Η κόλαση δεν είναι πάντα οι άλλοι – ΥπερΗΧΩγράφημα

Κοινοποίησε στους φίλους σου ή στο κοινό σου...:

Κάθε Σεπτέμβρη η Θεσσαλονίκη, ως γνωστόν, έχει την τιμητική της. Με αφορμή την Διεθνή Έκθεση οι πρωθυπουργοί με τις κουστωδίες τους ανεβαίνουν και εξαγγέλλουν την οικονομική πολιτική του επόμενου έτους. Όταν όμως τυχαίνει το επόμενο έτος να είναι προεκλογικό τότε τα πράγματα μπερδεύονται. Οι πρωθυπουργοί στην προσπάθειά τους να εμφανίσουν τον εαυτό τους ως εγγυητή της «σταθερότητας» και της «προόδου», και τους αντιπάλους σαν φορείς της «περιπέτειας» και της «καταστροφής», καταφεύγουν σε κινδυνολογικά διλήμματα και μεγάλες προεκλογικές παροχές.

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης δεν κατάφερε, δυστυχώς, να ξεφύγει από αυτόν τον κανόνα. Το πακέτο των παροχών, που εξήγγειλε δε θα το κρίνουμε εδώ. Μια υπενθύμιση μόνο θα κάνουμε. Οι προεκλογικές παροχές δεν αποδίδουν πάντα. Η ιστορία αποδεικνύει ότι υπάρχουν περιπτώσεις που οι παροχές ήταν γενναιόδωρες, αλλά ο λαός τις παρέβλεψε και καταδίκασε τις κυβερνήσεις που τις έκαναν.

Ένα χαρακτηριστικότατο παράδειγμα ήταν αυτό του 2003. Πρωθυπουργός ήταν τότε ο Κώστας Σημίτης. Το πακέτο των παροχών που εξήγγειλε από την ΔΕΘ, γνωστό ως «Πακέτο Σημίτη», ήταν τεράστιο. Άγγιζε τα δύο δισεκατομμύρια ευρώ!! Το 2004 το ΠΑΣΟΚ έχασε τις εκλογές, γιατί ο λαός είχε αποφασίσει να αλλάξει κυβέρνηση.

Ο κ. Μητσοτάκης, όμως δεν περιορίστηκε στις προεκλογικές παροχές. Έκανε και κάτι άλλο Επιχείρησε να μας παρουσιάσει την εικόνα μιας Ελλάδας που «καλπάζει» προς την επιτυχία που κυριολεκτικά «πετάει». Είπε επί λέξει: «Το εθνικό στοίχημα συνεχίζει να διαπερνά τον χρόνο παραμένοντας ένα: μέσα από τις μεταβαλλόμενες συνθήκες, ο τόπος να είναι ελεύθερος, κυρίαρχος και ανεξάρτητος και οι πολίτες του να ευημερούν, αναπνέοντας τον αέρα μιας δημοκρατίας που τους προστατεύει και τους παρέχει ευκαιρίες να δημιουργούν γι’ αυτούς και τις οικογένειες τους».

Ο κ. Μητσοτάκης διάλεξε τη χειρότερη στιγμή της κυβερνητικής του θητείας για χρησιμοποιήσει τις λέξεις «ευημερία» και «αέρα δημοκρατίας». Διότι ποια ευημερία υπάρχει όταν η κυβέρνησή καταφεύγει διαρκώς σε μέτρα επιδοματικής πολιτικής; Είναι ευημερία όταν ο πολίτης αδυνατεί να πληρώσει το λογαριασμό του ρεύματος και να περιμένει την κρατική επιδότηση;

Εκεί όμως που ο κ. Μητσοτάκης ξεπέρασε κάθε έννοια πρόκλησης είναι όταν μίλησε για «αέρα δημοκρατίας». Είναι πρόκληση να μιλάει για αέρα Δημοκρατίας την στιγμή που η πολιτική ζωή συνταράσσεται από το σκάνδαλο των παρακολουθήσεων και όλοι οι πολιτικοί του αντίπαλοι νιώθουν πιθανά θύματα σκοτεινών, κρατικών ή παρακρατικών, μηχανισμών. Όχι, η παρακολούθηση Ανδρουλάκη δεν ήταν «επιχειρησιακό λάθος», όπως την θέλει ο πρωθυπουργός. Διότι, αν ήταν λάθος, δεν θα επέβαλε συσκότιση, για να αποφύγει την αποκάλυψη του λόγου της παρακολούθησης. Οι απειλές, της κ. Μπακογιάννη η οποία βγήκε και απείλησε εμμέσως πλην σαφώς ότι θα φυλακιστούν όσοι τολμήσουν να μιλήσουν, κάθε άλλο παρά σε «λάθος» παραπέμπουν. Μάλλον πανικό προδίδουν.

Είπε, επίσης ο κ. Μητσοτάκης : «Ή δίνουμε δεύτερη ευκαιρία στην πρόοδο ή ρισκάρουμε δεύτερη φορά στη συμφορά».

Ο κ. Μητσοτάκης ζητεί από το εκλογικό σώμα να δώσει στον ίδιο και στην κυβέρνησή του «δεύτερη ευκαιρία». Θεμιτό «αίτημα». Και επίσης θεμιτό να θεωρεί τον εαυτό του και την κυβέρνησή του συνώνυμα της προόδου. Αυτό που δεν δικαιούται να κάνει ο πρωθυπουργός είναι, για να πλήξει τους αντιπάλους του , να διαστρεβλώνει την πολιτική ιστορία και μάλιστα, μια ιστορία τόσο κοντινή. Όταν λέει «να μη ρισκάρουμε δεύτερη φορά στη συμφορά», αναφέρεται στο ενδεχόμενο να νικήσει ο ΣΥΡΙΖΑ στις εκλογές και να σχηματίσει ξανά κυβέρνηση.

Μόνο που ο κ. Μητσοτάκης δεν μας τα λέει καλά. Διότι αν η περίοδος 2015-2019 περίοδος διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ ήταν «συμφορά», δεν ήταν σίγουρα η πρώτη. Η συμφορά ήρθε το 2009 με την χρεοκοπία της χώρας. Αλλά στη χρεοκοπία δεν οδήγησε ο ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος τότε ήταν ένα μικρό κόμμα του 4%. Στη χρεοκοπία οδήγησαν κυβερνήσεις του κόμματος του οποίου σήμερα ηγείται ο κ. Μητσοτάκης. Η χώρα χρεοκόπησε την περίοδο 2007-2009 από κυβέρνηση της ΝΔ. Και τη διαχειρίστηκε μετά το 2009 η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ.

Ο κ. Μητσοτάκης τα γνωρίζει αυτά, γι’ αυτό και όσα είπε περί «πρώτης συμφοράς» διαστρεβλώνουν την πραγματικότητα. Η «πρώτη συμφορά» ήρθε από το δικό του κόμμα. Επίσης, ο κ. Μητσοτάκης γνωρίζει καλά ότι της «συμφοράς» του ΣΥΡΙΖΑ, προηγήθηκε κυβέρνηση με κορμό το δικό του κόμμα. Και το γνωρίζει διότι και ο ίδιος ήταν μέλος αυτής της κυβέρνησης(Σαμαρά).

Από το 2000 έως το 2015 ,που ανέλαβε ο ΣΥΡΙΖΑ, η χώρα ζούσε υπό χρεοκοπία. Δύο μνημόνια εφαρμόστηκαν μέχρι να φέρει ο ΣΥΡΙΖΑ το τρίτο, το δικό του.

Η λήθη και η δαιμονοποίηση των αντιπάλων συνήθως πιάνουν μια φορά. Έπιασε το 2019, όταν ο κ. Μητσοτάκης κατάφερε να παρουσιάσει τον εαυτό του και τη ΝΔ σαν κάτι διαφορετικό από αυτό που είναι. Τώρα δεν θα είναι το ίδιο εύκολο να το ξανακάνει, διότι έχει και ο ίδιος παρελθόν, όπως το 2019 είχε ο ΣΥΡΙΖΑ. Επίσης, το εκλογικό σώμα γνωρίζει πια τι έγινε και ποιος φταίει από την αρχή της κρίσης μέχρι και σήμερα. Γι’ αυτό και δεν είναι καθόλου εύκολο να τα φορτώσει όλα στους άλλους.

Μια ρήση του Ζαν Πωλ Σαρτρ λέει «η κόλαση είναι οι άλλοι». Δυστυχώς για τον κ. Μητσοτάκη δεν μπορεί πια να ποντάρει σ’ αυτό.

ΗΧΩΜΑΓΕΙΡΕΜΑΤΑ
Αικατερίνη Ρίζου

Βαθμολόγησε την ΗΧΩ:


Συνολική βαθμολογία:

4.5
Rated 4.5 out of 5
4.5 από 5 αστέρια (βασισμένο σε 959 αξιολογήσεις)
Τέλειο80%
Πολύ καλό10%
Μέτριο2%
Φτωχό1%
Κακό7%


Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.