Μια μέρα χωρίς Facebook – ΗΧΩλόγιο

Κοινοποίησε στους φίλους σου ή στο κοινό σου...:

Με τα «σόσιαλ» αγαπημένοι μου δεν τα πάω και πολύ καλά. Για να είναι ακριβής ανήκω σε εκείνες τις περιπτώσεις, τις μετρημένες στα δάχτυλα, που αρνούνται να υποκύψουν στον πειρασμό. Ωστόσο, μη με θεωρήσετε και παντελώς άσχετη. Γνωρίζω, ας πούμε, πως όλες αυτές οι ιστοσελίδες έχουν σκοπό να δικτυώσουν τον κόσμο. Εγγράφεσαι, λέει, κάνεις φιλίες, μοιράζεσαι φωτογραφίες, συνομιλείς με άλλους, κάνεις γνωριμίες, κλπ. 

Όλα ωραία και καλά λοιπόν; Αμ, δε! Έρχονται οι ειδικοί επί του θέματος και σου λένε πως «κάποιο λάκκο έχει η φάβα»: Η συνεχής ενασχόληση με το facebook και τα  σόσιαλ γενικά  προκαλεί, λέει εθισμό, όμοιο ή και μεγαλύτερο από αυτόν που προκαλούν οι γνωστές εξαρτησιογόνες ουσίες. ΟΙ λόγοι έχουν να κάνουν καθαρά με ψυχολογικούς παράγοντες που σχετίζονται με την επιβεβαίωση του εαυτού μας και των ενεργειών μας.

Τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, στηρίζονται πάνω στην ανάγκη να προβάλλει κανείς τον καλύτερό του εαυτό και το σπουδαιότερο να επιβραβευτεί γι’ αυτό.  Αυτός είναι κι ο λόγος που το facebook είχε πάντα τα like που σημαίνει “επιβράβευση”, ένα «μπράβο» δηλαδή  σε κάτι προσωπικό που θελήσαμε να το μοιραστούμε. 

Οι ειδικοί, αγαπημένοι μου, υποστηρίζουν πως ένα Like σε μία φωτογραφία, προκαλεί, μία μικρή έκρηξη ντοπαμίνης στον εγκέφαλο, όπως ακριβώς γίνεται κατά τη διάρκεια μιας ερωτικής συνεύρεσης ή όταν τρως ένα γλυκό. 

Αν σκεφτείς δε, πόσο εύκολα  γίνεται αυτή η έκρηξη, απλά με ένα λάικ σε μία φωτογραφία, τότε καταλαβαίνει ο εγκέφαλος ότι με την επανάληψη μίας τέτοιας πράξης θα το ξανανιώσει. Έτσι εκεί που στην αρχή ξεκινάς δειλά-δειλά με μία δύο αναρτήσεις την ημέρα, φτάνεις στο σημείο να έχεις την ανάγκη να προβάλλεις κάθε τι σημαντικό ή και ασήμαντο κομμάτι της ζωής σου στο facebook, για να δεχτείς μία ακόμη δόση ντοπαμινοικανοποίησης. Σε παρακολουθούν και να παρακολουθείς. Και σιγά σιγά κάνεις την προσωπική σου ζωή παράθυρο σε κοινή  θέα. Το περίεργο είναι ότι αυτό το μπανιστήρι το γουστάρεις τρελά.  

Πριν από λίγες μέρες ξαφνικά και για κάποιες ώρες “έπεσε” το facebook. Εκατομμύρια χρήστες έμειναν με το… κινητό στο χέρι! Λένε, αγαπημένοι μου, πως «Πρέπει να χάσεις κάτι για να καταλάβεις πόσο το θέλεις». Στην περίπτωση  του facebook, μάλλον συμβαίνει το αντίθετο: Πρέπει να το χάσεις για να καταλάβεις πόσο σε θέλει  αυτό. Πόσο αριστοτεχνικά σε έχει δέσμιο του με αλυσίδες αόρατες.

Ένα βράδυ λοιπόν που εκατομμύρια χρήστες πήγαν να ανοίξουν  το facebook και δεν μπορούσαν, το ένιωσαν αυτό το δέσιμο στο πετσί τους. Προσπάθησαν να μπουν ξανά και ξανά, προτού το πάρουν απόφαση ότι δεν φορτώνει τίποτα εκεί μέσα. Σίγουρα  μια ελαφριά κρίση πανικού την αισθάνθηκαν. Μπορεί  κάποιοι να έβγαλαν και άναρθρες κραυγές καθώς συνειδητοποιούσαν ότι ο εικονικός κόσμος τους βυθίστηκε στο σκοτάδι των αλγόριθμων. 

Σε ένα μπλακ άουτ που έμοιαζε εξίσου, αν όχι περισσότερο, τρομακτικό από το άλλο, του ηλεκτρισμού. Τρομαχτικό  γιατί όταν το Facebook κλείνει παίρνει μαζί του και ένα μεγάλο κομμάτι της ζωής τους. Παίρνει το βασικό μέσο επιβεβαίωσής τους, που είναι τα likes. Παίρνει τη δυνατότητα αυτοπροβολής τους, τις selfie φωτογραφίες. Παίρνει τα φίλτρα ωραιοποίησης που (νομίζουν ότι) τους  κάνουν πιο ενδιαφέροντα άτομα. Παίρνουν τα φλερτ και τις φιλίες. Τους παράνομους έρωτες, που μόνο εκεί μέσα βρίσκουν πεδίο δράσης. Παίρνει ακόμα και την επαγγελματική δυναμική τους, εκείνη που έχτισαν με εργατοώρες αναρτήσεων σε επαγγελματικά προφίλ και σελίδες. 

Ξέρουν, βέβαια, ότι  κάποια στιγμή θα φορτώσει το ρημάδι. Ξέρουν ότι χιλιάδες  άνθρωποι πίσω από τους αλγόριθμους το παλεύουν για να τους επαναφέρουν στην εικονική τους κανονικότητα. Γιατί δεν μπορούν  να ζήσουν χωρίς αυτήν. Και εδώ είναι που κάνουν το μέγα λάθος. Τα σόσιαλ είναι αυτά που  δεν μπορούν να ζήσουν χωρίς τους χρήστες.

Διαβάζω, αγαπημένοι μου, πως η μετοχή της facebook, κατά το διάστημα του blackout, είχε απώλειες της τάξης του 5%… Σιγά τα λάχανα θα μου πείτε! Οι πραγματικές απώλειες  για τη facebook θα έρθουν όταν  oi χρήστες  θα συνειδητοποιήσουν ότι υπάρχει ζωή έξω από τα σόσιαλ. Όταν  ξαφνικά θα ανακαλύψουν ξανά τα αδιάβαστα βιβλία της βιβλιοθήκης τους, τις ταινίες, τα χόμπι, την επικοινωνία με τους αληθινούς ανθρώπους, εκείνους που βρίσκονται δίπλα τους. Όταν θα ανακαλύψουν τη ζωή εκτός οθόνης.

Φαντάζει πια σενάριο επιστημονικής φαντασίας, ε; Κι όμως είμαι σίγουρη, πως το βράδυ που το facebook βυθίστηκε στο σκοτάδι, κάποιοι ανακάλυψαν για λίγο κάτι από τον ξεχασμένο, αληθινό, κόσμο, για να καλύψουν τον χρόνο της αναμονής. Εκείνον που δεν περνούσε με τίποτα ή μάλλον, που κυλούσε κάπως διαφορετικά μέσα στην αμηχανία τους.

Δεν κράτησε πολύ όμως. Το άλλο πρωί ξύπνησαν με την εικονική τους κανονικότητα αποκατεστημένη. Τι ανακούφιση! Ήταν απλώς ένα κακό όνειρο. Μάλλον το κακό όνειρο είναι αυτό στο οποίο επανέρχονται αλλά, τι τα θέλετε αγαπημένοι μου; Ο εικονικός και ο πραγματικός κόσμος έτσι κι αλλιώς, έχουν γίνει αχταρμάς!  Καλά ξεμπερδέματα, λοιπόν!

Με αγάπη εύα


Φανή Ρίζου - Δικηγόρος
Ρίζου Αικατερίνη - Ωτορυνολαρυγγολόγος - Φλώρινα Αθηνά Ιωσήφ - Σύμβουλος Σταδιοδρομίας mapyourpath.gr

Βαθμολόγησε την ΗΧΩ:


Συνολική βαθμολογία:

4.5
Rated 4.5 out of 5
4.5 από 5 αστέρια (βασισμένο σε 917 αξιολογήσεις)
Τέλειο80%
Πολύ καλό9%
Μέτριο2%
Φτωχό1%
Κακό8%

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *