Ο «Νώε» της «κιβωτού του κόσμου» – ΗΧΩλόγιο

Κοινοποίησε στους φίλους σου ή στο κοινό σου...:

Υπάρχουν αγαπημένοι μου πολλές και διάφορες αφηγήσεις για την καταστροφή του κόσμου από κατακλυσμούς. Οι πιο γνωστές, σε εμένα τουλάχιστον, είναι αυτή του Δευκαλίωνα και της Πύρας, που περιγράφεται στην ελληνική μυθολογία και η εβραϊκή που είναι και η πιο… διάσημη, γνωστή ως «Κατακλυσμός του Νώε», αν βέβαια βρούμε λόγους για να πιστέψουμε πως η εβραϊκή αφήγηση είναι ιστορική και όχι μυθολογική, όπως η προηγούμενη.

Είναι γνωστό πως ο Νώε, ο προπάτορας όλων των ανθρώπων, χόρτασε ζωή. «Εγένοντο πάσαι αι ημέραι Νώε εννιακόσια πεντήκοντα έτη» διαβάζουμε στη βιβλική «Γένεση». «Εννιακόσια πεντήκοντα έτη» είναι αυτά, δεν είναι ενενήντα και εκατό.

Πάντα αναρωτιόμουν, «Γιατί άραγε έζησε τόσα πολλά;» Απάντηση δεν έλαβα, Άγνωσται αι βουλαί του Γιαχβέ.

Να τα χρειάστηκε για να πενθήσει τον αφανισμό της οικουμένης; Μπα! Δεν προκύπτει από πουθενά. Να φανταστείτε αγαπημένοι ότι κατά πως αναφέρουν οι γραφές, ο κατακλυσμός έγινε όταν ο Νώε ήταν μεσήλικας, που πάει να πει εξακοσίων ετών.

Ο Νώε λοιπόν, πάντα κατά τας γραφάς, με το που βγήκε από την κιβωτό, μετά τον κατακλυσμό, καταπιάστηκε με τη γεωργία. Ανάμεσα στα φυτά που φύτεψε, ήταν και η άμπελος. Έφτιαξε λοιπόν και έναν αμπελώνα τον οποίο τον εφρόντισε και αυτός πρόκοψε και γέμισε καρπούς και όπως ήταν φυσικό οι καρποί έγιναν οίνος.

Πλην, όμως όταν ήρθε το πλήρωμα του χρόνου, και ο οίνος ωρίμασε και γλύκανε, ο Νώε «έπιεν εκ του οίνου τούτου και εμεθύσθη και εγυμνώθη». Αφού ήπιε, δηλαδή, μάλλον περισσότερο από όσο άντεχε ο οργανισμός του, εμέθυσε. Πάνω στην μέθη και τη γλυκιά ζάλη, έβγαλε τα ρούχα του και εκτέθηκε γυμνός στα μάτια του ενός από τους τρεις γιους του, του Χαμ.

Ατυχία μεγάλη λοιπόν για τον Χαμ, που ειρήσθω εν παρόδω, ο θρύλος μας λέει ότι είναι ο πρόγονος των μαύρων, των Αφρικανών, να δει τον πατέρα του γυμνό. Γιατί ο Νώε μάλλον δεν του συγχώρεσε αυτήν την απρέπεια και τον καταράστηκε να είναι «οικέτης τοις αδελφοίς αυτού».

Να είναι δηλαδή δούλος των αδερφών του. Μεγάλη τιμωρία θα μου πείτε αλλά σκεφτείτε και τούτο: Πάνω σε αυτήν την κατάρα, σε αυτό ακριβώς το βιβλικό «επιχείρημα» οι καλοί λευκοί χριστιανοί, στήριζαν και δικαιολογούσαν και διαιώνιζαν τη δουλεία των μαύρων.

Ας έρθουμε όμως και στον σύγχρονο «Νώε», τον ιδρυτή της «Κιβωτού του Κόσμου».

«Εκ του οίνου έπιεν και εμεθύσθη και εγυμνώθη» και αυτός στα μάτια της ελληνικής κοινωνίας! Διότι, αγαπημένοι μου, μόνο βαρύτατη μέθη και αχαλίνωτη υπεροψία και υπέρμετρος εγωισμός μπορούν να εξηγήσουν τις «αγιογραφίες» που καλύπτουν τον τοίχο του αυτοσχέδιου ναού στον έκτο όροφο της κεντρικής δομής της «Κιβωτού», στον Κολωνό.

Ιερά Εξέταση, για να τον στείλει στην πυρά για τη βλασφημία του αυτή ευτυχώς δεν υπάρχει σήμερα. Ωστόσο, ακόμα κι ένας χριστιανός αποφασισμένος να συγχωρεί όλα τα αμαρτήματα των συνανθρώπων του, θα οργιζόταν βλέποντας τις ανάρμοστες αναπαραστάσεις του ιερέα Αντωνίου Παπανικολάου, του «πατέρα Αντωνίου», της «Κιβωτού του Κόσμου» ως Ιησού και ως Νώε.

Και ίσως αναρωτιόταν: «Τι έτι χρείαν έχομεν μαρτύρων;».

Στα χνάρια των Φαραώ και των αυτοκρατόρων της Ρώμης που αυτοανακηρύσσονταν θεοί βάδισε ο πατέρας Αντώνιος. Το εξοργιστικό είναι πως η τοιχογραφίες ακολουθούν την τεχνοτροπία της ορθόδοξης αγιογραφίας, με αποτέλεσμα ο πατέρας Αντώνιος από ένας υπηρέτης του ράσου, όπως θα έπρεπε να είναι στην πραγματικότητα, να εμφανίζεται ως άγιος ή βιβλική μορφή.

Ξεπατικώνοντας χονδροειδώς τις αγιογραφίες της ορθόδοξης παράδοσης, ο ζωγράφος της «Κιβωτού του κόσμου» στον Κολωνό, εμφανίζει τον ιερέα σαν Νώε, να οδηγεί στην κιβωτό μια ομάδα παιδιών. Δίπλα όλα τα ζώα του πλανήτη ελέφαντες, βόδια, άλογα, κατσίκες, ζέβρες και καμηλοπαρδάλεις, όλα σε ζεύγη βέβαια. Και πίσω η παπαδιά, ως η παρθένος η βρεφοκρατούσα, με ένα παιδί στην αγκαλιά.

Ο Αντώνιος, όχι μόνο ως Νώε αλλά και ως Χριστός, κρατάει ένα παιδί στους ώμους του. Ακριβώς όπως κρατάει ο Ιησούς το αρνάκι, σαν «Καλός Ποιμήν».

Ιδιαίτερο προβληματισμό προκαλεί το γεγονός ότι σε συνδυασμό με τα παραπάνω, ο πατέρας Αντώνιος και η πρεσβυτέρα Σταματία έχουν ονομάσει τον 11χρονο σήμερα γιο τους, ευτυχως όχι Χαμ, αλλά Νώε!!!.

Το πράγμα όμως δε σταματάει εκεί, αγαπημένοι μου.

Ο Άπληστος Αντώνιος, εμφανίζεται σε μια καρικατούρα και σαν πιστό αντίγραφο του Ιησού στην παράσταση όπου ο Χριστός ταυτίζεται αλληγορικά με την άμπελο. Στο κέντρο, στον κορμό της αμπέλου, βρίσκεται ο ιερέας. Και στα κλωνάρια της αμπέλου τα ονόματα παιδιών μέσα σε κύκλους, αντί για τους Αποστόλους που βλέπουμε στην παραδοσιακή εικόνα που χρησιμοποιήθηκε σαν μοντέλο.

Και δεν είναι μόνο η τοιχογραφίες όπου ο πατέρας Αντώνιος και η πρεσβυτέρα παρουσιάζονται ως «άγιοι», χωρίς πάντως φωτοστέφανο, είναι και το γεγονός πως όσα παιδιά βρίσκονταν στην δομή, ήταν υποχρεωμένα να τις ασπάζονται όπως τις θρησκευτικές εικόνες και να τις θυμιατίζουν την ώρα της λειτουργίας.

Ναι, χωρίς άλλο «έπιεν και εμεθύσθη » ο παπάς Αντώνιος από τον οίνο της αλαζονείας, της έπαρσης, του εγωισμού, της δύναμης του πλουτισμού, της φήμης, του ναρκισσισμού αλλά και της ασυδοσίας, και είχε πιστέψει πως είναι ένας μικρός επίγειος θεός. Και ως θεός θα μπορούσε να κάνει οτιδήποτε σε οποιονδήποτε χωρίς να νιώσει την ανάγκη να λογοδοτήσει για αυτό ή να επερωτήσει τις επιλογές του.

Μέσασ την κιβωτό όμως. Όχι έξω όπως ο Νώε. Τώρα εκτός κιβωτού γυμνός από όλα τα ωραία και ιδανικά που τον περιέβαλλαν, και τον προστάτευαν, περιμένει να εισπράξει τα επίχειρα…

Με αγάπη εύα

ΗΧΩΜΑΓΕΙΡΕΜΑΤΑ
Αικατερίνη Ρίζου

Βαθμολόγησε την ΗΧΩ:


Συνολική βαθμολογία:

4.5
Rated 4.5 out of 5
4.5 από 5 αστέρια (βασισμένο σε 969 αξιολογήσεις)
Τέλειο81%
Πολύ καλό9%
Μέτριο2%
Φτωχό1%
Κακό7%


Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *