Η χαμένη πόλη των Ίνκας (Γράφει ο Αλέξανδρος Κουντουρατζής)

Κοινοποιώντας δείχνεις το ενδιαφέρον σου...

Πριν από εξακόσια περίπου χρόνια, άκμασε στο Περού ένας σπουδαίος πολιτισμός. Ο πολιτισμός των Ίνκας. Έξι εκατομμύρια άνθρωποι, έζησαν σε μια αυτοκρατορία ανάλογη με αυτή της αρχαίας Ρώμης. Κολοσσιαία μνημεία, επιδέξιοι αρχιτέκτονες, οδικό δίκτυο έκτασης 40.000 χιλιομέτρων και ανύπαρκτη εγκληματικότητα.

Λαμπρή πρωτεύουσα της αυτοκρατορίας με χρυσοστόλιστα παλάτια ήταν το Κούσκο. Χτισμένο σε υψόμετρο 3.500 μέτρων ήταν η μητρόπολη την οποία κάθε αυτοκράτορας, τουλάχιστον από τις αρχές του 15ου αιώνια κι έπειτα, προσπαθούσε να εξωραΐζει, χρησιμοποιώντας πρώτες ύλες και εργατικό δυναμικό που του εξασφάλιζαν οι κατακτήσεις του.

Στις 16 Νοεμβρίου του 1532, όμως, καθώς έπεφτε το σκοτάδι, ο «σάπα Ίνκα» Αταουάλπα (Ηγεμόνας) αιχμαλωτιζόταν βίαια εν μέσω των φρουρών του από τους κονκισταδόρες και τον Φρανθίσκο Πιθάρο. Σε λίγες μόλις ώρες, η ισχύς του μεγαλύτερου κράτους της προ-κολομβιανής Αμερικής τσακιζόταν οριστικά. Το μεγαλείο του πολιτισμού των Ίνκας θαύμασαν, ωστόσο, και οι τυχοδιώκτες που το κατέστρεψαν.

Οι Ισπανοί αποδεκάτισαν τον πληθυσμό και λεηλάτησαν τις πόλεις. Κάπου όμως, στα όρια του δάσους του Αμαζονίου, στην έκταση μιας τεράστιας κορδιλιέρας πάνω απ’ το άγριο φαράγγι του Ουρουμπάμπα, όπου κυλάει ο ποταμός του Ήλιου, έμεινε κρυμμένη σε υψόμετρο 2.700 μέτρων μια από τις πιο εντυπωσιακές και μυστηριώδεις πόλεις των Ίνκα. Το Μάτσου Πίτσου. Η χαμένη πολιτεία με τα ανεξήγητα μυστικά. Μια πόλη που έμεινε ξεχασμένη περισσότερους από τέσσερις αιώνες.

Πολύ αργότερα, σε μια εποχή που οι ανακαλύψεις βρισκόντουσαν στο προσκήνιο, ένας νεαρός καθηγητής του Πανεπιστημίου του Γέιλ, ο Χάιραμ Μπίγκαμ με την ομάδα του, ξεκινάει το 1911 για το Περού με στόχο να ανακαλύψει τη θρυλική χαμένη πρωτεύουσα των Ίνκας.

Χάιραμ Μπίγκαμ

Σύμφωνα με την τοπική παράδοση, εκεί αποσύρθηκε μετά την ισπανική κατάκτηση ο τελευταίος νόμιμος ηγεμόνας της αυτοκρατορίας, ο Μάνκο Ίνκα. Με ένα έξυπνο τέχνασμα είχε διαφύγει από τον Πιθάρο έχοντας μαζί του και ένα μέρος του αυτοκρατορικού θησαυρού. Στο τελευταίο αυτό οχυρό -το οποίο όπως πίστευε ο Χάιραμ θα έπρεπε να ήταν η Βιλκαμπάμπα- θα υπήρχαν λογικά ναοί, αγάλματα θεοτήτων, ανάκτορα, θερμά λουτρά, χρυσός και ασήμι.

Ο Αμερικανός αρχαιοδίφης ξεκίνησε την αναζήτηση του με αφετηρία το Κούσκο. Ο δρόμος του ακολουθούσε την πορεία του ποταμού του Ήλιου, του Βιλκανότα, ο οποίος αργότερα ονομάστηκε Ουρουμπάμπα. Στη διάρκεια του ταξιδιού του συνάντησε χωριά με κυκλώπεια τείχη, αρχαιολογικά ευρήματα, όλα σημάδια της ύπαρξης ενός αρχαίου λαμπρού πολιτισμού.

Δώδεκα μέρες μετά την αναχώρηση τους έφτασαν στην πεδιάδα Μαντόρ Πάμπα την οποία περιέβαλλαν καταρράκτες και φαράγγια, όπου και κατασκήνωσαν. Εκεί προκάλεσαν το ενδιαφέρον ενός γαιοκτήμονα, του Μελτσόρ Αρτεάγκα. Ο Αρτεάγκα, γνώστης της περιοχής, κατάλαβε τι αναζητούσαν και δέχτηκε έναντι χρηματικής αμοιβής να τους οδηγήσει σε μια κορυφή όπου υπήρχαν τα πιο επιβλητικά ερείπια της περιοχής.

Η διαδρομή ήταν εξαντλητική. Το δύσβατο μονοπάτι γίνονταν ολοένα και πιο απότομο. Στη διάρκεια μιας στάσης συνάντησαν δυο οικογένειες Ινδιάνων που κατοικούσαν στον έρημο τόπο. Οι δυο αρχηγοί των Ινδιάνων τους πρόσφεραν φαγητό και τους υπέδειξαν για οδηγό, ένα από τα νεαρά τους αγόρια.

Τα ερείπια της χαμένης πόλης ήταν πλέον πολύ κοντά, και μόνο λίγες ώρες τους χώριζαν από μια μεγάλη ανακάλυψη. Ο ίδιος ο Χάιραμ Μπίγκαμ, στο βιβλίο του “Η χαμένη πόλη των Ίνκα”, αφηγείται ως εξής την πρώτη του επαφή με την χαμένη πόλη: «Σκαρφάλωσα στην κορυφή μέχρι να φτάσω σε μια προεξοχή του βράχου […] το θέαμα που αντίκρυσα ήταν πραγματικά αναπάντεχο, μου φαινόταν σαν όνειρο και δεν μπορούσα να πιστέψω στα μάτια μου».

Αναβαθμίδες που περικλείονταν σε λίθινα τείχη άρτιας κατασκευής, ο ναός του Ήλιου (Τορεόν)  με τη λίθινη επένδυση, πιο πάνω τρία οικοδομήματα ναών επενδυμένα με λευκό γρανίτη πλήρως ευθυγραμμισμένα, και στην ανατολική πλευρά ο ναός με τα τρία παράθυρα.

Στην κορυφή του Μάτσου Πίτσου δέσποζε ο Ιντιγουατάνα, ένας ορθογώνιος βράχος ο οποίος κατέληγε σε μια επίπεδη επιφάνεια σαν πλάκα. Κάθε χρόνο κατά τη διάρκεια του χειμερινού ηλιοστασίου, της πιο σύντομης ημέρας του έτους, ο ήλιος πίσω από τον βράχο έμοιαζε να θέλει να εγκαταλείψει τους ανθρώπους· για το λόγο αυτό ένας ιερέας έδενε συμβολικά τον ήλιο πάνω στο βράχο για να τον εμποδίσει να φύγει.

Ιντιγουατάνα

Προκειμένου να ολοκληρωθούν οι εργασίες και οι αρχαιολογικές έρευνες στη “Χαμένη Πόλη” ο Χάιραμ Μπίγκαμ οργάνωσε άλλες δυο αποστολές. Στο φως ήρθαν περισσότερα από 500 πήλινα αγγεία, 200 ορειχάλκινα αντικείμενα καθημερινής χρήσης, 50 τάφοι που στην πλειονότητα τους είχαν γυναικεία λείψανα, χάλκινα και αργυρά σκεύη.

Η χαμένη πόλη διαθέτει πάνω από 200 κτίρια και φιλοξενούσε πληθυσμό άνω των χιλίων ατόμων. Στα επιβλητικά της τείχη από γρανίτη και βασάλτη θαυμάζει κανείς την τέλεια συναρμογή των ογκόλιθων δίχως της χρήση συνδετικού κονιάματος. Ορισμένοι ογκόλιθοι ξεπερνούν σε βάρος τους 100 τόνους και μεταφέρθηκαν σε υψόμετρο πάνω από 3000 μέτρα και χωρίς τη χρήση τροχού, την οποία δε γνώριζε η φυλή.

Ο Χάιραμ Μπίγκαμ, ο Αμερικανός ιστορικός ο οποίος διετέλεσε και βουλευτής μετέπειτα στο κόμμα των Ρεπουμπλικανών, στην προσπάθεια του να φέρει στο φως την τελευταία πρωτεύουσα των Ίνκας, τη Βιλκαμπάμπα (Τελικά η πόλη αυτή ανακαλύφθηκε τη δεκαετία του ’60 από τον Αμερικανό εξερευνητή Τζιν Σαβόι),  ανακάλυψε τη χαμένη πόλη Μάτσου Πίτσου, το μυστήριο της οποίας, σχετικά με την καταγωγή και την λειτουργία της έχει κενά έως και σήμερα.

Ορισμένοι μελετητές υποθέτουν πως πρόκειται για το ιερό κοιμητήριο των Παρθένων του Ήλιου ή για μια πόλη γυναικών που είχαν επιλεγεί με σκοπό να παρέχουν στους Ίνκα τα αναγκαία. Άλλοι μελετητές ισχυρίζονται πως εκεί αποσύρθηκε ο τελευταίος βασιλιάς. Εντούτοις, τεκμηριωμένα το Μάτσου Πίτσου αποτελούσε μια ιερή αυτοκρατορική πόλη και ένα τελετουργικό κέντρο.

Το 1983 η UNESCO συμπεριέλαβε το Μάτσου Πίτσου στον κατάλογο με τα Μνημεία Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς. Επιπλέον το 2007 ψηφίστηκε ως ένα από τα επτά νέα θαύματα του κόσμου. Σήμερα η “Χαμένη Πόλη” των Ίνκας, εκτός από χιλιάδες τουρίστες, προσελκύει και πλήθος ερευνητών, αρχαιολόγων και γεωλόγων. Η έρευνα τους στοχεύει στην εξιχνίαση των μυστηρίων της πόλης, αλλά και στην προστασία και προβολή του αρχαιολογικού χώρου και της κληρονομιάς του.

Αλέξανδρος Κουντουρατζής

Πηγές εικόνων:

Ενδεικτική βιβλιογραφία:

  • Colin Renfrew (1991) Archaeology. Theories, Methods and Practice: Thames and Hudson Ltd, London.
  • Αικατερίνη Παπαευθυμίου – Παπάνθιμου (2007) Εισαγωγή στους Πολιτισμούς της Προϊστορίας, Εκδόσεις Βάνιας.
  • Alfred Metraux (2002) β έκδοση, Οι Ίνκας: Ιστορία και πολιτισμός. Συμπλήρωμα του A.Y. Valderrama. Εναλλακτικές Εκδόσεις Γη Των Ανθρώπων.
  • Silvestri Francesco (2013) Μάτσου Πίτσου: Η Χαμένη Πολιτεία. Εκδότης: National Geographic Society.   

Φανή Ρίζου - Δικηγόρος
Ρίζου Αικατερίνη - Ωτορυνολαρυγγολόγος - Φλώρινα Αθηνά Ιωσήφ - Σύμβουλος Σταδιοδρομίας mapyourpath.gr

Βαθμολόγησε την ΗΧΩ:


Συνολική βαθμολογία:

4.5
Rated 4.5 out of 5
4.5 από 5 αστέρια (βασισμένο σε 914 αξιολογήσεις)
Τέλειο80%
Πολύ καλό9%
Μέτριο2%
Φτωχό1%
Κακό8%

Terra Greca - Μεταποίηση Αγροτικών Προϊόντων - Φλώρινα

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *