Η ώρα της ευθύνης

Η έννοια της ευθύνης γεννήθηκε (και αυτή) στην αρχαία Αθηναϊκή Δημοκρατία. Εστιάστηκε κυρίως στην υποχρέωση εκείνων που αναλάμβαναν δημόσια αξιώματα «να κάνουν το ευθύ, το ίσιο». Σε όλες τις συνθήκες. Με ούριο, αλλά προπαντός με ενάντιο άνεμο.

Με τον τρόπο αυτό η ευθύνη γίνεται μια κοινωνική αρετή -έννοια ηθική, πριν γίνει πολιτική ή ποινική- που δεσμεύει το άτομο σε σχέση με την κοινωνία. Τραγική ειρωνία! Με τον πιο απροσδόκητο και ορμητικό τρόπο,η τραγωδία στην Ανατολική Αττική επανέφερε στην πολιτική κονίστρα το ζήτημα της ανάληψης των πολιτικών ευθυνών. Με διαφορετικά κίνητρα και ένταση ο καθένας, πολιτικοί, δημοσιολόγοι, αλλά και απλοί πολίτες ζητούν από την κυβέρνηση να αναλάβει την ευθύνη.

Η μόνιιμη επωδός που δείχνει να μετατρέπεται συν τω χρόνω σε κραυγή είναι «Ούτε μια συγγνώμη, ούτε μια παραδοχή λάθους, ούτε μια παραίτηση» . Σε αυτήν την γενική απαίτηση αντέδρασε ο πρωθυπουργός αναγνωρίζοντας δημοσίως ότι έσφαλε. «Δεν κάναμε ό,τι έπρεπε» είπε αποδεχόμενος τις προσωπικές ευθύνες του.

Στην πρωθυπουργική θητεία του Αλέξη Τσίπρα, ετούτη εδώ είναι η δεύτερη δημόσια δήλωση αυτοκριτικής, μετά τη διάσημη παραδοχή για τις «αυταπάτες» οι οποίες έλιωσαν σε μια άλλη κλίβανο, εκείνη της διαπραγμάτευσης. Δύο φορές παραδοχή σφάλματος από κυβερνήτη είναι κάτι μάλλον ασυνήθιστο για τα πολιτικά ήθη της χώρας.

Θυμόμαστε, βέβαια, το περίφημο «mea culpa» του Ανδρέα Παπανδρέου το 1988, καθώς και τη δήλωση του Κώστα Καραμανλή το 2008 ότι υποτίμησε την υπόθεση της Μονής Βατοπεδίου. Όμως, σε ετούτη τη χώρα που οι πολιτικοί μάχονται και ενδιαφέρονται μόνο για την υστεροφημία τους με απατηλό σύμμαχο τον ισχυρισμό περί αλάθητου, αυτά αποτελούν, φωτεινές εξαιρέσεις.

Οι πολιτικοί συνήθως μένουν μακριά από την πολιτική ευθύνη… Είναι όμως αρκετή η παραδοχή του σφάλματος από τον Αλέξη Τσίπρα ή είναι απαραίτητο να «θυσιάσει» στο βωμό της πολιτικής ευθύνης και κάποιο στέλεχος; Αυτό που ζητούν δηλαδή όχι μόνον οι ιεροεξεταστές της αντιπολίτευσης, αλλά και σημαντική μερίδα της κοινής γνώμης. Ακόμη και πολλοί πολιτικοί φίλοι του πρωθυπουργού.

Παράδοξη είναι η απάντηση: Δεν χρειάζεται μεν κάποια παραίτηση, αλλά επιβάλλεται να γίνει. Θα προσφέρει κάτι μια αποπομπή; Σε όρους πολιτικής αποτελεσματικότητας, μια αποπομπή δεν θα προσφέρει το παραμικρό. Αλλά και επικοινωνιακά, μια παραίτηση δεν πρόκειται να ανακόψει για πολύ την αφόρητη πίεση των τηλεοπτικών
τυμβωρύχων που επιχαίρουν διαστροφικά πάνω στα αποκαΐδια.

Στην πολτική, όμως, η ανάληψη της πολιτικής ευθύνης υπό τη μορφή της παραίτησης είναι θεμελιώδης σε συμβολικό και ηθικό επίπεδο. Αποτελεί έμμονο χαρακτηριστικό της πολιτικής ζωής γιατί έτσι λένε πως αποδεικνύει στην πράξη ότι ο πολιτικός αντιλαμβάνεται τις απαιτήσεις του ρόλου του. Ταυτόχρονα η πολιτική θυσία αποκαθαίρει τελετουργικά το ηθικό στίγμα.

Α.Κ.


Βαθμολόγησε την ΗΧΩ:


Συνολική βαθμολογία:

4.8
4,8 rating
4.8 από 5 αστέρια (βασισμένο σε 41 αξιολογήσεις)
Τέλειο90%
Πολύ καλό5%
Μέτριο0%
Φτωχό3%
Απαίσιο2%

Terra Greca - Μεταποίηση Αγροτικών Προϊόντων - Φλώρινα

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Scroll Up