«Μια συνηθισμένη ιστορία…» – ΗΧΩλόγιο

Το σκηνικό είναι παλιό. Μιας δεκαετίας και βάλε. Θα μπορούσε όμως να είχε συμβεί και σήμερα. Ή μάλλον, είμαι σίγουρη ότι συμβαίνει κάθε χρόνο με την ανακοίνωση των αποτελεσμάτων των πανελλαδικών εξετάσεων. Για μένα έχει, θα έλεγα, μια τραγικότητα, αλλά ενέχει και τη κωμική του πλευρά. Τα έχουν αυτά οι μικρο-τραγωδίες.

Λοιπόν, η υπόθεση του… δράματος έχει ως εξής. Ο υιός, πρωταγωνιστής. Μαθητής Άριστος με «Α» κεφαλαίο που λένε! Αν ήθελα δε να πιάσω τον τόνο της φωνής της μάνας, κάθε φορά που έλεγε «ο γιος μου είναι άριστος μαθητής», θα πρόσθετα πολλά ΑΑΑΑ στη σειρά. Ο τόνος της ήταν τόσο ξεσηκωτικός ώστε εμμέσως κατάφερνε να ξεσηκώσει κι εμένα, που είχα και εξακολουθώ να έχω τον ασήκωτο στο συγκεκριμένο θέμα.

Ο υιός, που λέτε, ήθελε, ή μάλλον προορίζονταν, να γίνει γιατρός στη θέση του πατρός ιατρού. Στην προσπάθεια του παιδιού «που σκοτώνεται στο διάβασμα για να μπει στην ιατρική», η συμμετοχή ήταν οικογενειακή. Όλοι τους, μικροί – μεγάλοι, στερήθηκαν εκδρομές, καλοκαίρια, φιλικές συνάξεις για δυο χρόνια, λες και θα έγραφαν όλοι μαζί στις πανελλαδικές εξετάσεις.

Και κάποτε έφτασε η μεγάλη ώρα. Ο υιός έδωσε τις εξετάσεις του αλλά το αποτέλεσμα δεν ήταν το αναμενόμενο. Η μάνα, στην ερώτηση «Πως τα πήγε το παιδί Ελισάβετ μου; Τόσο διάβασμα, τόση κούραση…», απαντούσε με ένα υπόκωφο «Δεν έμεινε ευχαριστημένος. Έπαθε κάτι σαν σοκ… Θα δούμε…».

Η οικογένεια πέρασε ένα μαρτυρικό εν αναμονή καλοκαίρι και, όταν βγήκαν τα αποτελέσματα, διαπίστωσαν ότι το παιδί δεν τα κατάφερε και τόσο καλά και «δεν μπαίνει στην ιατρική». Βρέθηκα κοντά τους -ατυχώς- τη λάθος ώρα.

Το παιδί στεκόταν αμίλητο, σκυφτό, κρατούσε το κεφάλι ανάμεσα στα δυο του χέρια. Όλοι οι υπόλοιποι γύρω του έτρεχαν -κατά κάποιον τρόπο- για να καλύψουν την αλήθεια. Φλυαρούσαν ασυνάρτητα για να εξωραΐσουν κάπως το γεγονός.

Προτάσεις σκόρπιες, «τα θέματα εφέτος ήταν ακατανόητα…», «δεν ήταν όπως τις άλλες χρονιές, όλοι το λένε…», «σοκ, σοκ… το παιδί έπαθε σοκ…», και άλλα τέτοια.

Το παιδί, σιωπηλό, ήταν λες και δεν του επιτρεπόταν να πάρει τον χρόνο του το κακόμοιρο να σκεφτεί. Η λέξη «αποτυχία» έμοιαζε να απαγορεύεται δια ροπάλου. Γιατί με το που τόλμησε να ορθώσει το ανάστημά του και να αρθρώσει, «Εντάξει! Πάρτε το απόφαση! Απέτυχα! Α-ΠΕ-ΤΥ-ΧΑ…», έγινε σεισμός. «Λάθος κάνεις. Όχι… όοοοοοχι… Δεν έφταιξες εσύ…», «Τι φταις εσύ αγόρι μου; Όλοι το λένε… τα θέματα φέτος… Όλοι το λένε!», «Ένα παιδάκι απέναντι… Τον Κωνσταντίνο, μωρέ, της κυρίας Περσεφόνης τον γιό…», «Άσε με, ρε μάνα… παράτα με με της κυρίας Περσεφόνης τον γιο…», είπε και πήγε προς το δωμάτιό του κατηφής. Μπήκε και βρόντηξε πίσω του την πόρτα…

Αυτό έφερε νέο κύμα αγωνίας: «Ώ Θεέ μου… Φοβάμαι! Είναι και ευαίσθητο παιδί. Θα του στοιχίσει… Θα κάνει καμιά τρέλα…». «Ησύχασε, ρε παιδί μου! Τι θες να κάνει το παιδί; Να χορεύει; Απέτυχε, στεναχωρήθηκε… δεν είναι φυσικό; Τι θες επιτέλους…», ξεστόμισε ο πατέρας. Ώωωπα! Λάθος λέξη κύριε! «Μην σε ξανακούσω να λες αυτήν τη λέξη… Άκου απέτυχε; Δεν απέτυχε κύριε. Θυμάσαι πόσες ώρες διάβαζε; Έπαθε σοκ το παιδί μου, σοκ, σοκ, σοκ, το κατάλαβες;!».

Θύμωσε η… δόλια η μάνα και κατευθύνθηκε προς την κουζίνα για να στύψει πορτοκαλάδα για το παιδί. Μπορεί να λένε ότι η κόκα κόλα πάει με όλα, αλλά σαν την πορτοκαλάδα της μανούλας, εεε, δεν έχει. Πήρε το ποτήρι και, τοκ-τοκ, χτύπησε την πόρτα. «Να θυμάσαι… υπάρχει και το εξωτερικό. Θα βρούμε λύση…», φώναξε στον αέρα. «Μπορείς να με αφήσεις ήσυχο; Μπορείς να μη μιλάς για μια στιγμή…

Έστω για μια στιγμή…», ακούστηκε από το κλειστό δωμάτιο γεμάτη απόγνωση η φωνή του παιδιού. «Ώ, Παναγία και Χριστέ μου… ωωωω Θεε μεγαλοδύναμε…», βόγκηξε η μάνα σαν πρωταγωνίστρια αρχαίας τραγωδίας. «Τα ακούς; Τα ακούς εσύ; Φοβάμαι για τα χειρότερα!».

Η ατμόσφαιρα ήταν τεταμένη ενώ οι συζητήσεις συνεχίστηκαν, πάντα με σκοπό το γεγονός της αποτυχίας από προσωπικό να γίνει γενικό. «Οι βάσεις, οι συνθήκες, το σύστημα…». Κάποια στιγμή, πολύ αργότερα, το παιδί βγήκε από το δωμάτιο και εκείνη, η μάνα, η πρωταγωνίστρια αρχαίας τραγωδίας, του έπιασε το χέρι για να τον ταρακουνήσει, τρόπον τινά, και του είπε κοιτώντας τον βαθιά στα μάτια: «Για μένα είσαι νικητής αγόρι μου! Άκουσες; Αγωνίστηκες με όλες σου τις δυνάμεις και… και… και…».

Τι καταιγισμός και πόσες εναλλαγές συναισθημάτων και τρελής καθοδήγησης, Θεέ μου! Θυμήθηκα που λέτε τη σκηνή, όταν άκουσα ότι ανακοινώθηκαν οι βάσεις των πανελλαδικών και αναρωτήθηκα: Σε πόσα σπίτια θα συμβεί κάτι ανάλογο; Ειλικρινά, έχω την εντύπωση πως στη χώρα μας, δεν υπάρχει πιο καταραμένη λέξη από τη λέξη «αποτυχία». Τη ξορκίζουμε, τη ζαλίζουμε, την μασκαρεύουμε, της αλλάζουμε τα φώτα.

Όμως, αγαπημένοι μου, η διαχείριση της αποτυχίας είναι μεγάλη, πολύ μεγάλη υπόθεση. Μια αποτυχία μπορεί να είναι μια ευκαιρία. Να τροφοδοτήσει με γνώση το επόμενο βήμα ή να οδηγήσει σε βολικές μετατοπίσεις ευθυνών και σε σηκωμένα «παραδίδομαι» χέρια. Η αποτυχία είναι μια ειδική διαδρομή… Αν μας δίνονταν η ευκαιρία να δούμε τη ζωή με την όπισθεν, σαν ταινία παιγμένη από την ανάποδη, μπορεί μέχρι και να τη λατρεύαμε.

Αγαπημένα μου παιδιά όλων των ηλικιών, επιτρέψτε στον εαυτό σας την αποτυχία. Γιατί τι είναι η αποτυχία; Τίποτε άλλο από μια μικρή, ίσως και μεγάλη παράκαμψη από την τύχη. Δείτε την σαν μια ευκαιρία για να ακολουθήσετε μια διαδρομή απρόσμενη, που δεν αναγράφει ο χάρτης!

Ίσως σας φαίνεται απίστευτο αλλά εκεί, σε αυτές τις διαδρομές, τις αχαρτογράφητες, που φαντάζουν τρομαχτικές, προβάλλουν πάντα τα πιο ενδιαφέροντα… Μπορεί και τα πιο μαγικά… Και, άλλωστε, δεν ήρθαμε στη ζωή για να θριαμβεύσουμε… Ήρθαμε να ζήσουμε.

Σκέφτομαι πως θα ήταν υπέροχο και ιδιαίτερα ενδιαφέρον αν στα βιογραφικά, αντί να ζητούν να αναγράφουν οι άνθρωποι τις επιτυχίες τους, να αρχίσουν να αναγράφουν τις αποτυχίες τους. Με λεπτομέρεια. Πώς τις διαχειρίστηκαν και πώς αυτές τους καθοδήγησαν στα επόμενα βήματα, στις επόμενες επιλογές τους. Ε, τι λέτε; Δε θα ήταν πιο ενδιαφέρον, πιο χρήσιμο και πιο δημιουργικό;

Με αγάπη εύα


Βαθμολόγησε την ΗΧΩ:


Συνολική βαθμολογία:

4.5
4,5 rating
4.5 από 5 αστέρια (βασισμένο σε 366 αξιολογήσεις)
Τέλειο84%
Πολύ καλό4%
Μέτριο2%
Φτωχό2%
Απαίσιο8%

Terra Greca - Μεταποίηση Αγροτικών Προϊόντων - Φλώρινα

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Scroll Up