Λιγο πριν λίγο μετά – ΗΧΩλόγιο

Κοινοποίησε στους φίλους σου ή στο κοινό σου...:

Πριν λίγους μήνες, πόσος φαρισαϊσμός, αλήθεια, αγαπημένοι μου, οι «αστοί» τρομάξανε από την χυδαιότητα και την ωμή αλήθεια μιας ρυπαρής «εικονικής πραγματικότητας», που αρέσκονται να παρακολουθούν πολλοί, χρόνια πολλά τώρα σε Big Brother και άλλα, ίδιου περιεχομένου ριάλιτι.

Παλίκαρος, ξαπλωμένος στο παχύ στρώμα της απραξίας και της οκνηρίας που του πρόσφερε η τηλεοπτική «γη της επαγγελίας» του Big Brother, διεγέρθη εν μέσω εποικοδομητικής συνομιλίας με τους συντρόφους του και δεν κρατήθηκε, έβγαλε τα σώψυχά του: «Ξέρεις… εγώ… με τις γκόμενες πάω με μία κάθε μέρα για να αδειάζει το πακέτο αλλιώς έχει βιασμό»!

Και ταράχτηκαν πια οι κυρίες και οι κύριοι που πρόσφεραν απλόχερα τον χρόνο τους, παρακολουθώντας το απόλυτο «τίποτα» όταν το έμαθαν. «Αίσχος…πω πω πω τι παρακμή… καλέ να επέμβει το Ε Σου Ρου». Είπε ένα κοινό του 34%, που στήριξε την πρεμιέρα του τηλεοπτικού «κενού»!

Ένα σκουπίδι παραπάνω στη χωματερή της ελληνικής τηλεόρασης ήταν οι κουβέντες του «αρσενικού», που δηλητηρίασαν λίγο περισσότερο το (ήδη δηλητηριασμένο) έδαφος της κοινωνίας από τα απόβλητα κάποιων καναλιών. Όμως ο μιθριδατισμός έχει κάνει τη δουλειά του…

Λίγους μήνες μετά η Σοφία Μπεκατώρου, χρυσή ολυμπιονίκης της ιστιοπλοΐας τόλμησε και μίλησε για τον βιασμό της από μεγαλοπαράγοντα του αθλητισμού! Πόσος φαρισαϊσμός, αγαπημένοι μου! Η Ελλάδα έπεσε για μια ακόμα φορά από τα σύννεφα. Έπεσε με κρότο μέγα, κοίταξε το πρόσωπό της στον καθρέφτη και η εικόνα που αντίκρυσε δεν της άρεσε καθόλου.

Η ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ ΤΗΣ ΣΟΦΙΑΣ ΜΠΕΚΑΤΩΡΟΥ άνοιξε το καπάκι και ξεχύθηκε όλη η η βρωμιά και η δυσωδία: Η τοξική αρρενωπότητα, η έμφυλη βία, η εξουσία και η υποταγή. Στον αθλητισμό, στο πανεπιστήμιο, στη δουλειά, στο ιατρείο. Να το παραδεχτούμε, αγαπημένοι μου: εκατοντάδες, χιλιάδες, πολλές χιλιάδες περιστατικά δεν είναι μεμονωμένα, είναι μια πραγματικότητα σεξουαλικού καταναγκασμού και εκφοβισμού.

Παντού οι σχέσεις εξουσίας, ιεραρχικής, ηλικιακής και έμφυλης, γεννάνε εξαρτήσεις και φόβο. Στον αθλητισμό αυτά γίνονται απόλυτα. Έχει να χάσει πολλά η ασκούμενη δικηγόρος, η πωλήτρια, η φοιτήτρια, η ασθενής. Η αθλήτρια νιώθει ότι θα χάσει τα πάντα, μια ζωή αφιερωμένη στο άθλημα.

Ο αθλητισμός, η ιδιαίτερη σχέση με το σώμα, τον προπονητή, τον γιατρό, τον παράγοντα, γεννούν βαθιές, αποκλειστικές σχέσεις εξάρτησης και κυριαρχίας. Αυτές γεννούν τις απίθανες επιδόσεις. Σκέφτομαι, ειδικά σε χρονιά Ολυμπιακών Αγώνων, πως οι καταγγελίες δεν φωτίζουν μόνο σχέσεις καταναγκασμού σε προπονητικά κέντρα και αθλητικές αποστολές, αλλά θυμίζουν ξανά το σαθρό οικοδόμημα των Ολυμπιακών του 2004 που στέγασε και επιστέγασε πολλή φαυλότητα και παθογένεια.

Οι Ολυμπιακοί, σχεδόν 20 χρόνια τώρα, πέφτουν διαρκώς και μας πλακώνουν. Πολλοί αποφεύγουν να το θυμούνται, άλλωστε πρόκειται για κεντρική επιλογή που καθόρισε την πορεία, την εικόνα και την αυτοεικόνα της χώρας. Κάποιοι άλλοι, όμως, δεν ξεχνάμε. Πίσω από τη βιτρίνα της «στιβαρής Ελλάδας» χτίστηκε μια σαθρή κατασκευή. Δεν ξεχνάμε τη βιομηχανία της ντόπας των Ιακώβου και Σία. Δεν ήξεραν οι πολιτικοί προϊστάμενοι του αθλητισμού ότι ήταν «πέτσινα» τα μετάλλια; Αλήθεια;

Ένα ολόκληρο πολιτικό σύστημα, με προεξάρχοντα τον κραταιό τότε δικομματισμό, χάιδεψε τα εθνικά μούσκουλα, τον άνεμο Κεντέρη και τη Θάνου. Το «ισχυρό DNA της φυλής» ήταν τα αναβολικά στις αποθήκες του Τζέκου… Ένα έθνος προσκυνούσε «σώβρακα και φανέλες». Και ήταν μαϊμού πολλά σώβρακα και φανέλες με εθνικά χρώματα.

Αλήθεια, δεν ξέρουμε τι σχέση έχουν άνθρωποι που διαχειρίστηκαν εν λευκώ εκατομμύρια με την αυθαιρεσία πάνω στα σώματα και τις ζωές νέων αθλητών; Αλήθεια, δεν ξέρουμε τι σχέση έχουν με τα 20χρονα κορίτσια εκείνοι που έμαθαν να νιώθουν άτρωτοι, αρσενικά μιας απόλυτης εξουσίας;

Μας πλακώνουν ακόμα σήμερα οι επιλογές του ισχυρού ΠΑΣΟΚ στον αθλητισμό. Μια πελατειακή αυτοκρατορία, προνομιακές σχέσεις με ομοσπονδίες, σκοτεινές επιχορηγήσεις σε σωματεία. Από κοντά και οι γαλάζιες επιλογές μετά, με πιο κεντρική την επιλογή Καραμανλή – Αλογοσκούφη να μη βγουν τα στοιχεία στο φως.

Μια συνωμοσία σιωπής για το ότι κάθε Έλληνας φορολογούμενος πλήρωσε 11 φορές πάνω από τον Αυστραλό στο πάρτι των Ολυμπιακών Αγώνων.

Όταν έγιναν αντιληπτές οι καθυστερήσεις στην προετοιμασία, ανατέθηκε στην κ. Αγγελοπούλου, εθνική ιέρεια και τοτέμ για κάθε νόσο και κάθε μεγαλομανία μας, η πάση θυσία ολοκλήρωση των έργων. Αποτέλεσμα; Το C4I των 260 εκατομμυρίων που δεν δούλεψε ποτέ. Οι Ολυμπιακοί της μεγάλης Ελλάδας με κόστος έξι και επτά φορές πάνω απ’ όσο είχε προϋπολογιστεί.

Πλήρη στοιχεία δεν δημοσιοποιήθηκαν ποτέ. Ξένα δημοσιεύματα μίλησαν για κόστος 15-20 δισ. 7% του ΑΕΠ. Από τότε, το δικό μας ναυάγιο έγινε το κύριο επιχείρημα όσων χωρών αρνήθηκαν να αναλάβουν αγώνες. Η επιτροπή που ανέλαβε να ελέγξει την οικονομική διαχείριση της οργανωτικής επιτροπής «Αθήνα 2004» βρήκε ανεξέλεγκτη σπατάλη δημοσίου χρήματος, απευθείας αναθέσεις προμηθειών εκατομμυρίων, αδιαφανείς διαδικασίες, υπέρογκες δαπάνες.

Υπήρξε εισαγγελική παρέμβαση το 2012. Όταν σκεφτόμαστε τους Ολυμπιακούς, δεν θυμόμαστε μόνο το σφιχτό χαμόγελο του Σημίτη και τα μούτρα του Καραμανλή στο Στάδιο. Το «Efharistoume Ahtina, efharistoume Ellada» προϋπέθετε μια γιγαντιαία επιχείρηση δημιουργίας συναίνεσης.

Όσοι εξέφρασαν επιφυλάξεις θεωρήθηκαν «αντεθνικά στοιχεία» ή απλώς γραφικοί. Δεν ακούστηκε τίποτα στον δημόσιο διάλογο για οικονομικές και περιβαλλοντικές επιπτώσεις των Ολυμπιακών. Το τόλμημα απαιτούσε «εθνική ομοψυχία», να πάρει φόρα η χώρα και να σκάσει στον τοίχο με το κεφάλι. Αυτό το μεγάλο Project χωρίς οικονομικό ταβάνι καταρρέει πάνω μας. Διαρκώς. Όπως καταρρέουν οι αθλητικές εγκαταστάσεις, που πρότειναν κάποιοι να γίνουν λυόμενες, αλλά, όχι, έπρεπε να γίνουν μόνιμες. Για να σαπίζουν πάντα τα βαλτόνερα γύρω από τα στάδια.

Οι αγώνες έφτιαξαν καριέρες, ήταν μεγάλη μπίζνα. Κάποιους τους έκαναν ισόβιους υπουργούς Δημόσιας Τάξης, άλλους ισόβιους αθλητικούς παράγοντες, άλλους Αθάνατους, μοίρασαν χρήμα στα μίντια, πολύ χρήμα, μυστικά κονδύλια σε δημοσιογράφους, έχτισαν γραφεία Τύπου, μεσάζοντες, εταιρείες συμβούλων, μαγαζιά βιτρίνες.

Με τους Αγώνες «κύλησε η φάση» για χρόνια. Μα ο καταγγελλόμενος βιασμός συνέβη πριν από το 2004, θα πει κάποιος. Τι σχέση έχουν αυτά με την Μπεκατώρου;

Αλήθεια, δεν ξέρουμε τι σχέση έχουν οι ισόβιες ηγεσίες με εκφοβισμό και αδιαφάνεια; Πώς φτιάχτηκε το μαγαζί του 2004, αν όχι με σχέσεις συνενοχής, με ατιμωρησία, με ομερτά; Άρα συνενοχή, κλειστές διαδικασίες, ηγεσίες 20 και 30 ετών, εξοβελισμό και εξόντωση των ανεπιθύμητων.

Αλήθεια, δεν ξέρουμε τι σχέση έχουν άνθρωποι που διαχειρίστηκαν εν λευκώ εκατομμύρια με την αυθαιρεσία πάνω στα σώματα και τις ζωές νέων αθλητών;

Αλήθεια, δεν ξέρουμε τι σχέση έχουν με τα 20χρονα κορίτσια εκείνοι που έμαθαν να νιώθουν άτρωτοι, αρσενικά μιας απόλυτης εξουσίας; Αυτή η επιχείρηση σκέπασε το απαίσιο πρόσωπό της με την –όντως υπέροχη‒ φορεσιά της τελετής έναρξης.

Αυτό το πρόσωπο φανερώνεται πάλι τώρα. Το ξέραμε όλοι και κάποιοι πιο καλά. Γι’ αυτό γελάω όταν διαβάζω για την αποφασιστικότητα της πολιτικής ηγεσίας να διαλευκάνει το σκάνδαλο. Γελάω σας λέω μέχρι δακρύων…

Με αγάπη εύα.


Φανή Ρίζου - Δικηγόρος
Ρίζου Αικατερίνη - Ωτορυνολαρυγγολόγος - Φλώρινα Αθηνά Ιωσήφ - Σύμβουλος Σταδιοδρομίας mapyourpath.gr

Βαθμολόγησε την ΗΧΩ:


Συνολική βαθμολογία:

4.5
Rated 4.5 out of 5
4.5 από 5 αστέρια (βασισμένο σε 917 αξιολογήσεις)
Τέλειο80%
Πολύ καλό9%
Μέτριο2%
Φτωχό1%
Κακό8%

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *