Πρέσπες (17-11-1987)

Κοινοποίησε στους φίλους σου ή στο κοινό σου...:

Η πέτρα κοφτή
Κάθετη στο νερό της λίμνης
Αποχρώσεις του γκρίζου
Του καφέ, του κίτρινου
Σχεδόν απαγορευμένο το κόκκινο
Με φόβο, που και που, να θυμίζει Αυτούς που πέρασαν
Αυτούς που λογάριαζαν

Κατά πώς η καρδιά τους ήθελε
Μα που τους ήρθαν κατά πως Οι ΑΛΛΟΙ σχεδίαζαν
Αλλά τώρα τι σκέφτεσαι Αυτά τα πράγματα;
Τι ωφελεί;
Τώρα αυτά είναι ιστορία
Για μερικούς αναμνήσεις πικρές
Ο βαρκάρης θα πει «Εκεί ήταν το στρατηγείο του Ζαχαριάδη»
Και εσύ θα νιώσεις μια μαχαιριά
Κοφτή σαν το βράχο που βυθίζεται Στα ήρεμα νερά
Χιονισμένη πολιτεία
Μόνο το λευκό χιόνι
Στις μέρες μας είναι Αθώο
Ζεσταίνει από κάτω του κατα
πατημένες μνήμες μας

18-11-18
Γερμ Θαν.

Αικατερίνη Ρίζου

Βαθμολόγησε την ΗΧΩ:


Συνολική βαθμολογία:

4.5
Rated 4.5 out of 5
4.5 από 5 αστέρια (βασισμένο σε 956 αξιολογήσεις)
Τέλειο80%
Πολύ καλό10%
Μέτριο2%
Φτωχό1%
Κακό7%


Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.