Η μικρή χορεύτρια (Γράφει η Μαρία Σκαμπαρδώνη)

Κοινοποιώντας δείχνεις το ενδιαφέρον σου...

Δε μπορούσε να χορέψει. Έτσι πίστευε. Όταν μετά από ένα σοβαρό ατύχημα με το αυτοκίνητο υποβλήθηκε σε επέμβαση , πίστεψε ότι εκείνη τη στιγμή όλα τα όνειρά της γκρεμίστηκαν. Δε θα μπορούσε να χορέψει ποτέ ξανά, ποτέ! Και εκείνη έκανε όνειρα ,πως κάποια μέρα θα γινόταν χορεύτρια σε πιο διάσημα θέατρα του κόσμου. Πως θα είχε θαυμαστές και θα άνοιγε δική της σχολή. Και τώρα, η ζωή της τα φέρνει όλα ανάποδα, γιατί της το έκανε αυτό άραγε; Ποιο κακό άθελά της είχε προξενήσει και τιμωρείται τόσο σκληρά;

Οι γιατροί ήταν αισιόδοξοι; οι αξονικές τομογραφίες έδειχναν πως ίσως θα μπορούσε να ξαναπερπατήσει. Αλλά σε αυτές τις περιπτώσεις, η ψυχολογία και η πίστη του ασθενούς είναι καταλυτική. Αν και εκείνη το πίστευε ίσως κάτι να γινόταν. Αλλά είχε σβήσει μέσα της κάθε ελπίδα, κάθε θέληση για ζωή. Θεωρούσε πως δε θα ξαναπερπατήσει, πως δε θα χορέψει ποτέ ξανά. Οι γονείς της , οι φίλοι όσο και να προσπαθούσαν, δεν μπορούσαν να τη μεταπείσουν. Να την κάνουν να πιστέψει ξανά στο όνειρο, στη ζωή, να μη σταματήσει να γελάει. Εκείνη όμως δεν πειθόταν. Όλα είχαν τελειώσει…

Οι φίλες της την επισκεπτόντουσαν. Της έλεγαν να βγει μαζί τους μία βόλτα, να πάνε για έναν καφέ, σε ένα σινεμά. Ήθελαν να της δείξουν πως η ζωή δεν τελειώνει με μία αναποδιά, πως πάντοτε υπάρχει το αύριο. Και όλα μπορούν να πάνε καλύτερα.

Ευτυχώς, δεχόταν να φάει και να πιει νερό. Η μητέρα της είχε απελπιστεί, δεν άντεχε να βλέπει άλλο το παιδί της να αρνείται τη ζωή , να λιώνει και να βυθίζεται στη θλίψη καθημερινά.  Είχε απευθυνθεί σε έναν ψυχολόγο να τη βοηθήσει για το πώς θα μπορούσε να την κάνει να πιστέψει και να αγκαλιάσει τον εαυτό της ξανά. Αλλά βρέθηκαν μπροστά σε ένα παγόβουνο, μπροστά σε μία άρνηση..

Η μητέρα της όμως , αποφάσισε να την πείσει να περπατήσει ξανά, έστω να το προσπαθήσει.

Αποφάσισε εκείνο το πρωί, να μην την αφήσει. Κατευθύνθηκε στο δωμάτιό της.

-Ώστε αποφάσισες να παραιτηθείς από τη ζωή έτσι;

-Δεν το αποφάσισα εγώ μητέρα. Η ζωή είχε άλλα σχέδια για εμένα, δυστυχώς.

-Και εσύ δε θα αγωνιστείς; Θα παραιτηθείς; Δε σε ενδιαφέρει που πληγώνεις εμένα , την οικογένεια, τους φίλους σου; Δε σκέφτεσαι το χορό που είναι η ζωή σου;

– Ο χορός είναι για του υγιείς, για εκείνους που μπορούν να περπατήσουν.

-Έχεις πιστέψει κάτι για τον εαυτό σου που δεν ισχύει.

-Μητέρα ισχύει. Δε νοιώθω πια τα πόδια μου. Να ήξερες πόσες φορές μετανιώνω που δε σε άκουσα και επέμενα εκείνη τη νύχτα να οδηγήσω. Πόσο παρακαλάω το Θεό να με γυρνούσε στο χθες για να μπορούσα να το αλλάξω και να είμαι καλά σήμερα.

– Παιδί μου ,μην κατηγορείς τον εαυτό σου. Ούτε εγώ ήμουν η κακιά και πιεστική μητέρα, ούτε εσύ η ανυπάκουη κόρη. Ήταν απλώς μία κακιά στιγμή. Τίποτα όμως δεν έχει χαθεί. Μπορείς να περπατήσεις, πίστεψέ το. Μπορείς, μπορείς!

-Όχι μητέρα ,δε μπορώ. Άφησέ με μόνη μου ,θέλω να βυθιστώ στη σιωπή μου.

-Όχι, δε σε αφήνω. Είμαι μητέρα σου και λιώνω και εγώ μαζί σου. Πρέπει να περπατήσεις, μπορείς να τα καταφέρεις!

-Όχι μητέρα , δε μπορώ!

-Μπορείς!

-Δε μπορώ! Και ήταν τόσο δυνατή η φωνή που βγήκε από μέσα της  που θέλησε να ξεφύγει από όλα και δίχως να το καταλάβει, σηκώθηκε και άρχισε να τρέχει ώστε έφτασε στο σαλόνι του σπιτιού.

-Μπορείς να περπατήσεις! Τα κατάφερες! φώναξε η μητέρα της.

Ναι! μπορούσε να περπατήσει. Τα κατάφερε! Έτρεξε στην αγκαλιά της μητέρας της και ξέσπασε σε λυγμούς. Τώρα θα μπορούσε να γίνει η χορεύτρια που ονειρευόταν από μικρή..

Μαρία Σκαμπαρδώνη

Μαρία Σκαμπαρδώνη



Βαθμολόγησε την ΗΧΩ:


Συνολική βαθμολογία:

4.5
4.5 rating
4.5 από 5 αστέρια (βασισμένο σε 784 αξιολογήσεις)
Τέλειο80%
Πολύ καλό9%
Μέτριο2%
Φτωχό1%
Κακό8%

Terra Greca - Μεταποίηση Αγροτικών Προϊόντων - Φλώρινα

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Scroll Up