Ο Μανώλης Γλέζος και το Μακεδονικό (του Στέργιου Σαββίδη)

Κοινοποιώντας δείχνεις το ενδιαφέρον σου...

Οι εκλογές εκείνες (Φεβρ. 1964) δεν ήταν συνηθισμένες, εμπεριείχαν το σπέρμα του διχασμού, καθώς έπασχαν από βαριά πόλωση. Ήταν εντυπωσιακό, πώς ένας όρος παρμένος από τη Φυσική περίγραφε τόσο επιτυχημένα την πολιτική κατάσταση!

Η σύγκρουση ήταν μεγάλη, αν σκεφτεί κανείς πως η καθαρόαιμη αριστερά, διευκολύνοντας την ανατροπή, κατέβασε υποψηφίους σε ορισμένες μόνον περιοχές. Μια τέτοια περιοχή ήταν και η ιδιαίτερη μου πατρίδα, η Φλώρινα, όπου το αντιαριστερό μένος πήρε κολοσσιαίες διαστάσεις.

Ο πόλεμος είχε στραφεί κατά του Μανώλη Γλέζου και έμμεσα κατά της Ένωσης Κέντρου, με την οποία έλεγαν πως «συνοδοιπορούσε». Το έναυσμα το έδωσε ένα προκλητικό δημοσίευμα του γαλλικού πρακτορείου ειδήσεων από τη Μόσχα. Εκεί ο Γλέζος, πηγαίνοντας να παραλάβει το βραβείο «Λένιν» για την ειρήνη, έκανε δηλώσεις στις οποίες αναφέρθηκε και στην Ελλάδα.

Σύμφωνα με τα γραφόμενα, έκανε λόγο για «αυτονόμηση της Μακεδονίας και για ύπαρξη αντίστοιχης μειονότητας». Το θέμα αποτελούσε πολιτικό ταμπού και η αναφορά του προκάλεσε θυελλώδεις αντιδράσεις. Ακολούθησαν διχαστικές κραυγές για προδοσία και εθνική μειοδοσία. Ο καυγάς που άναψε ήταν αποκαλυπτικός μιας πραγματικότητας με ενδιαφέρουσες πτυχές.

Ο Γλέζος χαρακτηρίζει τα γραφόμενα «αποκυήματα φαντασίας» και δηλώνει με έμφαση πως «δεν υπάρχει θέμα Μακεδονικό και κατά συνέπεια ούτε θέμα αυτονόμησης, ούτε αποσπάσεως εδαφών». Ταυτόχρονα, μια δήλωση από τη Μόσχα τόνιζε πως «για τη Σοβιετική Ένωση δεν υπάρχει Μακεδονικό ζήτημα».

«Καταγγέλλει το πρακτορείο για ψεύδη και για πρόκληση εντυπώσεων προς εκμετάλλευση, καταθέτει μήνυση εναντίον του και αποδίδει σε δόλο το δημοσίευμα».

Η συζήτηση καλά κρατεί και φτάνει τελικά στην ελληνική βουλή μέσα σε κλίμα αναμέτρησης. Ο Ηλίας Ηλιού, ο Νέστορας της αριστεράς, δηλώνει: «Δεν υπάρχει για την ΕΔΑ ζήτημα ανεξαρτήτου Μακεδονίας, ούτε Μακεδονίας του Αιγαίου, ούτε αυτόνομης περιοχής».

Κάνει λόγο «για σλάβικο γλωσσικό ιδίωμα, ούτε σέρβικο ούτε βουλγάρικο, με τα δικά του ήθη και έθιμα και πολιτιστικές παραδόσεις».

Αποκαλύπτει ταυτόχρονα πως «η δεξιά δια της κυβερνήσεως της υπέγραψε τα δώδεκα πρωτόκολλα, όπου αναγνώρισε σλαβομακεδονικό διαβατήριο και «σλαβομακεδονική» γλώσσα30».

Ο λόγος ήταν ξεκάθαρος πολιτικά και άψογος εθνικά, όπως καμιά άλλη φορά στο παρελθόν. Από κοντά και ο βουλευτής της ΕΡΕ Ματθαιουδάκης δηλώνει πως «από τας στατιστικάς προκύπτει θέμα γλωσσικής μειονότητας, δεν υπάρχει σλαυομακεδονική εθνότητα».

Στο Μακεδονικό αυτό γαϊτανάκι μπαίνει και ο Γεώργιος Παπανδρέου: «Υπάρχουν σλαβόφωνοι Έλληνες, το λένε και οι στατιστικές επετηρίδες. Ο Καρολίδης εις την ιστορίαν του αναγράφει ότι οι αλλόφωνοι Έλληνες είναι άξιοι πολύ μεγαλυτέρας τιμής, διότι απωλέσαντες την μητρικήν των γλώσσα από τας περιπετείας της ιστορίας, διατήρησαν την εθνική των συνείδησιν».

Σε μια κίνηση κατευνασμού ο Γλέζος, λίγο πριν από τις εκλογές, προγραμμάτισε επίσκεψη στην περιοχή για να ξεκαθαρίσει το ζήτημα. Πράγματι, κινούμενος προεκλογικά κατευθύνθηκε από μια γειτονική επαρχία προς τη δική μας. Είχε σκοπό να μιλήσει στην πλατεία της πόλης και να άρει τις παρεξηγήσεις.

Κατά την πορεία του και ενώ περνούσε από το χωριό μας, τον υποδέχτηκε θορυβωδώς μια ομάδα, στην πλειοψηφία της γυναίκες. Χτυπούσαν γκαζοτενεκέδες και εκστόμιζαν ακατανόμαστες φράσεις –τι ντροπή!- σε βάρος του, μια πρόγευση του τι θα συναντούσε σε λίγο.

Κατευθυνόμενος, λοιπόν, προς στην πλατεία της πόλης, ανάμεσα από φωνές και ύβρεις και με συνοδεία τριών πούλμαν Λαμπράκηδων από τη Θεσσαλονίκη, βρέθηκε μπροστά σε εχθρικό περιβάλλον. Μεγάλες δυνάμεις χωροφυλακής, πυροσβεστικής, ακόμη και στρατού είχαν ζώσει την πλατεία, ενώ μια δυναμική συγκέντρωση αντιφρονούντων τραγουδούσε: «Τι ζητούν οι Βούλγαροι στην Μακεδονία31…».

Ένα ντεκόρ απίθανο, δηλωτικό μιας πολιτικής οπισθοδρόμησης δεκαετιών. Και ήταν απορίας άξιο για το ποιοι αποτελούσαν το καθαυτό πολιτικό ακροατήριο! Μόλις ο Γλέζος ανέβηκε στην εξέδρα που έστησαν εργάτες – οικοδόμοι και πριν προλάβει να αποτελειώσει τη φράση «με κατηγορούν πως…» δέχτηκε πρωτοφανή επίθεση. Δεκάδες ακροδεξιοί τραμπούκοι όρμησαν από τον χώρο της αντισυγκέντρωσης, αλαλάζοντας και φωνάζοντας: «Γλέζο προδότη», «Γλέζο Βούλγαρε32».

Ας είναι καλά, σύμφωνα με αυτόπτες μάρτυρες, ο επικεφαλής αξιωματικός, ο οποίος είχε δώσει αυστηρή διαταγή στους χωροφύλακες: «Να διαλύσετε τους τραμπούκους και να επιβάλλετε την τάξη».

Όπως πολύ αργότερα εκμυστηρεύτηκαν κάποιοι από εκείνους, για τη «δουλειά» που ανέλαβαν να κάνουν, ο καθένας τους είχε πληρωθεί με 50 δρχ! Και να ήταν μόνον αυτοί! Συντεταγμένοι ουλαμοί μαθητών και ευάριθμες ομάδες σπουδαστών κυκλοφορούσαν στους δρόμους, φωνάζοντας συνθήματα κατά του Γλέζου και της συνοδείας του. Ήταν ένας επιφανής «μη νομιμόφρων» και θα έπρεπε να τύχει ειδικής μεταχείρισης. να πάρει μαθήματα μιας«καθώς πρέπει» πολιτικής κουλτούρας! Αλλά σε μια περιοχή όπου είχε κριθεί ο εμφύλιος, όπου η Δημοκρατία είχε ξεθωριάσει επικίνδυνα και ο πολιτικός λόγος σκιάζονταν από απύθμενο μίσος, κανένας διάλογος δεν μπορούσε να ευδοκιμήσει.



Βαθμολόγησε την ΗΧΩ:


Συνολική βαθμολογία:

4.5
4.5 rating
4.5 από 5 αστέρια (βασισμένο σε 753 αξιολογήσεις)
Τέλειο80%
Πολύ καλό10%
Μέτριο2%
Φτωχό1%
Κακό7%

Terra Greca - Μεταποίηση Αγροτικών Προϊόντων - Φλώρινα

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Scroll Up