Ο Μήτρες (Γράφει ο Θανάσης Γερμανίδης)

Κοινοποίησε στους φίλους σου ή στο κοινό σου...:

Α) Ο ΜΗΤΡΕΣ

Ο παππούς Μήτρες ήταν μια φυσιογνωμία που έχει καταγραφεί στη μνήμη αρκετών Φλωρινιωτών που σήμερα σκαρφάλωσαν τα πενήντα και πάνω. Μικρό παιδί στον Τροπαιούχο τον ήξερα ως “Ντέδο-Μήτρε”. Η μάνα μου είχε πει πως ήταν συγγενής της και ότι καταγόταν από το χωριό της, την Κορυφή (Τούρια -ιε). Άγια μορφή, κυρτωμένος, με λευκή κόμη και μια μύτη πολύ χαρακτηριστική, σχεδόν γαμψή.

Ασκούσε το επάγγελμα του ράφτη, αλλά αρκετά μεγάλος ανακάλυψε τη γοητεία του γυρολόγου μικροπωλητή. Περιδιάβαινε τα χωριά του Νομού κουβαλώντας σε σακούλες μικροαντικείμενα. Δωράκια – χτένες – τσατσάρες – κορδόνια – φιόγκους – σαπουνάκια κλπ. Άστεγος και μόνος. Τις νύχτες κοιμόταν σε σπίτια που τον φιλοξενούσαν. Όταν το εμπορικό του δαιμόνιο τον έφερνε στα ορεινά χωριά του σημερινού δήμου Περάσματος, συνήθως κανόνιζε να τον βρει η νύχτα στο πατρικό μου σπίτι. Το προτιμούσε λόγω της συγγένειας με τη μάνα μου. Η εξωτερική κουζίνα μας ήταν με λαμαρίνες στη σκεπή, για ράφια είχε απλές σανίδες, μαύρες από τις κάπνες του τζακιού.

Κούρνιαζε εκεί με συστολή σχεδόν αμίλητος. Δεν δεχόταν ποτέ να κοιμηθεί στα κυρίως δωμάτια του σπιτιού, παρά τις επίμονες παιδικές παρακλήσεις μου. Τον αγαπούσα γιατί ήταν καλοκάγαθος, ταλαιπωρημένος και μόνος. Θυμάμαι κάποιους συγχωριανούς μουνα τον πειράζουν ρωτώντας τον αν βρήκε καμιά νύφη. Για τον Μήτρε νύφη δε βρέθηκε ποτέ. Τον βρήκαν ένα χειμωνιάτικο πρωινό παγωμένο στα χιόνια. Δεν είχε υπολογίσει σωστά τις δυνάμεις του, το κρύο και την απόσταση μεταξύ δυο χωριών. Έκτοτε εκτιμώ ότι είναι μόνιμος δημότης παραδείσου.

ΥΓ1: Τον είχε ζωγραφίσει πολύ πετυχημένα ο Βαγγέλης Ταμουτσέλης.

ΥΓ2: Όποιος δεν έχει νανουριστεί με ήχο προσπιπτόντων σταγόνων ήσυχης βροχής σε λαμαρινένια στέγη, έχει ζήσει μισή ζωή.

Γερμ.Θαν. (Τροπαιούχος – Ιούνιος 2006)

Β) Μπήκα σε ένα μαγαζί καφέ. Η κοπέλα, χαμόγελο και χιούμορ. Η κουβέντα πήγε στην ακρίβεια. “Αφήστε κ. Γερμανίδη όλα πήραν την ανηφόρα και οι μισθοί καθηλωμένοι. Είδη διατροφής-super, καύσιμα, ενέργεια-ΔΕΗ…” “Από που είσαι κοπέλα μου;” “Από την Κέλλη και πηγαινοέρχομαι με το αυτοκίνητο μου κάθε μέρα. Πληρώνω τα μαλλιοκέφαλά μου για βενζίνα”. Της λέω: “…στα μαθηματικά δεν υπάρχει άλυτο πρόβλημα” “Ναι, αλλά εγώ δεν ήμουν καλή στα μαθηματικά. Το πρόβλημα μου είναι να βρεθεί οικονομική εξίσωση…” Ζορίστηκα καθώς τα χρόνια από το πρακτικό Λύκειο, που ήξερα καλά τα μαθηματικά, γεμίσαν μισό αιώνα. Έτσι επιστράτευσα ότι χιούμορ διαθέτω, της πρότεινα μια “εξυπνακίστική λύση”: “Να αφήνεις το αυτοκίνητο σου στη Σιταριά και τον υπόλοιπο δρόμο να τον κάνεις με τα πόδια σου…” “Δεν είναι κακή λύση. Θα χάσω και κανένα κιλό”. Ουδέν κακό αμιγές καλού.

Γ) “Αλοίμονο, ο χρόνος δεν περνάει παράλληλα με εμάς. Περνάει από μέσα μας και περνάει μαζί μας.” – Τάσος Κουράκης

Δ) Έτσι σπασμένα ήταν τα μέσα του. Αέρας κρύος και δυνατός ξέσκιζε το σώμα του. (Αγνώστου)

Θανάσης Γερμανίδης

Θανάσης Γερμανίδης


Φανή Ρίζου - Δικηγόρος
Ρίζου Αικατερίνη - Ωτορυνολαρυγγολόγος - Φλώρινα Αθηνά Ιωσήφ - Σύμβουλος Σταδιοδρομίας mapyourpath.gr

Βαθμολόγησε την ΗΧΩ:


Συνολική βαθμολογία:

4.5
Rated 4.5 out of 5
4.5 από 5 αστέρια (βασισμένο σε 953 αξιολογήσεις)
Τέλειο80%
Πολύ καλό10%
Μέτριο2%
Φτωχό1%
Κακό7%

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.