Πως χώρεσε ο παπάς σ’ένα κουτί… (Π.Βότσης)

Όταν η τεχνολογία ξαφνιάζει

Βότσης Πέτρος - Σημείωμα

Ήταν ημέρα Κυριακή. Η κυρά-Νταφίνα αφού σάρωσε την αυλή του σπιτιού της, έβγαλε το ταψί με το ψημένο κοτόπουλο απ’τον φούρνο της μασίνας και είπε να πάει στη γειτόνισσα της την Ντέσπα, να κουβεντιάσουν λίγο και να μάθει τα νέα του χωριού. Έφτασε στο σπίτι της γειτόνισσας, βρήκε την εξώπορτα ανοιχτή και μπήκε στον προθάλαμο (χολ), το τρεμ, όπως το λέμε εμείς… Η Νταφίνα άκουγε ψαλμωδίες από τότε που μπήκε στην αυλή της Ντέσπας και νόμισε ότι ήταν από την εκκλησία, που δεν ήταν μακριά. «Ίσως να γίνεται κάποιο μνημόσυνο ή βάφτιση» σκέφτηκε, «…αλλά με ποιόν παπά; Σήμερα δεν είχαμε εκκλησιασμό!». Έναν παπά είχαν που λειτουργούσε σε τρία χωριά και προσπαθούσε να ανταποκριθεί στην τέλεση όλων των μυστηρίων και των άλλων θρησκευτικών τελετών.

Μπαίνοντας λοιπόν στον προθάλαμο της Ντέσπας η Νταφίνα κατάλαβε ότι η φωνή του παπά έβγαινε από ένα περίεργο, γυαλιστερό κουτί. Έντρομη, βγήκε στην αυλή κι άρχισε να φωνάζει: «Ντέσπααα, Ντέσπαα… Τρέξε, Ντέσπο κλείσανε τον παπά σε ένα κουτί!» Η Ντέσπα ακούγοντας τις φωνές, φάνηκε τρέχοντας από το κουμάσι που βρισκόταν στο πίσω μέρος του σπιτιού.

-Τι φωνάζεις μαρή Νταφίνο; Πίσω ήμουν και τάιζα το γουρούνι, τι ξεσηκώνεις τον κόσμο;
-Στο σπίτι σου έχουν κλείσει τον παπά σε ένα κουτί και ψάλλει!
-Ποιόν παπά μου λες και ποιό κουτί; Το ράδιο είναι και παίζει θεία λειτουργία.
-Και πως χώρεσαν παπάς και ψάλτες σ’ένα μικρό κουτί;
-Δε χρειάζεται να χωρέσουν. Αυτοί είναι στην εκκλησία και τους ακούμε εδώ, έτσι είναι το ράδιο…
-Κι έχουν τόσο δυνατές φωνές; Γιατί ο δικός μας ο παπάς μόλις που ακούγεται όταν είμαστε στην εκκλησία…
-Τι φωνές μαρή Νταφίνκο, αυτό που άκουσες είναι από την μητρόπολη στην Αθήνα!
-Και το ακούμε εμείς εδώ;
-Αμ φουκαριάρα μου, εμείς είμαστε πίσω από τον κόσμο. Στην Αμερική όχι μόνο τους ακούνε, αλλά και τους βλέπουνε κιόλας σε ένα άλλο κουτί που το λένε τηλεόραση…
-Εγώ αυτά δεν τα πιστεύω. Ο διάβολος μας κλείνει τα μάτια και τα αφτιά και εμείς νομίζουμε ότι ακούμε και βλέπουμε.
-Κάτσε τώρα να πιούμε έναν καφέ. Χτες έψησα κριθάρι και ρεβύθι, τα άλεσα κι έχει γίνει ένας αρωματικός καφές μούρλια. Τύφλα να’χει ο καλύτερος
αγοραστός.
-Αμα λευτερώσεις τον παπά και τους ψάλτες θα κάτσω, αλλιώς δεν πλησιάζω εγώ έργα του σατανά.
-Αυτό είναι το μόνο εύκολο Νταφίνκο, είπε η Ντέσπα και σηκώθηκε, γύρισε ένα κουμπί και σιώπησε το κουτί…
-Α, τώρα μάλιστα. Φτιάξε καφέ να το πιούμε.

Σηκώθηκε η Ντέσπα, μπήκε στο μαγερειό και σε λίγο επέστρεψε με έναν ξύλινο δίσκο που είχε δυο φλυτζάνια καφέ και δυο τσίγκινα ποτήρια με χερούλια γεμάτα δροσερό νερό. Κάθησε δίπλα στην γειτόνισσα.

-Τα ‘μαθες για τον Αντρέα και τη Γιάνκο;
-Τα ‘μαθα δεν τα ‘μαθα; Ντροπή για το χωρίό μας…

Πέτρος Βότσης


Βαθμολόγησε την ΗΧΩ:


Συνολική βαθμολογία:

4.5
4,5 rating
4.5 από 5 αστέρια (βασισμένο σε 384 αξιολογήσεις)
Τέλειο84%
Πολύ καλό4%
Μέτριο2%
Φτωχό1%
Απαίσιο9%

Terra Greca - Μεταποίηση Αγροτικών Προϊόντων - Φλώρινα

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Scroll Up