Περί Σοσιαλδημοκρατίας… και άλλων τινών… – ΥπερΗΧΩγράφημα

Σοσιαλδημοκρατία: Η σοσιαλδημοκρατία τοποθετείται στα κεντροαριστερά του πολιτικού φάσματος. Ιστορικά, η σοσιαλδημοκρατία ήταν ένα σοσιαλιστικό κίνημα που υποστήριζε τη δημιουργία μιας σοσιαλιστικής οικονομίας, με τη στενή έννοια του όρου, μέσα από τις πολιτικές μεταρρυθμίσεις οι οποίες επρόκειτο να επιτευχθούν με την ταξική πάλη. Στις αρχές του 20ού αιώνα, ωστόσο, μια σειρά σοσιαλιστικών κομμάτων απέρριψε την επανάσταση και άλλες παραδοσιακές ιδέες του μαρξισμού, όπως η ταξική πάλη, και έλαβε πιο μετριοπαθείς θέσεις. Αυτές οι μετριοπαθείς θέσεις περιλαμβάνουν την πεποίθηση ότι ο ρεφορμισμός είναι ένας επιθυμητός δρόμος προς την επίτευξη του σοσιαλισμού. (wikipedia)

Ο Γερμανός φιλόσοφος και κοινωνιολόγος Γιούνκερ Χάμπερμας είχε δηλώσει πρόσφατα σε συνέντευξη που έδωσε σε κυριακάτικη εφημερίδα, μέσες άκρες, τα εξής: «Ο ρόλος της Σοσιαλδημοκρατίας είναι να εξημερώσει το θηρίο που λέγεται καπιταλισμός. Δυστυχώς, οι Σοσιαλδημοκράτες, ενώ έχουν συνδέσει την ύπαρξή τους με την ιστορική μοίρα της Γερμανίας, δεν μπορούν να ανταποκριθούν στην ιστορική αποστολή τους.»

Το γεγονός ότι η Σοσιαλδημοκρατία έχει αποτύχει παταγωδώς να παίξει τον ρόλο στον οποίον αναφέρεται ο Γερμανός φιλόσοφος δεν μπορεί να το αμφισβητήσει κανείς. Το αποδεικνύουν άλλωστε τα γεγονότα. Η Σοσιαλδημοκρατία δεν έφερε την παραμικρή αντίσταση στην επέλαση του νεοφιλελευθερισμού. Ούτε υπερασπίστηκε τα συμφέροντα εκείνων των τάξεων που παραδοσιακά ήταν το ακροατήριό της και, το χειρότερο, προσχώρησε χωρίς να δώσει καμία μάχη στη στρατηγική του αντιπάλου.

Με λίγα λόγια, ενέδωσε στις αχαλίνωτες δυνάμεις της αγοράς και το τίμημα που πλήρωσε ήταν πολύ βαρύ: Στη Γερμανία η Σοσιαλδημοκρατία υποχωρεί ατάκτως, στη Γαλλία έχει εξαφανιστεί εντελώς, στην Ολλανδία ψάχνει να βρει τον βηματισμό της, στην Ιταλία είναι σε κρίση βαθιά. Όσο για την Ελλάδα, αρκεί να δούμε την εξέλιξη του ΠΑΣΟΚ και θα καταλάβουμε.

Βέβαια, υπάρχουν και οι λιγοστές εξαιρέσεις, όπως η Ισπανία, η Πορτογαλία και η Αγγλία. Τώρα θα μου πείτε, γιατί σ’ αυτές τις χώρες έσπασε ο κανόνας; Μα, επειδή οι νέες ηγεσίες εξουδετέρωσαν τις βαρονίες που ήλεγχαν τα κόμματα και τα είχαν μετατρέψει σε ουρές της Δεξιάς.

Δεν μπορούμε να αρνηθούμε ότι υπήρξε στην μεταπολεμική Ιστορία μια χρυσή περίοδος που κράτησε τριανταπέντε χρόνια. Κατά τη διάρκεια της χρυσής αυτής περιόδου, πράγματι τα σοσιαλδημοκρατικά κόμματα, μεταξύ αυτών και το ΠΑΣΟΚ, από θέσεις εξουσίας πέτυχαν να δώσουν στον καπιταλισμό ένα ανθρώπινο πρόσωπο.

Κατάφεραν να δημιουργήσουν κράτος δικαίου, συμμετοχικούς θεσμούς, εκτεταμένα δίκτυα προστασίας. Πρόσφεραν υψηλού επιπέδου υπηρεσίες στην Παιδεία και την Υγεία, κράτησαν χαμηλά την ανεργία, οι εργαζόμενοι είχαν ικανοποιητικές αποδοχές, συγκρότησαν μηχανισμούς που εμπόδιζαν την απληστία του μεγάλου κεφαλαίου και περιόρισαν τις ανισότητες με την προοδευτική φορολογία.

Βέβαια, για να μην ξεχνιόμαστε, σε όλο αυτό βοήθησε η παρουσία του αντίπαλου δέους (τα καθεστώτα του υπαρκτού σοσιαλισμού) το οποίο λειτουργούσε σαν μπαμπούλας για τις αστικές τάξεις των χωρών της Δυτικής Ευρώπης. Το καπιταλιστικό σύστημα, σίγουρα δεν ανατράπηκε, οπωσδήποτε όμως έγινε πιο ανθρώπινο. Με ετούτα και με εκείνα, η ερώτηση που βρίσκεται στα χείλη του καθενός είναι: Τι γίνεται σήμερα;

Σήμερα, έτσι όπως έχουν τα πράγματα, μπορεί να αναπτυχθεί ένα κίνημα, όχι πια μόνο σε εθνικό επίπεδο, αλλά σε ευρωπαϊκό, γιατί όχι και σε παγκόσμιο, το οποίο θα θέσει σαν στόχο του την εξημέρωση του θηρίου που λέγεται καπιταλισμός;

Οι γνώμες διχάζονται. Οι νεοφιλελεύθεροι λένε ότι δεν υπάρχει εναλλακτική λύση. Η ριζοσπαστική, κινηματική Αριστερά και οι κομμουνιστές, όπου επιβιώνουν ακόμα, υποστηρίζουν ότι ο καπιταλισμός, στη σημερινή… τούρμπο μορφή του, δεν παίρνει επιδιόρθωση, ενώ δεν λείπουν οι μεταξύ τους ιδεολογικοί καβγάδες και οι δίκες προθέσεων για παλιές και νέες… αμαρτίες. Από την άλλη, οι Σοσιαλδημοκράτες δεν μπορούν να ξεπεράσουν την προγραμματική αμηχανία τους.

Ο Γερμανός φιλόσοφος Χάμπερμας, μεταξύ άλλων, λέει πως σήμερα αναζητούνται πολιτικά πρόσωπα τέτοια, που να μπορούν να παίξουν αυτόν τον ρόλο και αισιοδοξεί ότι οι ευρωεκλογές που θα γίνουν τον Μάιο θα τα αναδείξουν. Προσωπικά, παρατηρώντας τις τάσεις στα εκλογικά σώματα, φοβάμαι ότι από τις ευρωεκλογές δεν θα προκύψει το σχέδιο για την εξημέρωση του καπιταλισμού, αλλά μάλλον ένα σχέδιο για την πλήρη αποθηρίωσή του, που θα πηγαίνει χέρι-χέρι με τη συρρίκνωση της Δημοκρατίας.


Βαθμολόγησε την ΗΧΩ:


Συνολική βαθμολογία:

4.5
4,5 rating
4.5 από 5 αστέρια (βασισμένο σε 384 αξιολογήσεις)
Τέλειο84%
Πολύ καλό4%
Μέτριο2%
Φτωχό1%
Απαίσιο9%

Terra Greca - Μεταποίηση Αγροτικών Προϊόντων - Φλώρινα

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Scroll Up