Ο Αντώνιος και ο Αντώνης – ΗΧΩλόγιο

Κοινοποίησε στους φίλους σου ή στο κοινό σου...:

Στο κατά Ματθαίον άγιο ευαγγέλιο αγαπημένοι μου, συναντάει κανείς ένα επεισόδιο όπου ένας «νεανίσκος» πλησιάζει τον Ιησού και του θέτει το ερώτημα : «…διδάσκαλε αγαθέ, τι αγαθόν ποιήσω ίνα έχω ζωήν αιώνιον;».

Πρόκειται για το επεισόδιο όπου ο Ιησούς καταλήγει στο περίφημο πόρισμά του: «Είναι ευκολότερο να περάσει καμήλα από μια τρύπα βελόνας παρά να μπει πλούσιος στη βασιλεία του Θεού». «Ευκοπώτερόν εστι κάμηλον διά τρυπήματος ραφίδος διελθείν ή πλούσιον εις την βασιλείαν του Θεού εισελθείν».

Το ίδιο επεισόδιο το ιστορεί στο Ευαγγέλιο του και ο Λουκάς μόνο που στην ιστόρηση του Λουκά το ερώτημα το υποβάλλει ένας «άρχων», που λογικά θα ήταν και κάποιας ηλικίας. Κατά τα άλλα οι διηγήσεις των δύο ευαγγελιστών συμπίπτουν απολύτως.

Ποιος, όμως είναι αυτός ο «νεανίσκος» ή ο «άρχων», που τον βασανίζουν τέτοιου είδους μεταφυσικές ανησυχίες, αγαπημένοι μου; Ποιο είναι το κίνητρο που τον οδηγεί σε αυτόν τον ταξικό στοχασμό που αν τον έκανε κάποιος σήμερα, το πιο πιθανό να έλεγαν ότι είναι «υπερβολικός», «αντιπαραγωγικός» ή ακόμα και τρελός;

Και βεβαίως «τοξικός», γιατί αντί να μιλάει γα τις υποκλοπές, την ακρίβεια, την πανδημία, το μεταναστευτικό κλπ. ζητάει να μάθει πώς θα κατακτήσει τη βασιλεία των ουρανών;

«Να λοιπόν τι να κάνεις» αποκρίνεται ο Ιησούς «Να τιμάς τις εντολές, και μη μοιχεύσεις, μη φονεύσεις, μη κλέψεις, μη ψευδομαρτυρήσεις, τίμα τον πατέρα σου και την μητέρα σου» Αυτά στο κατά Λουκάν· ο Ματθαίος προσθέτει εκτός από τα παραπάνω και την καινοτόμο εντολή «αγαπήσεις τον πλησίον σου ως εαυτόν».

Ο νεανίσκος ή άρχων για να μην αφήσω κανένα Ευαγγελιστή παραπονεμένον, σπεύδει με βιάσή να απαντήσει: «Ταύτα πάντα εφυλαξάμην εκ νεότητός μου». Τον Χριστό βέβαια δεν θα μπορούσε να τον ξεγελάσει ένα άτομο έκδηλα επηρμένο.

Ακολουθεί λοιπόν τεστάρισμα, δοκιμασία, το «δοκίμιν της αλήθειας», όπως θα μπορούσαμε να το αποκαλέσουμε, με πρότυπο το διάσημο «δοκίμιν της αγάπης» των δημοτικών τραγουδιών. Του λέει, λοιπόν : «Αν τα τηρείς όλα αυτά, ένα σού λείπει. Πούλησε όλα όσα έχεις και δώσε τα χρήματα στους φτωχούς, κι έτσι θα έχεις θησαυρό κοντά στο Θεό· κι έλα να με ακολουθήσεις».

«Μόλις άκουσε την απάντηση ο νεαρός, έφυγε λυπημένος, γιατί είχε μεγάλη περιουσία», μας λέει ο Ματθαίος. «Μόλις εκείνος τ’ άκουσε αυτά, πολύ στενοχωρήθηκε, γιατί ήταν πολύ πλούσιος» μας λέει ο Λουκάς. «Ην γαρ έχων κτήματα πολλά» / «Ην γαρ πλούσιος σφόδρα».

Κι όπως καταλαβαίνετε, αγαπημένοι μου, όσο σφοδρότερα πλούσιος είναι κανείς τόσο βαθύτερα και προθυμότερα υποτάσσεται στον πλούτο του. Παράδειγμα ο τερατωδώς πλούσιος Ιλον Μασκ. Το πρώτο που έκανε αγοράζοντας (και) το τουίτερ ήταν να απολύσει κάμποσες χιλιάδες εργαζόμενους του νέου αποκτήματός του. Το έκανε λέει για οικονομία. Αλλά και επειδή πολλοί δυσανασχέτησαν με όρους μεσαιωνικής δουλοπαροικίας που θέλησε να επιβάλει ο άπληστος και νάρκισσος μεγιστάνας.

Τώρα ίσως αναρωτηθείτε, αγαπημένοι μου, γιατί θυμήθηκα τη συγκεκριμένη ευαγγελική περικοπή;

Για δύο λόγους: Ο ένας είναι ο Όσιος Αντώνιος ο Μέγας ο οποίος, αυτήν ακριβώς την περικοπή άκουσε, μια Κυριακή στην εκκλησία, στην Αίγυπτο του 3ου αιώνα μ.Χ. Τον Άγιο Αντώνιο τον γνώρισα από τις εκκλησιαστικές πηγές με, σπουδαιότερη τον Βίο του αγίου, γραμμένη από το χέρι ενός άλλου Μεγάλου, του Αγίου Αθανασίου.

Από πλούσια οικογένεια ευσεβών χριστιανών ο Αντώνιος, ένιωσε πως η εντολή του Ιησού δεν ήταν αφηρημένη αλλά προσωποποιημένη. Δεν απευθυνόταν γενικά και αόριστα σε όλους και τελικά «σε κανέναν», αλλά ειδικά και συγκεκριμένα σε αυτόν τον ίδιο. Και την πήρε την εντολή και τη σταυρώθηκε. Γιατί σταυρός είναι η πεισματική άρνηση της βολής, της οικονομικής άνεσης, της απόλαυσης.

Ο Αντώνιος, ήταν ορφανός από μάνα και πατέρα και βρέθηκε στα είκοσι του χρόνια, να διαχειρίζεται τη μεγάλη οικογενειακή του περιουσία. Χωρίς δεύτερη σκέψη χαρίζει αμέσως τα εύφορα κτήματά του, πουλάει όλα του τα υπάρχοντα, δίνει ελάχιστα στη μικρή αδερφή του, που την εμπιστεύεται σε ένα κοινόβιο παρθένων, και τα υπόλοιπα τα μοιράζει στους φτωχούς.

Είναι πλέον έτοιμος να αρνηθεί τα εγκόσμια και να πρωτοπορήσει στο κίνημα του αναχωρητισμού. «Εξελθών ευθύς εκ του Κυριακού», λέει ο Αθανάσιος, «τας μεν κτήσεις ας είχεν εκ προγόνων (άρουραι δε ήσαν τριακόσιαι εύφοροι και πάνυ καλαί), ταύτας εχαρίσατο τοις από τοις κώμης, τα δε άλλα, αργύριον ικανόν, δέδωκε τοις πτωχοίς».

Οι συγχωριανοί του τον αγάπησαν σαν γιο ή σαν αδερφό τους, και όχι μόνο από συμφέρον παρά και από θαυμασμό για τον ασκητικό βίο του. «Ο μισόκαλος και φθονερός διάβολος» ωστόσο τον φθόνησε. Και βάλθηκε να τον πειράζει, πότε μεταμορφωνόμενος σε γυναίκα ποθητή και πότε αφήνοντας στον δρόμο του ερημίτη έναν δίσκο ασημένιο, δόλωμα καλοζωίας.

Κι έγιναν θρύλος οι μάχες του οσίου με τον Πειρασμό και τις ευφάνταστες παγίδες του. Και από τα συναξάρια πέρασαν στη ζωγραφική, από τον Ιερώνυμο Μπος έως τον Σαλβαντόρ Νταλί, αλλά και στη λογοτεχνία, σε ένα «δύσκολο», μοντέρνας γραφής αφήγημα του Γουσταύου Φλωμπέρ. Το βιβλίο του «Ο πειρασμός του αγίου Αντωνίου» έφτασε να βάλει σε δοκιμασία τη σχέση του Γάλλου συγγραφέα με τους αμήχανους φίλους του οι οποίοι τον ειρωνεύονταν και τον αποδοκίμαζαν.

Ο άλλος λόγος είναι ο… άλλος Αντώνιος, ο αρνητικός ήρωας των ημερών. Ένας «Πάτερ Αντώνιος», όπως αποκαλούνταν στην εν Κολωνώ «Κιβωτό του Κόσμου». Μιας Κιβωτού η οποία ξεκίνησε σαν μια ταπεινή ζεστή φωλιά, για να μεγαλώσει στη συνέχεια και να αποκτήσει σταδιακά παραρτήματα στην Καλαμάτα, τη Χίο, τον Βόλο, την Πωγωνιανή, και αλλού που έμοιαζαν με στρατόπεδα συγκέντρωσης.

Στην ιστοσελίδα της Κιβωτού του Κόσμου, πλούσια σε αυτοεγκώμια, κανένας δε σκέφτηκε, επί χρόνια πολλά, να αναρτήσει κάτι αρνητικό ή κάτι άσχημο, αλλά και κανείς κρατικός λειτουργός δε νοιάστηκε να την αναζητήσει. Κανείς ποτέ δε δημοσίευσε κάποιον λογαριασμό για τα έσοδα ενός «εθελοντικού μη κερδοσκοπικού οργανισμού μέριμνας και προστασίας μητέρας και παιδιού».

Ο αυτοπροσδιορισμός αυτός ηχούσε ιδανικός, παραμυθιακός και σαν τέτοιος δέχονταν τις συνεχείς προσφορές, από το υστέρημα των πολλών και από το περίσσευμα των ολίγων. Τώρα όμως ακούγεται παραμυθιακός για τις πολλές βαριές καταγγελίες αλλά και τις ονοματεπώνυμες μαρτυρίες για παλαιότερες καταγγελίες που παραδόξως αρχειοθετήθηκαν.

Όσα ανατριχιαστικά καταγγέλλονται, αγαπημένοι μου, για πλουτισμό και κακοποίηση παιδιών με διάφορους τρόπους μένει να κριθούν από τη Δικαιοσύνη, που τούτη την περίοδο έχει μεγάλο φόρτο εργασίας και πάρα πολλά να νοιαστεί.

Ήδη όμως είναι αρκετά για να καταλογίσουμε –για μία επιπλέον φορά– βαριά αμέλεια στην πολιτεία και την Εκκλησία. Όπως ήρθαν τα πράγματα, ο Κολωνός, με τον «καλό χριστιανό και πατριώτη» Μίχο και τον «αγαθό λευίτη» τον πάτερ Αντώνιο, η βουλή με τους «σφόδρα πλούσιους» εκπροσώπους του λαού με τις οφ-σορ εταιρείες που βγάζουν τα σπίτια του κοσμάκη στο σφυρί, το ευρωκοινοβούλιο με τις καλές σαμαρείτισσες Καϊλή και Σπυράκη αποδείχτηκαν «δοκίμιν της ψυχής μας».

Που δυστυχώς αποκαλύφθηκε πολύ πιο σκοτεινή απ’ όσο αντέχουμε…

Με αγάπη εύα

ΗΧΩΜΑΓΕΙΡΕΜΑΤΑ
Αικατερίνη Ρίζου

Βαθμολόγησε την ΗΧΩ:


Συνολική βαθμολογία:

4.5
Rated 4.5 out of 5
4.5 από 5 αστέρια (βασισμένο σε 969 αξιολογήσεις)
Τέλειο81%
Πολύ καλό9%
Μέτριο2%
Φτωχό1%
Κακό7%


Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *