«Η σωτηρία της ψυχής είναι πολύ μεγάλο πράγμα… Σαν ταξιδάκι αναψυχής με ένα κρυμμένο τραύμα…» Λίνα Νικολακοπούλου – ΗΧΩλόγιο

Η πρόσφατη επίσκεψη… αστραπή του Αμερικανού, πρώην αρχηγού της CIA και νυν επικεφαλής του Στέιτ Ντιπάρτμεντ, συζητήθηκε και σχολιάστηκε πολύ από τα ΜΜΕ.

Προσωπικά, δεν με προβλημάτισε ούτε ο λόγος της επίσκεψής του, διότι ήταν λίγο πολύ γνωστός, ούτε τα όσα είπε, γιατί ήταν και αυτά λίγο πολύ γνωστά και αναμενόμενα.

Εκείνο που κράτησα γιατί μου έκανε εντύπωση και μου δημιούργησε ερωτηματικά ήταν ο εκκλησιασμός του ισχυρού άνδρα και της γυναίκας του. Μου έχει τύχει, αγαπημένοι μου, να δω Γιαπωνέζο μέσα στην εκκλησία του Αγίου Mατία στη Βουδαπέστη να προσεύχεται γονατισμένος και να τρέχουν ποτάμι τα δάκρυά του.

Έχω δει σε ντοκιμαντέρ Αγγλίδες τουρίστριες να γονατίζουν μπροστά στο άγαλμα του Βούδα στη Βιρμανία και να αποθέτουν με πραγματική ευλάβεια, και όχι χάριν τουριστικής εμπειρίας, πιατέλες με φρούτα και ξηρούς καρπούς.

Επίσης, έχω δει καθολικό σε ορθόδοξη εκκλησία να γονατίζει μπροστά στην εικόνα της Μεγαλόχαρης και να κάνει ευλαβικά τον σταυρό του με τον τρόπο των καθολικών.

Αναρωτιέμαι, λοιπόν, γιατί με ξένισε τόσο ο «εκκλησιασμός» του Μάικ Πομπέο στη Μητρόπολη Αθηνών την Κυριακή το πρωί… Έλα μου ντε! Η σχέση κάθε ανθρώπου με το θείο, αγαπημένοι μου, είναι μια αυστηρά προσωπική υπόθεση. Αφορά τον ίδιο τον άνθρωπο και εμάς δεν πρέπει να μας πέφτει λόγος.

Είχαν κάθε δικαίωμα οι Μάικ και Σούζαν Πομπέο κάποιες από τις ελάχιστες στιγμές που είχαν στην Αθήνα να τις καταναλώσουν για να επισκεφθούν μια ορθόδοξη εκκλησία. Να το κάνουν όχι σαν κάτι αξιοθέατο, αλλά για να παρακολουθήσουν μέρος της θείας λειτουργίας σαν πιστοί. Αυτή ως ελληνορθόδοξη, εκείνος ως εκ δογματικής αγχιστείας πιστός ή απλώς τιμώντας την πίστη της συζύγου του.

Εντάξει με όλα αυτά. Όμως, αγαπημένοι μου, συμβαίνει κάτι εδώ που εγώ δεν καταλαβαίνω. Μέχρι στιγμής, κανείς, μα κανείς -από όσο θυμάμαι και γνωρίζω- δικός μας ή άλλος Ευρωπαίος υπουργός Εξωτερικών δεν έχει κάνει -και μάλλον ούτε θα ‘κανε ποτέ κάτι τέτοιο σε επίσημη επίσκεψη!

Ρώτησα ομογενή που ζει και εργάζεται 50 χρόνια στην Αμερική πώς το εξηγεί αυτό και μου απάντησε κουνώντας απαξιωτικά το κεφάλι του: «Α, έτσι είναι οι ρεμπουμπλικάνοι. Όλο στις εκκλησίες πάνε, είναι χειρότεροι απ’ τις δικές μας… πως τις λέτε εδώ;… τις θεούσες…». Μάλιστα!

Η απάντηση δεν μπορώ να πω πως με ικανοποίησε, ούτε και ο σχολιασμός του διπλανού παρατηρητή της συζήτησης, που μουρμούρισε: «Έλα καημένε, δημόσιες σχέσεις έκανε. Σιγά τον πιστό. Τρέχει η πίστη απ’ τα μπατζάκια του. Αρχηγός της CIA ήταν. Έλα τώρα… ποια πίστη και κουραφέξαλα; ».

Είναι αλήθεια, αγαπημένοι μου, πως η ιδέα της αληθινής πίστης συνδέεται συνήθως από τον μέσο άνθρωπο με τη φτώχεια, την ταπεινότητα και την αδυναμία.

Όσο πιο κακομοίρης, πιο κακοπερασμένος, πιο ανήμπορος και καταφρονεμένος είναι αυτός που γονατίζει μπροστά στην εικόνα, τόσο η πίστη του λογίζεται μεγαλύτερη και πιο ειλικρινής. Όσο λιγότερο προνομιούχος είναι στη γη, τόσο περισσότερο θεωρείται ότι υπολογίζει τον επουράνιο Πατέρα και απευθύνεται σε αυτόν για βοήθεια και λύτρωση.

Από την άλλη, όσο ισχυρότερος είναι κάποιος εδώ κάτω, τόσο πιο υποκριτική φαίνεται στα μάτια των υπολοίπων η προσευχή του προς τον δημιουργό του σύμπαντος.

Και σας ρωτώ, αγαπημένοι μου: Είναι τα παραπάνω λογικές απόψεις ή μήπως είναι στερεότυπα; Εδώ σας θέλω! Γιατί, μη μου πείτε ότι όσοι τον είδατε τον Μάικ να ανάβει το κεράκι του, δεν κάνατε την αμαρτωλή σκέψη: «Και τι να ζητήσει δηλαδή ο Πομπέο απ’ τον καλό Θεούλη και δη τον ορθόδοξο;».

Εντάξει, θα μπορούσε να ζητήσει πράγματα που δεν εξαρτώνται από τη δύναμη, τα αξιώματα και τον πλούτο. Θα μπορούσε ας πούμε να ζητήσει τύχη ή υγεία. Τη σωτηρία της ψυχής του, επίσης.

Και εδώ είναι που υποθέτω πως ο μεροκαματιάρης θα χλευάσει, ο αντι-ιμπεριαλιστής θα μουντζώσει και ο ορθολογιστής θα κάνει τη νοητή κίνηση τού δια χειρός αυνανισμού και θα αναρωτηθεί: Αυτός που με ένα του νεύμα, μια υπογραφή ή ένα τηλεφώνημα, κινεί νήματα που ούτε καν περνάνε από το νου των κοινών θνητών, αυτός που χαντακώνει χώρες, που δημιουργεί στρατιές προσφύγων, που μετακινεί μεραρχίες και αεροπλανοφόρα, εκτοξεύει πυραύλους ή διατάζει «μαύρες» αποστολές, είναι δυνατόν αυτός να διαθέτει ψυχή για να διαπραγματευτεί την τύχη της με τον Ύψιστο;

Γίνεται ένας πρώην αρχηγός της CIA και νυν αρχηγός του Στέιτ Ντιπάρτμεντ να ανησυχεί για τη ψυχή του και ταυτόχρονα να μπορεί να κάνει τη δουλειά του, που είναι συνώνυμη της βρωμιάς και του κυνισμού;

Εμείς, ως οι τελευταίες τρύπες του ζουρνά, μπορεί να απαντήσουμε μ’ ένα εμφαντικό, κάθετο «όχι». Ο Μάικ, όμως, έχει άλλη άποψη. Ο Μάικ πιστεύει πως η θεϊκή δύναμη υποτιμάται όταν καταναλώνεται μέσα στις ανώνυμες ανθρώπινες μυρμηγκιές, όπου οι προσδοκίες είναι στοιχειώδεις και τα κρίματα παιδαριώδη.

Η παντοδυναμία Του Υψίστου, τόσο στο έλεος όσο και στην τιμωρία, αποκτά νόημα μόνο όταν σταθεί πάνω από τα μεγάλα, τα πλανητικά διλήμματα και τις θηριώδεις αμαρτίες, κάτι σαν κι αυτές που κουβαλά στην πλάτη του ένας πρώην αρχηγός της CIA και νυν επικεφαλής του Στέιτ Ντιπάρτμεντ.

Μπορείτε να πείτε κάτι επ’ αυτού, αγαπημένοι μου; Διότι ο Μάικ και η Σούζαν Πομπέο μάλλον έτσι σκέφτονται. Εκτός κι αν υιοθετήσουμε την απλοϊκή άποψη πως, όπως εμείς τις Κυριακές θέλουμε να πίνουμε τον καφέ μας αγναντεύοντας τον λόφο του Αγίου Παντελεήμονα, αυτοί έχουν μάθει να πηγαίνουν στην εκκλησία. Σε όποια εκκλησία βρεθεί μπροστά τους.

Ή να θεωρήσουμε πως γίναμε θεατές ενός ακόμα φτηνού επικοινωνιακού σόου. Όλα είναι πιθανά, μόνο που οι απλοϊκές ενατενίσεις των γεγονότων δεν προσφέρονται για βαθύτερη αναζήτηση κι έτσι δεν περνά η ζωή…

Με αγάπη εύα

Υ.Γ. Οι αγορές που έκανε η Σούζαν από τα σουβενιρομάγαζα της πλάκας, ομολογώ ότι με ξάφνιασαν επίσης. Μη νομίζετε ότι αγόρασε τίποτε κεφαλές του Ερμή του Πραξιτέλη, αγαλματίδια της Θεάς Αθηνάς ή περικεφαλαίες των Λακεδαιμονίων, ούτε κάποιο τσολιαδάκι ή κανένα κεντητό ταγάρι.

Αγόρασε, λέει, δυο σταυρούς και μια εικόνα της Παναγίας. Τι να πω, αγαπημένοι μου, μάλλον η Σούζαν παραείναι ορθόδοξη για τα δικά μου μέτρα.

Εδώ και στα Μετέωρα ή στην Παναγία Σουμελά, που λέει ο λόγος, να πας αποκλειστικά για θρησκευτικό τουρισμό, εκτός απ’τα λιβάνια, τα κομποσκοίνια και τα εικονίσματα, μια φωτογραφία του τοπίου θα την πάρεις.

Αναρωτιέμαι επίσης πώς θα νιώθει ο Μάικ με μια δική μας Παναγία στο εικονοστάσι του σπιτιού του, ξέροντας πόσο αλλόκοτη και αυστηρή μοιάζει στα μάτια των δυτικών (και δη των απλοϊκών Αμερικανών) η λιτή και απέριττη, δίχως βάθος και φωτοσκιάσεις, πλην όμως υπέροχη βυζαντινή μας αγιογραφία.


Βαθμολόγησε την ΗΧΩ:


Συνολική βαθμολογία:

4.5
4,5 rating
4.5 από 5 αστέρια (βασισμένο σε 384 αξιολογήσεις)
Τέλειο84%
Πολύ καλό4%
Μέτριο2%
Φτωχό1%
Απαίσιο9%

Terra Greca - Μεταποίηση Αγροτικών Προϊόντων - Φλώρινα

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Scroll Up