Μήπως είμαστε αυτοκαταστροφικοί; (Γράφει ο φιλόλογος Κώστας Λ. Χρήστος)

Κοινοποιώντας δείχνεις το ενδιαφέρον σου...

«Η Ευρώπη χωρίς την Ελλάδα θα είναι μια Ευρώπη χωρίς πιστοποιητικό γεννήσεως»Ζισκαρ Ντ Εσταίν

Τούτη η χώρα, η οποία κατοικείται εδώ και χιλιάδες χρόνια από μια φυλή που η μοίρα της έταξε μέσα από μακροχρόνιους και σκληρούς αγώνες να θέσει τα θεμέλια του Ευρωπαϊκού πολιτισμού – κι όχι μόνο – βρίσκεται από κάποια χρόνια σε στάδιο ανάκαμψης από πολλά που προκάλεσαν, φαινομενικά,  υπέρτερες οικονομικά δυνάμεις με σκοπό να την εξαντλήσουν οικονομικά, να την ταπεινώσουν και να τη δώσουν βορά σε άγρια αρπακτικά που δεν ορρωδούν σε καμιά αντίσταση που ορθώνεται απέναντί τους.

Και βέβαια το ερώτημα που πλανάται όλον αυτόν τον καιρό στη σκέψη  των Ελλήνων είναι το «τις πταίει» γι αυτή την κατάντια μας. Ποιοι είναι δηλαδή οι πραγματικοί υπαίτιοι αυτού του κατρακυλίσματος της χώρας μας πριν μερικά χρόνια, απότοκα του οποίου βιώνουμε και σήμερα.. Και οι απαντήσεις αμφιλεγόμενες, πολυδιάστατες, αστήρικτες κάποτε, βάσιμες και αβάσιμες.

Για μένα αυτή η άθλια κατάσταση που βίωσε η χώρα μας στα τελευταία χρόνια ήταν αναμενόμενη και κατά καιρούς, σε σχετικά άρθρα μου, είχα  επισημάνει τις μαύρες μέρες που περίμεναν τη χώρα μας, εάν προ πολλού καιρού δεν παίρναμε τα μέτρα μας Και δε χρειάζεται να είναι κανείς προφήτης για να προβλέψει μελλούμενες συμφορές σ΄αυτή εδώ τη χώρα, την οποία  από το 1830 κι εντεύθεν την διοικούσαν άνθρωποι που με την άφρονη πολιτική τους έδιναν την εντύπωση ότι ήταν απόγονοι των κοτζαμπάσηδων. Και γίνομαι πιο σαφής.

Πώς είναι δυνατόν να ελπίζεις σε ένα καλύτερο μέλλον όταν κανένας σχεδόν ηγέτης, μεταπολεμικά τουλάχιστον, δεν έβαλε ως προτεραιότητα την πολύπλευρη  παιδεία αυτού του λαού  που σκοπίμως, κατ΄εμέ, έμεινε απαίδευτος; Και τούτο συνέβη και συμβαίνει για να ποδηγετείται πιο εύκολα από τα πιράνχας της πολιτιστικής κληρονομιάς μας και του υλικού μας πλούτου;

Ένας λαός που δε διαβάζει που δε γνωρίζει την πραγματική του ιστορία που δεν ενημερώνεται σωστά που δεν καθοδηγείται από τους πνευματικούς ανθρώπους, καθότι αυτοί δίνουν την εντύπωση ότι διαβιούν σαν να έχουν μετοικήσει από τώρα «στα νησιά των μακάρων», όπως χαρακτηριστικά αναφέρει ο Πλάτων στην Πολιτεία του, που παρασύρεται στις επιλογές του από στρατευμένους δημοσιογράφους, οι οποίοι με τη σειρά τους  διαστρεβλώνουν ή αποσιωπούν τη σωστή ενημέρωση για ίδιον όφελος και εξυπηρετούν συμφέροντα  των εργοδοτών τους, αυτός ο λαός είναι σίγουρα καταδικασμένος να τρώει συνεχώς χαστούκια και κάποιες φορές να λέει κι ευχαριστώ στους δημίους του.

Και είναι μαθηματικά βέβαιο πως ένας λαός αμόρφωτος, φοβισμένος, φανατισμένος και οικονομικά εξαντλημένος δε μπορεί να συμβάλει στην πρόοδο της χώρας του και γίνεται το εύκολο άθυρμα στις ασυγκράτητες βουλιμίες ντόπιων και ξένων, όταν μάλιστα  όλα γύρω του αλλάζουν καθημερινά με μεγάλη ταχύτητα και του προκαλούν σύγχυση και ζάλη.

Πώς είναι δυνατόν να ελπίζεις σ΄ένα λαμπρότερο μέλλον αυτής της χώρας όταν από τη σύσταση ακόμα του νεοελληνικού κράτους οργίαζε ο νεποτισμός, το βόλεμα των ημετέρων, η καταπάτηση για ιδιωτική εκμετάλλευση της υπέροχης νησιώτικης, παράκτιας και ορεινής ελληνικής γης, χωρίς κανένας να πληρώνει και να λογοδοτεί για την παρανομία του;

Πόσα δισεκατομμύρια αλήθεια χάθηκαν, από συστάσεως του νεοελληνικού κράτους, από το κρατικό ταμείο από πολλούς  πάμπλουτους κυρίους που με τις πολιτικές τους διασυνδέσεις και προπαντός με τους κρατικούς λειτουργούς να παρανομούν ασυστόλως και να διασπαθίζουν εντελώς ατιμώρητα το δημόσιο χρήμα;

Πώς είναι δυνατόν να περιμένεις την ευημερία του ελληνικού λαού όταν μέσα από ένα διάτρητο και καλά καμουφλαρισμένο φορολογικό σύστημα η πλειονότητα των φορολογουμένων διέφευγε, κι εν μέρει διαφεύγει και σήμερα.  να πληρώσει τα αναλογούντα;

Πώς, αλήθεια, ὀταν τα υψηλά εισοδήματα από την απελευθέρωση ακόμα από τους Τούρκους είχαν κάνει αξίωμα την προσωπική τους ευμάρεια και με τη δύναμη που διέθεταν και  διαθέτουν λυμαίνονται χρόνια τώρα τον εθνικό μας πλούτο και ελέγχουν και την κρατική εξουσία; Διερωτώμαι μήπως, μέσα στην ψύχρα μας, εδώ χρειαζόταν για ένα διάστημα και η μνημονιακή Ελλάς ως τιμωρία για την ατιμωρησία μας και την πλήρη ασυδοσία μας;  Οι καταστάσεις είχαν γίνει  για μεγάλο διάστημα ανεξέλεγκτες και  με ένα κράτος αδύναμο να χειραγωγήσει την παρανομία και ασυδοσία.

Πώς είναι, τέλος, δυνατόν να ευημερήσουμε, όταν από χρόνια τώρα ομολογείται συλλήβδην ότι ως κράτος πάσχουμε  από επαινετή  δικαιοσύνη και αξιοκρατία στην κοινωνία μας, όταν επικρατούσε κι επικρατεί εν πολλοίς ακόμα το δίκαιο της πυγμής και όχι ο δίκαιος λόγος. Όταν, προσθέτω, το κράτος δεν επενδύει στις ηθικές  αξίες και δεν αξιοποιεί όλα εκείνα τα δυναμογόνα στοιχεία του λαού μας που αγαπούν την πατρίδα μας που τους αρέσει η συλλογική πρόοδος και ευημερία, που «δε βολεύονται» με τη διαφθορά και την ασυδοσία που δεν θέλουν η πατρίδα τους «να είναι για άλλους πτωχή και για άλλους πλουσία» κατά πώς θα ‘λεγε κι ο Μακρυγιάννης;

Η κατάσταση στη χώρα μας φαίνεται, με όλες αυτές  τις διαχρονικές  παραλείψεις μας , ότι έχει φτάσει στο απροχώρητο και χρειάζονται αποφασιστικά και δραστικά μέτρα προς τη σωστή κατεύθυνση, για να μπορέσουμε  να ανορθώσουμε την οικονομία μας  και το κύρος της χώρας μας, την οποία  θα παραδώσουμε στα παιδιά μας.

Χρειάζεται πανεθνική αφύπνιση, μέσω πάντα της σωστής παιδείας, για να μην την πληρώνει πάντα η  ευσυνείδητη εκείνη μερίδα του λαού μας που κάποιοι επιτήδειοι που εντάσσονται στις  «υπέρτερες δυνάμεις» τον θέλουν πάντα πτωχό, «πάντα ευκολόπιστο και πάντα προδομένο», όπως έγραψε και ο Διον Σολωμός. Και ειδικότερα μετά την ενσκήψασα πανδημία τα πράγματα δυσκολεύουν ακόμα περισσότερο.

Και γίνεται,  νομίζω, σαφές ποιες είναι αυτές οι υπέρτερες δυνάμεις που ταπείνωσαν τη χώρα μας, που ντρόπιασαν τους  Έλληνες και τους έκαναν, πριν λίγο καιρό,  για πολλοστή φορά  και πάλι ζητιάνους(!) στις πόρτες των ισχυρών της γης, στους οποίους δάνεισαν τον πολιτισμό μας οι πανάξιοι κάποτε πρόγονοί μας.

Και βέβαια δεν έφταιγαν και δεν  φταίνε πρωτίστως ο Σαρκοζί παλαιότερα ή ο Σόιμπλε, ή  η κ. Μέρκελ και  οι άλλες ξένες σκοτεινές δυνάμεις που θέλουν πάντα, όπως πολλοί λένε,  το κακό μας. Φταίει για μένα  πρωτίστως «το κακό μας το κεφάλι», όπως θα μας έλεγε και πάλι ο Βάρναλης, αν ζούσε και παρόλο που τόσοι μεγάλοι άνδρες μας ύμνησαν στο παρελθόν

Τι κι αν ο Εγγονόπουλος έλεγε «Μπολιβάρ! είσαι ωραίος σαν Ἐλληνας»! Τι κι αν ο Ζισκάρ Ντ Εσταίν είχε πει  «πως  η Ευρώπη χωρίς την Ελλάδα δεν έχει πιστοποιητικό γεννήσεως»! Τι κι αν ο Γκαίτε είπε:  «ό, τι είναι ο νους και η καρδιά για τον άνθρωπο, είναι η Ελλάδα για την ανθρωπότητα»! Τι κι αν ο Νίτσε είπε κι αυτός  πως «οι αρχαίοι Έλληνες  είναι οι αθάνατοι διδάσκαλοι της ανθρωπότητας»! Τι ακόμα κι αν, ανάμεσα σε αμέτρητους τόσους άλλους πνευματικούς ανθρώπους,  ο Κικέρωνας έγραψε: “ Nihil Graecia humanius, nihil sanctus (δεν υπάρχει κάτι πιο ανθρώπινο και πιο ιερό από την Ελλάδα) !   Τι… και τόσα άλλα τι…

Αντίθετα, εμείς οι Νεοέλληνες, διαγράψαμε από τη μνήμη μας όλους αυτούς τους επαινέτες μας και ξεχάσαμε τις ένδοξες σελίδες της μακραίωνης ιστορίας μας. Βάλαμε μόνοι μας, σαν ιδανικοί αυτόχειρες, τη θηλιά στο λαιμό μας ως απότοκο του ωχαδερφισμού, του καιροσκοπισμού, της ασυγκράτητης κερδοσκοπίας, της λαμογιάς, της απαιδευσίας και της αβελτηρίας που μας διακρίνει και με τα οποία κακά ενδοκατοικούντες κρυψίνοι και φανεροί τύποι «χωρίς αιδώ» τεχνηέντως από χρόνια τώρα μας εμπότισαν.

Κάναμε τον περήφανο λαό μας «λαό για τα πανηγύρια», λένε κάποιοι. Κι έρχονται και σε μένα με λύπη, πολλές φορές στο νου μου, τα χαρακτηριστικά παρακάτω λόγια του δικαστή Ν. Κέλλυ, τον οποίο δεκαπενταμελής επιτροπή από επιστήμονες τον βράβευσε ομόφωνα για τον καλύτερο χαρακτηρισμό,  σε διαγωνισμό που έγινε στην Ουάσινγκτον για  την καλύτερη παρουσίαση της ψυχολογίας ενός λαού:

«Μπροστά στο δικαστήριο της αδέκαστης ιστορίας, γράφει ο δικαστής, ο Έλληνας αποκαλύφθηκε πάντοτε κατώτερος από τις περιστάσεις, αν και από διανοητική άποψη, κατείχε πάντοτε τα πρωτεία. Ο Έλληνας είναι ευφυέστατος αλλά και εγωιστής, δραστήριος αλλά και αμέθοδος, φιλότιμος αλλά γεμάτος προλήψεις, θερμόαιμος, ανυπόμονος αλλά και πολεμιστής. Έκτισε τον Παρθενώνα και αφού μέθυσε από την αίγλη του, τον άφησε αργότερα να γίνει στόχος των έριδων, ανέδειξε το Σωκράτη για να τον δηλητηριάσει, θαύμασε τον Θεμιστοκλή για να τον εξορίσει, υπηρέτησε τον Αριστοτέλη για να τον καταδιώξει, γέννησε το Βενιζέλο και προσπάθησε να τον δολοφονήσει. Έκτισε το Βυζάντιο για να το εκτουρκίσει, έφερε το 21 για να το διακυβεύσει, δημιούργησε το 1909 για να το λησμονήσει. Τριπλασίασε την Ελλάδα και παραλίγο να τη θάψει. Κόπτεται τη μία στιγμή για την αλήθεια και την άλλη μισεί αυτόν που αρνιέται να υπηρετήσει το ψέμα. Παράξενο πλάσμα, ατίθασο, περίεργο, εγωπαθές και σοφόμωρο, ο Έλληνας. Λυπηθείτε τον, θαυμάστε τον αν θέλετε. Κι αν μπορείτε προσπαθήστε να τον ταξινομήσετε.”

Επιλογικά θα ήθελα να πω πως δεν ξέρω αν ο Κέλλυ έπιασε το DNΑ μας. Για ένα πάντως είμαι σίγουρος. Πως η Ιστορία κατέδειξε ότι ο Έλληνας είναι δαιμόνιος. Και αυτό το φοβερό δαιμόνιο που κατέχει «εν δυνάμει» χρειάζεται τον κατάλληλο χειριστή για να το αναδείξει, να το καλλιεργήσει  και να μεγαλουργήσει. Τίποτα άλλο.-

Κώστας Λ. Χρήστος – Φιλόλογος


Φανή Ρίζου - Δικηγόρος

Βαθμολόγησε την ΗΧΩ:


Συνολική βαθμολογία:

4.5
Rated 4.5 out of 5
4.5 από 5 αστέρια (βασισμένο σε 885 αξιολογήσεις)
Τέλειο80%
Πολύ καλό9%
Μέτριο2%
Φτωχό1%
Κακό8%

Terra Greca - Μεταποίηση Αγροτικών Προϊόντων - Φλώρινα

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Scroll Up