Στον βωμό της… “ευρωπαϊκής αλληλεγγύης” – ΥπερΗΧΩγράφημα

Κοινοποιώντας δείχνεις το ενδιαφέρον σου...

«Εάν μετά το Κυπριακό οι Ευρωπαίοι φερθούν κατ’ ανάλογο τρόπο και στο θέμα της ΕΟΚ, τότε και εμείς θα επανεξετάσουμε τον προσανατολισμό της χώρας». Αυτά είχε πει ο Κωνσταντίνος Καραμανλής στον Βρετανό πρωθυπουργό Ουίλσον όταν όργωνε την Ευρώπη για να πείσει τους Ευρωπαίους να δεχτούν την Ελλάδα στην ΕΟΚ.

Από τότε έχουμε περάσει κάμποσες δεκαετίες αλλά η Ε.Ε., δυστυχώς, υιοθετεί πάντα εκείνη ακριβώς την πολιτική που βάζει την Ελλάδα σε κίνδυνο.

Στις 14 Αυγούστου 2020 η σύνοδος των υπουργών Εξωτερικών της Ε.Ε. που συγκάλεσε ο Ζοζέπ Μπορέλ -υπό την αμφιλεγόμενη γερμανική προεδρία- έδειξε ότι η Ε.Ε. δεν τάσσεται υπέρ της Ελλάδας. Όπως δείχνουν τα πράγματα το ευρωπαϊκό όργανο δεν παίρνει κανένα μέτρο κατά της Τουρκίας. Όσο για την Ελλάδα εκτός από τις εκφράσεις αλληλεγγύης, στην πράξη ποτέ δεν υπήρξε στήριξη των ελληνικών και ελληνοκυπριακών θέσεων που βασίζονται στο Διεθνές Δίκαιο.

Στο λεξιλόγιο της διπλωματίας της Ε.Ε. οι λέξεις που κυριαρχούν είναι «διάλογος» και «διαπραγμάτευση». Από μία άποψη, αυτό φαίνεται θετικό. Άλλωστε, ποιος θέλει πόλεμο και απώλειες ζωών; Κανείς! Ωστόσο, γενικά η ευρωπαϊκή γλώσσα μάλλον ενισχύει την Τουρκία, παρά την αναγκάζει να συζητήσει.

Και εξηγούμαι για να μην παρεξηγούμαι: Πριν λίγες μέρες, έγινε τουρκική επίθεση εις βάρος ενός κράτους μέλους της Ε.Ε. Συγκεκριμένα, Ελληνική φρεγάτα δέχτηκε επίθεση από τουρκική. Οι Ευρωπαίοι έκαναν πως έμειναν με το στόμα ανοιχτό, αλλά με μια διπλωματική μανούβρα γενικεύουν το πλάνο και αρχίζουν, ξανά μανά, να πιπιλάνε τη γνωστή καραμέλα «αλληλεγγύη-αποκλιμάκωση-διάλογος».

Αυτό σημαίνει πως με έναν έμμεσο τρόπο η Ευρώπη αφήνει περιθώριο να ξαναμοιραστεί μέρος της πίτας. Μιας πίτα που έχει ήδη μοιραστεί ήδη από το 1922.

Πως είναι δυνατόν να κάνει κανείς διάλογο για ελληνικό ή κυπριακό εθνικό χώρο με μια χώρα που στέλνει πολεμικά πλοία; Θα δέχονταν άραγε, οι Γάλλοι, για παράδειγμα, να συζητήσουν ξανά με τους Γερμανούς για την Αλσατία; Διαπραγμάτευση μπορεί να γίνει για περιοχές που και οι δύο πλευρές αναγνωρίζουν ότι είναι αμφισβητούμενες. Δεν διαπραγματεύεται κανείς όσα ήδη είναι συμφωνημένα.

Δυστυχώς, η ΕΕ εξισώνει Ελλάδα-Κύπρο με Τουρκία.

Υποτίθεται ότι οι Ευρωπαίοι δεν είναι μόνο μέλη του NATO αλλά και μέλη της Ε.Ε. Με αφορμή αυτό και με βάση την πολυσυζητημένη «αξία της ευρωπαϊκής αλληλεγγύης», η Ε.Ε. έπρεπε να θέσει σε προτεραιότητα τα συμφέροντα των κρατών μελών της. Αυτό όμως δεν συμβαίνει. Στην πραγματικότητα η Τουρκία είναι αυτή που ευνοείται από την προεδρία της Ε.Ε., παρά η Αθήνα.

Αντίθετα, τα εθνικά συμφέροντα κάποιων μελών εξυπηρετούνται απόλυτα στο πλαίσιο που τους προσφέρει η Ε.Ε. Ενδεικτικά, η Γερμανία απολαμβάνει εμπορικά πλεονάσματα χάρη στην τουρκική αγορά που πλησιάζουν τα 7 δισ. ευρώ και έτσι προωθεί ανάλογα την ατζέντα της Ε.Ε. Η δε Γαλλία, που έχει σαφώς πιο φιλελληνική στάση, ζημιώνεται σημαντικά από τις εισαγωγές των τουρκικών προϊόντων.

Κατά τη σύνοδο των υπουργών εξωτερικών ειπώθηκε ότι «το ζήτημα της τουρκικής επιθετικότητας ήταν εκτός ατζέντας» !

Τι σημαίνει αυτό δηλαδή; Πως είναι δυνατόν να είναι εντός ατζέντας, η Λευκορωσία και η σύνοδος να ασχολείται με τα εσωτερικά ενός κράτους που δεν ανήκει στην Ε.Ε., να επιβάλει κυρώσεις στη Λευκορωσία για καθαρά εσωτερικά ζητήματα και να θεωρεί δευτερεύουσας σημασίας την επίθεση που δέχονται δύο μέλη της; Την ίδια στιγμή, στο νότιο υπογάστριο της Ε.Ε. η Τουρκία έχει μείνει ανέπαφη από κυρώσεις.

Ακόμα και οι ΗΠΑ του Τραμπ έδειξαν να κάνουν περισσότερο αποφασιστικές κινήσεις από την Ε.Ε. παγώνοντας σιωπηλά όλες τις μεγάλες πωλήσεις όπλων των ΗΠΑ στην Τουρκία για σχεδόν δύο χρόνια ώστε να πιέσουν την Άγκυρα να εγκαταλείψει τους S-400. Η Γερμανία όμως συνεχίζει ακάθεκτη να πουλάει όπλα στην Άγκυρα.

Παρόλα αυτά, ο Έλληνας υπουργός Εξωτερικών Νίκος Δένδιας είναι «ικανοποιημένος από την καταδίκη της παράνομης τουρκικής συμπεριφοράς, […] από τη συμπαράσταση που εξέφρασαν και πάλι οι εταίροι μας προς την Ελλάδα και την Κύπρο».

Τα περισσότερα ΜΜΕ θεωρούν θετική την εξέλιξη. Την ίδια στιγμή ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών Τσαβούσογλου έγινε πιο απαιτητικός απέναντι στην γερμανική Προεδρία. Και εκεί είναι η διαφορά στις δύο εθνικές διπλωματίες: Η ελληνική διπλωματία ανέκαθεν ήταν ικανοποιημένη από τις αποφάσεις της Ε.Ε. στα ελληνοτουρκικά, και έδινε έτσι στην Τουρκία χώρο για να διεκδικεί όλο και περισσότερα.

Οι Τούρκοι πάντα ζητούσαν παραπάνω και πάντα κέρδιζαν κάτι. Σύμφωνα με τον κ. Δένδια, οι υπηρεσίες της Ε.Ε. «θα καταρτίσουν κατάλογο κυρώσεων έναντι της Τουρκίας στην επόμενη συνάντηση των υπουργών Εξωτερικών της Ε.Ε.». Αυτό δεν ξέρουμε εάν θα συμβεί, αλλά γνωρίζουμε ότι δεν έχει γίνει ακόμα και αυτό είναι εις βάρος των ελληνικών και κυπριακών συμφερόντων.

Μήπως, πρέπει να χαθούν ζωές και να βουλιάξουν πλοία, για να αποφασίσουν οι εταίροι να επιβάλλουν κυρώσεις;

Στην περίπτωση που και στην επόμενη συνάντηση των υπουργών Εξωτερικών η Ε.Ε. αποδειχτεί κατώτερη των περιστάσεων, τότε πρέπει να το πάρουμε απόφαση ότι τα συμφέροντα της Ελλάδας φαίνεται να είναι πολύ διαφορετικά από εκείνα της Ε.Ε.

Μήπως ο φόβος του Κωνσταντίνου Καραμανλή είναι βάσιμος; Μήπως, για να σεβαστούν την Αθήνα στην Ε.Ε. θα πρέπει στη χώρα του Πλάτωνα να αρχίσουν να σκέπτονται εκτός ευρωπαϊκού κουτιού; Εκτός πια και αν κάποιοι στην Αθήνα μεθοδεύουν παραχώρηση κυριαρχικών δικαιωμάτων στον βωμό της… «ευρωπαϊκής αλληλεγγύης».

Εφημερίδα ΗΧΩ Φλώρινας - λογότυπο

ΗΧΩ



Βαθμολόγησε την ΗΧΩ:


Συνολική βαθμολογία:

4.6
4.6 rating
4.6 από 5 αστέρια (βασισμένο σε 759 αξιολογήσεις)
Τέλειο80%
Πολύ καλό10%
Μέτριο2%
Φτωχό1%
Κακό7%

Terra Greca - Μεταποίηση Αγροτικών Προϊόντων - Φλώρινα

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Scroll Up