Ο ταχύτερος άνθρωπος του χωριού (Π.Βότσης)

«Σπεύδε ταχέως, επιτέλει ταχέως…»

Μας έφερε το χάλκινο μετάλλιο σε διακοινοτικούς αγώνες στον δρόμο ημιαντοχής. Γκρεμίσαμε αρκετά παλιοντούβαρα στο χωριό μας για να δείξουμε πως με τέτοια παλικάρια σαν αυτόν δεν μας χρειάζονται οι μάντρες.

Ο αθλητής μας δήλωσε πως έδειξε τις δυνατότητες του μετά από μεγάλη προσπάθεια και ξοδεύοντας πολλές (αν όχι όλες) τις δυνάμεις του και της ακμής του. Δεν θα ξαναέκανε κάτι τέτοιο από εδώ και μπρος είπε και θα κινείται πάντα με «πρώτη ταχύτητα». Μην ξεχνάτε την παροιμία «Πάω αργά γιατί βιάζομαι», μας έλεγε…

Καλοθελητές βέβαια λένε πως τρέχανε τρεις και βγήκε τρίτος με μεγάλη διαφορά από τον δεύτερο. Άλλοι περισσότερο κακιασμένοι λέγανε πως εγκατέλειψε τον αγώνα και με το ζόρι τον σύρανε μέχρι τον τερματισμό για να χειροκροτηθεί ως τρίτος και να πάρει το χάλκινο μετάλλιο.

Ότι και αν συνέβη στη πραγματικότητα στον αγώνα, ο αθλητής μας τήρησε τον λόγο του και σταμάτησε το τρέξιμο. Κινούνταν πάντα αργά και έλεγε ότι το έκανε για να είναι «πάντα ακμαίος»… «Τι νόημα έχει να περπατάω γρήγορα και να χάνω δύναμη;», έλεγε… «Αργά στο περπάτημα, αργά στη δουλειά για να’χω αντοχές να δουλέψω και μάλιστα περισσότερο χρόνο… Τι κι αν τελειώσω αργότερα, το καλό πράγμα αργεί να γίνει. Οι ώρες είναι ατελείωτες. Αν τελειώναμε όλες τις δουλειές, τι θα κάναμε μετά;», έλεγε…

Στο θέμα του γάμου του όμως δεν τήρησε τον λόγο του και δεν κινήθηκε με τη πρώτη ταχύτητα. Παντρεύτηκε αμέσως μετά την στρατιωτική του θητεία και αράδιασε γρήγορα τα παιδιά του. «Γιατί δεν τήρησες τον λόγο σου και αράδιασες τόσα παιδιά», τον ρωτούσανε… «Εγώ την τήρησα την υπόσχεση μου, η γυναίκα μου βιαζόταν γιατί λέει οι γυναίκες δεν κάνουν παιδιά ως τα γεράματα όπως οι άντρες…», απαντούσε ο φίλος μας.

Στη δουλειά του όταν ξεκινούσε μέχρι να φτάσει στο μέρος που θα δούλευε, είχε περάσει η μισή μέρα κι όταν κάποιοι τον ρωτούσαν γιατί το κάνει αυτό απαντούσε: «Κι αν πέρασε η μισή μέρα, υπάρχει άλλη μισή, αρκεί να θέλεις να δουλέψεις…»

Όταν ξεκινούσε για τη δουλειά του, πάντα γυμνός από τη μέση και πάνω, φορτωνόταν τα εργαλεία του και σε όλα σχεδόν είχε κάνει μετατροπές και εφάρμοζε διάφορα τεχνάσματα ώστε να μπορεί να δουλεύει όρθιος… «Το σκύψιμο σακατεύει τη μέση και σε καταντάει ανάπηρο, εγώ θέλω να είμαι όρθιος, να περπατάω…», έλεγε.

Το γαϊδουράκι του δεν το καβαλούσε γιατί έλεγε ότι «πάει γρήγορα». Έτσι τον έπιανε από το καπίστρι και το έσερνε κι αυτό όταν τον έφτανε, τον σκουντούσε με τη μουσούδα του. Το ίδιο έκανε όταν τον φόρτωνε με ξύλα ή με χόρτα.

Κάποτε απόκτησε μερικά γίδια και δεν τα έβγαζε για βοσκή: «γιατί έτρεχαν…», έλεγε, κι αυτό ήταν αντίθετο στην «πρώτη ταχύτητα» που εφάρμοζε αυτός γενικά. Έτσι θέριζε χόρτα, τα φόρτωνε στον γάιδαρο του και τα πήγαινε στα γίδια για να φάνε, κλεισμένα στο μαντρί συνέχεια… «Γιατί να τα βγάλω; Έχουν τροφή, νερό…, ελεγε.

Κάποτε διορίστηκε αγροφύλακας στα καθήκοντα του οποίου δεν μπόρεσε να ανταποκριθεί λόγω… ταχύτητας! «Χρειάζομαι πολλές ζωές για να καταφέρω να περπατήσω τα χιλιόμετρα που ζητάνε και δίνουν και μικρή αμοιβή…», έιπε.

Όταν μεγάλωσε, ξύπνησε μέσα του το πρωτόγονο ένστικτο του κυνηγού. Είχε διαλέξει κάτι μικρόσωμα κυνηγόσκυλα με κοντά πόδια και μαλθακά γιατί έλεγε πως αν τρέχανε γρήγορα θα «βγάζανε λαγό αρκετά μακριά από μένα και πως να προλάβω εγώ μετά να πυροβολήσω τον λαγό…!»

Ξεκινούσε για το κυνήγι το πρωί και γύριζε αργά τ’απόγευμα, αρκετές φορές με το σακίδιο του γεμάτο, ενώ οι δικοί του στο σπίτι πάντα γεμάτοι ανησυχία και αγωνία τον περίμεναν… «Το κάνω για να χαίρεστε όταν επιστρέφω, αν ερχόμουν γρήγορα δεν θα σας έλειπα και δεν θα σας έδινα τη χαρά που σας δίνω τώρα», έλεγε στην οικογένεια του.

Αν τον ρωτούσες πως και που χτύπησε λαγό, έπρεπε να έχεις υπομονή να τον ακούσεις γιατί ξεκινούσε τη διήγηση από την προετοιμασία της προηγούμενης μέρας, περιέγραφε με λεπτομέρειας κάθε διαδρομή που έκανε μέχρι το πως βρήκε και χτύπησε τον λαγό και μέχρι και πως τον μαγειρέψανε σπίτι και πως τον φάγανε…!

Έβλεπε τους συγχωριανούς του που είχαν μεταναστεύσει σε ευρωπαϊκές χώρες να γυρίζουν με καλό κομπόδεμα, αμάξι καλό, ακριβά ρούχα και πήρε την απόφαση να μεταναστεύσει κι αυτός… «Φεύγω και θα γυρίσω με αμάξι», έλεγε και έκανε με τα χέρια του σαν να οδηγάει αμάξι και έκανε και τον θόρυβο της μηχανής.

Όμως δεν άντεξε στο εξωτερικό παρά μερικούς μήνες, γιατί δε βρήκε δουλειά στη δική του… ταχύτητα. και επιπλέον όπως έλεγε «Ο καιρός ήταν κακός και δεν μπορούσα να δουλέψω γυμνός από πάνω…»

Ο «ταχύπους» συγχωριανός μας είχε ξεπεράσει όταν γράφτηκε αυτό το κείμενο τα ογδόντα χρόνια και ακόμα τηρούσε τον λόγο του ως προς την ταχύτητα. Ενώ είχε πολλά να διηγηθεί, δεν ερχόταν στο καφενείο να τα πει. Σπάνια εμφανιζόταν…

Συνέχισε ακόμα και στην ηλικία των 80 να κυνηγάει και να ανησυχεί τους δικούς του, γιατί πήγαινε μόνος του. Δεν είχαν την υπομονή οι υπόλοιποι κυνηγοί να τον περιμένουν να τους ακολουθήσει…

Πέτρος Βότσης


ΑΝΑΤΡΟΠΗ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ:

Θεόδωρος Καρυπίδης

ΥΠΟΨΗΦΙΟΣ ΠΕΡ.ΣΥΜΒΟΥΛΟΣ ΜΕ ΤΟΝ ΣΥΝΔΥΑΣΜΟ ΤΟΥ ΘΕΟΔΩΡΟΥ ΚΑΡΥΠΙΔΗ:

Γιάννης Λιάσης - ΑΝΑΤΡΟΠΗ-ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ


Βαθμολόγησε την ΗΧΩ:


Συνολική βαθμολογία:

4.6
4,6 rating
4.6 από 5 αστέρια (βασισμένο σε 93 αξιολογήσεις)
Τέλειο87%
Πολύ καλό3%
Μέτριο0%
Φτωχό2%
Απαίσιο8%

Terra Greca - Μεταποίηση Αγροτικών Προϊόντων - Φλώρινα

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Scroll Up