, αυτή και πάλι ξέφευγε μερικές φορές. Ξεκίνησα λοιπόν εκείνη τη μέρα με το γάιδαρο και πήγα στη περιοχή που μου είχε υποδείξει ο πατέρας μου και δεν άργησα να τη βρω αραχτή, κάτω από τη σκιά μιας βελανιδιάς να μηρυκάζει.

Στην περίπτωση του καλαμποκιού της Μουσσάνκας του Αντώνη, εφάρμοζε την εξής τακτική. Το βραδάκι κατέβαινε στα χωράφια, τα τριφύλλια και τα λιβάδια και χόρταινε κι έπειτα ανηφόριζε σε ένα δασύλλιο και κοιμότανε μηρυκάζοντας. Νερό υπήρχε και στην πηγή του Σσόπο και στη χαράδρα της Μουσσάνκας.

Καθώς η Σίβα ήταν μεγαλόσωμη και καλοταϊσμένη, ένας λύκος δεν μπορούσε να την «βολέψει». Το πρωί έβοσκε στο δασσύλιο και το μεσημέρι σκάλιζε στις σκιές του.

Τη βρήκα, τη μάζεψα και την έφερα στον στάβλο και είπα του πατέρα μου ότι την βρήκα δεξιά από το Σσόπο και στην περιοχή που μου είχε υποδείξει να ψάξω. Όταν την αναζητούσα με βοήθησαν τα ίχνη που άφηνε δηλαδή οι πατημασιές της και σβουνιές της.

«Καλά κατάλαβα ότι το μεγάλο αγριογούρουνο στο χωράφι του Αντώνη ήταν η Σίβα μας», είπε ο πατέρας μου.

Όταν γέρασε η Σίβα μας, πέσανε τα δόντια της κι άρχισε να αδυνατίζει και να είναι ανήμπορη για δουλειά. Ο πατέρας μου την έκλεισε στον στάβλο και την τάισε για δυό-τρεις μήνες με πίτουρα και την πούλησε στον τζαμπάζη κι αυτός την έδωσε στον χασάπη για κρέας.

Όλοι μας στεναχωρεθήκαμε όταν είδαμε τον τζαμπάζη να τη σέρνει από το καπίστρι. Μας είχε αφήσει ένα σωρό θηλυκά και μάλιστα το πρώτο της μοσχάρι έγινε μια αγελάδα που είχε πάρει τα χούγια της μάνας της κι έτσι εμείς πάλι είμασταν σε επιφυλακή και παραφυλάγαμε…

Βότσης Πέτρος - Σημείωμα

Πέτρος Βότσης


Βαθμολόγησε την ΗΧΩ:


Συνολική βαθμολογία:

4.6
4,6 rating
4.6 από 5 αστέρια (βασισμένο σε 223 αξιολογήσεις)
Τέλειο84%
Πολύ καλό4%
Μέτριο3%
Φτωχό2%
Απαίσιο7%

Terra Greca - Μεταποίηση Αγροτικών Προϊόντων - Φλώρινα

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Scroll Up