Η σάττα (Το σάτς)

Κοινοποιώντας δείχνεις το ενδιαφέρον σου...

(το χρησιμοποιούσαν, κατά τη διάρκεια των Βυζαντινών χρόνων και μέχρι της διαδόσεως των σχετικών ηλεκτρικών συσκευών. Η λέξη σάττα απαντάται στον Ησίοδο και σημαίνει κάλυμα γυναικείας κεφαλής για προστασία από τον ήλιο ή τη βροχή, με το οποίο μοιάζει η συσκευή. Στα χωριά την έλεγαν: το σάτς).

Η σάττα, που στα χωριά την έλεγαν: το σάτς, είναι είδος Βυζαντινού ψηστικού μέσου, κυρίως γιά πίτες και φαγητά σε ταψί. Αποτελείται, από ένα κυρτό και στρογγυλό μεταλλικό μέρος, πάχους 0,04 μ. και διαμέτρου 0,80 μ. Στην κορυφή του πάνω κυρτού μέρους, έχει μιά, λαβή, από λωρίδα σιδήρου πλάτους 0,03 μ., μήκους 0,10 εκατοστών και πάχους 0,02. Η λαβή χρησιμεύει για την μετακίνηση του σάτς.

Περιμετρικά στο πάνω μέρος του σατς τοποθετείται ένα μετακινούμενο ζωνάρι από βαρέλι, μικρότερο από την περίμετρο του σάτς, κατα τρόπο που να αφήνει απόσταση 0,02 μ. από το χείλος του πάνω κυρτού μέρους. Αυτό χρησιμεύει για να συγκρατεί και να μη διασκορπίζεται και πέφτει η στάχτη που, ως μονωτικό, τοποθετείται πάνω στο κυρτό μέρος, μετά το τελικό πύρωμά του, κατα τη διάρκεια του ψησίματος, για να έχει και να διατηρήσει την θερμαντική ικανότητα, να ψήσει την πίτα.

Αρχικά σε ένα χώρο τοποθετούμε μιά πυροστιά επί της οποίας αργότερα πρόκειται να τοποθετήσουμε το ταψί και από πάνω το σάτς.Στο χώρο αυτό και πάνω από την πυροστιά τοποθετούμε το σάτς αφήνοντας χώρο περιμετρικά. Πυρώνουμε το σάτς με ξύλα ή με άλλη καύσιμη ύλη, που ανάβουμε κάτω από το σάτς.

Όταν κρίνουμε ότι το σάτς έχει ζεσταθεί, πυρώσει ικανοποιητικά, απομακρύνουμε τη φωτιά, τα πυρωμένα υλικά και στη θέση τους αφήνουμε την χαμηλή πυροστιά. Πάνω στην πυροστιά τοποθετούμε το ταψί με την πίτα ή το ταψί με το φαγητό και στη συνέχεια, κρατώντας το σατς από τη λαβή, που έχει στο επάνω κυρτό μέρος, σκεπάζουμε, το ταψί, το τοποθετούμε πάνω από το ταψί, που βρίσκεται τοποθετημένο πάνω στην χαμηλή πυροστιά, κατά τρόπο που το σάτς να μην ακουμπά στην πυροστιά και ούτε στο ταψί.

Στη συνέχειά, φράζουμε με λάσπη τα χείλη της σάττας, του σάτς με το δάπεδο, κατα τρόπο που να μη διαχέεται και φεύγει η θερμότητα.

Ακολούθως τοποθετούμε τη στεφάνη πάνω από το κυρτό μέρος του σάτς. Περαιτέρω, στοιβάζουμε στάχτη επάνω στο κυρτό μέρος, κατα τρόπο που να καλύπτει όλο το κυρτό μέρος και να μη πέφτει, διότι τη συγκρατεί η προστατευτική ζώνη. Η στάχτη ενεργεί ως μονωτικό της θερμάνσεως και το σάτς προλαβαίνει να ψήσει την πίτα, το φαγητό, προτού μειωθεί η θερμαντική ικανότητα που έχει σωρεύσει.

Γεώργιος Λ. Μαντρατζής


Φανή Ρίζου - Δικηγόρος
Ρίζου Αικατερίνη - Ωτορυνολαρυγγολόγος - Φλώρινα Αθηνά Ιωσήφ - Σύμβουλος Σταδιοδρομίας mapyourpath.gr

Βαθμολόγησε την ΗΧΩ:


Συνολική βαθμολογία:

4.5
Rated 4.5 out of 5
4.5 από 5 αστέρια (βασισμένο σε 915 αξιολογήσεις)
Τέλειο80%
Πολύ καλό9%
Μέτριο2%
Φτωχό1%
Κακό8%

Terra Greca - Μεταποίηση Αγροτικών Προϊόντων - Φλώρινα

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *