«μηδένα προ του τέλους μακάριζε» – Γιατί το λέμε έτσι; (της Αρετής Κοσμοπούλου)

Κοινοποιώντας δείχνεις το ενδιαφέρον σου...

«μηδένα προ του τέλους μακάριζε»

Μην αποκαλείς κανέναν ευτυχισμένο προτού δεις το τέλος του.

Ο Σόλων, ένας από τους επτά σοφούς της αρχαίας Ελλάδας, νομοθέτης, φιλόσοφος και ποιητής, επισκέφθηκε τον τελευταίο βασιλιά της Λυδίας, Κροίσο, ο οποίος ήταν ξακουστός για τα αμύθητα πλούτη του. Ο Κροίσος περηφανευόταν για τους θησαυρούς του και πίστευε ότι εξαιτίας αυτών είναι ο πιο ευτυχισμένος άνθρωπος στον κόσμο.

Ζήτησε λοιπόν από τον Σόλωνα να επιβεβαιώσει αυτήν του την πεποίθηση, όμως εκείνος του υπέδειξε ως ευτυχέστερο έναν απλό Αθηναίο πολίτη, τον Τέλλο, ο οποίος αφού δημιούργησε μια μεγάλη οικογένεια, είδε τα παιδιά και τα εγγόνια του να μεγαλώνουν και έχασε τη ζωή του με ένδοξο τρόπο, πολεμώντας για την πατρίδα του.

Τότε ο Κροίσος επιμένοντας του ζήτησε να του υποδείξει τον δεύτερο πιο ευτυχισμένο άνθρωπο στον κόσμο, ελπίζοντας ότι αυτήν τη φορά θα αναφέρει το όνομά του. Ο Σόλων του μίλησε για δύο αδέρφια από το Άργος, τον Κλεόβη και τον Βίτωνα, που ήταν γιοι της Κυδίππης, ιέρειας της θεάς Ήρας.

Κατά τη γιορτή της Θεάς Ήρας η Κυδίππη ως ιέρεια της θεάς έπρεπε να τελέσει θυσίες στον ναό της Ήρας, αλλά για κακή της τύχη τα βόδια που θα έσερναν την άμαξα βρέθηκαν νεκρά. Η ποινή για τη μη τέλεση των τελετουργικών ήταν ο θάνατος.

Οι δυο γιοι της, θέλοντας να προστατεύσουν τη μητέρα τους, ζεύτηκαν την άμαξα και διέσχισαν μια απόσταση 8 χιλιομέτρων από την πόλη του Άργους μέχρι το Ηραίο. Τα δυο αδέλφια έφτασαν στον ναό με τις δυνάμεις τους να τους έχουν εγκαταλείψει. Η μητέρα τους, περήφανη για τη γενναιότητα των τέκνων της και βλέποντάς τους εξουθενωμένους παρακάλεσε τη θεά να τους χαρίσει ένα ανώδυνο τέλος.

Τα δυο αδέλφια κοιμήθηκαν γλυκά και δεν ξαναξύπνησαν. Οι Αργείοι θέλοντας να τιμήσουν την αυτοθυσία των δυο αδελφών κατασκεύασαν αγάλματα προς τιμήν τους και τα αφιέρωσαν στους Δελφούς ενώ έμειναν στην ιστορία ως πρότυπα ανδρείας, σεβασμού και αγάπης προς τη μητέρα τους.

Ο ίδιος ο Κροίσος για τα επόμενα χρόνια συνέχιζε να μακαρίζει τον εαυτό του, όμως η ίδια η πραγματικότητα τον διέψευσε. Μετά από λίγο καιρό, ο γιος του έχασε τη ζωή του κατά τη διάρκεια κυνηγιού, η γυναίκα του αυτοκτόνησε και ο ίδιος αιχμαλωτίστηκε από τους Πέρσες.

Λέγεται μάλιστα ότι λίγο πριν οδηγηθεί στην πυρά έχοντας χάσει τα αγαπημένα του πρόσωπα αλλά και την περιουσία του, θυμήθηκε τα λόγια του Σόλωνα και αναφώνησε «Σόλων! Σόλων! Σόλων!». Ο Κύρος, ο βασιλιάς των Περσών, ζήτησε να μάθει γιατί επικαλείται τον Σόλωνα και αφού άκουσε προσεκτικά τον Κροίσο να του μιλά μετανιωμένος για τη
ματαιότητα των υλικών αγαθών τού χάρισε τη ζωή κρατώντας τον μάλιστα ως σύμβουλό του.

Η ιστορία του Κροίσου αποδεικνύει πόσο ευμετάβλητη είναι η ανθρώπινη ευδαιμονία καθώς η ζωή του ανθρώπου μπορεί να αλλάξει αναπάντεχα. Για να χαρακτηρίσουμε κάποιον ευτυχή θα πρέπει να εξετάσουμε συνολικά τον βίο του μέχρι τον θάνατό του.

Ας είμαστε ευγνώμονες γι’ αυτά που έχουμε και ας προετοιμάζουμε τον εαυτό μας για δύσκολες καταστάσεις που ενδεχομένως κληθούμε να αντιμετωπίσουμε.

Αρετή Κοσμοπούλου – Φιλόλογος



Βαθμολόγησε την ΗΧΩ:


Συνολική βαθμολογία:

4.5
4.5 rating
4.5 από 5 αστέρια (βασισμένο σε 792 αξιολογήσεις)
Τέλειο79%
Πολύ καλό10%
Μέτριο2%
Φτωχό1%
Κακό8%

Terra Greca - Μεταποίηση Αγροτικών Προϊόντων - Φλώρινα

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Scroll Up