«Ολέθρια Πορεία…» – ΗΧΩλόγιο

Τι ήταν, αγαπημένοι μου, η Ελλάδα στην αυγή της δεκαετίας του ’50; Μια φτωχή χώρα ήταν. Φτωχή, συγκλονισμένη από τον εμφύλιο και με μεγάλο ποσοστό αναλφάβητου πληθυσμού. Πάλευε, με τις δικές της δυνάμεις η μικρή αυτή χώρα, να σταθεί στα πόδια της. Πληγωμένη αλλά συνάμα και περήφανη.

Οι απλοί πολίτες, που ο μεγαλύτερος αριθμός τους δεν είχε ανώτατη μόρφωση, προσγειωμένοι στην πραγματικότητα, άφηναν πίσω τους τη φρίκη του πολέμου και προσπαθούσαν να κάνουν τις μέρες καλύτερες. Και ο αγώνας αυτός, στις περισσότερες περιπτώσεις, γινόταν με τον σωστό τρόπο.

Χωρίς βαθιές αναλύσεις, χωρίς φραστικά πυροτεχνήματα, χωρίς φανφάρες. Με απλότητα και ησυχία. Όπως και να το δει κανείς, αγαπημένοι μου, υπήρχε ελπίδα, υπήρχε μια κάποια πίστη αλλά και σεβασμός στις έννοιες «πολιτεία», «κράτος δικαίου», «νόμος».

Μετά; Μετά, αγαπημένοι μου, άρχισε η… μόρφωση! Τα πτυχία, η αστυφιλία, η ερήμωση της υπαίθρου, οι αντιπαροχές, οι επενδύσεις σε διαμερίσματα και εξοχικά ικανών τετραγωνικών, τα ταξίδια, οι «μοντέρνες», οι «πολιτικά ορθές» ορολογίες, τα φτηνά ιδεολογήματα, ο κίβδηλος συνδικαλισμός, οι περίεργες ερμηνείες και εφαρμογές της νομοθεσίας, ο διαχωρισμός των εργασιών στις εργασίες με κύρος και τις άλλες, τις «παρακατιανές», που δεν ταίριαζαν στους νεοέλληνες και τις ανέλαβαν οι αλλοδαποί.

Μετά άρχισε η αρπαγή – ληστεία της δημόσιας περιουσίας. Δάση και παραλίες, ρέματα και χαράδρες οικειοποιήθηκαν από εξυπνάκηδες και επιτήδειους και ανυψώθηκαν γρήγορα – γρήγορα τα αυθαίρετα, χωρίς να πληρωθούν βεβαίως οι φόροι και οι εισφορές, ενώ η Πολιτεία έσπευδε να τα νομιμοποιήσει με διάφορα τερτίπια.

Ο εύκολος δανεισμός κονιορτοποίησε κάθε είδους φραγμό. Η εκταμίευση μεγάλου ποσού χρημάτων με μια υπογραφή και μόνο οδήγησε πολλούς σε αυτόν τον, κατά περίπτωση, «μοιραίο» και ασφυκτικό εναγκαλισμό με τις τράπεζες.

Και ο κατήφορος, αγαπημένοι μου, συνεχίστηκε: Αρχίσαμε να επιλέγουμε τους πολιτικούς εκείνους που χάιδευαν τα αυτάκια μας, ενώ οργανωθήκαμε σε κόμματα με σκοπό να βάλουμε τα παιδιά μας στο δημόσιο αλλά και να βαφτιστούμε νόμιμοι σε κάθε παρανομία μας.

Και κάπου εκεί έπαψε η λογική να εποπτεύει τις πράξεις. Ξεχάσαμε νόμους, ηθική, μέτρο. Ξεχάσαμε το ίδιο το παρελθόν μας. Πιστέψαμε ότι… αφού βολευτήκαμε, όλα θα πάνε καλά.

Ίσως, με όλες αυτές τις παραπάνω πράξεις, αγαπημένοι μου, οι οποίες αποτελούν προϊόν εσφαλμένου τρόπου ερμηνείας της πραγματικής ζωής, καταλήξαμε στην απαξίωση της Πολιτείας: Δημιουργήσαμε ένα κοινοβούλιο ανεύθυνο και ανήμπορο να πραγματώσει τη γνήσια λαϊκή βούληση.

Τα άρθρα του συντάγματος καταργούνται επί της ουσίας και οι βουλευτές, για να εξασφαλίσουν τα προνόμιά τους, υποτάσσονται στις διαταγές του εκάστοτε ηγεμονίσκου τους. Έτσι δημιουργήθηκε και ένα έκτρωμα νεοέλληνα: αυτό του «μάγκα» που νομίζει την ηλιθιότητα εξυπνάδα και, ως ψυχοπαθής, πιστεύει ότι η καταστρατήγηση της κάθε νομοθεσίας αποτελεί ηρωική πράξη, θεωρώντας τον εαυτό του αγωνιστή και εκπρόσωπο της ελληνικής κοινωνίας.

Και μέσα σε όλα αυτά, οι πνευματικοί άνθρωποι σιωπούν. Τουλάχιστον όχι όλοι. Σχετικά πρόσφατα διάβασα ένα άρθρο στην εφημερίδα «Καθημερινή» του καθηγητή και διανοούμενου Χρήστου Γιανναρά, με τίτλο: «Θρηνητική ειλικρίνεια».

Παραθέτω λίγες γραμμές: «(…) Να ευχηθείς τι στις νεκρές ψυχές των παραλογιασμένων από την απόγνωση ανέργων, εκατοντάδες χιλιάδων, που ξεκινάνε σήμερα την τρίτη, τέταρτη, πολλοστή χρονιά ανέλπιδης επιβίωσης, δίχως ίχνος από φως στο οποιοδήποτε βάθος του τούνελ. Να ευχηθείς ποιά ρεαλιστική ευχή στη νεολαία των δύσκολων πτυχίων, των πρόσθετων μεταπτυχιακών και της άνετης γλωσσομάθειας, που νιώθει τυχερή δουλεύοντας ραγιάς σε δεκάωρο και δωδεκάωρο μαγκάνι, με τέσσερα κατοστάρικα μηνιάτικο. O κάθε χυδαίος, ευνοημένος τυχάρπαστος «επενδυτής», μπορεί να καταλύει κάθε ίχνος «κοινωνικού κράτους» επιβάλλοντας εργασιακό μεσαίωνα απανθρωπίας, αποκλείοντας όνειρα προσωπικής ζωής στις ψυχές που εν ψυχρώ καταρρακώνει. Τι ευχές να δώσεις σε αυτόν που πρωτοβγαίνει στη σύνταξη; Σε αυτόν που διακόνησε χρόνια και χρόνια τους συνανθρώπους του καταβάλλοντας, κάθε μήνα, με άψογη συνέπεια, τα όσα απαιτούσε το ασφαλιστικό του ταμείο, που τώρα τον καταδικάζει σε λιμοκτονία ανταποδίδοντάς του 650 ευρώ μηνιαίο εισόδημα. Εφιαλτική ανεργία, κακουργηματική εκμετάλλευση της εργασίας, ατίμωση και εξόντωση όσων εμπιστεύθηκαν το κράτος και τους πολιτικούς διαχειριστές του. Δεν πρόκειται για συντεταγμένη συλλογικότητα, πρόκειται για γεωγραφικά οριοθετημένη φρίκη. Σε μια κοινωνία δίχως άλλους ορίζοντες ζωής εκτός από την κατανάλωση, σε μια κοινωνία που θεσμοθετεί την εθελοδουλία της με μνημόνια, μόνο μια ευχή χωράει: Καλή ανάσταση».

Και συνεχίζει: «Το παρελθόν πρέπει να διδάσκει. Και αφού πρέπει να διδάσκει, ας θυμηθούμε πως η ρήση η οποία εκπορεύεται από τις εκάστοτε χρηματοοικονομικές εξουσίες, ότι δηλαδή «τίποτε δεν αλλάζει», είναι απόλυτα ηλίθια όσο και απόλυτα ψευδής. Η ίδια η ιστορία υπαγορεύει πως τα πάντα, υπό προϋποθέσεις, αλλάζουν. Καμία ελπίδα δεν χάνεται όταν είναι ακλόνητη, εδραιώνεται στην ανυποχώρητη πίστη και αποτελεί αιτία γένεσης πράξεως. Η φράση «τίποτε δεν αλλάζει» αποσκοπεί να σκοτώσει την ελπίδα. Την ελπίδα που θα δημιουργήσει την πράξη. Την πράξη εκείνη που, εκπορευόμενη από τη βούληση του λαού, θα διαλύσει την υφιστάμενη ζοφερή πραγματικότητα των μνημονίων. Αρκεί βεβαίως να εξελιχθούμε ως υπάρξεις ανθρώπινες, να αφήσουμε πίσω τις σκέψεις που χαμηλώνουν τον εαυτό μας και καταστρέφουν την κατά φύση υγιή συνύπαρξη με τους άλλους συμπολίτες μας, ανελίσσοντας τα πνευματικά μας χαρίσματα όσο και τη ψυχική δύναμη η οποία επιβάλλεται για να τα στηρίξει…»

Εγώ, για το τέλος, θα πω μόνο τούτο: «Μέσα στη θλίψη της απέραντης μετριότητας, που μας πνίγει από παντού, παρηγοριέμαι ότι κάπου, σε κάποιο καμαράκι, κάποιοι πεισματάρηδες αγωνίζονται να εξουδετερώσουν τη φθορά…» Οδυσσέας Ελύτης – «Εν λευκώ», το 1992.

Με αγάπη εύα


Βαθμολόγησε την ΗΧΩ:


Συνολική βαθμολογία:

4.5
4,5 rating
4.5 από 5 αστέρια (βασισμένο σε 384 αξιολογήσεις)
Τέλειο84%
Πολύ καλό4%
Μέτριο2%
Φτωχό1%
Απαίσιο9%

Terra Greca - Μεταποίηση Αγροτικών Προϊόντων - Φλώρινα

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Scroll Up