Πονεμένη Ιστορία (του Θανάση Γερμανίδη)

Κοινοποιώντας δείχνεις το ενδιαφέρον σου...

Το παρακάτω κείμενο έχει σχέση με μια πονεμένη ιστορία.

“Εκεί στο βάθος, υπάρχει ένα σπίτι. Είναι το σπίτι μας κι αν ακόμα δεν κατοικούμε εκεί. Κι αν δεν ζούμε εκεί, είναι το σπίτι μας…” (ΟΓΙΑ ΜΠΑΪΝΤΑΡ – Τουρκάλα συγγραφέας – Από το εξαιρετικό βιβλίο της απέμειναν μόνο οι καυτές του στάχτες. Φαίνεται έχει διαβάσει Καβάφη: Η ΠΟΛΙΣ – “…καινούργιους τόπους δε θα βρεις, δε θά βρεις άλλες θάλασσες. Η πόλις θα σε ακολουθεί…”)

Πονεμένη ιστορία

Είναι μια ώρα που η νύχτα κλείνει τα βλέφαρα της και παραδίνεται στο βαθύ της ύπνο. Αναπόφευκτα, θα ηττηθεί, άλλη μια φορά, με τις πρώτες ακτίνες του ανατέλλοντος ηλίου. Μια ζεστή μέρα Ιουνίου θα ακολουθήσει αυτή που προηγήθηκε.

Ο Σταύρος, η γυναίκα του Γιάννα κι εγώ στο τιμόνι προς τις δροσιές του Πισοδερίου και τους οπτικούς Παραδείσους της Πρέσπας. “Εκεί, πίσω από το βουνό είναι το χωριό σου (Τούριε – Κορυφή) θείε Σταύρο.”

Το 1948, ήταν δεν ήταν οχτώ χρονών, τον πήραν οι αντάρτες και βρέθηκε στη Σλοβενία για δυο χρόνια. Το αδύνατο πρόσωπο του μοιάζει να σφίγγεται.

“Γιατί σας πήραν οι αντάρτες;”, τον ρωτώ. “Για να μη σκοτωθούμε…”, η λιτή απάντηση. Δυο αδέλφια του, μεγαλύτερα από αυτόν και οι γονείς του βρέθηκαν στη Γιουγκοσλαβία. Ο Γιώργος, ο μεγαλύτερος αδελφός τους, ακολούθησε τη διαδρομή Αλβανικό Έπος – Κατοχή – ΕΛΑΣ – Απελευθέρωση – Δημοκρατικός Στρατός – ήττα της Αριστεράς – Τασκένδη.

Το 1950 με τη βοήθεια του Ερυθρού Σταυρού, ο μικρός Στούρος συναντά την οικογένεια του στα Σκόπια και μετά, το 1954 μεταναστεύει με τους γονείς του και τα δυό αδέλφια του στην Αυστραλία.

Η Πέτρα, η γυναίκα του Γιώργου, του ηττημένου αντάρτη και οι δυό κόρες τους Βέρα και Μαρίκα, παραμένουν στα Σκόπια. Τέσσερα χρόνια στην Τασκένδη ο θείος Γιώργος. Στο διάστημα αυτό συνάπτει δεσμό με μια Ρωσίδα και γεννιέται η δεύτερη Βέρα. 54 ετών σήμερα, καθηγήτρια Αγγλικών, ζει στη Ρωσία (την ονόμασε Βέρα γιατί είχε αδυναμία στη πρώτη Βέρα). Το 1954, η Πέτρα με τις δυό κόρες (Βέρα και Μαρίκα) μεταβαίνουν στην Τασκένδη και γίνεται επανασύνδεση της οικογένειας. Ο θείος κρύβει το μυστικό της δεύτερης Βέρας. Δέκα χρονών στην Τασκένδη και το 1964 επιστροφή πάλι στα Σκόπια, χωρίς βεβαίως τη δεύτερη Βέρα. Ο καρπός της εξωσυζυγικής σχέσης αναζητεί τον πατέρα της. Μισή Ελληνίδα – μισή Ρωσίδα, κατά το ήμισυ πρώτη ξαδέλφη μου.

Πριν τρία χρόνια με ζήτησε στο τηλέφωνο μια κυρία από τον Ερυθρό Σταυρό Αθηνών και με ρώτησε αν έχω ξαδέλφη με το όνομα Βέρα. “Βεβαίως”, της είπα. “Έχω και ζει στα Σκόπια”. Επέμενε η κυρία ότι η Βέρα που με ψάχνει ζει στη Ρωσία.

Απρίλιος 2007, η φωνή με σπασμένη συγκίνηση φαίνεται να έρχεται από τις στέπες της Ρωσίας. “Είμαι η Βέρα”, μου λέει στα Αγγλικά. Στείλε στο Ελληνικό Προξενείο της Μόσχας εγγυητική επιστολή φιλοξενίας για να πάρω άδεια εισόδου στην Ελλάδα και να σε επισκεφτώ στη Φλώρινα στο τέλος Ιουνίου.

Έφτασε μέχρι τα Σκόπια, όπου συνάντησε για πρώτη φορά την κατά το ήμισυ αδελφή της Βέρα. Η Μαρίκα αρνήθηκε να τη δεχτεί (λες και έφταιγε η δεύτερη Βέρα). Την περίμενα να την κεράσω κεμπάπια και κρασί Αμυνταίου. Βίζα όμως δεν χορηγήθηκε διότι η επιστολή που έστειλα στο Ελληνικό Προξενείο της Μόσχας με FAX (δις) χάθηκε… “Δεν πειράζει”, μου είπε προχθές στο τηλέφωνο. “Μπορεί μια άλλη φορα”. Σε ποιούς να χρεώσω λάθη, ενοχές και παραλείψεις;

Θανάσης Γερμανίδης

Γερμ. Θαν. (ΙΟΥΝΙΟΣ 2007)



Βαθμολόγησε την ΗΧΩ:


Συνολική βαθμολογία:

4.5
4.5 rating
4.5 από 5 αστέρια (βασισμένο σε 753 αξιολογήσεις)
Τέλειο80%
Πολύ καλό10%
Μέτριο2%
Φτωχό1%
Κακό7%

Terra Greca - Μεταποίηση Αγροτικών Προϊόντων - Φλώρινα

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Scroll Up