Η Δέσποινα Χατζηκωνσταντίνου, αριστούχος των πανελληνίων, μιλάει για την εμπειρία της στην εφημερίδα “ηχώ” Φλώρινας

Κοινοποιώντας δείχνεις το ενδιαφέρον σου...

Η Δέσποινα Χατζηκωνσταντίνου, ετών 41, γεννήθηκε στις Πέτρες Αμυνταίου και αποφοίτησε από το Λύκειο με ειδικότητα βοηθού Βρεφοκόμου – Παιδοκόμου. Σήμερα εργάζεται στο Κέντρο Παιδικής Μέριμνας Φλώρινας. Παντρεύτηκε σε μικρή ηλικία και έγινε μητέρα δύο παιδιών. Το γεγονός αυτό δεν της επέτρεψε να συνεχίσει τις σπουδές της, καθώς με τα παιδιά σε μικρή ηλικία και λόγω των πολλών υποχρεώσεων δεν είχε τη δυνατότητα να αφιερώσει τον απαιτούμενο χρόνο ώστε να κυνηγήσει το όνειρό της. Φέτος, μετά από προσπάθεια ενός έτους, κατόρθωσε να συγκεντρώσει 19.230 μόρια, μία από τις υψηλότερες βαθμολογίες στην Περιφέρεια Δυτικής Μακεδονίας! Πιο συγκεκριμένα, η Δέσποινα έγραψε 19.3 στα Μαθηματικά, 19.0 στην Υγιεινή, 17.9 στα Νέα Ελληνικά και 20.0 στην Ανατομία – Φυσιολογία.

Για το όνειρό της, που με κόπο έγινε πραγματικότητα, μίλησε στην εφημερίδα «ηχώ» Φλώρινας:

Δέσποινα, ξεκινώντας θέλουμε να εκφράσουμε τα συγχαρητήριά μας για την προσπάθεια που κατέβαλες και το εξαιρετικό αποτέλεσμα! Πες μας λίγα λόγια για την απόφασή σου αυτή να δώσεις πανελλήνιες και μάλιστα ως εργαζόμενη μητέρα δύο παιδιών…

Δεν σας κρύβω ότι το να δώσω πανελλήνιες ήταν κάτι που υπήρχε πάντα στο πίσω μέρος του μυαλού μου. Το 2019 έκανα μια προεργασία, άρχισα να ψάχνω με ποιον τρόπο μπορώ να δώσω Πανελλήνιες. Είχα προμηθευτεί τα βιβλία και με το που άνοιξα την πρώτη σελίδα απογοητεύτηκα, τα έκλεισα και τα άφησα στο ράφι… είχα φτάσει στην πηγή αλλά και πάλι έκανα πίσω. Στις αρχές Αυγούστου του 2020 συνέβη ένα γεγονός που πραγματικά με συγκλόνισε, με καταρράκωσε αλλά ταυτόχρονα με πείσμωσε τόσο πολύ, που τελικά πήρα την απόφαση. Πάντα στη ζωή μου θέλω τα εμπόδια να τα κάνω ευκαιρίες…

Ξεκινάς λοιπόν την προετοιμασία. Πώς οργανώνεις το πλάνο σου; Φαντάζομαι ότι εντόπισες μεγάλες διαφορές στον τρόπο εξέτασης, την ύλη αλλά και τις απαιτήσεις του κάθε μαθήματος σε σχέση με αυτό που θυμόσουν από τα μαθητικά σου χρόνια…

Ένας μεγάλος βραχνάς ήταν φυσικά τα Μαθηματικά. Για να είμαι απόλυτα ειλικρινής, τα πρώτα μαθήματα -και κυριολεκτώ- αφορούσαν σε βασικές αριθμητικές πράξεις! Οπότε τα κενά που είχα να καλύψω ήταν ήδη αρκετά, πόσο μάλλον να καταφέρω να κατακτήσω και την εξεταστέα ύλη. Το ίδιο συνέβη και με τα Νέα Ελληνικά. Στα μαθήματα ειδικότητας από την άλλη χρειαζόταν καλή οργάνωση και πολύ-πολύ διάβασμα. Δυνατότητα για πολλές ώρες φροντιστηρίων δεν υπήρχε, οπότε σε συνεννόηση με τους φροντιστές μου έπρεπε να κάνω πολύ δουλειά μόνη μου…

Τί ήταν αυτό που σε δυσκόλεψε κατά την όλη διαδικασία;

Το μεγαλύτερο πρόβλημα που αντιμετώπισα ήταν η αποστήθιση. Τη μια μέρα τα μάθαινα τέλεια και την επόμενη εβδομάδα τα ξεχνούσα. Ήταν πολύ κουραστικό και ψυχοφθόρο να πρέπει να επαναλαμβάνεις συνεχώς τα ίδια και τα ίδια, αλλά για μένα ήταν η μόνη μέθοδος. Μπορεί να μην μπορούμε λόγω ηλικίας να απορροφήσουμε πολλές λεπτομέρειες, να λειτουργήσουμε σαν “σφουγγάρι” όπως τα παιδιά. Από την άλλη, η ηλικία παίζει καθοριστικό ρόλο στην καλή οργάνωση και στον σωστό συντονισμό. Φυσικά, αν μπορούσα να αυξήσω τις ώρες των φροντιστηρίων, αυτό θα με βοηθούσε πιο πολύ, γιατί αναγκαστικά έκανα πολύ δουλειά μόνη μου. Το διαδίκτυο επίσης είναι ένας παράγοντας που πραγματικά βοηθάει, στο να ψάξεις, να ενημερωθείς, να βελτιωθείς, αλλά απαιτεί και πολύ χρόνο…

Γνωρίζω ότι έδινες Πανελλήνιες μαζί με τον μικρό σου γιο. Πώς ήταν αυτή η εμπειρία;

Δώσαμε μαζί Πανελλήνιες και μάλιστα στην ίδια τάξη. Ο στόχος του ήταν να περάσει σε σχολή Πληροφορικής. Είμαστε αισιόδοξοι ότι θα τα καταφέρει. Ήταν κάπως περίεργο αλλά από την αρχή αφουγκράστηκα τις δικές του ανησυχίες και δυσκολίες και απλά προσπάθησα να μοιραστώ μαζί του αυτήν την εμπειρία ως συνοδοιπόρος…

Ποιες συμβουλές θα ήθελες να δώσεις στα νέα παιδιά;

Θα ήθελα να τους πω ότι πραγματικά οι πανελλήνιες δεν είναι κάτι τόσο δύσκολο. Έχει κατά κάποιον τρόπο υπερδιογκωθεί στη συνείδηση των παιδιών σαν κάτι το τραγικό. Θαρρείς πως πρόκειται για κάτι που δεν μπορείς να πραγματοποιήσεις. Είναι εφικτό, είναι κάτι που μπορεί να συμβεί, αν προσπαθήσει κανείς, αρκεί να μη σε καταβάλλει το άγχος. Αν δηλαδή κατάφερα να πετύχω εγώ, με μια ώρα φροντιστήριο, χωρίς κανένα ερέθισμα από το σχολείο, όντας έξω από την εκπαιδευτική διαδικασία, μπορούν σίγουρα και τα παιδιά να τα καταφέρουν! Χρειάζεται επιμονή, στοχοπροσήλωση και να μην εγκαταλείψεις την προσπάθεια. Είναι απαραίτητο να πάρουν μια γενναία απόφαση, να πουν μέσα τους ότι θα κάνουν μια παύση, ότι θα αφιερώσουν κάποιους μήνες από τη ζωή τους σε αυτόν τον σκοπό. Απαιτείται δύναμη για κάτι τέτοιο, πόσο μάλλον για τα νέα παιδιά. Πρέπει να αποκλείσεις κάποια πράγματα και να έχεις στον νου σου ότι αναγκαστικά θα περιοριστεί ο ελεύθερος χρόνος σου, οι έξοδοι, οι φίλοι…

Τί θα έλεγες στους γονείς ως προς τον ρόλο τους, ως προς τη συμπεριφορά και τη στάση που πρέπει να κρατήσουν απέναντι στο παιδί τους που συμμετέχει στις Πανελλήνιες;

Το πιο βασικό από όλα είναι να διατηρήσουν την ψυχραιμία τους και να μην λειτουργούν ως παράγοντες που προσθέτουν βάρος στο παιδί. Δεν χρειάζεται υπερπροστασία. Είναι σημαντικό το παιδί να νιώσει ότι το ίδιο είναι υπεύθυνο για την οργάνωση και όχι ο γονιός. Το καθημερινό πρόγραμμα πρέπει να οργανώνεται από τον ίδιο τον μαθητή, γιατί διαφορετικά δεν θα μπορέσει να αναλάβει από μόνος του πρωτοβουλία. Καμιά φορά οι γονείς «πνίγουν» τα παιδιά τους, μπαίνουν σε μια λογική σαν να επρόκειτο να δώσουν οι ίδιοι πανελλήνιες. Όχι, ο αγώνας είναι των παιδιών και ο ρόλος των γονιών είναι αναγκαίο να είναι υποστηρικτικός και όχι καταπιεστικός. Φυσικά, οφείλουμε ως γονείς να εξασφαλίζουμε τις κατάλληλες συνθήκες για το παιδί, κυρίως ένα ήρεμο περιβάλλον. Δεν χρειάζεται δηλαδή να ευνουχίζουμε τα παιδιά μας αλλά να τα κατευθύνουμε ώστε να στηριχτούν στις δικές τους δυνάμεις, να συμμεριζόμαστε το άγχος και την ανησυχία τους. Υπάρχουν γονείς που όταν το παιδί τους δίνει πανελλήνιες δεν βγαίνουν από το σπίτι, δεν πάνε διακοπές, σταματούν ουσιαστικά να ζουν και δεν καταλαβαίνουν ότι με αυτόν τρόπο γιγαντώνουν το άγχος του παιδιού.

Εδώ αξίζει να προσθέσω και κάτι ακόμα, το οποίο είναι καλό να λάβουν σοβαρά υπ’ όψιν και οι μαθητές και οι γονείς. Σε όλη αυτήν τη διαδικασία δεν σταμάτησα λεπτό να “ακούω” το σώμα μου. Ποτέ δεν είπα για παράδειγμα, ας κάνω έναν καφέ να κρατηθώ ξύπνια για να μπορέσω να βγάλω άλλο ένα κεφάλαιο. Αν νύσταζα, κοιμόμουν! Άφηνα να με οδηγήσει ο εαυτός μου, ο οργανισμός μου. Αν ένιωθα ότι δεν μπορώ να συγκεντρωθώ, έκλεινα τα βιβλία, δεν πήγαινα κόντρα σε αυτό που πρόσταζε εκείνη τη στιγμή το σώμα μου. Είπαμε, ναι στην προσήλωση, ναι στον στόχο και στην καλή οργάνωση αλλά χωρίς παρωπίδες! Δεν πρέπει να σε εξαντλεί αυτή η διαδικασία, γιατί είναι πολύμηνη και είναι εύκολο να ξεφύγεις και να παρασυρθείς.

Στόχοι για το μέλλον;

Είναι καλό ότι η βαθμολογία που συγκέντρωσα μου επιτρέπει να επιλέξω αρκετές σχολές. Υπάρχει σκέψη για το Νηπιαγωγών Φλώρινας αλλά και για τη Σχολή Θεάτρου Θεσσαλονίκης, που είναι και το μεγάλο μου όνειρο.

Στο σημείο αυτό θα ήθελα να ευχαριστήσω εκ των προτέρων τον πρόεδρο του Κέντρου Παιδικής Μέριμνας, για τις διαβεβαιώσεις του ότι θα με στηρίξει στο νέο μου ξεκίνημα, ώστε με τον κατάλληλο προγραμματισμό να έχω τη δυνατότητα να παρακολουθώ τα μαθήματα στη Σχολή μου.
Θα ήθελα επίσης να ευχαριστήσω θερμά τους φροντιστές μου, Νίκο Νοταρά, μαθηματικό και Αρετή Κοσμοπούλου, φιλόλογο, για την άριστη συνεργασία που είχαμε, την καθοδήγηση και τις πολύτιμες συμβουλές που μου παρείχαν. Είναι σημαντικό να έχεις στο πλάι σου στο δύσκολο αυτό εγχείρημα ανθρώπους που αγαπούν τη δουλειά τους, σε στηρίζουν και σε κατευθύνουν σωστά, ώστε να επιτύχεις τον τελικό σου στόχο.

Δέσποινα, σε ευχαριστούμε πολύ για την επικοινωνία και ευχόμαστε από καρδιάς καλή σταδιοδρομία στις σπουδές σου!


Φανή Ρίζου - Δικηγόρος

Βαθμολόγησε την ΗΧΩ:


Συνολική βαθμολογία:

4.5
Rated 4.5 out of 5
4.5 από 5 αστέρια (βασισμένο σε 895 αξιολογήσεις)
Τέλειο80%
Πολύ καλό9%
Μέτριο2%
Φτωχό1%
Κακό8%

Terra Greca - Μεταποίηση Αγροτικών Προϊόντων - Φλώρινα

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Scroll Up