Ο Μαλέτσκος (Π.Βότσης)

Η Παπαδιά ήταν ένας οικισμός της Σέτινας (Σκοπού) στα ριζά του Καϊμάκτσαλαν (Βόρρας). Λίγα σπιτάκια ανάμεσα σε δέντρα και βουνό κοντά σε μια κυκλική λεκάνη που τη διέρεε ο Γεροπόταμος όπου είχαν καταφέρει να ανοίξουν μια πύλη εξόδου στη θέση «πατήματα του Μάρκο Κράλη» στο δυτικό μέρος της λεκάνης.

Το χωριό αυτό ήταν χτισμένο στο βορειοδυτικό μέρος της λεκάνης και δίπλα στη βόρεια όχθη του ποταμού. Μέσα στη Παπαδιά υπήρχαν τρεις νερόμυλοι και νεροτριβές. Αν κάποιος έβγαζε φωτογραφία αυτό το χωριό θα μπορούσε να γίνει μια πολύ ωραία καρτ-ποστάλ.

Οι κάτοικοι της λίγοι, δεν ξεπέρασαν ποτέ τους εκατόν πενήντα, σχεδόν όλοι ντόπιοι και κυρίως κτηνοτρόφοι με ελάχιστα χωραφάκια. Ανάμεσα στις οικογένειες του χωριού δυό-τρεις ήταν Βλάχων. Μια από αυτές τις οικογένειες ήταν αυτή του Μαλέτσκου που ήταν ο τσαγκάρης της Παπαδιάς αλλά και άλλων οικισμών της Σέτινας που υπήρχαν στις δυτικές πλαγιές του Καϊμάκτσαλαν και αποτελούνταν από ντόπιους, Βλάχους και Σαρακατσάνους.

Οι Σαρακατσάνοι έρχονταν την άνοιξη στα βοσκοτόπια του βουνού και έφευγαν το φθινόπωρο κυρίως για τα χειμαδιά της Χαλκιδικής. Οι Βλάχοι, οι οποίοι κατοικούσαν σε καλύβια έμεναν στην περιοχή όλον τον χρόνο. Τόσο οι Σαρακατσάνοι όσο και οι Βλάχοι ήταν κυρίως κτηνοτρόφοι.

Η Ρουμανία εκείνη την εποχή ασκούσε μια εξωτερική, εθνική πολιτική προσεταιρισμού των Βλάχων με απώτερο μάλλον σκοπό εδαφικές διεκδικήσεις. Φρόντιζε να διατηρείται η βλάχικη γλώσσα που θεωρούσε ότι έχει Ρουμάνικες ρίζες και προσπαθούσε να καλλιεργείται μια ρουμανική εθνική συνείδηση.

Έκτισε σχολεία, έστελνε δασκάλους ώστε να μάθει ο πληθυσμός τη βλάχικη γλώσσα και να καλλιεργηθεί η ρουμανική συνείδηση. Φαίνεται όμως πως αυτές οι κινήσεις δεν είχαν το επιθυμητό αποτέλεσμα και έτσι κάποια στιγμή η χώρα άλλαξε πολιτική και διαμήνυσε ότι θα δεχόταν όλους τους Βλάχους που ήθελαν να ζήσουν στη Ρουμανία δίνοντας μάλιστα πολλές υποσχέσεις οι οποίες είχαν προπαγανδιστικό χαρακτήρα.

Δινόταν δηλαδή η εντύπωση ότι οι συνθήκες διαβίωσης στη Ρουμανία ήταν καλύτερες και ότι η «μητέρα πατρίδα» θα τακτοποιούσε όσους έρχονταν με ιδιαίτερη φροντίδα.

Η πολιτική αυτή φαίνεται ότι είχε αποτέλεσμα σε ορισμένες οικογένειες Βλάχων οι οποίες ζήτησαν να πάνε στη Ρουμανία. Ένας από του Βλάχους της Παπαδιάς που πείστηκε από τη ρουμανική προπαγάνδα ήταν ο Μαλέτσκος ο τσαγκάρης που ήθελε να φύγει από το χωριό με όλη την οικογένεια του. Κι έτσι έκανε.

Όταν ο Μαλέτσκος είχε παντρευτεί τον είχε στεφανώσει ο νεαρός τότε πρόεδρος της κοινότητας της Σέτινας, ο Γιώργης. Ο πρόεδρος ήταν τριάντα πέντε χρονών όταν έφυγε ο Μαλέτσκος. Ο Γιώργης και ο Μαλέτσκος έχασαν ο ένας τον άλλον για αρκετά χρόνια γιατί μεσολάβησαν η Κατοχή, ο Εμφύλιος, η εγκατάλειψη του χωριού, η επάνοδος των κατοίκων και όταν άρχισαν να ησυχάζουν τα πράγματα οι δυό άντρες ξεκίνησαν μια υποτυπώδη αλληλογραφία.

Κυρίως ανταλλάζανε ευχετήριες κάρτες στις γιορτές. Σε κάποια ευχετήρια κάρτα ο Μαλέτσκος εκδήλωσε την επιθυμία του να επισκεφθεί την Ελλάδα μόνο που ο κουμπάρος του ο Γιώργης είχε μετακομίσει στην Αθήνα με τα παιδιά του και ήταν στην ηλικία των εβδομήντα πέντε ετών.

Ο Μαλέτσκος βέβαια ήθελε να έρθει στην Ελλάδα για να επισκεφθεί το χωριό την Παπαδιά και να ξαναδεί το βουνό το Καϊμάκτσαλαν. Ο Γιώργης όμως τον κάλεσε στην Αθήνα για να τον φιλοξενήσει και να τον ξεναγήσει. Κι έτσι κι έγινε.

Ο Μαλέτσκος έφτασε στην Αθήνα με το τραίνο και τηλεφώνησε στον Γιώργη ότι βρίσκεται στον Σταθμό Λαρίσης. Ο Γιώργης του είπε να περιμένει στο σημείο που βρισκόταν και σε μισή ώρα θα πήγαινε ο γιός του να τον πάρει.

Ο γιός του Γιώργη ήταν τριάντα πέντε ετών δηλαδή είχε την ηλικία που είχε ο Γιώργης όταν ο Μαλέτσκος έφυγε για τη Ρουμανία. Ο γιός του Γιώργη καθώς πήγαινε προς τον Σταθμό Λαρίσης σκεφτόταν: «Πως άραγε θα τον αναγνωρίσω, αφού ποτέ μου δεν τον έχω δει; Μάλλον θα τον αναζητήσω από το μεγάφωνο του σταθμού…»

Πράγματι ο γιός του Γιώργη σε μισή ώρα βρισκόταν στο σταθμό, πάρκαρε τ’αμάξι και μπήκε στην αίθουσα αναμονής και τότε ένας ηλικιωμένος κύριος που φορούσε ένα παλιομοδίτικο καβουράκι, σηκώθηκε, άπλωσε τα χέρια του, έπιασε το γιό του Γιώργη από τα μπράτσα και του είπε: «Βρε Γιώργη, ίδιος έμεινες!». Ο γιός του Γιώργη απάντησε: «Δεν είμαι ο Γιώργης αλλά ο γιός του και καλώς μας ήρθες…»

ΣΕΤΙΝΑ ΙΟΥΝΙΟΣ 2014

Βότσης Πέτρος - Σημείωμα

Πέτρος Βότσης


Βαθμολόγησε την ΗΧΩ:


Συνολική βαθμολογία:

4.6
4,6 rating
4.6 από 5 αστέρια (βασισμένο σε 229 αξιολογήσεις)
Τέλειο85%
Πολύ καλό4%
Μέτριο3%
Φτωχό2%
Απαίσιο6%

Terra Greca - Μεταποίηση Αγροτικών Προϊόντων - Φλώρινα

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Scroll Up