Η διαχρονικότητα των Χριστουγέννων (Γράφει η Ζήσου Ιούνια Έλενα*)

Κοινοποιώντας δείχνεις το ενδιαφέρον σου...

To παραμύθι της Ευρυδίκης Αμανατίδου «Η πολιτεία που δεν είχε Χριστούγεννα» μου ανακαλεί στη μνήμη με κάποιον τρόπο την εποχή των παππούδων μου οι οποίοι έζησαν ολοκληρωτικά το αθεϊστικό καθεστώς του κομμουνισμού το οποίο στέρησε για πολλά χρόνια από τους Ρουμάνους χριστιανούς την ορθόδοξη πίστη και τα ιερά έθιμα των Χριστουγέννων.  Όπως και τα παιδιά του παραμυθιού, οι παππούδες μου ως παιδιά και νέα άτομα τότε, βίωσαν αναγκαστικά τη μακρόχρονη μαύρη κομμουνιστική περίοδο χωρίς τον Αϊ Βασίλη και χωρίς το φως και τη χαρά των Αγίων Εορτών.

Η περίοδος στην οποία αναφέρεται το παραμύθι, η εποχή χωρίς Θεό, μου φέρνει στο νου τη ζωή των εκατομμυρίων ανθρώπων που ζούσαν σε ένα καθεστώς, το οποίο αρνιόταν τα Χριστούγεννα με οποιαδήποτε μορφή. Οι καλικάντζαροι εδώ μου θυμίζουν τους κομμουνιστές, τη δικτατορία τους και τον κόσμο του κομμουνιστικού καθεστώτος που είχε μυηθεί να ζει αποκομμένος από τις παραδόσεις και τα ιερά σύμβολα των προγόνων μας, μακριά από τον Θεό και την πίστη. Η αντικατάσταση της κομμουνιστικής κοσμοθεωρίας υπήρξε δύσκολη και απαιτητική διαδικασία γιατί οι καρδιές των ανθρώπων είχαν παγώσει από τον φόβο και τη συστηματική  επιβολή του αθεϊσμού και της απιστίας γενικά.  Κι όμως παρ’ όλα αυτά, οι κομμουνιστές δεν κατάφεραν να εξαφανίσουν τον Αΐ Βασίλη (δηλαδή τον Moș Crăciun)  παρά μόνο να αλλάξουν το όνομά του σεMoș Gerilă.

Η «φιλοσοφική ομίχλη» του αθεϊσμού, εμπόδισε τον Αΐ Βασίλη  να υποχωρήσει βαθιά στις καρδιές πολλών ανθρώπων οι οποίοι με άμεσο ή έμμεσο τρόπο τον αρνήθηκαν, τον έδιωξαν ή τον εξόρισαν κάπου σε μια σκοτεινή θαλάμη του μυαλού τους. Άλλαξαν τη μορφή και την αποστολή του γιατί δεν μπόρεσαν να αφαιρέσουν από το ημερολόγιο, τη βαθιά κατεστημένη από αιώνες, γιορτή των Χριστουγέννων. Αυτό που κατάφεραν για λίγο οι κομμουνιστές «καλικάντζαροι» ήταν να τον μεταμφιέσουν σ’ ένα όργανο αυταρχικής εξουσίας, το Κομμουνιστικό Κόμμα,  το οποίο κάθε χρόνο τον Δεκέμβριο μοίραζε τα ίδια δώρα σε όλους.

Όλα αυτά τελείωσαν όμως εδώ και καιρό. Τα κακά πλάσματα, τα ξωτικά ή οι καλικάντζαροι του κομμουνιστικού συστήματος, απέτυχαν να αφανίσουν την αγιοσύνη των ανθρώπων και τα ιερά σύμβολα των χριστουγεννιάτικων παραδόσεων. Δεν κατάφεραν να κλέψουν από τους ανθρώπους τη συγκίνηση του εορτασμού των Αγίων Γιορτών, την ανταλλαγή πολύχρωμων συναισθημάτων, τη μυρωδιά του τσουρεκιού, τους μύθους και τις μαγικές χριστουγεννιάτικες ιστορίες που διηγούνταν οι παππούδες στα εγγόνια τους δίπλα στο παραδοσιακό τζάκι του σπιτιού.

εικόνα - Χριστούγεννα

Μόνο οι μεγάλοι άνθρωποι, οι παππούδες, που βίωσαν «από πρώτο χέρι» τα παραδοσιακά έθιμα των Χριστουγέννων, είναι αυτοί οι οποίοι θα μπορούσαν να μεταφέρουν στα παιδιά και τα εγγόνια τους το γνήσιο, αυθεντικό πνεύμα των χριστουγεννιάτικων γιορτών.

Θυμάμαι και τώρα τις ιστορίες της γιαγιάς μου που ξεκινούσαν κάπως έτσι: «Μια φορά κι έναν καιρό, ήταν…., γιατί αν δεν θα ήταν, δε θα το λέγαμε…» (,,A fost odată ca niciodată că dacă n-ar fi nu s-ar povesti’’).

Οι ιστορίες αυτές που είχε κληρονομήσει από τους γονείς και τους παππούδες της μιλούσαν για μία φυσιολογική, ευτυχισμένη εποχή, τη μεσοπολεμική περίοδο κατά την οποία οι άνθρωποι καταδέχονταν γαληνεμένοι, χαρούμενοι και ελεύθεροι τα ιερά Χριστούγεννα. Οι άνθρωποι αντάλλαζαν πολύτιμα δώρα όπως καλοσύνη, αγάπη, σεβασμός, ελεημοσύνη, αλληλεγγύη, συναδελφικότητα, προσευχή κλπ., δηλαδή ηθικές αξίες που καλλιεργούσαν τον ανθρωπισμό και την καθαρή πίστη στον Θεό. Τα παιδιά τότε πήγαιναν από σπίτι σε σπίτι και έλεγαν τα κάλαντα χωρίς να παρακάμψουν κανέναν. Μ’ αυτή την έννοια θα μπορούσα να πω ότι, η γιαγιά του παραμυθιού είναι η ίδια η γιαγιά μου, η Βαλέρια η οποία έζησε και ζει ακόμα όλο το φάσμα των χριστουγεννιάτικων γιορτών.

Φαίνεται πως η ανθρωπότητα δεν έχει αντιληφθεί ακόμα το νόημα και την ουσιώδη σημασία των ιερών χριστουγεννιάτικων γιορτών καθώς οι άνθρωποι του εικοστού πρώτου αιώνα συνεχίζουν να βιώνουν διαφορετικά και παράξενα Χριστούγεννα. Θα μπορούσα να πω με άλλα λόγια, Χριστούγεννα δραματικά, περιορισμένα και περιτριγυρισμένα από πανδημικό φόβο που προκαλούν πανικό, ασθένεια και θάνατο.

Αυτός ο αόρατος εχθρός είναι πιο επικίνδυνος από τον πόλεμο και τους διώκτες γιατί κρύβεται, καραδοκεί αμείλικτα και καταπιέζει ψυχές. Αναγκαζόμαστε να ζήσουμε γιορτές υπό τους όρους της πανδημίας: χωρίς συναντήσεις, επισκέψεις, κάλαντα και πάρτι, μακριά ο ένας από τον άλλον, κρατώντας τους γονείς, τα παιδιά, τους παππούδες και τους φίλους μας σε απόσταση ασφάλειας, χωρίς αγκαλιές, χάδια και άμεση ανθρώπινη επαφή η οποία είναι τόσο αναγκαία στην αλλοτριωμένη κοινωνία στην οποία ζούμε.

Μια χρονιά  απογυμνωμένη από ανθρώπινα συναισθήματα και επαφές που δε συγκρίνεται ακόμα ούτε με την εποχή κατά την οποία ήμασταν αναγκασμένοι να γιορτάσουμε τα Χριστούγεννα στα κρυφά. Ακόμα και τότε γιορτάζαμε, όχι χώρια, άλλα όλοι μαζί. Μόνο έτσι θα μάθουμε να εκτιμούμε ακόμη περισσότερο τα Χριστούγεννα που μας αγκαλιάζουν και μας δίνουν Ζωή σε όλους.

Επομένως, να μάθουμε να περιμένουμε τις χριστουγεννιάτικες γιορτές πρώτον, ελεύθεροι ως άνθρωποι και δεύτερον, διατηρώντας πάντα την πίστη και την καθαρότητα της ψυχής μας ως αληθινοί Χριστιανοί. Γιατί το παρελθόν, μας δίδαξε ότι οι αναμνήσεις μας δε χάνονται. Αρκεί να τις διαφυλάξουμε ζωντανές στην ψυχή μας και να τις μεταλαμπαδεύσουμε ακέραιες στις επόμενες γενιές! 

Σας ευχαριστώ πολύ!

Zisiu Iunia Elena

* Η Zisu Iunia Elena (Ζήσου Ιούνια Έλενα) είναι από τη Ρουμανία και κατοικεί στην Κωνστάντσα, την αρχαία Τόμις, πόλη-λιμάνι της Μαύρης Θάλασσας, η οποία ιδρύθηκε από Έλληνες αποίκους από τη Μίλητο. Ο προπάππους της Βασίλης γεννήθηκε στην Κάτω Υδρούσα Φλώρινας.



Βαθμολόγησε την ΗΧΩ:


Συνολική βαθμολογία:

4.5
4.5 rating
4.5 από 5 αστέρια (βασισμένο σε 838 αξιολογήσεις)
Τέλειο80%
Πολύ καλό9%
Μέτριο2%
Φτωχό1%
Κακό8%

Terra Greca - Μεταποίηση Αγροτικών Προϊόντων - Φλώρινα

One thought on “Η διαχρονικότητα των Χριστουγέννων (Γράφει η Ζήσου Ιούνια Έλενα*)

  • 24/12/2020, 21:25
    Permalink

    Το να είσαι Έλληνας δεν είναι ζήτημα καταγωγής, αλλά θέμα αγωγής.

    Αν είναι αλήθεια ότι το βιολί είναι το τελειότερο μουσικό όργανο, τότε τα Ελληνικά είναι το βιολί της σκέψης.

    Σχολιάστε

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Scroll Up