«Πολίτες – Οπλίτες…» – ΗΧΩλόγιο

Πιθανόν και να γνωρίζεται, αγαπημένοι μου, ότι στην αρχαία Αθήνα δεν μπορούσες να είσαι πολίτης, αν ταυτόχρονα δεν ήσουν και οπλίτης. Αν το καλοσκεφτεί κανείς, και από άποψη ορθογραφίας η διαφορά ανάμεσα στις δυο λέξεις δεν είναι παρά ένας ελάχιστος αναγραμματισμός. Εξαρτάται πού θα βάλεις το όμικρον. Αν το βάλεις πριν ή μετά το πι. Το νόημα στην ουσία δεν αλλάζει. Απλά οι λειτουργίες αλλάζουν.

Στην περίπτωση του πολίτη, όπλο είναι ο λόγος. Στον οπλίτη, λόγος είναι το όπλο του. Γιατί μόνον έτσι θα καταλάβει και θα φοβηθεί ο εχθρός. Ο σκοπός όμως, αγαπημένοι μου, είναι ίδιος. Ο ελεύθερος πολίτης υπεράσπιζε τις αξίες του. Ο μισθοφόρος οπλίτης, τον μισθό του. Και έτσι μπορούμε να καταλάβουμε τον Μαραθώνα και τους άλλους μαραθώνιους αγώνες που έκανε η ανθρωπότητα.

Και μια μικρή λεπτομέρεια, που θαρρώ ότι δεν πρέπει να παραλείψω να την αναφέρω: Η ασπίδα του οπλίτη δεν ήταν για τον εαυτό του. Αλλά για τον διπλανό του. Με το δεξί χέρι πολεμούσε και με το αριστερό χέρι που είχε την ασπίδα υπεράσπιζε τον σύντροφό του.

Η φιλότης (αγάπη , φιλία , στοργή, έρωτας, συνουσία) ήταν η υπέρτατη αρετή. Αλλά ο πολίτης, μεταξύ άλλων, είχε και άλλες «αγγαρείες». Τη μια έπρεπε να είναι βουλευτής, την άλλη δικαστής και στην καθημερινή του ζωή αγρότης ή τεχνίτης. Και όλα αυτά γίνονταν αγόγγυστα. Και αν ρωτούσαμε τους αρχαίους ημών προγόνους γιατί γίνονταν όλα αυτά; Οι αρχαίοι ημών πρόγονοι θα απαντούσαν: Γιατί έτσι έχουμε την εξουσία. Και αφού έτσι έχουμε την εξουσία, δεν μας χρειάζεται καμιά άλλη εξουσία πάνω από τα κεφάλια μας. Γιατί αυτό θα είναι Τυραννία.

Αυτά βέβαια, σήμερα, όταν τα διαβάζει ή τα ακούει κανείς, αγαπημένοι μου, μοιάζουν με παραμύθια. Και όμως, αυτή ήταν η ιστορική πραγματικότητα εδώ και 2.500 χρόνια. Και όλοι εμείς που λεγόμαστε Έλληνες, δυστυχώς, την αγνοούμε. Σήμερα, όπου σταθούμε και όπου βρεθούμε, όλοι μιλάμε για κρίση. Κρίση οικονομική, κρίση πολιτική, κοινωνική, πνευματική, κρίση του συστήματος, κρίση των κομμάτων.

Όλοι μάς πρόδωσαν. Όλα τα κόμματα είναι ίδια. Τι Ν.Δ., τι ΠΑΣΟΚ, τι ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝ.ΕΛΛ. Να μην ξεχνάμε βέβαια να αναφέρουμε τους κακούς Αμερικανούς και τους μοχθηρούς Ευρωπαίους που μας κατάντησαν αποικία τους και χάσαμε κάθε ανεξαρτησία. Όλοι φταίνε, εκτός από μας, που είμαστε αιωνίως και κατ’ εξακολούθηση τα καθ’ έξιν θύματα. Γιατί εμείς οι φτωχοί και κακομοίρηδες δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα.

Ας καθίσουμε, όμως, αγαπημένοι μου, να δούμε τα πράγματα λίγο πιο λεπτομερειακά και ας αναρωτηθούμε: Οι ΗΠΑ ή η Ε.Ε. έκαναν εισβολή και μας επέβαλαν ένα κατοχικό καθεστώς; Ή μήπως οι ελληνικές κυβερνήσεις, με τη δική τους θέληση και για το δικό τους συμφέρον, υπέγραφαν και συνεχίζουν να υπογράφουν φαρδιά-πλατιά τα πάντα; Δεν έχουν ευθύνη αυτές οι κυβερνήσεις; Απολογήθηκε ποτέ καμιά από αυτές μπροστά στον λαό; Έκανε ποτέ καμιά κυβέρνηση την αυτοκριτική της; Έκανε ποτέ καμία κυβέρνηση απολογισμό λαθών; Πάντα τα λάθη είναι των άλλων.

Και αυτές τις κυβερνήσεις ποιος τις εξέλεξε; Οι στατιστικές λένε πως περίπου το 35-40% του εκλογικού σώματος απέχει. Άρα μιλάμε για κυβερνήσεις που, ναι μεν τις ψήφισε μια μεγάλη μερίδα του ελληνικού λαού, αλλά όχι όλου του λαού! Μια τεράστια μειοψηφία, που μετράει σε εκατομμύρια, απέχει και μένει απ’ έξω.

Αυτές οι κυβερνήσεις, και όταν ακόμα λένε με κομπασμό ότι κατάφεραν να πάρουν την πλειοψηφία, αυτή η πλειοψηφία είναι στην ουσία μειοψηφία στον κορμό των εγγεγραμμένων. Τα πραγματικά ποσοστά των κομμάτων είναι περίπου τα μισά από αυτό που διεκδικούν. Η αρχή της Κοινοβουλευτικής Δημοκρατίας, αγαπημένοι μου, λέει η πλειοψηφία να κυβερνά και η μειοψηφία να ελέγχει. Στην πράξη, γίνεται ακριβώς το αντίθετο! Η μειοψηφία κυβερνά, ένα μέρος της αντιπολιτεύεται και η πλειοψηφία απέχει.

Αν αυτό δεν είναι ολιγαρχία, τότε τι στο διάτανο είναι; Όταν, λοιπόν, ψηφίζουμε τέτοια καθεστώτα, αυτά εμάς δεν μας χρειάζονται και δεν μας υπολογίζουν. Θα μας χρειαστούν για κορόιδα στις επόμενες εκλογές για να νομιμοποιήσουμε εκ νέου τα συμφέροντα της εξουσίας.

Λογικά, λοιπόν, δεν μας φταίει κανείς, αγαπημένοι μου. Εμείς μόνοι μας ψηφίζουμε τις συμφορές μας. Μήπως το πραγματικό μας πρόσωπο πρέπει να το ψάξουμε στον τηλεοπτικό μας καθρέφτη και να δούμε πως δεν είμαστε τίποτε άλλα παρά τα μεγάλα ποσοστά τηλεθέασης του «Survivor»; Μήπως κατοικούμε στα πρωινάδικα και το βράδυ, για ξεκούραση, όταν η οικογένεια πάει για ύπνο, βλέπουμε και καμιά τσόντα για να ξεχαρμανιάσουμε; Ή ίσως στο Τζόκερ, που μοιράζει εκατομμύρια, και που υπάρχει ελπίδα να διαλέξει εμάς, ως τον περιούσιο παίκτη;

Αν τα παραπάνω ισχύουν, τότε ο ναζισμός έχει έτοιμη τη βάση του. Και φυσικά, μην περιμένετε να τον δείτε να κατεβαίνει με σύνθημα: «Δημιουργήστε ένα και δύο και τρία Άουσβιτς».Θα κατέβει ως «λύκος ενδεδυμένος δοράν προβάτου» με σύνθημα: «Κάτω το σάπιο καθεστώς της φαυλοκρατίας» και «Έξω οι ξένοι που μολύνουν τη φυλή μας».Αλλά προσοχή! Όχι όλοι οι ξένοι! Όχι οι ξένοι που είναι τουρίστες, αλλά μόνον αυτοί που είναι κυνηγημένοι, αδύναμοι και απροστάτευτοι. Όλοι όσοι δεν έχουν στον ήλιο μοίρα.

Μας λένε πως οι πρόσφυγες, οι κυνηγημένοι και οι ανήμποροι, με διαφορετικές καταβολές, πολιτισμό και θρησκεία, θα μολύνουν τον πολιτισμό μας. Αυτό, ποτέ και πουθενά δεν έγινε. Τρανό παράδειγμα οι ΗΠΑ. Δεκάδες πολιτισμοί και κουλτούρες αφομοιώθηκαν και ίσως έφεραν τις ΗΠΑ σήμερα στην πρώτη γραμμή της σκέψης και της δημιουργίας.

Οι ΗΠΑ, αγαπημένοι μου, δεν είναι μόνο ο Τραμπ. Αλλά τι κάνουμε εμείς που δεν ανήκουμε σε αυτήν την κατηγορία; Ό,τι κάνουν και τα κυνηγημένα ζώα. Κάνουμε όνειρα. Βρίσκουμε καταφύγιο στο μέλλον, που μπορούμε να το χτίσουμε από τώρα, σαν πολίτες-οπλίτες, κρατώντας ασπίδες προστασίας για τους συναγωνιστές μας, με μικρές κινήσεις, αλλά σταθερές. Και θα κελαηδάμε μόνο αλήθειες… γιατί μόνο έτσι αναπνέουμε…

Με αγαπη εύα


Βαθμολόγησε την ΗΧΩ:


Συνολική βαθμολογία:

4.6
4,6 rating
4.6 από 5 αστέρια (βασισμένο σε 217 αξιολογήσεις)
Τέλειο85%
Πολύ καλό4%
Μέτριο2%
Φτωχό2%
Απαίσιο7%

Terra Greca - Μεταποίηση Αγροτικών Προϊόντων - Φλώρινα

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Scroll Up