Μακρινή Ανάμνηση (της Αντιγόνης Λ. Τσάμη)

Καθισμένος σε μια άκρη, στην “Οδό Ονείρων”, ένας μεσήλικας σχεδόν 70 χρονών, αναπολούσε χαμένες χαρές ρουφώντας ζεστό τσάι την παραμονή των Χριστουγέννων. Δειλινό γεμάτο μελαγχολία, με λίγη βροχούλα και πολλές αναμνήσεις στροβιλίζονταν στο νου του.

Ξεχασμένες σελίδες απ’ τη ζωή του, ξεπήδησαν έντονες, ενώ η βροχή δυνάμωνε. Στη θύμησή του ζωντάνεψε μια εκδρομή που πριν πολλά χρόνια είχε ανέβει με συντροφιά στα απέναντί του βουνά που έχει μπροστά του απόψε. Ήταν νέος. Κάθε τόσο με φίλους ανέβαινε στο λόφο και πιο ψηλά. Απολάμβαναν την ομορφιά της πλάσης το καλοκαίρι, την άνοιξη, το φθινόπωρο με τα κυκλάμινα και τα μύρια αγριολούλουδα! Στο Ίσπουναρ!…

Εκεί πρωτογνώρισε τη σύντροφο της ζωής του. Ένα βλέμμα ήταν αρκετό να δημιουργηθεί με τον καιρό μια απέραντη αγνή και ιδανική αγάπη. Η συντροφιά ήταν πέντε – έξι νέοι και νέες κι αγαπούσαν το βουνό. Είχαν τελειώσει τις σπουδές τους, εργάζονταν κι όμως έβρισκαν ώρες για να χαρούν το μυρωμένο και καθάριο αέρα του δάσους.

Η πλατωνική τους αγάπη κατέληξε σε γάμο. Ζούσαν αρμονικά, πιστοί στους όρκους. Αλλά η μοίρα πολλές φορές επεμβαίνει απερίμεντα. Το μοναδικό αγόρι τους έμεινε σπουδάζοντας στο εξωτερικό μονίμως και τους επισκέπτονταν πότε – πότε. Και στη συνέχεια, «ο χάρος στο ξεδιάλεγμα δεν βλέπει σκαλοπάτια «μοιράδι μες στη λησμονιά όλους μας περιμένει…», (λέει το ποίημά μου).

Πέθανε νέα και άφησε το σύντροφο της ζωής μόνο και έρημο κι απόψε, ζει με τη μορφή της αγαπημένης του, παραμονή Χριστουγέννων στην «Οδό Ονείρων», καταπίνοντας τα δάκρυα για να μη νοιώσουν τον πόνο του όσοι νέοι βρίσκονταν δίπλα του, περιμένοντας τη Γέννηση του Θεανθρώπου με τη χαρά της νιότης.


Βαθμολόγησε την ΗΧΩ:


Συνολική βαθμολογία:

4.5
4,5 rating
4.5 από 5 αστέρια (βασισμένο σε 384 αξιολογήσεις)
Τέλειο84%
Πολύ καλό4%
Μέτριο2%
Φτωχό1%
Απαίσιο9%

Terra Greca - Μεταποίηση Αγροτικών Προϊόντων - Φλώρινα

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Scroll Up