Ο Γερο-Πέτρος και το κρυφτούλι με τον Χάρο… (Π.Βότσης)

Βότσης Πέτρος - Σημείωμα«Καλότυχα είναι τα βουνά, καλότυχοι κι οι κάμποι, που Χάρο δεν καρτερούν, φονιά δεν περιμένουν, μον’ περιμένουν άνοιξη, τ’όμορφο καλοκαίρι, να πρασινίσουν τα βουνά, να λουλουδούν οι  κάμποι…» ΔΗΜΩΔΕΣ

Ο γέρο-Πέτρος, ένας προικισμένος, αεικίνητος άντρας  με δηκτικό χιούμορ κι έξυπνο λόγο δεν σταμάτησε να προσφέρει εργασία στην οικογένεια του μέχρι τον θάνατο του. «Αν τρως και ντύνεσαι, χωρίς να δουλεύεις, σημαίνει πως κάποιος άλλος πρέπει να βγάλει αυτά που εσύ τρως και ξοδεύεις», έλεγε.

Έκανε όλες τις δουλειές και ήταν πολύ αποτελεσματικός και μάλιστα αυτό το ξέρανε και όλοι οι συγχωριανοί του. Όποιος τον αντάμωνε οπουδήποτε δεν παρέλειπε να τον πειράξει, όχι για να λύσει κάποια απορία αλλά απλά και μόνο για να ακούσει την απάντηση…

Όταν τον ρωτούσαν που βρίσκει αυτές τις απαντήσεις που δίνει, έλεγε δείχνοντας τον θώρακα του και κοιτάζοντας τον άλλον στα μάτια: «Εδώ τις έχω τις απαντήσεις κι όταν κάποιος με ρωτήσει κάτι ή προσπαθήσει να με πειράξει, αυτές φτερουγίζουν μέσα μου, με γαργαλάνε και μου ζητάνε να βγούνε έξω!». Τα τελευταία του χρόνια οι συγχωριανοί  του έβλεπαν ότι σχεδόν κάθε μέρα έκανε και διαφορετική δουλειά.

– Γιατί στο όργωμα σήμερα γέρο Πέτρο; Τον ρώτησε κάποιος μια μέρα.
– Το όργωμα παιδί μου είναι η περιποίηση της γης και η γη είναι αυτή που μας θρέφει και θέλω με τ’αλέτρι μου να την χαϊδεύω για να με θυμηθεί κι αυτή όταν κάνει τη σοδειά της. Η γη είναι σαν τη γυναίκα, θέλει χάδια και λόγια
τρυφερά, όχι φωνές και αγριάδες. Τ’αγαπάω το αλέτρι, γιατί ποτέ δεν με πρόδωσε και σε συμβουλεύω νέε μου σαν θέλεις να μην πεινάσεις, κράτα γερά τ’αλέτρι… Όμως ξέφυγα και δεν σου απάντησα σε αυτό που με ρώτησες. Χτές ήμουν με τα πρόβατα. Στην ηλικία μου πρέπει να φυλάγομαι από τον Χάρο γιατί με ψάχνει. Αν έρθει σήμερα, οι πληροφορίες του είναι πως βρίσκομαι με τα πρόβατα στο βουνό κι έτσι όταν πάει να με βρει εγώ θα είμαι στο χωράφι με τ’αλέτρι…
– Αύριο τι θα κάνεις γέρο-Πέτρο; Ρώτησε πάλι ο νέος.
– Δεν σου λέω, γιατί αν το πω θ’ακουστεί και τα λόγια φτάνουν στα αφτιά του Χάρου και θα’ρθει να με βρει! Ενώ έτσι ο Χάρος έχει χάσει τα ίχνη μου κι από τα πολλά πήγαινε έλα, μπορεί να χάσει το τεφτέρι του, ξέρεις εκεί που με έχει γραμμένο, είπε ο γέρο-Πέτρος.
– Σήμερα γιατί στο σπίτι γέρο- Πέτρο; Ρωτούσαν συνήθως οι νέοι του χωριού, όταν τον έβλεπαν στο χωριό και περίμεναν μια από τις μοναδικές απαντήσεις του… Και ο γέρο-Πέτρος απαντούσε:
– Τόσες μέρες ήμουν έξω, πότε με τα πρόβατα, πότε με τ’αγελάδια και πότε στα χωράφια. Ο Χάρος έχει πειστεί ότι βρίσκομαι πάντα έξω κι έτσι εγώ σήμερα κρύβομαι στο σπίτι μου.

Τα τελευταία χρόνια της ζωής του λοιπόν ο γέρο-Πέτρος μιλούσε ψυθιριστά, όχι γιατί είχε χάσει τη φωνή του ή γιατί ήταν βραχνιασμένος, αλλά για να μην τον ακούσει ο Χάρος και γνωρίσει τη φωνή του και τον θυμηθεί! Ήταν σίγουρος ότι ο Χάρος τον είχε ξεχάσει ή είχε κάνει λάθος στους λογαριασμούς του. Και έλεγε: «Γι’αυτό μη με φωνάζετε με τ’όνομα μου, μπορεί εκείνη τη στιγμή να περνάει ο Χάρος, να με θυμηθεί και να με πάρει μαζί του…»

Είχε μάθει ο γέρο-Πέτρος και φυλαγόταν από τον Χάρο και ήταν σίγουρος πως τον ξεγελούσε κάθε φορά που ο Χάρος τον έψαχνε ή ερχόταν να τον πάρει. Έχει όμως αδελφό ο θάνατος και αυτός είναι ο Ύπνος, που συμμάχησε με τον Χάρο κι έτσι ένα βράδυ μπήκε στη κάμαρα που κοιμόταν ο γέρο-Πέτρος. Ο Ύπνος τον πήρε αγκαλιά  του και ο Χάρος του πήρε τη ψυχή…

Όλοι οι συγχωριανοί βρέθηκαν στην κηδεία για να τον αποχαιρετίσουν και πολλοί ακόμα και σήμερα τον μνημονεύουν…


Βαθμολόγησε την ΗΧΩ:


Συνολική βαθμολογία:

4.8
4,8 rating
4.8 από 5 αστέρια (βασισμένο σε 41 αξιολογήσεις)
Τέλειο90%
Πολύ καλό5%
Μέτριο0%
Φτωχό3%
Απαίσιο2%

Terra Greca - Μεταποίηση Αγροτικών Προϊόντων - Φλώρινα

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Scroll Up