Ο Ντέντο Ρίστος (Ο παππού-Χρήστος) [του Κώστα Δ. Ιωάννου]

Στο χωριό μου είχαμε τον Ντέντο Ρίστο ή Ρίστο-κούσλετο ή Ρίστο-πίντσαρο… Ήταν μουσικός, είχε κλαρίνο, είχε γκάιντα (άσκαυλο), είχε φλογέρες, πολλές φλογέρες που τις κατασκεύαζε ο ίδιος… Έφτιαχνε και πίντσι (τσαρούχια).

Ο ντέντο-Ρίστος αλέτρι στη ζωή του δεν είχε πιάσει, ούτε δρεπάνι, ούτε τσάπα… Ήταν μουσικός, είχε ομάδα μουσικών… Πήγαιναν σε γάμους και σε πανηγύρια του τόπου μας.

Στα βαθιά του γεράματα αρρώστησε, τον πήγαν στο νοσοκομείο της Φλώρινας. Εκεί οι γιατροί, οι νοσηλευτές τον περίθαλψαν, έκαναν ότι μπορούσαν, ότι ήξεραν… Κάποια μέρα είπαν οι γιατροί στους συγγενείς να τον πάρουν στο σπίτι του… Δεν μπορούσαν να κάνουν κάτι περισσότερο…. Του δώσαν’ και «εξιτήριο»…

Εκεί στο σπίτι του συνήλθε για λίγο ο Ντέντο-Ρίστος, άνοιξε τα μάτια του, κουνούσε λίγο τα δάχτυλα του, όταν του πιάνανε την παλάμη του… Την επόμενη μέρα άρχισε να κουνάει λίγο τη γλώσσα του, την έβγαζε λίγο στα χείλη του… Άρχισε να βγάζει φωνή, προσπαθούσε να μιλήσει…

Έτρεξε δίπλα του η γυναίκα του, του μιλούσε, τον ρωτούσε και περίμενε απάντηση η γυναίκα του… Ο Ντέντο-Ρίστος άρχισε να ψυθιρίζει (σσεπτέσαι) και έλεγε: «Πόπο, γκο σάκαμ, πόπο» (τον παπά, θέλω τον παπά)! «Πόπο-Παύλε» (τον παπά-Παύλο).

Οι συγγενείς όλοι χάρηκαν, τα παιδιά του, τα εγγόνια του, οι νύφες! Πήγαν στον παπά του χωριού μας, στον παπά-Παύλο, του είπαν ότι τον ζητάει ο ντέντο-Ρίστος.

Ο παπάς απόρησε, σκεφτόταν… Τόσα χρόνια είμαι παπάς στο χωριό και δεν έχω δει ποτέ τον ντέντο-Ρίστο στην εκκλησία! Τελικά αποφάσισε να πάει να τον δει. Πήγε στο σπίτι ο πάπα-Παύλος, στο δωμάτιο του δίπλα στο κρεβάτι του… «Σλούσσαϊ, πόπε, σσό κε τι ρέτσαμ» (Άκου παπά τι θα σου πω)… «Οτίντου ου έντνο μέστο» (πήγα σε ένα μέρος)… «έμοιαζε με τον <<Παράδεισο>>, εκεί στην είσοδο ήταν ο <<Άγιος Πέτρος>> και μου είπε: Που πας εσύ, για που το’βάλες;! «Να, είπα… Ήρθα εδώ, εδώ με στείλανε…» «Ο <<Άγιος Πέτρος>> με ρώτησε: Κνίγκα ίμας; (χαρτί έχεις;)» «Έψαξα, έψαξα στις τσέπες μου, να βρω το χαρτί που μου είχαν δώσει στο νοσοκομείο της Φλώρινας οι γιατροί (το εξιτήριο).

Το έδειξα, αλλά δεν το δέχτηκε ο <<Άγιος Πέτρος>>, μου είπε το <<χαρτί>> αυτό δεν είναι <<πασσαπόρτι>> (διαβατήριο). Με έστειλε πίσω ο Άγιος και μου είπε: Ντα ντονέσεις, νε βαφκα κνίγκα νε κνίγκα οτ ντοκτούριτε (Να φέρεις άλλο χαρτί, όχι χαρτί από γιατρούς).

Τον ρωτώ, τι χαρτί θέλεις να φέρω; και μου είπε ο Άγιος: Ντα ντονέσεις κνίγκα οτ πόπο (να φέρεις χαρτί από τον παπά)… Ξεκίνησα εγώ, έκανα μεταβολή και ο <<Άγιος Πέτρος>> μου φώναξε: Έι Ρίστοοο… Κνίγκα οτ πόπο Παύλε ντα ίμα ι <<στάμπα>>, κνίγκα τα (Έι Χρήστο, χαρτί από τον παπά-Παύλο, το χαρτί να έχει και σφραγίδα)! «Κνίγκα σο στάμπα…»

Κώστας Δ. Ιωάννου – Οδοντίατρος


Βαθμολόγησε την ΗΧΩ:


Συνολική βαθμολογία:

4.6
4,6 rating
4.6 από 5 αστέρια (βασισμένο σε 223 αξιολογήσεις)
Τέλειο84%
Πολύ καλό4%
Μέτριο3%
Φτωχό2%
Απαίσιο7%

Terra Greca - Μεταποίηση Αγροτικών Προϊόντων - Φλώρινα

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Scroll Up