«Οι τρεις αλήθειες» – ΗΧΩλόγιο

Σήμερα σας προτείνω να κάνετε ένα πολύ απλό πείραμα, αγαπημένοι μου. Διαλέξτε μια τυχαία διαδρομή. Όχι τίποτα το ιδιαίτερο. Ας πούμε την καθημερινή σας διαδρομή από το σπίτι στη δουλειά ή μια άλλη, δύο ή τριών χιλιομέτρων.

ΗΧΩΛΟΓΙΟ

Περπατήστε την με διαφορετικούς τρόπους. Μόνοι σας ή με παρέα. Με το αυτοκίνητο, με τα πόδια ή με το ποδήλατο. Ακόμη και με το αστικό λεωφορείο. Περπατήστε την σε διαφορετικές ώρες, μέρα ή νύχτα.

Επιχειρήστε το και μετά κάντε τον κόπο να πάρετε χαρτί και μολύβι και να κρατήσετε σημειώσεις για ό,τι είδατε και ό,τι συγκρατήσατε. Πώς ήταν τα σπίτια, οι δρόμοι, τα μαγαζιά, η ατμόσφαιρα, οι άνθρωποι που συναντήσατε;

Υπήρχαν δέντρα, πάρκα, κήποι, μυρωδιές, αξιοθέατα; Υπήρχαν «μαγνήτες» για τις αισθήσεις; Παγίδες για το περπάτημα ή το οδήγημα; «Πώς σου ήρθε ξαφνικά;», θα με ρωτήσετε.

Να σας πω: Έκανα πρόσφατα το πείραμα που σας προτείνω. Οι εντυπώσεις, οι καταγραφές και οι παρατηρήσεις μου ήταν τόσο διαφορετικές κάθε φορά, που με άφησαν άναυδη!

Η ίδια, συνηθισμένη διαδρομή, που την έκανα χρόνια από το σπίτι στη δουλειά μου, δεν ήταν πια η ίδια. Καινούρια πράγματα που δεν τα είχα ποτέ προσέξει ξεδιπλώθηκαν.

Κρυμμένες ομορφιές και ασχήμιες ήρθαν στο φως και μ’ έβαλαν σε σκέψεις. Μην τάχα, λέω, και τη ζωή μου την περπάτησα στα τυφλά; Μην και τη διέσχισα κι αυτή ασυνείδητα, ρουτινιάρικα, αδιάφορα, μονόδρομα;

Μην τάχα, λέω, το ίδιο συμβαίνει και με τους ανθρώπους γύρω μου; Θαρρώ πως τους γνωρίζω, ενώ στην πραγματικότητα τους προσπερνώ και με προσπερνάνε και εκείνοι βέβαια.

Μήπως δεν έχω ψάξει αρκετά; Μήπως στέκομαι στο προφανές, προσπερνάω και δεν ψάχνω για την ουσία; Και έτσι, καθώς έκανα αυτές τις σκέψεις, μέσα σε κρίση πανικού, θυμήθηκα τον μεγάλο στοχαστή και ποιητή Τζελαλεντίν Ρούμι.

Ετούτος ο σοφός, αγαπημένοι μου, παρομοιάζει τον κόσμο, ήδη από τον 13ο αιώνα, με «χωριό τυφλών». Για να δείξει δε τον επιφανειακό τρόπο που προσεγγίζουμε τα πρόσωπα, τα πράγματα και τις αξίες και διαμορφώνουμε άποψη για αυτά, έχει μια καταπληκτική παραβολή.

Στο «χωριό των τυφλών» έρχεται η είδηση ότι θα περάσει για πρώτη φορά ένας ελέφαντας. Στέλνουν λοιπόν οι τυφλοί μια τριμελή επιτροπή για να «δει» πώς είναι τέλος πάντων αυτό το τεράστιο ζώο. Πράγματι, οι τρεις της επιτροπής συνάντησαν το ζώο και, αφού το ψηλάφισαν, γύρισαν πίσω και κατέθεσε ο καθένας την απόλυτη και ισοβίως αδιαπραγμάτευτη άποψή του.

«Αυτό που έχω να σας πω είναι η μόνη και αδιαπραγμάτευτη αλήθεια», είπε ο πρώτος. «Ο ελέφαντας μοιάζει με μεγάλη βεντάλια…» «Μέγα λάθος», διαφώνησε ο δεύτερος. «Αυτό που έχω να σας πω και είναι η μοναδική και αδιαπραγμάτευτη αλήθεια, είναι πως ο ελέφαντας μοιάζει με κολώνα…» «Τι τεράστιο σφάλμα!», είπε ο τρίτος. «Αυτό που έχω να σας πω και είναι η μόνη και αδιαπραγμάτευτη αλήθεια, είναι πως ο ελέφαντας μοιάζει μ’ ένα μεγάλο φίδι…»

Αυτά είπαν οι τρεις τυφλοί και επέμεναν ο καθένας στη δική του άποψη. Και πώς να μην επιμένουν άλλωστε, αφού ο ένας είχε πιάσει το αυτί του ελέφαντα, ο δεύτερος το πόδι του και ο τρίτος την ουρά του;

Με την παραβολή αυτή ο Ρούμι αποδεικνύει πόσο δραματικά αποσπασματικά και πόσο απελπιστικά μερικά προσλαμβάνει ο άνθρωπος τα πάντα γύρω του. Οι τρεις τυφλοί επιβεβαιώνουν ότι υπάρχουν τρεις αλήθειες: η αλήθεια μου, η αλήθεια σου και η αλήθεια!

Η τελευταία παραμένει το αιώνιο ζητούμενο των σοφών και το αιώνιο κεκτημένο των ανόητων. Διασχίζουμε τούτες τις δύσκολες μέρες μέσα στο άγχος. Τρέχουμε να προλάβουμε όλα τα «πρέπει». Να καλύψουμε όλες τις καπελωμένες «ανάγκες». Να βιώσουμε όλα τα υποχρεωτικά συναισθήματα και τα κλισέ που μας φορτώνουν η αλλοιωμένη παράδοση, οι θολές παιδικές μας μνήμες, οι διαταραγμένες σχέσεις μας με την κοινή λογική.

Διασχίζουμε τούτες τις μέρες γεμάτοι φόβο, μη χάσουμε τις προσδοκίες που δεν ονειρευτήκαμε αλλά βρεθήκαμε να τις φοράμε κατάσαρκα, σαν φτηνό φανταχτερό ρούχο.

Θαρρώ πως ήρθε ο καιρός ο κατάλληλος, να αρχίσουμε να διασχίζουμε τις μέρες με τρόπους διαφορετικούς. Σαν μια γνωστή διαδρομή που την ιχνηλατούμε από την αρχή. Που τη βλέπουμε με άλλα μάτια. Να κινητοποιήσουμε όλες τις αισθήσεις. Να αλλάξουμε ρυθμούς και, κυρίως, να αλλάξουμε προσδοκίες!

Είναι καιρός να κινήσουμε την εξερεύνηση των ανθρώπων από άλλα μονοπάτια, να χαράξουμε καινούριες διαδρομές, να αλλάξουμε κατεύθυνση και προσανατολισμό. Να αλλάξουμε αισθήματα. Να ανακαλύψουμε πλευρές αφώτιστες. Να κοιτάξουμε επιτέλους τον εαυτό μας στον καθρέφτη και να εξερευνήσουμε και τη δική μας άγνωστη «ήπειρο», τον δικό μας μακρινό, ανεξερεύνητο «αστεροειδή».

Ας μπούμε επιτέλους στη διαδικασία, εμείς οι κάτοικοι «του πλανήτη των τυφλών», να «δούμε» και να διαπιστώσουμε το είδος, το σχήμα, το μέγεθος, τα χαρακτηριστικά, το εκτόπισμα, τον χαρακτήρα, την ιστορία κάποιου άγνωστου, πολυσυζητημένου ελέφαντα, που θα περνάει έξω από το «χωριό» μας.

Ας πλησιάσουμε και ας μελετήσουμε λίγο καλύτερα και πιο πολύπλευρα το θέμα. Ας ξεδιπλώσουμε τις πτυχές που θέλουν λίγη περισσότερη μελέτη, ίσως τόλμη και φαντασία.

Τότε, αγαπημένοι μου, θα αντιληφθούμε πως όσα περισσότερα γνωρίζουμε, όσα περισσότερα μαθαίνουμε να παρατηρούμε και να «βλέπουμε», τόσο περισσότερα θα καταλαβαίνουμε ότι αγνοούμε για τις καθημερινές μας διαδρομές, τις καθημερινές μας σχέσεις, τις καθημερινές μας θλίψεις, τις καθημερινές μας γιορτές.

Καλές διαδρομές, αγαπημένοι μου, ψαγμένες και συνειδητές!

Με αγάπη Εύα!


Βαθμολόγησε την ΗΧΩ:


Συνολική βαθμολογία:

4.7
4,7 rating
4.7 από 5 αστέρια (βασισμένο σε 162 αξιολογήσεις)
Τέλειο87%
Πολύ καλό4%
Μέτριο1%
Φτωχό3%
Απαίσιο5%

Terra Greca - Μεταποίηση Αγροτικών Προϊόντων - Φλώρινα

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Scroll Up