Ουε ημίν φιλόζωοι υποκριτές! – ΗΧΩλόγιο

Κοινοποιώντας δείχνεις το ενδιαφέρον σου...

Πριν από δυο ή τρεις εβδομάδες, δεν θυμάμαι ακριβώς ψηφίστηκε μαζί με την τροπολογία γα την αύξηση του ορίου ηλικίας για τον διορισμό των συμβολαιογράφων (sic!!!) και η τροπολογία βάση της οποίας ο βασανισμός και ο φόνος ζώου αναβαθμίζεται σε κακούργημα. Σε όποιον προβεί σε τέτοιου είδους ειδεχθείς πράξεις, επιβάλλεται ποινή κάθειρξης έως δέκα (10) έτη κατ’ ανώτατο όριο, καθώς και με χρηματική ποινή μέχρι πεντακόσιες (500) ημερήσιες μονάδες, το ύψος των οποίων ορίζεται από πενήντα (50) έως εκατό (100) ευρώ έκαστη.

Ίσως ακουστώ κάπως σκληρή, αγαπημένοι μου, αλλά θα σας εξομολογηθώ με κάθε ειλικρίνεια πως μεγάλωσα σε μια εποχή που ένα σουτ σε μία γάτα ήταν τόσο συχνό όσο ένα σουτ σε μια μπάλα ποδοσφαίρου. Και αυτό συνέβαινε σε οικογένειες φιλόζωες, στα μέτρα της εποχής, βέβαια.

Στο πατρικό μου είχαμε σκύλο. Τον έπνιξαν στο ποτάμι τα παιδιά της γειτονιάς γιατί τον έβρισκαν πολύ έξυπνο, ή πολύ χαριτωμένο και αυτό ερέθιζε τα πρωτόγονα ένστικτά τους. Έκλαψα, χτυπήθηκα, αλλά δεν ίδρωσε το αυτί κανενός. «Ε, σιγά το πράμα σκυλί ήταν δεν ήταν άνθρωπος, μην κάνεις έτσι. Να, όπου να ‘ναι θα γεννήσει η σκύλα του Ναούμη. Θα του πούμε να σου κρατήσει ένα.».

Πήραμε άλλον σκύλο και άλλον σκύλο και άλλον σκύλο. Είχαμε και γάτα αλλά όταν πήγε και έκλεψε το τσιρονάκι από το πανέρι της γειτονισσας, αυτή της πέταξε το ξύλινο τσόκαρο και την πέτυχε στο δόξα πατρί. Άφαντη η γάτα. Για μια εβδομάδα δεν μιλούσα στην μαμά μου και έκανα ανήσυχο ύπνο. Μέχρι που εμφανίστηκε η αθεόφοβη, για να κλέψει με το ίδιο θράσος και την ίδια αυθάδεια το τυρί αυτή τη φορά και το σαλαμάκι την άλλη και ξανά μανά τα ίδια.

Στην εποχή μου,αγαπημένοι μου, οι «φιλόζωες» οικογένειες όταν η γάτα τους γεννούσε, πνίγανε τα γατάκια στον κουβά «να μην υποφέρουν». Άλλες τα έδεναν σε τσουβάλια και τα έριχναν στο ποτάμι. Άγρια πράματα. Αλλά απολύτώς αποδεκτά από την μικρή κοινωνία του χωριού.

Αδέσποτος σκύλος ούτε για δείγμα. Που και που καμιά γάτα αλλά κι αυτήν την έτρωγε το μαύρο σκοτάδι. Κάθε σκύλος είχε τον αφέντη του και κάθε γάτα προσκύναγε στο κατώφλι τη δική της νοικοκυρά, άσχετα αν κάποιες φορές παραβίαζε και ξένα χωράφια, οπότε εισέπραττε και την ανάλογη τιμωρία.

Τα ξέραμε δα τα ζώα και με το όνομά του το καθένα. Η Μπιρμπίλω της Νικόλαινας, η Μαυρούκω της Σταύραινας. «Τη ζημιά την έκανε ο σκύλος του Παναγιώτη», λέγανε και ο Παναγιώτης ήταν υπεύθυνος για τον σκύλο και υπόλογος για τα καμώματά του. Αυτά στο μακρινό παρελθόν.

Σήμερα, αγαπημένοι μου, στην αυλή μου έχω και γάτα και δυο σκύλους. Τον Σπύρο και τον Ερμή. Σήμερα έξω από την αυλή μου έχω υιοθετήσει και δύο – τρία αδέσποτα που τα άφησαν κάποιοι φιλόζωοι με ευγενικά αισθήματα και βρίσκουν παρηγοριά στα δικά μου χάδια και τις δικές μου φροντίδες.

Οφείλω να ομολογήσω πως μου τα γυρίζουν πίσω διπλά και τρίδιπλα. Ανέκαθεν αποφεύγω να επισκέπτομαι ζωολογικούς κήπους επειδή δεν μπορώ να βλέπω ζώα σε κλουβιά. Φωτογραφίες με κακοποιημένα ζώα είναι λόγος για να σταματήσω να διαβάζω το site που τις έβαλε.

Με την ελπίδα, λοιπόν, ότι καταθέτοντας τα παραπάνω στοιχεία σας έχω καταθέσει και τα φιλοζωικά μου διαπιστευτήρια, θα ήθελα να προσθέσω πως το νομοσχέδιο για την κακοποίηση των ζώων δεν έχει νόημα.

Πριν από 30 χρόνια οι γονείς αγόραζαν πολύχρωμα κοτοπουλάκια στα παιδιά τους για να παίξουν το Πάσχα. Τα κοτοπουλάκια πέθαιναν στο διήμερο. Κάποια στιγμή κάποιος είπε ότι το κοτοπουλάκι δεν είναι παιχνίδι. Μετά τις αντιδράσεις, η αστυνομία απαγόρευσε να πουλάνε τα κοτοπουλάκια στις λαϊκές αγορές.

Με αυτό θέλω να πω, αγαπημένοι μου, πως πρώτα έρχεται η κοινωνική ευαισθησία, μετά η αντίδραση των μαχητικών ομάδων και τελευταίοι οι νόμοι που επισημοποιούν τα διαμορφωμένα πιστεύω της κοινωνίας.

Πριν κάμποσο καιρό ο βασανισμός ενός σκύλου έγινε κύριο θέμα και το μαχαίρωμα ενός άλλου σκύλου παρά λίγο να προκαλέσει το λιντσάρισμα του δράστη, Τέτοια ακραία γεγονότα που στο παρελθόν περνούσαν στα ψιλά σήμερα προκαλούν κύματα αντιδράσεων και είναι επόμενο να ευαισθητοποήσουν τον πολιτικό ο οποίος θα σπεύσει για το ανάλογο νομοθέτημα: Η κακοποίηση ζώου αναβαθμίζεται σε κακούργημα.

Μάλιστα, ωραία. Είναι, όμως, απορίας άξιο για ποιο λόγο ο σχετικός νόμος δεν εξειδικεύεται ειλικρινώς και στην κατεύθυνση προς την οποία απευθύνεται: ότι δηλαδή αφορά κυρίως τους σκύλους και τις γάτες. Στην Ελλάδα, αγαπημένοι μου, το φιλοζωικό κίνημα είναι για το σκύλο και τη γάτα. Τέλος.

Τα μόνα ζώα που, στη συλλογική συνείδηση, πέφτουν θύματα κακοποίησης είναι κυρίως οι σκύλοι και δευτερευόντως οι γάτες. Ο τύπος στην Κρήτη, που μαχαίρωσε το σκυλί, ορθώς αποτελεί αντικείμενο γενικής κατακραυγής. Αν όμως είχε σφάξει στο γόνατο μία κατσίκα, δεν θα έτρεχε τίποτα. Διότι η κατσίκα, σου λέει, είναι, προς βρώση. Ο σκύλος είναι για συντροφιά.

Η χώρα έχει ένα πλήθος φιλόζωων. Δεν βλέπω όμως και πολλούς να διαμαρτύρονται για τα παράνομα σφαγεία στην περιφέρεια και πώς θανατώνονται τα ζώα. Ούτε για τις άθλιες συνθήκες στα χοιροστάσια. Ελάχιστες ακτιβιστικές πρωτοβουλίες έχουμε δει και, μεταξύ μας, συχνά αντιμετωπίζονται ως γραφικές.

Δεν διαβάζω, αγαπημένοι μου, καμιά διαμαρτυρία για την μεγάλη σφαγή των αμνών το Πάσχα. Μην πιάσουμε και τα πτηνοτροφεία και το πώς βασανίζονται οι κοτούλες για να γεννουν… αυγά δίκροκα γιατί θα μπλέξουμε άσχημα.

Άλλωστε δεν είναι λίγοι οι φιλόζωοι που εκτιμούν πολύ το φρέσκο κρέας «από το χωριό». Αφήστε που όταν είναι να ταΐσουν το δικό τους ζώο συντροφιάς θέλουν το καλύτερο. Θέλουν να διαβάσουν στη συσκευασία ότι αυτό που θα καταναλώσει η γατούλα τους είναι γκουρμεδιά και προέρχεται από εκλεκτό… κουνέλι.

Θα ήθελα αλλά δεν μου το επιτρέπει ο χώρος να αναπτύξω το επιχείρημα που λέει ότι πραγματικός φιλόζωος είναι μόνο ο vegeterian ή ο vegan. Αυτό είναι, βέβαια, αληθές, αλλά κουβαλάει ακραία υπερβολή.

Όμως οι φιλόζωοι ας είναι πιο ειλικρινείς: Το ενδιαφέρον τους για τα ζώα εξαντλείται στα σκυλάκια και τις γάτες. Αυτά λυπούνται. Για τα υπόλοιπα δεν τους καίγεται καρφάκι. Ούτε για το πώς ζουν, ούτε για το πώς πεθαίνουν. Το πολύ να πουν κάτι και για τα γαϊδουράκια στη Σαντορίνη. Και άμα λάχει θα βγάλουν την πέτσα από το σουβλιστό γουρουνόπουλο, για να τη δώσουν στο σκυλάκι που αγαπούν σαν παιδί τους.

Οι ίδιοι, φιλόζωοι, αισθάνονται φρίκη επειδή στην Κίνα τρώνε σκυλιά. Ε, ας φανταστούν και τι θα πει ο Ινδός όταν δει πώς φερόμαστε εμείς στα γελάδια. Ας είναι. Για να μην παραξηγηθώ θα πως τούτο: Η πρωτοβουλία για την απόδοση κακουργηματικού χαρακτήρα στην κακοποίηση ζώων είναι ένα θετικό βήμα.

Αλλά, αγαπημένοι μου είναι συνάμα άκρως υποκριτικό.. Για αυτό καλό είναι την ώρα που ποστάρετε το γατάκι ή το σκυλάκι σας, στο facebook να σκεφτείτε και πώς θανατώθηκαν τα ζώα που έφτιαξαν τις κροκέτες του. Και αφού το σκεφτείτε, να πείτε κάτι για αυτό. Ακόμα κλύτερα να κάνετε ένα story, και να το ανεβάσετε στο instagram. Ίσως πιάσει τόπο…

Με αγάπη εύα



Βαθμολόγησε την ΗΧΩ:


Συνολική βαθμολογία:

4.5
4.5 rating
4.5 από 5 αστέρια (βασισμένο σε 792 αξιολογήσεις)
Τέλειο79%
Πολύ καλό10%
Μέτριο2%
Φτωχό1%
Κακό8%

Terra Greca - Μεταποίηση Αγροτικών Προϊόντων - Φλώρινα

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Scroll Up