Η Γουρνοχαρά (Χρονογράφημα του Φοίβου Ιωσήφ)

Εμείς στο σπίτι μας απολαμβάνουμε κάθε χρόνο το έθιμο της γουρνοχαράς. Είμαστε θεματοφύλακες των παραδόσεων. Το παίρνουμε μικρό γουρουνάκι, το ταϊζουμε, το αγαπάμε, το χαϊδεύουμε, το καθαρίζουμε και στο τέλος φωνάζουμε έναν δικό μας χασάπη και το σφάζουμε μέσα σε έναν κλίμα αγάπης και κατάνυξης.

Στην αρχή μπήγει το Γαλλικό ακονισμένο μαχαίρι Sabatier, από άριστο ατσάλι Αλσατίας κατευθείαν στην καρωτίδα. Το αίμα πετάγεται ζεστό σαν πίδακας και το ευτραφές γουρούνι μας αρχίζει να σφαδάζει και να κλωτσάει μανιασμένα.

Εμείς όμως ως σώφρονες άνθρωποι και καλοί Χριστιανοί έχουμε προβλέψει, και δύο γείτονες πατάνε με δύναμη τα πόδια του γουρουνιού και το ακινητοποιούν αποτελεσματικά. Το τι σκέφτεται εκείνη την ώρα η κυρία γουρούνα δεν μας απασχολεί, καθ ότι η σκέψη μας πετάει μαζί με την φαντασία της γεύσης μας στις νόστιμες τσιγαρίθρες και τα μυρωδάτα λουκάνικα.

Το σφάδασμα του ζώου είναι δική του υπόθεση, καθ ότι το δικό μας καθήκον είναι η σφαγή, ο τεμαχισμός και ο λουκανισμός. Εκείνο την αγωνία του θανάτου, και εμείς την γευσιγνωσία. Η ανθρωπίνη ανωτερότης.

Μετά από λίγη ώρα η αγαπημένη μας γουρούνα αρχίζει να χάνει το ηθικό της και τις δυνάμεις της. Αισθάνεται το σώμα της να κολυμπάει στο αίμα της και να μην ελέγχει τον σφιγκτήρα της αφόδευσης. Χάνεται, σβήνει, ελαττώνει την αναπνοή και σε λίγο δεν αντιδρά καθόλου. Το μικρό γουρουνόπουλό της δεν μπορεί να βοηθήσει και παρακολουθεί ανήμπορο τον εκμηδενισμό της μητέρας του.

Τότε η δική μας χαρά κορυφώνεται, βγαίνουν τα τσίπουρα στην αρχή και ύστερα τα κοκκινέλια, ενώ τα μαστόρια της σφαγής, που κρατάνε επι ώρα τα τσιγάρα στο στόμα τους, εύχονται ο ένας στον άλλον «και του χρόνου», να ξαναμακελέψουμε ακόμα μεγαλύτερη γουρούνα. Διπλή χαρά, περίσσια χαρά.

Ο ιδιοκτήτης του σφάγιου με το πρόσωπο φωτεινό από υπερηφάνεια ελπίζει πως το δικό του γουρούνι θα είναι το βαρύτερο της γειτονιάς και οι περίοικοι θα του το αναγνωρίσουν με επιφωνήματα χαράς και γέλιου. Και του χρόνου Μπαρμπά Κώστα, στις χαρές σου και στις σφαγές σου.

Μετά όλοι μαζί, όσοι βοήθησαν στην εξόντωση του ζωντανού, σφαγείς και ιδιοκτήτες, θα μεταβούν στην εκκλησία για να ευχαριστήσουν την Μεγαλόχαρη για την ευόδωση των επιθυμιών τους επί της μεταστάσης γουρούνας. Είχε πάρει πλέον αρκετό βάρος.

Συνάμα το μικρό γουρουνάκι που επέζησε προς το παρόν, και για όχι περισσότερο από έναν χρόνο, έχει καταφύγει στον στάβλο του και έχει κρυφτεί πίσω από την ποτίστρα. Αγνοεί το άμυαλο ότι του χρόνου δεν θα το σώσει ούτε η ποτίστρα ούτε η ταϊστρα.

Κατ εντολήν του Δημιουργού μας θα έχει και αυτό την κατάληξη άπνου πτώματος σε βιτρίνα κοντινού κρεοπωλείου και το παραγέμισμα των εντέρων του θα γίνει με το δικό του κρέας και πλήθος μυρωδάτων μπαχαρικών που τόσο απλόχερα μας χάρισε ο Κύριός μας. Ειλικρινά, τα πάντα εν σοφία εποίησεν. Τόσο τα χοιρινά όσο και τον άνιθο. Ο απόλυτος συνδυασμός γεύσης και ρεψίματος.

Σε άλλες χώρες έχουν άλλες χαρές. Στην Ταυλάνδη την κροκοδειλοχαρά. Όταν το κροκοδειλάκι πιαστεί κάπως σωματικά, ο εκεί ειδήμων χασάπης δένει με μονωτική ταινία το στόμα του επικίνδυνου ζώου και με χειρουργική ικανότητα αφαιρεί διά μιάς σκοτοπλέμονα και εντόσθια προκειμένου να ικανοποιήσει τις βασικότερες των αναγκών της κυρίας κατοίκου Νέας Υόρκης σε τσάντα ιδιαιτέρας επιλογής και απαίτησης. Το δίκιο είναι πάντα του πελάτη.

Στην Κίνα έχουν και εκεί τις ποντικοχαρές. Γεμάτοι οι πάγκοι της λαϊκής με φρέσκοσφαγμένους αρουραίους και γατούλες αγκύρας. Τα σκυλιά είναι κρεμασμένα στα τσιγκέλια. Ολόφρεσκα, της ημέρας. Έτσι και σου ξέφυγε ο σκύλος σου στην Σαγκάη θα μοσχομυρίσει η γειτονιά με τσίκνα ψητού από την σούβλα που θα γυρίζει ο ιδιοκτήτης του διπλανού σπιτιού. Τόσο ωραία. Τα πάντα εν σοφία εποίησαν οι Θεοί μας. Αμήν και του χρόνου.

Φοίβος Ιωσήφ


Βαθμολόγησε την ΗΧΩ:


Συνολική βαθμολογία:

4.6
4,6 rating
4.6 από 5 αστέρια (βασισμένο σε 126 αξιολογήσεις)
Τέλειο87%
Πολύ καλό4%
Μέτριο0%
Φτωχό3%
Απαίσιο6%

Terra Greca - Μεταποίηση Αγροτικών Προϊόντων - Φλώρινα

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Scroll Up