Η εξέγερση του ΙΛΙΝΤΕΝ – 1ο μέρος (του Κωσταντίνου Τζέκη)

Η πρόταση του Ζάεφ για την ονομασία του κράτους του με το όνομα Δημοκρατία της Μακεδονίας του Ίλιντεν, που ξεσήκωσε αντιδράσεις στη χώρα μας, εξέπληξε πολλούς, όχι όμως τους ψαγμένους.

Αυτό γιατί το κράτος αυτό Βουλγάρικα σκέφτεται και βουλγάρικα ομιλεί. Άλλωστε το VMRO κίνημα Βουλγάρων κομιτατζήδων που κατάσφαξε τους Ελληνικούς πληθυσμούς στον Μακεδονικό Αγώνα, είναι αυτό που κυβέρνησε χρόνια και χρόνια τα Σκόπια με την ίδια ονομασία. Οι λεοντές κατέπεσαν.

Το ορθότερο θα ήταν να ονομάζονταν Δημοκρατία της Ίλιντεν Βουλγαρίας.

Αλλά τι είναι το Ίλιντεν. Μακριά από εθνικισμούς και μονομερείς σκέψεις θα περιγράψουμε με κάθε ιστορική αλήθεια τις πραγματικές διαστάσεις του Ίλιντεν.

Είχαν περάσει είκοσι πέντε χρόνια από τότε που το 1878 στο συνέδριο του Βερολίνου, οι Μεγάλες τότε Δυνάμεις ψαλλίδισαν τα όνειρα των Βουλγάρων για μια μεγάλη Βουλγαρία.

Στο διάστημα ατό οι Βούλγαροι προετοιμάζονταν για τη ρεβάνς με σειρά ενεργειών σε βάρος του Ελληνικού πληθυσμού, αλλά και με ενημερώσεις της διεθνούς κοινής γνώμης με πλαστογραφημένα ψευδή στοιχεία

Στις 20 Ιουλίου (παλαιό ημερολόγιο)του 1903 , δόθηκε το σύνθημα της εξέγερσης, από τον Ντάμε Γκρούεφ και τον Μπόρις Σαράφωφ.

Βουλγαρικές ομάδες χτύπησαν μικρές φρουρές Τούρκων στο Ζέλοβο και στη Ρούλια, ενώ επιθέσεις στη Ρέσνα και στο Κίτσεβο απέτυχαν. Μεγαλύτερα όμως κέντρα, όπως το Μοναστήρι, η Φλώρινα, η Καστοριά ή το Αμύνταιο, δεν επιχειρήθηκε να προσβληθούν. Μόνο στο Κρούσοβο, σώμα υπό τον Ιβάνωφ, μπήκε στην πόλη, περικύκλωσε αιφνιδιαστικά την φρουρά, που αποτελούνταν από εξήντα άνδρες και σκότωσε τους πιο πολλούς. Έκαψε το Διοικητήριο και ανακήρυξε τη «Δημοκρατία του Κρούσοβου».

Ο ΠΕΤΡΩΦ ΝΕΤΟΝΤΙ στο βιβλίο του «Η επανάσταση του Ίλιντεν: Ένα έπος αυτοθυσίας, Bulgarian military review, έκδοση του Υπουργείου Άμυνας της Βουλγαρίας, Σόφια 1993, σελ. 105 ( στην Αγγλική γλώσσα), γράφει:   «Με την κατάληψη του Κρούσοβου, οι εκπρόσωποι των εξεγερθεισών εθνοτήτων Βούλγαροι, Βλάχοι και Γραικομάνοι, εξέλεξαν εξαμελή προσωρινή κυβέρνηση, με δύο εκπροσώπους από κάθε εθνότητα». 

Ο  ΛΙΒΙΕΡΑΤΟΣ ΔΗΜΗΤΡΗΣ, στο βιβλίο του «Κοινωνικοί αγώνες στην Ελλάδα (1923-1927) , ΚΟΜΜΟΥΝΑ, Ιστορική μνήμη, Αθήνα, Σεπτέμβριος 1985 σελ. 107 γράφει ότι: «Επικεφαλής ορίσθηκε ο σοσιαλιστής Νίκολα Κάρεφ» ενώ ο ΤΟΝΤΟΡΩΦ ΝΙΚΟΛΑΙ, στη σύντομη ιστορία της Βουλγαρίας, ΝΕΑ ΣΥΝΟΡΑ- ΛΙΒΑΝΗ, Αθήνα 1983 σελ 88, γράφει ότι: « ο ορισθείς ηγέτης έγινε δεκτός με ενθουσιασμό από τον λαό».

Ο σκοπιανός ιστορικός Γκλιγκόρ Τοντόροβσκι στο άρθρο του «τα γεγονότα του Ίλιντεν στο Κρούσοβο» , το οποίο δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα ΝΟΒΑ ΜΑΚΕΝΤΟΝΙΑ, στις 1-8-1993, γράφει: « Η Δημοκρατία του Κρούσοβου που κράτησε δέκα ημέρες, ήταν η πρώτη Δημοκρατία που φτιάχτηκε στα Βαλκάνια» Βέβαια ο ιστορικό αυτός αγνοεί ή το χειρότερο σκοπίμως παραλείπει, ότι είχε σχηματισθεί πολύ ενωρίτερα η Κυβέρνηση του Κοβεδάρου στο Μπούρινο ή η Προσωρινή κυβέρνηση του Ολύμπου, όταν το 1878, επαναστάτησε η Δυτική Μακεδονία, κατά της Συνθήκης του Αγίου Στεφάνου.

Άλλες Βουλγαρικές ομάδες μπήκαν χωρίς δυσκολία στη Νεβέσκα (Νυμφαίο) και στην Κλεισούρα.

Στην υπόλοιπη ύπαιθρο της Δυτικής Μακεδονίας, χτύπησαν αρκετούς αγάδες και κατέστρεψαν τσιφλίκια. Αμέσως μετά αποσύρθηκαν, περιμένοντας τα Τουρκικά αντίποινα κατά των Ελλήνων, τα οποία ήταν όντως σκληρά και βάρβαρα εναντίον κάθε χωριού αδιακρίτως και κάθε κατοίκου, ακόμη και εναντίον εκείνων οι οποίοι δεν είχαν καμιά σχέση με την εξέγερση.

Οι Τούρκοι με τον Μπαχτιάρ Πασά επικεφαλής δύναμης τριών χιλιάδων ανδρών εμφανίσθηκαν στο Κρούσοβο όπου στην αρχή οι Βούλγαροι πρόβαλαν λίγη αντίσταση, μετά όμως, ήλθαν σε συνεννόηση με τους Τούρκους και έναντι χρημάτων, αφέθηκαν ελεύθεροι να αποχωρήσουν.

Τα σπασμένα πλήρωσαν οι Έλληνες της ανθούσας πνευματικώς και οικονομικώς πόλεως. Ο απολογισμός ήταν τραγικός. Τριακόσιες Ελληνικές κατοικίες καταστράφηκαν και κάηκαν διακόσια ελληνικά καταστήματα. Επίσης καταστράφηκαν όλες οι Ελληνικές εκκλησίες, ενώ εσφάγησαν σαράντα έξη Έλληνες.

Το Κρούσοβο, η βλαχόφωνη «Ακρόπολη του Ελληνισμού» που είχε παλέψει κατά της Βουλγαρικής και Ρουμανικής προπαγάνδας και αριθμούσε δέκα χιλιάδες κατοίκους, εκ των οποίων οκτώ χιλιάδες βλαχόφωνοι Έλληνες και δύο χιλιάδες σλαβόφωνοι, η ηρωική αυτή Ελληνικότατη πόλη που είχε στείλει αντάρτικα σώματα το 1770 στην Πελοπόννησο , κατά την επανάσταση του Ορλόφ, δεν υπήρχε πια.

Διασώθηκε μόνο η συνοικία των Εξαρχικών Στις 27 Αυγούστου καταστράφηκε το Σμίλεβο, ενώ και άλλα χωριά κάηκαν και λεηλατήθηκαν. Ευτυχώς η ανάκτηση της Κλεισούρας και της Νεβέσκας από τους Τούρκους, έγινε χωρίς σημαντικές ζημιές.

Τέλος 1ου μέρους

(διαβάστε το 2ο μέρος)


Βαθμολόγησε την ΗΧΩ:


Συνολική βαθμολογία:

4.5
4,5 rating
4.5 από 5 αστέρια (βασισμένο σε 390 αξιολογήσεις)
Τέλειο85%
Πολύ καλό4%
Μέτριο2%
Φτωχό1%
Απαίσιο8%

Terra Greca - Μεταποίηση Αγροτικών Προϊόντων - Φλώρινα

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Scroll Up