Η ανάγκη τέχνας κατεργάζεται… (Π.Βότσης)

Βότσης Πέτρος - ΣημείωμαΜόλις είχαν απολυθεί από τις τάξεις του Εθνικού Στρατού και οι δυο τους. Ήταν γύρω στα εικοσιπέντε, παντρεμένοι στα χαλεπά χρόνια του Εμφυλίου πολέμου. Το 1949 απολύθηκαν μετά την τελειωτική ήττα του Δημοκρατικού Στρατού στο Γράμμο και στο Βίτσι. Ο Αντώνης από το Σκοπό και ο Θόδωρος από την Αχλάδα.

Βρέθηκαν όμως και οι δυο τους στην Αχλάδα, γιατί ο Σκοπός δεν είχε ακόμα κατοικηθεί μετά τον εμφύλιο. Η Αχλάδα μόλις που είχε κατοικηθεί, κι αυτό γιατί κάποιες ελάχιστες οικογένειες που είχαν απομείνει κατά τη διάρκεια του Εμφυλίου υποχρεωτικά φιλοξενήθηκαν στη Μελίτη.

Οι κάτοικοι τόσο του Σκοπού όσο και της Αχλάδας σχεδόν όλοι ήταν φυγάδες στη γειτονική Γιουγκοσλαβία, προσπαθώντας να φυλαχτούνε από τα δεινά των μαχών οι οποίες γίνονταν πάνω από τα κεφάλια τους. Όλα τα σπίτια και στα δυο χωριά εγκαταλειμμένα. Χωράφια άσπαρτα κι ελάχιστα ζωντανά. Οι εναπομείναντες κάτοικοι για να εξοικονομήσουν τουλάχιστον το ψωμί τους, έκαναν όποια δουλειά και αν τους τύχαινε…

Οι περισσότεροι δεν είχαν καν υποζύγια για να οργώσουν και να σπείρουν, αλλά κι αν έσπερναν θα χρειάζονταν μήνες πολλοί να περάσουν για να θερίσουν, ν’αλωνίσουν και να εξασφαλίσουν το ψωμί τους. Το μεροκάματο στο χωριό δεκαπέντε δραχμές και το ψωμί λιγοστό για αυτό όλοι κάνανε οικονομία.

Κάποιος χωριανός ήθελε να φτιάξει την καμινάδα του σπιτιού του που είχε σωριαστεί χάμω από ένα βλήμα. Ζητούσε λοιπόν μαστόρους να του κάνουν τη δουλειά αυτή. Σαν το’μαθαν ο Αντώνης κι ο Θόδωρος παρουσιάστηκαν στον ιδιοκτήτη του σπιτιού και τον έπεισαν ότι την δουλειά αυτή την έπαιζαν στα δάχτυλα. Χώρια που αυτό το πιστοποιούσε η «κτηθείσα εν τω στρατεύματι» ειδικότητα που είχαν οι δυο νέοι.

Η αμοιβή τους δεν θα ήταν χρήματα αλλά σε είδος. Παζάρεψαν με τον ιδιοκτήτη του σπιτιού να ανταμοιφθούν με κάποιες οκάδες βρίζας και καλαμποκιού. Την επόμενη μέρα οι δυο νέοι εμφανίστηκαν με τα εργαλεία τους, δηλαδή δυο δανεικά μυστριά και μια τσάπα. Την καμινάδα θα την κτίζανε με τούβλα που οι ιδιοκτήτης είχε εξοικονομήσει από παλιά γκρεμισμένα ή καμμένα σπίτια, απομεινάρια του Εμφυλίου.

Η λάσπη για το κτίσιμο θα ήταν από χώμα, δηλαδή θα σκάβανε μια τρύπα στο έδαφος, θα πέρνανε χώμα και με νερό θα κάνανε λάσπη. Ξεκίνησαν λοιπόν τη δουλειά πρωί πρωί σκάβοντας κάπου παράμερα στην αυλή μια τρύπα για να πάρουν χώμα και κάνανε λάσπη και ανέβηκαν στη στέγη.

Λίγο αργότερα φώναξαν τον ιδιοκτήτη και του είπαν ότι η λάσπη δεν «κολλούσε». Ντόπιος ο νοικοκύρης το έπιασε το υπονοούμενο που στη γλώσσα των μαστόρων σήμαινε πως οι εργάτες ζητούσαν κέρασμα ρακί με τυράκι, ψωμάκι και αν υπήρχε, τουρσί. Μόνο έτσι θα κολλούσε η λάσπη και θα στηνόταν η καμινάδα! Αφού ήπιαν το ρακί τους ο Αντώνης και ο Θόδωρος ξεκίνησαν και πάλι το κτίσιμο.

Ούτε αλφάδι χρησιμοποιούσαν, ούτε τσαούλι (νήμα) κι άρχισαν να κτίζουν όπως τους οδηγούσαν τα τούβλα δηλαδή όχι κάθετα στο έδαφος αλλά κάθετα στη σκεπή! Κάποια στιγμή η καμινάδα άρχισε να γέρνει και ήταν έτοιμη να πέσει. Κατάλαβαν ότι η καμινάδα θα σωριαστεί, αφού το κέντρο βάρους ήταν έξω από τη βάση της καμινάδας. Τότε κράτησαν και οι δυο την καμινάδα να μη γκρεμιστεί και φώναξαν τον ιδιοκτήτη και σε αυστηρό τόνο του είπαν:

– Να φέρεις την αμοιβή μας εδώ και τώρα!
– Τί είναι αυτά που λέτε ρε παιδιά; Τη βρίζα να σας τη δώσω, προχθές τη ράβδισα γιατί που ζωντανά να την αλωνίσω αλλά το καλαμπόκι δεν το έχω μαζέψει ακόμα…
– Αν δεν τα φέρεις τώρα θα τη γκρεμίσουμε.

Εντωμεταξύ η καμινάδα ήταν έτοιμη να πέσει… Ο διάλογος συνεχίστηκε με τον ιδιοκτήτη:

– Περιμένετε λίγο να φέρω τη βρίζα τουλάχιστον.
– Όχι τώρα τη θέλουμε, έστω τη βρίζα κι αν δεν τη φέρεις, είπαμε ότι το γκρεμίζουμε! Και άφησαν το κτίσμα που κρατούσαν κι αυτό σωριάστηκε επεισοδιακά. Έτσι το γκρέμισαν πρωτού πέσει και προστατέψανε την αξιοπρέπεια τους και τη μαστορική τους τέχνη και πληρότητα.

Έπειτα κατέβηκαν από τη στέγη. Ο νοικοκύρης δεν ήξερε αν πρέπει να γελάσει μαζί τους ή να τους βρίσει.

– Κοίταξε να δεις εμείς προσπαθήσαμε, όπως είδες εξάλλου, αλλά δεν τα καταφέραμε, φαίνεται ότι δεν αρκεί μόνο η προσπάθεια, πρέπει και να το ξέρεις αυτό που πας να κάνεις. Γι’αυτό βρες έναν αληθινό μάστορα για να σου φτιάξει τη καμινάδα και όχι εμάς τους ψευτομάστορες.

Την επόμενη μέρα οι δυο νέοι δώσανε ραντεβού πάνω στα βουνά για να ψάξπυν για κάποια αποθήκη σιτηρών που είχαν εγκαταλείψει οι αντάρτες του Δημοκρατικού Στρατού. Ίσως έτσι να εξασφάλιζαν το ψωμί της οικογένειας… Ίσως να στέκονταν τυχεροί σε αυτή τους την αναζήτηση…


ΑΝΑΤΡΟΠΗ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ:

Θεόδωρος Καρυπίδης

ΥΠΟΨΗΦΙΟΣ ΠΕΡ.ΣΥΜΒΟΥΛΟΣ ΜΕ ΤΟΝ ΣΥΝΔΥΑΣΜΟ ΤΟΥ ΘΕΟΔΩΡΟΥ ΚΑΡΥΠΙΔΗ:

Γιάννης Λιάσης - ΑΝΑΤΡΟΠΗ-ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ


Βαθμολόγησε την ΗΧΩ:


Συνολική βαθμολογία:

4.6
4,6 rating
4.6 από 5 αστέρια (βασισμένο σε 93 αξιολογήσεις)
Τέλειο87%
Πολύ καλό3%
Μέτριο0%
Φτωχό2%
Απαίσιο8%

Terra Greca - Μεταποίηση Αγροτικών Προϊόντων - Φλώρινα

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Scroll Up