Ναύτη καλέ ναύτη, ζει ο Βασιλιάς Αλέξανδρος…; – Το υπερΗΧΩγράφημα της εβδομάδας

Με άλλο ένα πρόβλημα, το «Μακεδονικό», που σέρνεται κι αυτό και κακοφορμίζει σαν το Κυπριακό και τα ελληνοτουρκικά, ήρθε η στιγμή να ασχοληθεί το πολιτικό σύστημα και να δώσει λύση. Όπως δείχνουν τα πράγματα, μάλλον θα αναγκαστούμε να παραδεχτούμε ότι η παλιά λύση ήταν καλύτερη απ’ αυτήν που προτείνεται σήμερα. Επαναλαμβάνεται με λίγα λόγια η γνωστή θεωρία των χαμένων ευκαιριών γιατί, πράγματι, στο παρελθόν παρουσιάστηκαν τέτοιες. Η καλύτερη ευκαιρία ήρθε, ατυχώς, σε λάθος χρόνο.

Για να θυμηθούμε όμως λίγο τα γεγονότα: Tο 1992 κατατέθηκε το πακέτο Πινέιρο που προέβλεπε τη σύνθετη ονομασία της γειτονικής χώρας. Τότε πρωθυπουργός ήταν ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης, ο οποίος είχε την πρόθεση να δεχτεί το συγκεκριμένο σχέδιο. Δεν τόλμησε όμως να πάει κόντρα στο ρεύμα γιατί οι συσχετισμοί ήταν κατάφωρα αρνητικοί. Ήταν τότε που o Κωνσταντίνος Καραμανλής δήλωνε δακρυσμένος στις κάμερες ότι «η Μακεδονία είναι μία και ελληνική». Ήταν τότε που ο υπουργός Εξωτερικών, ο Αντώνης Σαμαράς, απειλούσε ότι αν υιοθετηθεί η σύνθετη ονομασία θα ρίξει την κυβέρνηση (βέβαια, να το πούμε κι αυτό, την έριξε μερικούς μήνες αργότερα αλλά για άλλο θέμα…).

Ήταν τότε που ο Ανδρέας Παπανδρέου βιαζόταν να επιστρέψει στην εξουσία και εναντιωνόταν στην ιδέα (λίγο μετά, όντας πρωθυπουργός, προώθησε το εμπάργκο με τις γνωστές σε όλους εμάς εδώ επάνω συνέπειες…). Ήταν τότε που ένα κομμάτι της Αριστεράς, ο Συνασπισμός, δυστυχώς συνέπλεε κι αυτός με τους υπόλοιπους. Ήταν τότε που η ιεραρχία της Εκκλησίας καλλιεργούσε κλίμα υστερίας από τους άμβωνες και τα ΜΜΕ σιγοντάριζαν.

Σε όλο αυτό το εθνικιστικό παραλήρημα εκείνης της εποχής, μοναδική «παραφωνία» ήταν το ΚΚΕ, το οποίο, επειδή αρνήθηκε να συμμετάσχει στο συλλαλητήριο της Θεσσαλονίκης, εισέπραξε από τον Λεωνίδα Κύρκο την απαξιωτική φράση «είμαστε όλοι εδώ πλην Λακεδαιμονίων». Αποτέλεσμα; Τα περισσότερα κράτη στον πλανήτη, αδιαφορώντας για την προσωρινή ονομασία «Πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας», αποκαλούσαν το νέο κράτος σκέτα Μακεδονία, ενώ οι κυβερνήσεις οχυρώθηκαν πίσω από τη γραμμή «κανένα παράγωγο της λέξης Μακεδονία».

Οι ελληνικές διπλωματικές αποστολές έδιναν μάχες χαρακωμάτων στα διεθνή φόρουμ για να μην περάσει το συνταγματικό όνομα της χώρας, αλλά η FYROM δεν κατέρρευσε, όπως φαντασιώνονταν πολλοί στην Ελλάδα, ώστε να εξαφανιστεί η εκκρεμότητα. Και φτάσαμε έτσι «ασθμαίνοντες και δρομαίοι» στο 2007, όπου και καταλήξαμε στο αυτονόητο: σύνθετη ονομασία για όλες τις χρήσεις. Είτε το θέλουμε, είτε όχι, οι Μακεδονίες, με βάση τις διεθνείς συνθήκες, είναι τρεις, όχι μία, απλώς η «δική» μας είναι η μεγαλύτερη γεωγραφικά, αυτό όμως δεν τη δικαιοδοτεί να διεκδικήσει το όλο. Αυτό ισχύει και για τη γείτονα. Δεν μπορεί ένα μικρό κομμάτι να ιδιοποιηθεί την ολότητα.

Σήμερα φαίνεται πως η κυβέρνηση της FYROM έχει εγκαταλείψει τις ανόητες εθνικιστικές εμμονές, αλλά ο δημόσιος διάλογος στη χώρα μας διολισθαίνει ξανά στην ελαφρότητα. Η κυβέρνηση (ΣΥΡΙΖΑ) επιδιώκει συναινετική λύση και ζητά εθνική συνεννόηση. Δυσκολεύεται όμως να πείσει τον μικρό εταίρο (ΑΝ.ΕΛ.) ο οποίος κάπου τα μπερδεύει και παλαντζάρει ανάμεσα στην πρώτη (1992) και στη δεύτερη (2007) «εθνική γραμμή», προκειμένου να τα έχει καλά με το συρρικνωμένο ακροατήριό του.

Η Δημοκρατική Συμπαράταξη, διά του Αν. Λοβέρδου, κρατάει για την ώρα σοβαρή στάση: «Σύνθετη ονομασία με γεωγραφικό προσδιορισμό, θα προηγείται του ονόματος Μακεδονία και συνεπώς δεν θα δημιουργεί βάση για αλυτρωτισμούς και διεθνείς παρεξηγήσεις». Η Νέα Δημοκρατία, στο εσωτερικό της οποίας υπάρχει ισχυρή εθνικιστική ομάδα με ακροδεξιές άκρες, συμπεριφέρεται σαν το παιδάκι που του πήραν το παιχνίδι. Η ηγεσία της κάνει μούτρα. Λέει πως, αν δεν τα βρουν τα δύο κόμματα που κυβερνούν, «εμείς δεν πρόκειται να βάλουμε πλάτη… ακόμη κι αν συμφωνούμε, δεν θα στηρίξουμε». Αυτό όμως δεν το λες και υπεύθυνη αντιπολίτευση.

Βγήκαν και στην κυκλοφορία κάτι σενάρια για πρόωρες εκλογές με αιτιολογικό το εθνικό θέμα, ή για δημοψήφισμα. Δηλαδή τι; Να ερωτηθούν οι Έλληνες για το πώς θα ονομάζεται η διπλανή χώρα! Τώρα, για να λέμε και του στραβού το δίκιο, η εθνική συνείδηση δεν είναι και τόσο αποκρυσταλλωμένη και καθαρή για τους περισσότερους από μας, έτσι που γαλουχηθήκαμε. Ό,τι εθνικό μας ένωνε (γλώσσα, δημοτικό τραγούδι, παραδόσεις κ.λ.π.) το έχουμε πετάξει βορά στον μιμητισμό μας και τη δουλοπρέπεια, για μικρά πάντα συμφέροντα και ανόητες ιδεολογίες. Κατάντια, παντού…

Αρχαίο βασίλειο της Μακεδονίας

Υ.Γ: Ήθελα να ακούσω την περίοδο την εορταστική, εκτός από τα «jingle bells» και το «feliz navidad», τα κάλαντα του τόπου μας. Τα άκουσα, από πού λέτε; Από τη μακρινή Αυστραλία! Μια ομάδα ομογενών που είχαν συνδεθεί με τοπικό ραδιοφωνικό σταθμό μας τα είπε ελληνικά και… εθνικά.


Βαθμολόγησε την ΗΧΩ:


Συνολική βαθμολογία:

4.5
4,5 rating
4.5 από 5 αστέρια (βασισμένο σε 384 αξιολογήσεις)
Τέλειο84%
Πολύ καλό4%
Μέτριο2%
Φτωχό1%
Απαίσιο9%

Terra Greca - Μεταποίηση Αγροτικών Προϊόντων - Φλώρινα

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Scroll Up