Η κυρία «Γεωργική Υπηρεσία» (Π.Βότσης)

«Δώστε μου κάτι καλέ μου άνθρωπε, να συγχωρεθούν τ’αποθαμένα σου…» – ΠΑΡΑΚΛΗΣΗ ΖΗΤΟΥΛΑ

Βότσης Πέτρος - Σημείωμα

Στο καφενείο του χωριού καθόμασταν όταν μια παρέα από τέσσερα άτομα έκαναν είσοδο. Μας καλησπέρισαν και καθισαν. Ήταν γνωστοί μας συντοπίτες. «Πολλά σκυλιά έχετε στο χωριό σας, κόντεψαν να μας φάνε», είπε ένας της παρέας. «Πράγματι, έχουμε πολύ περισσότερα σκυλιά από ανθρώπους εδώ. Το κάθε σπίτι, παιδιά μπορεί να μην έχει αλλά σκυλιά έχει όπως και αυτοκίνητα. Τρία μόνο κοπάδια που μου’ρχονται στο μυαλό έχουν πάνω από πενήντα σκυλιά», είπε ένας θαμώνας του καφενείου. «Τι τα κάνετε τόσα σκυλιά; » «Κάποια τα λέμε κυνηγόσκυλα, άλλα τσομπανόσκυλα, άλλα φύλακες του σπιτιού και πολλά είναι αδέσποτα…» «Και πως βρέθηκαν εδώ τα αδέσποτα; Αφού είστε λίγες οικογένειες και ξέρετε ποιό σκυλί ανήκει σε ποιόν.» «Όταν κάποιος κάποιος θέλει να απαλλαγεί από ένα σκυλί, κυρίως οι κυνηγοί, τα δοκιμάζουν και αν δεν τους κάνουν τα εγκαταλείπουν εδώ…» «Κυνήγι έχετε, κτηνοτροφία έχετε, τα αδέσποτα εντάξει το καταλαβαίνω αλλά τους φύλακες γιατί τους έχετε; Τι φυλάνε; Τόσες πολλές κλοπές γίνονται εδώ;» «Τα σκυλιά-φύλακες καθιερώθηκαν κυρίως στη δεκαετία του 1960 και η αιτία ήταν η γεωργική υπηρεσία…»

«Η γεωργική υπηρεσία; Τι σχέση μπορεί να έχει με τα σκυλιά;»

«Έχει και παραέχει και μάλιστα η κυρία «Γεωργική Υπηρεσία» που ήταν σύζυγος του προϊσταμένου της γεωργικής υπηρεσίας. Η κυρία αυτή ερχόταν επίσκεψη εδώ στο χωριό κι έπαιρνε σβάρνα όλα τα σπίτια του χωριού. Αφού συστηνόταν έμπαινε αμέσως στο ψητό. «Το σπίτι είναι δικό σας;» Ρωτούσε… «Ναι», απαντούσαν οι νοικοκυρές των σπιτιών, …» μας το έδωσε η γεωργική υπηρεσία… «Έτσι κάνει ο άντρας μου, χαρίζει οικόπεδα και χωράφια κι ας μην έχουμε εμείς να φάμε. Αν νιώθετε έστω και λίγη ευγνωμοσύνη θα μπορούσατε να βοηθήσετε λιγουλάκι για να ζήσουμε κι εμείς…» έλεγε η περίεργη γυναίκα. «Πολύ ευχαρίστως, αλλά πως; Βλέπεις δεν κανονίζουμε εμείς τους μισθούς…», της απαντούσαν. «Ε, να θα μπορούσατε να μου δώσετε μια κότα, λίγα αβγά και ότι τέλος πάντων έχετε και δεν σας το στερούμε…», έλεγε η γυναίκα. Σε άλλο σπίτι ζητούσε παστό κρέας από το γουρούνι, σε άλλο σπίτι τυρί, σε άλλο αρνί και φορτωνόταν ένα σωρό φαγώσιμα για να έρθει μετά τον άλλον μήνα να κάνει τα ίδια…»

«Καλά που τα ‘βρισκε τα σπίτια και τα οικόπεδα ο κύριος προϊστάμενος, ρώτησε απορημένος στο καφενείο ένας συντοπίτης.»

«Τόσο το χωριό μας, όσο και άλλα χωριά στη περιοχή άδειασαν μετά τον Εμφύλιο κι απόμειναν ελάχιστοι κάτοικοι. Έτσι, μετά τον πόλεμο ο κάθε κάτοικος κρατούσε δύο τουλάχιστον σπίτια και κανά τρία οικόπεδα, κι όλα αυτά μ’ένα αρνί ή ένα κατσίκι ή ένα κουνέλι ή μια γαλοπούλα ή με μερικές κότες και μερικά αβγά κι άλλα παρόμοια…»

«Α, ώστε έτσι! Μια χαρά τη βολέψατε… Είπε ο συντοπίτης!»

«Καλά τη βολέψαμε, όμως δεν άργησαν να’ρθουν τα χειρότερα… Η κυρία «Γεωργική Υπηρεσία» άρχισε να πυκνώνει τις επισκέψεις και γινόταν όλο και πιο απαιτητική γιατί καθώς μας έλεγε σπούδαζε τα παιδιά της στη Σαλονίκη και έπρεπε να τους στέλνει καλάθια με τρόφιμα. «Τα παιδιά πρέπει να τρώνε…», έλεγε. Κι έτσι φτάσανε οι μέρες που οι νοικοκυρές των σπιτιών πανικοβάλλονταν και κρύβονταν όταν μάθαιναν ότι η «Γεωργική Υπηρεσία» βρισκόταν στο χωριό.

Δεν την έλεγαν με το όνομα της αλλά «Γεωργική Υπηρεσία» τη φώναζαν και το συνθηματικό ότι βρίσκεται στο χωριό ήταν το «..ήρθε η ζητιάνα!». ‘Οσο όμως και να κρύβονταν οι νοικοκυρές αυτή έμπαινε στα σπίτια και τις ξετρύπωνε.

Ο κύριος προϊστάμενος από την άλλη είχε βρει τη φόρμουλα του «διαθέσιμου σπιτιού», δηλαδή το κάθε σπίτι ναι μεν το είχε κάποιος το χρησιμοποιούσε κλπ. αλλά πάντα παρέμενε διαθέσιμο για το δημόσιο, κι επειδή για τα δημόσια σπίτια δεν ίσχυε η χρησικτησία, δεν μπορούσαν να πουληθούν… το δημόσιο μπορούσε να τα πάρει όποτε ήθελε.

Μια συγχωριανή μας λοιπόν είχε ένα σκυλί που δεν άφηνε ούτε μύγα να μπει στην αυλή. Μόλις η αφεντικίνα μάθαινε ότι η «ζητιάνα» βρισκόταν στο χωριό, αμολούσε το σκυλί και κλεινόταν στο σπίτι. Που να τολμήσει να μπει κανείς μέσα… Οι υπόλοιπες γυναίκες είδαν πόσο αποτελεσματικό ήταν αυτό το σύστημα με το σκύλο και όλες φρόντισαν να αποκτήσουν σκυλί!

Μάλιστα είχε τόσα πολλά σκυλιά που κάποτε κάποιοι επισκέπτες του χωριού κάνανε καταγγελία και όταν ήρθε η χωροφυλακή οι νοικοκυρές δικαιολογηθήκανε ότι κρατάνε τα σκυλιά γιατί παραμονέυουν πολλές αλεπούδες και τους τρώγανε τις κότες…

Από τότε που λες συντοπίτη μας έμεινε κι έχουμε πολλά σκυλιά στις αυλές μας σχεδόν όλοι οι κάτοικοι και σώθηκαν και οι κότες και το υπόλοιπο βιός μας!»

Η αιτία λοιπόν για τα σκυλιά είναι η «Γεωργική Υπηρεσία»!

Πέτρος Βότσης


Βαθμολόγησε την ΗΧΩ:


Συνολική βαθμολογία:

4.5
4,5 rating
4.5 από 5 αστέρια (βασισμένο σε 390 αξιολογήσεις)
Τέλειο85%
Πολύ καλό4%
Μέτριο2%
Φτωχό1%
Απαίσιο8%

Terra Greca - Μεταποίηση Αγροτικών Προϊόντων - Φλώρινα

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Scroll Up